Hebreus 2
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Lɩɩ ɩnɩmʋ sʋ mʋ ɩ dagaa a maa bɩya asʋ kasɛ, kɛ a kɩtaa asɩn danbɩrasa mʋ nɩɩ an nu mʋ tɔ yɛ ɔdan, kɛ a man kyɛɛgɛ gbɛrɛɛ‐gbɛrɛɛ lɩɩ ɩmʋ tɔ.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Fɛɛ nɩɩ nbara asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla mʋ nbɔɔ mʋ sʋ tɔwɛ anɛ naana ana mʋ i sun kusun, nɩɩ an nyi yɛ lɩɩ koo dɩdaa mʋ, ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ waa kʋsʋ tɔ ɔlʋn nɩɩ ɔ man buu Ɩbwaarɛ nbara ɩnɩmʋ mʋ, ɔ nyɛ kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ nɩɩ ɩ dagaa.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Kanɩn bɩrɛ, fɛɛ nɩɩ an kan kina kamɔlɩgɛ lala asɩn nɩmʋ mʋ, nɛnɛ nɩɩ an taalɛ sɩlɛ lɩɩ kʋsʋ bɩɩtɛ mʋ tɔ? Falɛ asɩn nɩmʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu gyankpaa tɔwɛ mʋ, nɩɩ bamʋ nɩɩ ba nu ɩmʋ mʋ, ba gyii ɩmʋ kesintin sa anɛ.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Nɩɩ Ɩbwaarɛ gbaa gyii ɩmʋ kesintin lɩɩ mʋ ɩsɩnkaala yɛ adangana yɛ asɩn kyinkyinsa yɛ mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ kakɛɛ mʋ nɩɩ ɔ taa sa mʋ asa lɩɩ mʋ kɔkɔlɔ biti sʋ.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Ɩmʋ sʋ man gyɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ mʋ ɩ gyɛ akɩɩsʋpʋ sa dulinyaa pʋpwɛ mʋ nɩɩ ee biti ɔ waa, nɩɩ an tɔwɛ ɩmʋ asɩn falɛ.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Amaa ɩ sʋ opula kʋ nɩɩ ɔsa kʋ gyii ɩmʋ kesintin lɛɛ tɔwɛ yɛ,
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Fʋ waa bamʋ pii fʋ nbɔɔ mʋ asɛ saŋa gbɛrɛɛ,
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 nɩɩ fʋ taa kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ waa bamʋ kasɛ.”
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Amaa an wu Yesu mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ waa mʋ pii mʋ nbɔɔ asɛ saŋa gbɛrɛɛ kʋ, nɩɩ nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ, ɔ taa bʋnyaa yɛ bɛɛrɛɛ sa mʋ, lɩɩ fɛɛ o gyii lewu awʋrʋfɔ, nɩɩ lɩɩ Ɩbwaarɛ kabwaala mʋ sʋ mʋ, o wu sa ɔkʋmaa nɩmʋ.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ tʋʋ kʋtɔ kʋmaa, nɩɩ kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ kɩ bʋ tɔ sa mʋ mʋ, ɩ dagaa sa mʋ fɛɛ ɔ bɩya mu‐bii ana gaalaagaa mʋ bʋnyaa mʋ tɔ. Kɛ ɩnɩmʋ ɩ taalɛ waa mʋ, o ŋmina yɛ Yesu o gyii awʋrʋfɔ, kɛ ɔ ba waa ɔgyankpaapʋ danbɩrasa mʋ nɩɩ ɛɛ taalɛ mɔlɩgɛ bamʋ naa lʋwɛ.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Mʋ ɩ lɛɛ bamʋ lɩɩ bamʋ alibi tɔ. Ɩmʋ sʋ mʋ yɛ bamʋ nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ lɩɩ alibi tɔ mʋ kpini ba gyɛ Ɔsɛ kʋlʋn. Ɩmʋ sʋ nɩɩ ɩ man sʋ mʋ ipeeli fɛɛ maa tɩɩ bamʋ mu‐supu ana.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Nɩɩ ɔ tɔwɛ Ɩbwaarɛ yɛ,
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Nɩɩ ɔ bɩla tɔwɛ yɛ,
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Lɩɩ fɛɛ nbii mʋ ba maa gyɛ anyɩmɩsa nɩɩ ba sʋ kayɩɩ‐wʋlɛ yɛ nkalan mʋ, kanɩn sʋ nɩɩ Yesu gbaa ba biliŋi nyɩmɩsa fɛɛ bamʋ, kɛ ɔ taalɛ wu. Lɩɩ mu kelewu mʋ sʋ mʋ, o nyita Sɩtaanɛ ɔlʋn mʋ nɩɩ ɔ sʋ lɩɩ lewu sʋ.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Kɛ ɔ kɔɔlɛ bamʋ nɩɩ ba sɩlɛ lewu, nɩɩ lewu kufuu ki gyii bamʋ amu kakyɩna tɔ mʋ, lɩɩ Sɩtaanɛ abaa tɔ.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Ɩ gyɛ kesintin fɛɛ, Abraham kɩnaana nɩɩ ɔ kyɛ tɔ, amaa ɩ man gyɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ nɩɩ ɔ kyɛ tɔ.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Ɩmʋ sʋ i tiri sa mʋ fɛɛ maa waa mʋ n‐yɩɩ fɛɛ mu‐supu ana ɔkpa kʋmaa sʋ, kɛ ɔ baa ɔ gyɛ kʋwɛɛ owupu yɛ kesintin Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ sa bamʋ, mu kusun mʋ nɩɩ ee sun ɛɛ sa Ɩbwaarɛ mʋ tɔ. Nɩɩ mʋ ii biti ɔ yɩlɛ tɔ sa asa kpini kɛ Ɩbwaarɛ ɔ taa bamʋ alibi kɛɛ bamʋ.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Lɩɩ fɛɛ mʋ gbaa‐gbaa mʋ wu awʋrʋfɔ nɩɩ ɔ nyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ mʋ, ɩmʋ sʋ ɛɛ taalɛ kyɛ bamʋ nɩɩ ba nyɛ kʋtʋʋ tɔ kɩɩ mʋ tɔ.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.