Atos 9
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Saŋa maŋa tɔ mʋ, Sɔɔlɩ dan san ɔ yɩlɛ sʋ, ɔ sʋ kanyanla yɛ kɩmɔɔ aŋala lɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu abuupu mʋ sʋ. Kanɩn sʋ o kpee Ɩbwaarɛ Oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ asɛ,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 nɩɩ ɔ naa tɔwɛ mʋ yɛ ɔ sa mʋ ɩwʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ sa ɔkpa fɛɛ o kpee kabwaarɛ‐kʋlɛ ɩgyaŋɛkpa mʋ nɩɩ ɩ bʋ Damasiko kadɛ mʋ tɔ, kɛ ɔ naa kɩtaa anyɩn yɛ akyɩɩ mʋ nɩɩ bee buu Yesu kɩkaapʋ mʋ. Nɩɩ ɔ kan nyɛ kanɩn abuupu maŋa kɛ ɔ kɩtaa bamʋ bwii ba Gyerusalem ba tii obu.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Nɩɩ Sɔɔlɩ maa naa ee kpee mʋ, ɔ naa tiri Damasiko kadɛ lala mʋ. Opula tɔ nɩɩ kʋtɔ kʋ kɩ lɩɩ sʋsʋ ba tɩn mu ansi sʋ fɛɛ bʋlayɩ maa wɛɛ ɩsɛɛ mʋ.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ kasɛ nɩɩ o nu ɔbʋlɛ kʋ maa taasɛ yɛ, “Sɔɔlɩ, Sɔɔlɩ, mɩnɛ waa nɩɩ fii kisi mɛ kanɩn?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Nɩɩ Sɔɔlɩ taasɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, fʋ anɩmʋ nɩn?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ɩmʋ sʋ kʋsʋ kpee Damasiko kadɛ lala mʋ tɔ, tʋtɔ nɩɩ bee biti ba tɔwɛ fʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ fʋ waa.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Nɩɩ anyɩn mʋ nɩɩ ba maa Sɔɔlɩ ba naa mʋ, ba nu katɔwɛ mʋ, amaa ba man wu ɔkʋ. Nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa bamʋ, nɩɩ be sii ba yɩlɛ ba man bɩla bugi bamʋ nnɔ.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Nɩɩ Sɔɔlɩ kʋsʋ maa yɩlɛ nɩɩ o bugi mu ansi mʋ, ɔ man bɩla ɔ kɩɩ. Ɩmʋ sʋ ba sii kɩtaa mʋ kɩbaa tɔ nɩn taa mʋ kpee Damasiko.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Nɩɩ Sɔɔlɩ biliŋi gyaatanapʋ nkɛ nsa, o mee gyii yɛgɛ o mee nu.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Nɩɩ Yesu ɔbɩɩlapʋ kʋ bʋ Damasiko kadɛ tɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi. Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ ansi sʋ atɔ kaapʋ mʋ, nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ yɛ, “Ananiyasi.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ Ananiyasi yɛ, “Kʋsʋ kpee Gyudasi kɩkpaara mʋ nɩɩ kɩ bʋ kigbenbi kyiigisa mʋ sʋ, naa taasɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Tasusi kadɛ tɔ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Sɔɔlɩ mʋ. Ɔ bʋ tʋtɔ ɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.”
