Lucas 10

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɩnɩmʋ kamaa Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ asa adusunɔ yɛ anyɔ akʋ nɩɩ o sun bamʋ asa anyɔ‐anyɔ, yɛ ba gyankpaa mʋ kpee kadɛ kʋmaa yɛ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ee biti o kpee mʋ.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Nɩɩ ɔ bɔ bamʋ kɩŋasan yɛ, “Ndɔɔ tɔ atɔ sɔyɩsa mʋ nɩɩ ɩ dagaa a tɩŋɛ mʋ ɩ kyɔ gaa, amaa atɩŋɛpʋ mʋ ba man kyɔ. Fan kʋlɛ Ɔnyɩrɩpɛ kusun mʋ wuya, kɛ ɔ bɩya atɩŋɛpʋ ba tii su kɛ ba ba waa mu kusun mʋ.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Fan kpee, n sun fanɛ nɩn fɛɛ nbʋlʋpʋ‐bi ba maa kpee akuntun tɔ.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Fan man waa fan taa afulee abɛɛ adiikun abɛɛ asɩbɩta, kɛ fan man fwaala ɔkʋ ɔkpa tɔ.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Nɩɩ fan kan loo kɩkpaara kʋmaa sʋ mʋ, fan daa kɩtɔwɛ yɛ, ‘Keyuula kɩ ba kɩkpaara nɩmʋ sʋ.’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Nɩɩ keyuula nyɩmɩsa kan ɔ bʋ tʋtɔ mʋ, fanɛ keyuula ii biti ɔ ba mʋ sʋ, nɩɩ ɩ man gyɛ kanɩn mʋ, ii biti i bwii ba fanɛ sʋ.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Fan kyɩna kɩkpaara maŋa sʋ, kɛ fen gyii kɛ fen nuu kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sa fanɛ. Lɩɩ fɛɛ osunpu kʋmaa kʋkɔka dagaa mʋ. Fan man ba fen loo fen loo akpaara‐akpaara sʋ.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Nɩɩ kadɛ kʋmaa mʋ nɩɩ fan loo kɩmʋ tɔ nɩɩ ba kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan gyii agyitɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sa fanɛ.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Fan kyɛ alɔpʋ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ, kɛ fan tɔwɛ ɔkʋmaa yɛ, ‘Nbɩɩnbɩɩ, Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii ki tiri fanɛ tɔ.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Amaa nɩɩ fan kan loo kadɛ kʋ tɔ nɩɩ ba man kɔɔlɛ fanɛ mʋ, fan lɩɩ kpee kadɛ mʋ agbenbi sʋ kɛ fan tɔwɛ yɛ,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘An kpɩkpaa fanɛ kadɛ tɔ apurutiti mʋ nɩɩ ɩ bʋ anɛ ayaa sʋ mʋ gbaa an wʋrɩgɛ fanɛ sʋ, kɛ ɩ kaapʋ fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ fan waa mʋ, ɩ man bʋrɔn. Amaa fan baa fan nyi fɛɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii ki tiri tɔ.’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Nɩɩ n tɔwɛ fanɛ yɛ, katalɛ lala kakɛ mʋ, kadɛ maa kii biti kɩ nyɛ kʋsʋ bɩɩtɛ kɩ kyɔ kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ nɩɩ kɩ ba Sodom kadɛ tɔ mʋ.”
