João 5
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, Yesu kpee Gyerusalem naa gyii Gyiwu abi Kesu kɔnɔ ngyaŋɛ kʋ.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Kɩpatɛ kʋ kɩ bʋ Gyerusalem kadɛ tɔ, nɩɩ kɩ bʋ tiri kebunɔ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ nbʋlʋpʋ kebunɔ mʋ. Bɛɛ tɩɩ kapatɩyɛ maa Hibriwu kadɛ tɔ yɛ Betesada. Nɩɩ agyan anu ɩ dɛ kyaabɔɔ kɩmʋ.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Agyan nɩmʋ tɔ nɩɩ alɔpʋ damantɛ fɛɛ agyaatanapʋ, yɛ ayaa yɛ abaa wusa wuya ana, amʋgʋlɛ‐mʋgʋlɛ kpini ba ba tʋtɔ bee gyoo.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Lɩɩ fɛɛ Ɔnyɩrɩpɛ kabɔɔ ɩ taalɛ ɛɛ lɩɩ sʋsʋ ɛ ba ee lupu nkyu mʋ tɔ, kɛ, alɔpʋ mʋ nɩɩ ba dɛ‐dɛ mʋ, bamʋ tɔ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ gyankpaa loo kapatɩyɛ mʋ tɔ mʋ, mʋ kʋlɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋ mʋ tɔ mʋ ɩɩ lʋwɛ.
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Ɔnyɩn kʋ bʋ tʋtɔ ɛɛ lɔ nsu adɩsa yɛ aburuwa.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Yesu maa wu mʋ nɩɩ ɔ bɩɩ fɛɛ ɔ dɛ tʋtɔ lɔ kyɛɛrɛɛ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Fii biti fɛɛ fʋ nyɛ alanfɩya?”
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Nɩɩ ɔlɔpʋ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔbɩlɩsa, nɩɩ kabɔɔ mʋ kan lupu nkyu mʋ tɔ mʋ, n man sʋ ɔmʋ nɩɩ ɔ taa mɛ loo kapatɩyɛ mʋ tɔ. Saŋa mʋ nɩɩ n kpan mɛ n‐yɩɩ fɛɛ n loo to mʋ, nɩɩ ɔkʋ ɩ daa gyankpaa mɛ loo to.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Kʋsʋ taa fʋ kalan kɛ fʋ natɛ.”
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Opula maŋa tɔ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya, nɩɩ o kukuri mʋ kalan natɛ. Kanɩn kakɛ maŋa gyɛ Gyiwu abi kakɛ fʋʋtɛsa akɛ nɩn.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Nɩɩ Gyiwu abɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya mʋ yɛ, “Ndaga gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ. Anɛ nbara mʋ ɩ mɛɛ sa ɔkpa yɛ fʋ sʋla fʋ kalan.”
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Amaa ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ kyɛ mɛ mʋ ɩ tɔwɛ mɛ yɛ, ‘Taa fʋ kalan kɛ fʋ natɛ.’ ”
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Kanɩn sʋ ba taasɛ mʋ yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ kanɩn ɔnyɩn maŋa mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ fʋ yɛ fʋ taa fʋ kalan kɛ fʋ natɛ?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ man nyi kanɩn ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ kyɛ mʋ mʋ, lɩɩ fɛɛ asa ba kyɔ nɩɩ Yesu loo asa damantɛ mʋ tɔ kyʋn.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Kamaa tɔ mʋ Yesu wu mʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Kɩɩ, nbɩɩnbɩɩ fʋ nyɛ alanfɩya, ɩmʋ sʋ yɛgɛ alibi kɩwaa. Nɩɩ man gyɛ kanɩn, ɩmʋ nɩɩ ii biti ɩ ba fʋ sʋ mʋ ii biti ɩ baa ɩ kyɔ ɩnɩmʋ.”