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Nɩɩ Sɔɔlɩ gbaa wu ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ tɔ, fɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi maa ba kɛ ɔ ba taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ kɛ mu ansi i bugi.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Amaa Ananiyasi lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, n nu asɩn damantɛ lɩɩ ɔnyɩn nɩmʋ sʋ, kanan mʋ nɩɩ ɔ nyanla fʋ asa kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem mʋ.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 An nu yɛ Sɔɔlɩ nɩmʋ nyɛ ɔlʋn lɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ ba Damasiko nfɩɩ, ɔ ba kɩtaa asa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ fʋ Yesu kɩtɩɩ mʋ.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Amaa Ɔnyɩrɩpɛ Yesu tɔwɛ Ananiyasi yɛ, “Kʋsʋ kpee! Lɩɩ fɛɛ mɛ ɩ lɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ fɛɛ mɛ kɩbaa tɔ nyɩmɩsa, kɛ ɔ taa mɛ asɩn mʋ naa tɔwɛ bamʋ nɩɩ be mee sun Ɩbwaarɛ, yɛ ba maa bamʋ awura, yɛ Ɩsɩrayɩ abi.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Nɩɩ mɛ gbaa‐gbaa mɛ n biti n kaapʋ mʋ kanan mʋ nɩɩ ee biti o gyii awʋrʋfɔ lɩɩ mɛ kɩtɩɩ sʋ.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Tʋtɔ nɩɩ Ananiyasi kpee kɩkpaara mʋ sʋ nɩɩ ɔ naa taa mʋ abaa gyaga Sɔɔlɩ sʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ bɩrɩsa Sɔɔlɩ, Ɔnyɩrɩpɛ Yesu mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ fʋ saŋa mʋ nɩɩ fɩɩ ba nfɩɩ mʋ, i sun mɛ fʋ asɛ kɛ fu ansi i bwii bugi, kɛ fʋ nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Nɩɩ opula tɔ atɔ kʋ fɛɛ ɔkɩn agyafɔyɩ ɩ lɩɩ Sɔɔlɩ ansi tɔ tɩyɛ, nɩɩ mu ansi i bugi. Nɩɩ ɔ kʋsʋ nɩɩ ba naa gyee mʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Maa gyii agyitɔ kamaa tɔ mʋ, ɔ nyɛ ɔlʋn.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Tʋtɔ nɩɩ ɔ lɩɩ kpee Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɩgyaŋɛkpa naa tɔwɛ Yesu asɩn yɛ, “Yesu ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii.”
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Asa mʋ nɩɩ ba nu Sɔɔlɩ katɔwɛ mʋ, ɩ waa bamʋ kɩyan nɩɩ ba taasɛ yɛ, “Man gyɛ ɔnyɩn nɩmʋ ɩ kyɩna ɛɛ nyanla asa mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem bɛɛ tɔwɛ asɩn Yesu kɩtɩɩ tɔ mʋ? Nɩɩ man gyɛ kanɩn sʋ nɩɩ o bwii ba, kɛ ɔ ba kɩtaa bamʋ naa sa Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa o tii obu?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Amaa Sɔɔlɩ nyɛ ɔlʋn tii sʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ, ɛɛ kaapʋ tɔ yɛ Yesu ɩ gyɛ ɔmʋnɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ yɛ ɔ ba mɔlɩgɛ asa. Nɩɩ i kyinkyin Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ Damasiko kadɛ tɔ mʋ.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Nɩɩ ɩmʋ kamaa tɔ ɩ maa gyii nkɛ nkʋ mʋ Gyiwu abi ba ŋmina yɛ ba mɔɔ Sɔɔlɩ.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Amaa Sɔɔlɩ bɩɩ bamʋ nfɛɛrɛ lɩɩ mʋ kɩmɔɔ mʋ sʋ lɩɩ fɛɛ ba sii ba tɛ bɛɛ kɩɩ kadɛ mʋ nwusunɔ mʋ sʋ kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ kʋmaa kanan mʋ nɩɩ ba nyɛ mʋ mɔɔ.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Amaa Yesu abuupu ba taa mʋ waa kɩlantan tɔ kakyanbwɛ, baala mʋ taa mʋ bʋlɛ kɩbandɩyɛ ɔbɔ tɔ kpɩlɩgaa mʋ yii.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Saŋa mʋ nɩɩ Sɔɔlɩ kpee Gyerusalem mʋ, o biti fɛɛ ɔ taa mʋ n‐yɩɩ naa tii abɩɩlapʋ mʋ sʋ, amaa ba waa kufuu yɛ mʋ, lɩɩ fɛɛ ba man kɔɔlɛ mʋ gyii yɛ o tii Yesu abuupu mʋ sʋ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Tʋtɔ nɩɩ Banabasi taa mʋ kpee asunpu mʋ asɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ Sɔɔlɩ wu Ɔnyɩrɩpɛ mʋ Damasiko ɔkpa tɔ, yɛ kanan mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ tɔwɛ Sɔɔlɩ mʋ. Nɩɩ ɔ bɩla tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ Sɔɔlɩ man waa kufuu, nɩɩ ɔ yɩlɛ tɔwɛ lɩɩ Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ Damasiko kadɛ tɔ.