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Nɩɩ Yesu tɔwɛ yɛ, “Korasin abi fanɛ laakʋ, Basayida abi fanɛ laakʋ, adangana mʋ nɩɩ n waa fanɛ asɛ falɛ mʋ, nɩɩ ɩ daa ɩ gyɛ Taayi yɛ Sidon nɩɩ n waa kanɩn nɩn, naafɔɔ ba wʋla kyɩna kɛ ba dɩla ɩbɔɔta kɛ ba taa nsɔ bun bamʋ amu kɛ ɩ kaapʋ fɛɛ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ lɩɩ alibi tɔ.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Amaa katalɛ lala kakɛ mʋ, Taayi maa Sidon abi kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ ii biti ɩ baa ɩ bɔɔ fanɛ lɛɛ.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Fanɛ Kapanum abi, bee biti ba kukuri fanɛ kpee sʋsʋ nɩn abɛɛ? Ayee, bee biti ba bɩya fanɛ kasɛ kamandɛ.”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ mʋ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu fanɛ asɛ mʋ, nu mɛ asɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina fanɛ mʋ, o kina mɛ, nɩɩ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o kina mɛ mʋ, o kina ɔmʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ nɩn.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Abɩɩlapʋ adusunɔ yɛ anyɔ mʋ nɩɩ Yesu sun mʋ ba bwii ba yɛ kensi‐gyii nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, fʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ nbwɩɩ libi gbaa ba bɩya bamʋ n‐yɩɩ kasɛ sa anɛ.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “N wu Sɩtaanɛ maa lɩɩ sʋsʋ ba tɩyɛ kasɛ fɛɛ bʋlayɩ maa wɛɛ ɩsɛɛ mʋ.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 N sa fanɛ ɔlʋn fɛɛ fen biti fan kyigya anansɛ yɛ ɩkyankpatɛ sʋ, kɛ fan nyɛ ɔlʋn fanɛ dʋn Sɩtaanɛ sʋ, nɩɩ sɛhn mɛɛ yɛ ɔ waa fanɛ.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Amaa fan man yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn fɛɛ n‐yaayu libi ba bɩya bamʋ n‐yɩɩ kasɛ sa fanɛ. Amaa fan yɛgɛ ɩ waa fanɛ ɔkɔn fɛɛ ba maa kyʋrɔɔ fanɛ atɩɩ yɩla Ɩbwaarɛ ayɛ.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Kanɩn saŋa maŋa Yesu kɔkɔlɔ ki fuuli mʋ lɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ sʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ‐Sɛ, sʋsʋ yɛ kasɛ Ɔnyɩrɩpɛ, n fwaala fʋ lɩɩ fɛɛ fʋ taa atɔ nɩmʋ baala anyaasɩnpʋ yɛ ɩwʋlɛ anyipu sʋ, nɩɩ fʋ lɛɛ kaapʋ nbii wuribi. Nsɛ, fʋ kɩpɩrɛ sʋ nɩɩ fʋ waa ɩnɩmʋ.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 “Mɛ‐Sɛ taa atɔ nɩmʋ kpini waa mɛ kɩbaa tɔ. Ɔkʋ mee nyi ɔmʋ nɩɩ mɛ, Obii mʋ n gyɛ, amɔɔ Ɔsɛ mʋ nkʋn, nɩɩ ɔkʋ mee nyi Ɔsɛ mʋ, amɔɔ bamʋ nɩɩ n biti n lɛɛ kaapʋ bamʋ mʋ nkʋn i nyi Ɔsɛ mʋ.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Tʋtɔ nɩɩ Yesu biliŋi tɔwɛ mʋ abɩɩlapʋ nkʋn yɛ, “Kumu ɔkɔn ɩ gyɛ sa fanɛ mʋ nɩɩ fan wu atɔ mʋ nɩɩ fan wu falɛ.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 N bɩla n tɔwɛ fanɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ gaalaagaa yɛ awura, ba daa bee biti ba wu atɔ mu nɩɩ fen wu falɛ amaa ba man wu. Nɩɩ ba daa bee biti ba nu asɩn mʋ nɩɩ fen nu falɛ, amaa ba man nu ɩmʋ.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Kakaakʋ nbara ɔkaapʋpʋ onyipu kʋ kʋsʋ ba Yesu asɛ o be nu mʋ kɔnɔ tɔ asɩn. Nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔkaapʋpʋ, mɩnɛ nɩɩ n biti n waa kɛ n nyɛ nkpa kakpaa?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Nɩɩ Yesu lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ ba kyʋrɔɔ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ? Nɛnɛ nɩɩ fʋ kalɛ ɩmʋ nu kasɛ?