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Nɩɩ Ɔnyɩn mʋ lɩɩ tʋtɔ naa tɔwɛ Gyiwu abɩlɩsa mʋ yɛ Yesu ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ kyɛ mʋ mʋ.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Lɩɩ atɔ mʋ nɩɩ Yesu waa kakɛ fʋʋtɛsa akɛ sʋ mʋ, Gyiwu abɩlɩsa mʋ ba piili bɛɛ tɔɔrɔɔ mʋ.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ‐Sɛ ii sun kusun saŋa kʋmaa, ɩmʋ sʋ ngbaa mɛ n sun kusun.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Lɩɩ ɩnɩmʋ sʋ Gyiwu abi ba payɩ ansi bee biti ɩkpa ba mɔɔ mʋ. Man gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ nbara kinyita mʋ wʋlɛ nkʋn sʋ, amaa ɛɛ tɔwɛ yɛ mʋ‐Sɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ, mʋ nɩɩ ɩɩ kaapʋ fɛɛ maa Ɩbwaarɛ kyɛɛkyɛɛ.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, mɛ, Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ n mɛɛ taalɛ waa sɛhn mɛ kɩba sʋ. Kʋtɔ mʋ nɩɩ n wu Mɛ‐Sɛ mʋ waa mʋ, kɩmʋ nɩɩ ngbaa mɛ n waa.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Mɛ‐Sɛ mʋ sʋ kebiti sa mɛ, nɩɩ ɛɛ kaapʋ mɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ waa mʋ. Mɛ‐Sɛ ii biti ɔ kaapʋ mɛ atɔ kparɛ mʋ nɩɩ ɩ kyɔ ɩnɩmʋ, kɛ n waa kɛ i kyinkyin fanɛ.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Mɛ‐Sɛ ii kyiŋi alewupu nɩɩ ɛɛ sa bamʋ nkpa mʋ, kanɩn maŋa sʋ nɩɩ mɛ, Obii mʋ gbaa n sa nkpa mi kebiti tɔ.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Mɛ‐Sɛ gbaa‐gbaa mɛɛ talɛ ɔkʋ, amaa ɔ taa ɔkʋmaa nɩmʋ katalɛ waa mɛ kɩbaa tɔ.
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 Mɛ‐Sɛ ii biti asa kpini ba taa bʋnyaa sa mɛ, Obii mʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ bɛɛ taa bʋnyaa bɛɛ sa Mɛ‐Sɛ mʋ. Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ mɛɛ taa bʋnyaa sa mɛ, Obii mʋ, ɩɩ kaapʋ nɩn fɛɛ ɔ mɛɛ taa bʋnyaa ɛɛ sa Mɛ‐Sɛ mʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu mɛ asɩn, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ ɔmʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ gyii mʋ, sʋ nkpa kakpaa, nɩɩ Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ o bun mʋ kʋpwɛ. Ɔ tɛɛ faa lɩɩ lewu tɔ ba nkpa tɔ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ saŋa kʋ ɩɩ ba, nɩɩ nbɩɩnbɩɩ gbaa ɩɩ tɛɛ ba. Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba du fɛɛ alewupu lɩɩ kanan mʋ nɩɩ ba man nyi Ɩbwaarɛ mʋ sʋ mʋ, bee biti ba nu mɛ, Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ ɔbʋlɛ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba nu mɛ asɛ mʋ, bee biti ba nyɛ nkpa.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Fɛɛ Kanan mʋ nɩɩ Mɛ‐Sɛ gyɛ nkpa kumu mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ ɔ sa mɛ, Mu‐Bii mʋ ɔkpa fɛɛ n baa n gyɛ nkpa kumu.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Nɩɩ ɔ sa mɛ ɔlʋn yɛ n talɛ daadimaadi kʋmaa, lɩɩ fɛɛ mɛ ɩ gyɛ Daadimaadi Obii‐nyɩnsa.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 “Fan man yɛgɛ ɩnɩmʋ i kyinkyin fanɛ, lɩɩ fɛɛ saŋa kʋ ii biti ɔ ba nɩɩ alewupu mʋ nɩɩ ba bʋ nkyan tɔ kpini bee biti ba nu mɛ ɔbʋlɛ,
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 kɛ ba lɩɩ bamʋ nkyan tɔ ba. Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba waa adanbɩrasa mʋ, bee biti ba kyiŋi nyɛ nkpa, kɛ bamʋ nɩɩ ba waa alibi mʋ, bee biti ba kyiŋi kɛ ba gyii kʋpwɛ.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Nɩɩ mɛ gbaa‐gbaa mɛ mɛɛ taalɛ waa sɛhn mɛ kɩbaa sʋ. N talɛ kanan mʋ nɩɩ n nu lɩɩ Mɛ‐Sɛ asɛ, nɩɩ n gyii asɩn ɩmʋ ɔkpa sʋ, lɩɩ fɛɛ n mee biti n waa mɛ gbaa‐gbaa mɛ kɔkɔlɔ biti, amɔɔ ɔmʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ lɛɛ.”
