João 5
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ, Yesu kpee Gyerusalem naa gyii Gyiwu abi Kesu kɔnɔ ngyaŋɛ kʋ.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Kɩpatɛ kʋ kɩ bʋ Gyerusalem kadɛ tɔ, nɩɩ kɩ bʋ tiri kebunɔ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ nbʋlʋpʋ kebunɔ mʋ. Bɛɛ tɩɩ kapatɩyɛ maa Hibriwu kadɛ tɔ yɛ Betesada. Nɩɩ agyan anu ɩ dɛ kyaabɔɔ kɩmʋ.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Agyan nɩmʋ tɔ nɩɩ alɔpʋ damantɛ fɛɛ agyaatanapʋ, yɛ ayaa yɛ abaa wusa wuya ana, amʋgʋlɛ‐mʋgʋlɛ kpini ba ba tʋtɔ bee gyoo.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 Lɩɩ fɛɛ Ɔnyɩrɩpɛ kabɔɔ ɩ taalɛ ɛɛ lɩɩ sʋsʋ ɛ ba ee lupu nkyu mʋ tɔ, kɛ, alɔpʋ mʋ nɩɩ ba dɛ‐dɛ mʋ, bamʋ tɔ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ gyankpaa loo kapatɩyɛ mʋ tɔ mʋ, mʋ kʋlɔ mʋ nɩɩ kɩ bʋ mʋ tɔ mʋ ɩɩ lʋwɛ.
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Ɔnyɩn kʋ bʋ tʋtɔ ɛɛ lɔ nsu adɩsa yɛ aburuwa.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Yesu maa wu mʋ nɩɩ ɔ bɩɩ fɛɛ ɔ dɛ tʋtɔ lɔ kyɛɛrɛɛ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Fii biti fɛɛ fʋ nyɛ alanfɩya?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Nɩɩ ɔlɔpʋ mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔbɩlɩsa, nɩɩ kabɔɔ mʋ kan lupu nkyu mʋ tɔ mʋ, n man sʋ ɔmʋ nɩɩ ɔ taa mɛ loo kapatɩyɛ mʋ tɔ. Saŋa mʋ nɩɩ n kpan mɛ n‐yɩɩ fɛɛ n loo to mʋ, nɩɩ ɔkʋ ɩ daa gyankpaa mɛ loo to.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Nɩɩ Yesu tɔwɛ mʋ yɛ, “Kʋsʋ taa fʋ kalan kɛ fʋ natɛ.”
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Opula maŋa tɔ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya, nɩɩ o kukuri mʋ kalan natɛ. Kanɩn kakɛ maŋa gyɛ Gyiwu abi kakɛ fʋʋtɛsa akɛ nɩn.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Nɩɩ Gyiwu abɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya mʋ yɛ, “Ndaga gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ. Anɛ nbara mʋ ɩ mɛɛ sa ɔkpa yɛ fʋ sʋla fʋ kalan.”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Amaa ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ kyɛ mɛ mʋ ɩ tɔwɛ mɛ yɛ, ‘Taa fʋ kalan kɛ fʋ natɛ.’ ”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Kanɩn sʋ ba taasɛ mʋ yɛ, “Anɩmʋ ɩ gyɛ kanɩn ɔnyɩn maŋa mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ fʋ yɛ fʋ taa fʋ kalan kɛ fʋ natɛ?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ man nyi kanɩn ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ kyɛ mʋ mʋ, lɩɩ fɛɛ asa ba kyɔ nɩɩ Yesu loo asa damantɛ mʋ tɔ kyʋn.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Kamaa tɔ mʋ Yesu wu mʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Kɩɩ, nbɩɩnbɩɩ fʋ nyɛ alanfɩya, ɩmʋ sʋ yɛgɛ alibi kɩwaa. Nɩɩ man gyɛ kanɩn, ɩmʋ nɩɩ ii biti ɩ ba fʋ sʋ mʋ ii biti ɩ baa ɩ kyɔ ɩnɩmʋ.”