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Ɩmʋ sʋ Sɔɔlɩ kyɩna bamʋ asɛ Gyerusalem yɛgɛ ɔ sʋ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ kɩtɩɩ tɔ ɛɛ tɔwɛ yɛgɛ ɔ man sʋ kufuu.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Nɩɩ Sɔɔlɩ maa Giriki abi mʋ nɩɩ bɛɛ tɔwɛ Gyiwu katɔwɛ mʋ, ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ, amaa yɛgɛ ba biti mʋ kɩmɔɔ ɔkpa.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Saŋa mʋ nɩɩ mʋ tɔɔmaa ana ba bɩɩ kanɩn mʋ, ba taa mʋ kpee Kasariya kadɛ tɔ, nɩɩ ɔ naa kyaga sʋ kpee mʋ kadɛ tɔ Tasusi.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ɩmʋ sʋ Krisito abi kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ɩ bʋ Gyudeya yɛ Galile yɛ Samariya kpini ba nyɛ kayɩɩ yuuli. Nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ waa bamʋ aniya tɔ, nɩɩ ba nyɛ akyɔ bɛɛ kpan bamʋ n‐yɩɩ, yɛgɛ ba sɩlɛ Ɔnyɩrɩpɛ.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Nɩɩ Pita kʋsʋ ɔ naa ɔ naa ɩsʋwʋlɛ mʋ sʋ, nɩɩ ɔ naa bɔɔ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Lida mʋ sʋ.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Tʋtɔ nɩɩ ɔ naa wu ɔnyɩn mʋ nɩɩ mʋ n‐yɩɩ i wu, nɩɩ ɔ dɛ nsu nburuwa nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Aneyasi.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Nɩɩ Pita tɔwɛ mʋ yɛ, “Aneyasi, kʋsʋ taa fʋ kalan, Yesu Krisito kyɛ fʋ.” Opula tɔ nɩɩ ɔ kʋsʋ.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ɩmʋ sʋ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Lida yɛ Saron mʋ kpini ba maa wu kanɩn mʋ, nɩɩ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ biliŋi ba Ɔnyɩrɩpɛ asɛ.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Nɩɩ Gyopa kadɛ tɔ ɔkyɩɩ kɔɔlɛ‐gyipu kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Tabita. Tabita ɩmʋ Giriki katɔwɛ ɩ gyɛ yɛ Dokasi. Dokasi maŋa ɩ waa adanbɩrasa yɛgɛ ɛɛ kyɛ atiripu tɔ saŋa kʋmaa.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Kanɩn saŋa maa mʋ kɩlɔ kɩ daa ɔkyɩɩ mʋ, nɩɩ o wu. Nɩɩ ba gyee mʋ kubuni naa dɩɩla abansʋrʋ obu to.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Lida kadɛ kɩ man bʋ kata yɛ Gyopa kadɛ. Ɩmʋ sʋ Yesu abuupu mʋ ba maa nu fɛɛ Pita bʋ Lida mʋ, nɩɩ ba sun anyɩn anyɔ Pita asɛ naa tɔwɛ mʋ yɛ, “Waa bilen kɛ fʋ ba anɛ asɛ.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Ɩmʋ sʋ Pita maa bamʋ nɩɩ ba sun mʋ asɛ mʋ, ba bwii kpee Gyopa. Nɩɩ ba taa Pita kpee abansʋrʋ obu mʋ tɔ, ntɩn mʋ nɩɩ obuni mʋ dɛ mʋ. Nɩɩ akulapu‐kyɩɩ mʋ nɩɩ ba bʋ obu mʋ tɔ mʋ kpini, ba kyaabɔɔ Pita bɛ sawʋ yɛgɛ ba sʋ atɔ bunsa mʋ nɩɩ Dokasi baata sa bamʋ saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ bɛɛ kaapʋ Pita.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Amaa nɩɩ Pita tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba bʋ obu mʋ tɔ kpini yɛ, ba lɩɩ kewu. Nɩɩ Pita muŋa mʋ ayaa muuli sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ o biliŋi mu ansi kaapʋ obuni mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Tabita, kʋsʋ.” Nɩɩ o bugi mʋ ansi wu Pita, nɩɩ ɔ kʋsʋ kyɩna.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Nɩɩ Pita kɩtaa mʋ kɩbaa tɔ kʋsaa mʋ yɩlɛ. Tʋtɔ nɩɩ ɔ tɩɩ akɔɔlɛ‐gyipu yɛ akulapu‐kyɩɩ mʋ taa ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ o kyiŋi mʋ sa bamʋ.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Falɛ asɩn nɩmʋ ɩ yaasɛ loo Gyopa kadɛ tɔ kpini. Nɩɩ asa gaalaagaa ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu mʋ gyii.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Nɩɩ Pita kyɩna Gyopa kadɛ tɔ, ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ Simon nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba mʋ asɛ nkɛ nnyɔ kʋ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.