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Nɩɩ n gyii mɛ gbaa‐gbaa mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn kesintin mʋ, ɩ mɛɛ yɛ ɩ baa i budu.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Amaa ɔkʋ bʋ tɔ nɩɩ ee gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn, mʋ ɩ gyɛ mɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ, nɩɩ n nyi fɛɛ mɛ n‐yɩɩ asɩn mʋ nɩɩ ee gyii mʋ ɩ gyɛ kesintin.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 “Nɩɩ fanɛ gbaa‐gbaa fan sun kpee Gyɔn asɛ, nɩɩ ɔ lɛɛ kesintin mʋ tɔwɛ fanɛ lɩɩ mɛ sʋ.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Man gyɛ fɛɛ n biti nyɩmɩsa daadimaadi o gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin nɩn, amaa n tɔwɛ asɩn nɩmʋ lɩɩ Gyɔn sʋ nɩn, kɛ fan nu kasɛ kɛ fan nyɛ kamɔlɩgɛ.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Gyɔn kyɩna o du nɩn fɛɛ ɩŋmaŋɛsa mʋ nɩɩ kɩ kyaŋɛ nɩɩ kɩ kɩɩ tɔ, nɩɩ fan gyii fanɛ ansi gbɛrɛɛ ɩmʋ tɔ.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 “Amaa n sʋ atɔ mʋ nɩɩ ii gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin, nɩɩ i budu ɩ kyɔ Gyɔn lɛɛ. Lɩɩ fɛɛ kusun mʋ nɩɩ mɛ‐Sɛ mʋ taa sa mɛ nɩɩ n sun falɛ mʋ, ɩɩ lɛɛ kaapʋ kesintin fɛɛ mɛ‐Sɛ mʋ i sun mɛ.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Nɩɩ mɛ‐Sɛ mʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ gbaa gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin. Nɩɩ fan man pɩɩta nu mʋ ɔbʋlɛ abɛɛ fan wu mʋ yɛ ansi,
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 nɩɩ mʋ asɩn mʋ a man bʋ fanɛ nkɔlɔ tɔ, lɩɩ fɛɛ fan man kɔɔlɛ mɛ, ɔmʋ nɩɩ o sun mʋ gyii.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Fan payɩ ansi bɩɩla Asɩnkyan yɩlasa mʋ, lɩɩ fɛɛ fɛn fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ kanan ɔkpa maŋa sʋ nɩɩ fen biti fan nyɛ nkpa kakpaa, yɛgɛ kanɩn Asɩnkyan yɩlasa maŋa ii gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Amaa fan kina mɛ asɛ kɩba, kɛ fan ba nyɛ nkpa.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 “Ayɩn‐bi lɩɩ daadimaadi kʋ asɛ man tiri mɛ.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Amaa n nyi fanɛ. N nyi fan maa man sʋ kebiti sa Ɩbwaarɛ fanɛ nkɔlɔ tɔ.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 N ba mɛ‐Sɛ kɩtɩɩ tɔ, nɩɩ fan man kɔɔlɛ mɛ, amaa nɩɩ ɔkʋ kan ba mʋ gbaa‐gbaa mʋ kɩtɩɩ tɔ mʋ, fan biti fan kɔɔlɛ mʋ.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Fan maa biti ayɩn‐bi lɩɩ abaa asɛ falɛ, yɛgɛ fɛn mɛɛ kpan fanɛ n‐yɩɩ fan nyɛ ayɩn‐bi lɩɩ Ɩbwaarɛ nkʋn asɛ mʋ, nɛnɛ nɩɩ fen biti fan waa kɔɔlɛ gyii?
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 “Fan man fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ n biti n pwɩɩ fanɛ Mɛ‐Sɛ mu ansi tɔ. Fanɛ naana Mosesi mʋ nɩɩ fan taa fanɛ tamaa tʋʋ mʋ sʋ mʋ, mʋ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ pwɩɩ fanɛ.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Nɩɩ fan kan kɔɔlɛ Mosesi gyii mʋ, naafɔɔ fen biti fan kɔɔlɛ ngbaa mɛ gyii, lɩɩ fɛɛ ɔ kyʋrɔɔ mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Amaa nɩɩ fan man kan kɔɔlɛ asɩn mʋ nɩɩ ɔ kyʋrɔɔ lɩɩ mɛ n‐yɩɩ sʋ mʋ gyii mʋ, nɛnɛ nɩɩ fen biti fan waa kɔɔlɛ asɩn mʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ gyii?”
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.