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Nɩɩ Ɔnyɩn mʋ lɩɩ tʋtɔ naa tɔwɛ Gyiwu abɩlɩsa mʋ yɛ Yesu ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ kyɛ mʋ mʋ.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Lɩɩ atɔ mʋ nɩɩ Yesu waa kakɛ fʋʋtɛsa akɛ sʋ mʋ, Gyiwu abɩlɩsa mʋ ba piili bɛɛ tɔɔrɔɔ mʋ.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Nɩɩ Yesu tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ‐Sɛ ii sun kusun saŋa kʋmaa, ɩmʋ sʋ ngbaa mɛ n sun kusun.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Lɩɩ ɩnɩmʋ sʋ Gyiwu abi ba payɩ ansi bee biti ɩkpa ba mɔɔ mʋ. Man gyɛ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ nbara kinyita mʋ wʋlɛ nkʋn sʋ, amaa ɛɛ tɔwɛ yɛ mʋ‐Sɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ, mʋ nɩɩ ɩɩ kaapʋ fɛɛ maa Ɩbwaarɛ kyɛɛkyɛɛ.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Nɩɩ Yesu kyaga sʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ, mɛ, Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ n mɛɛ taalɛ waa sɛhn mɛ kɩba sʋ. Kʋtɔ mʋ nɩɩ n wu Mɛ‐Sɛ mʋ waa mʋ, kɩmʋ nɩɩ ngbaa mɛ n waa.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Mɛ‐Sɛ mʋ sʋ kebiti sa mɛ, nɩɩ ɛɛ kaapʋ mɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ waa mʋ. Mɛ‐Sɛ ii biti ɔ kaapʋ mɛ atɔ kparɛ mʋ nɩɩ ɩ kyɔ ɩnɩmʋ, kɛ n waa kɛ i kyinkyin fanɛ.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Mɛ‐Sɛ ii kyiŋi alewupu nɩɩ ɛɛ sa bamʋ nkpa mʋ, kanɩn maŋa sʋ nɩɩ mɛ, Obii mʋ gbaa n sa nkpa mi kebiti tɔ.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Mɛ‐Sɛ gbaa‐gbaa mɛɛ talɛ ɔkʋ, amaa ɔ taa ɔkʋmaa nɩmʋ katalɛ waa mɛ kɩbaa tɔ.
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 Mɛ‐Sɛ ii biti asa kpini ba taa bʋnyaa sa mɛ, Obii mʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ bɛɛ taa bʋnyaa bɛɛ sa Mɛ‐Sɛ mʋ. Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ mɛɛ taa bʋnyaa sa mɛ, Obii mʋ, ɩɩ kaapʋ nɩn fɛɛ ɔ mɛɛ taa bʋnyaa ɛɛ sa Mɛ‐Sɛ mʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu mɛ asɩn, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ ɔmʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ gyii mʋ, sʋ nkpa kakpaa, nɩɩ Ɩbwaarɛ mɛɛ yɛ o bun mʋ kʋpwɛ. Ɔ tɛɛ faa lɩɩ lewu tɔ ba nkpa tɔ.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 N tɔwɛ fanɛ kesintin fɛɛ saŋa kʋ ɩɩ ba, nɩɩ nbɩɩnbɩɩ gbaa ɩɩ tɛɛ ba. Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba du fɛɛ alewupu lɩɩ kanan mʋ nɩɩ ba man nyi Ɩbwaarɛ mʋ sʋ mʋ, bee biti ba nu mɛ, Ɩbwaarɛ Mu‐Bii mʋ ɔbʋlɛ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba nu mɛ asɛ mʋ, bee biti ba nyɛ nkpa.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Fɛɛ Kanan mʋ nɩɩ Mɛ‐Sɛ gyɛ nkpa kumu mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ ɔ sa mɛ, Mu‐Bii mʋ ɔkpa fɛɛ n baa n gyɛ nkpa kumu.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Nɩɩ ɔ sa mɛ ɔlʋn yɛ n talɛ daadimaadi kʋmaa, lɩɩ fɛɛ mɛ ɩ gyɛ Daadimaadi Obii‐nyɩnsa.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 “Fan man yɛgɛ ɩnɩmʋ i kyinkyin fanɛ, lɩɩ fɛɛ saŋa kʋ ii biti ɔ ba nɩɩ alewupu mʋ nɩɩ ba bʋ nkyan tɔ kpini bee biti ba nu mɛ ɔbʋlɛ,
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 kɛ ba lɩɩ bamʋ nkyan tɔ ba. Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba waa adanbɩrasa mʋ, bee biti ba kyiŋi nyɛ nkpa, kɛ bamʋ nɩɩ ba waa alibi mʋ, bee biti ba kyiŋi kɛ ba gyii kʋpwɛ.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Nɩɩ mɛ gbaa‐gbaa mɛ mɛɛ taalɛ waa sɛhn mɛ kɩbaa sʋ. N talɛ kanan mʋ nɩɩ n nu lɩɩ Mɛ‐Sɛ asɛ, nɩɩ n gyii asɩn ɩmʋ ɔkpa sʋ, lɩɩ fɛɛ n mee biti n waa mɛ gbaa‐gbaa mɛ kɔkɔlɔ biti, amɔɔ ɔmʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ lɛɛ.”