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Taa fʋ kɔkɔlɔ yɛ fʋ kala yɛ fʋ ɔlʋn yɛ fʋ nfɛɛrɛ kpini biti fʋ‐Nyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ, kɛ fu biti fʋ tɔɔmaa fɛɛ fʋ n‐yɩɩ.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Fʋ lɛɛ kɔnɔ kyɛɛkyɛɛ sʋ. Waa ɩmʋ kɛ fʋ nyɛ nkpa.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Amaa ɔnyɩn mʋ ii biti ɔ kaapʋ fɛɛ mʋ ɩkpa i kyiigi sʋ mʋ, ɔ taasɛ Yesu yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ mɛ tɔɔmaa?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Nɩɩ Yesu kɔnɔ kɩlɛɛ tɔ mʋ, ɔ bɔɔ mʋ kɩŋasan yɛ, “Kakaakʋ nɩɩ ɔnyɩn kʋ lɩɩ Gyerusalem ee kpee Gyeriko. Nɩɩ ɔ naa tɩyɛ kumu ɔlʋn tɔ ayu abaa tɔ, nɩɩ ba dayɩ mʋ dɩlɩgɛ mʋ, nɩɩ ɩ san gbɛrɛɛ kɛ o wu nɩɩ ba yɛgɛ mʋ.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Ɩ ba fɛɛ Ɩbwaarɛ oseepu kʋ naa ɔkpa maŋa sʋ ɛɛ ba. Maa wu ɔnyɩn mʋ, nɩɩ ɔ kɩlɩgɛ taa ɔkpa mʋ kɩbaafʋn kyʋn yɛgɛ mʋ.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Kanɩn ɔkpa kʋlʋn maŋa nɩɩ Lewi‐nyɩn kʋ gbaa bɔla ba wu mʋ, nɩɩ ɔ kɩlɩgɛ mʋ kyʋn.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Amaa Kasamariya‐nyɩn kʋ gbaa bɔla ɔkpa maŋa ba lɩɩ mʋ sʋ. Maa ba wu ɔnyɩn mʋ, ɩ kɩtaa mʋ kʋwɛɛ.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Nɩɩ Kasamariya‐nyɩn mʋ natɛ kpee mʋ asɛ, nɩɩ ɔ taa wayɩn nta kpayɩ mʋ ɩlɔ ana mʋ tɔ, nɩɩ ɔ waa kɩfɛ mʋ ɩlɔ mʋ tɔ nɩɩ o ŋmina ɩmʋ. Nɩɩ ɔ taa mʋ gyaga mʋ kuruma sʋ kpee kɩkpaara mʋ nɩɩ afɔ bee loo kɩmʋ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ sʋ.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Lɩɩkaakɛ, Kasamariya‐nyɩn mʋ maa biti ɔ kʋsʋ kpee mʋ, ɔ lɛɛ afulee sa afɔ kɩkpaara ɔkɩɩsʋpʋ mʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, ‘Kɩɩ ɔlɔpʋ nɩmʋ sʋ sa mɛ, nɩɩ fu kan nyita afulee akʋ tii ɩnɩmʋ sʋ mʋ, nɩɩ n kan bwii ba mʋ n biti n ba ka fʋ ɩmʋ kpini.’ ”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Nɩɩ Yesu taasɛ nbara ɔkaapʋpʋ mʋ yɛ, “To, fʋ asɛ mʋ, asa asá nɩmʋ tɔ mʋ, ɔmɔɔ ɩ kaapʋ fɛɛ mʋ tɔɔmaa ɩ gyɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ amu tɔ ɔlʋn ayu ba dayɩ mʋ mʋ?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Nɩɩ nbara ɔkaapʋpʋ onyipu mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔmʋ nɩɩ o wu ɔnyɩn mʋ kʋwɛɛ mʋ.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Saŋa mʋ nɩɩ Yesu maa mʋ abɩɩlapʋ bee kpee mʋ, ba naa fʋʋ kadɛ‐bi kʋ. Tʋtɔ nɩɩ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Maata waa mʋ nsa‐nsa taa mʋ kpee mʋ kɩkpaara sʋ.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Maata sʋ osupu mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Mɛɛrɩ. Nɩɩ Mɛɛrɩ naa kyɩna Yesu asɛ ee nu mʋ kɩkaapʋ mʋ.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Amaa kanɩn asɩn mʋ ɩ tɔɔrɔɔ Maata lɩɩ fɛɛ mʋ nkʋn ɩɩ dɩŋa afɔ mʋ agyitɔ. Ɩmʋ sʋ ɔ ba Yesu asɛ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “Mɛ‐Nyɩrɩpɛ, ɩ man tiri fʋ fɛɛ mi‐supu maa yɛgɛ mɛ nkʋn n waa kusun mʋ kpini? Tɔwɛ mʋ kɛ ɔ ba kyɛ mɛ tɔ.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ mʋ kɔnɔ yɛ, “Maata, Maata! Asɩn gaalaagaa ɩ tɔɔrɔɔ fʋ, nɩɩ i tiri fʋ.”
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Amaa kʋtɔ kʋlʋn i tiri. Mɛɛrɩ lɛɛ kɩmʋ nɩɩ kɩ bʋrɔn, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba taalɛ kɔɔlɛ ɩmʋ lɩɩ mʋ abaa tɔ.
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.