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Yesu kyaga sʋ tɔwɛ yɛ, “Nɩɩ n gyii mɛ gbaa‐gbaa mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn kesintin mʋ, ɩ mɛɛ yɛ ɩ baa i budu.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Amaa ɔkʋ bʋ tɔ nɩɩ ee gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn, mʋ ɩ gyɛ mɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ, nɩɩ n nyi fɛɛ mɛ n‐yɩɩ asɩn mʋ nɩɩ ee gyii mʋ ɩ gyɛ kesintin.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 “Nɩɩ fanɛ gbaa‐gbaa fan sun kpee Gyɔn asɛ, nɩɩ ɔ lɛɛ kesintin mʋ tɔwɛ fanɛ lɩɩ mɛ sʋ.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Man gyɛ fɛɛ n biti nyɩmɩsa daadimaadi o gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin nɩn, amaa n tɔwɛ asɩn nɩmʋ lɩɩ Gyɔn sʋ nɩn, kɛ fan nu kasɛ kɛ fan nyɛ kamɔlɩgɛ.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Gyɔn kyɩna o du nɩn fɛɛ ɩŋmaŋɛsa mʋ nɩɩ kɩ kyaŋɛ nɩɩ kɩ kɩɩ tɔ, nɩɩ fan gyii fanɛ ansi gbɛrɛɛ ɩmʋ tɔ.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 “Amaa n sʋ atɔ mʋ nɩɩ ii gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin, nɩɩ i budu ɩ kyɔ Gyɔn lɛɛ. Lɩɩ fɛɛ kusun mʋ nɩɩ mɛ‐Sɛ mʋ taa sa mɛ nɩɩ n sun falɛ mʋ, ɩɩ lɛɛ kaapʋ kesintin fɛɛ mɛ‐Sɛ mʋ i sun mɛ.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Nɩɩ mɛ‐Sɛ mʋ nɩɩ o sun mɛ mʋ gbaa gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin. Nɩɩ fan man pɩɩta nu mʋ ɔbʋlɛ abɛɛ fan wu mʋ yɛ ansi,
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 nɩɩ mʋ asɩn mʋ a man bʋ fanɛ nkɔlɔ tɔ, lɩɩ fɛɛ fan man kɔɔlɛ mɛ, ɔmʋ nɩɩ o sun mʋ gyii.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Fan payɩ ansi bɩɩla Asɩnkyan yɩlasa mʋ, lɩɩ fɛɛ fɛn fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ kanan ɔkpa maŋa sʋ nɩɩ fen biti fan nyɛ nkpa kakpaa, yɛgɛ kanɩn Asɩnkyan yɩlasa maŋa ii gyii mɛ n‐yɩɩ sʋ kesintin.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 Amaa fan kina mɛ asɛ kɩba, kɛ fan ba nyɛ nkpa.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 “Ayɩn‐bi lɩɩ daadimaadi kʋ asɛ man tiri mɛ.
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 Amaa n nyi fanɛ. N nyi fan maa man sʋ kebiti sa Ɩbwaarɛ fanɛ nkɔlɔ tɔ.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 N ba mɛ‐Sɛ kɩtɩɩ tɔ, nɩɩ fan man kɔɔlɛ mɛ, amaa nɩɩ ɔkʋ kan ba mʋ gbaa‐gbaa mʋ kɩtɩɩ tɔ mʋ, fan biti fan kɔɔlɛ mʋ.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Fan maa biti ayɩn‐bi lɩɩ abaa asɛ falɛ, yɛgɛ fɛn mɛɛ kpan fanɛ n‐yɩɩ fan nyɛ ayɩn‐bi lɩɩ Ɩbwaarɛ nkʋn asɛ mʋ, nɛnɛ nɩɩ fen biti fan waa kɔɔlɛ gyii?
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 “Fan man fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ n biti n pwɩɩ fanɛ Mɛ‐Sɛ mu ansi tɔ. Fanɛ naana Mosesi mʋ nɩɩ fan taa fanɛ tamaa tʋʋ mʋ sʋ mʋ, mʋ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ ee biti ɔ pwɩɩ fanɛ.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Nɩɩ fan kan kɔɔlɛ Mosesi gyii mʋ, naafɔɔ fen biti fan kɔɔlɛ ngbaa mɛ gyii, lɩɩ fɛɛ ɔ kyʋrɔɔ mɛ n‐yɩɩ sʋ asɩn.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Amaa nɩɩ fan man kan kɔɔlɛ asɩn mʋ nɩɩ ɔ kyʋrɔɔ lɩɩ mɛ n‐yɩɩ sʋ mʋ gyii mʋ, nɛnɛ nɩɩ fen biti fan waa kɔɔlɛ asɩn mʋ nɩɩ n tɔwɛ falɛ gyii?”
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.