Atos 9
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Saŋa maŋa tɔ mʋ, Sɔɔlɩ dan san ɔ yɩlɛ sʋ, ɔ sʋ kanyanla yɛ kɩmɔɔ aŋala lɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu abuupu mʋ sʋ. Kanɩn sʋ o kpee Ɩbwaarɛ Oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ asɛ,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 nɩɩ ɔ naa tɔwɛ mʋ yɛ ɔ sa mʋ ɩwʋlɛ mʋ nɩɩ ɩ sa ɔkpa fɛɛ o kpee kabwaarɛ‐kʋlɛ ɩgyaŋɛkpa mʋ nɩɩ ɩ bʋ Damasiko kadɛ mʋ tɔ, kɛ ɔ naa kɩtaa anyɩn yɛ akyɩɩ mʋ nɩɩ bee buu Yesu kɩkaapʋ mʋ. Nɩɩ ɔ kan nyɛ kanɩn abuupu maŋa kɛ ɔ kɩtaa bamʋ bwii ba Gyerusalem ba tii obu.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Nɩɩ Sɔɔlɩ maa naa ee kpee mʋ, ɔ naa tiri Damasiko kadɛ lala mʋ. Opula tɔ nɩɩ kʋtɔ kʋ kɩ lɩɩ sʋsʋ ba tɩn mu ansi sʋ fɛɛ bʋlayɩ maa wɛɛ ɩsɛɛ mʋ.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ kasɛ nɩɩ o nu ɔbʋlɛ kʋ maa taasɛ yɛ, “Sɔɔlɩ, Sɔɔlɩ, mɩnɛ waa nɩɩ fii kisi mɛ kanɩn?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Nɩɩ Sɔɔlɩ taasɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, fʋ anɩmʋ nɩn?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Ɩmʋ sʋ kʋsʋ kpee Damasiko kadɛ lala mʋ tɔ, tʋtɔ nɩɩ bee biti ba tɔwɛ fʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ fʋ waa.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Nɩɩ anyɩn mʋ nɩɩ ba maa Sɔɔlɩ ba naa mʋ, ba nu katɔwɛ mʋ, amaa ba man wu ɔkʋ. Nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa bamʋ, nɩɩ be sii ba yɩlɛ ba man bɩla bugi bamʋ nnɔ.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Nɩɩ Sɔɔlɩ kʋsʋ maa yɩlɛ nɩɩ o bugi mu ansi mʋ, ɔ man bɩla ɔ kɩɩ. Ɩmʋ sʋ ba sii kɩtaa mʋ kɩbaa tɔ nɩn taa mʋ kpee Damasiko.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Nɩɩ Sɔɔlɩ biliŋi gyaatanapʋ nkɛ nsa, o mee gyii yɛgɛ o mee nu.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Nɩɩ Yesu ɔbɩɩlapʋ kʋ bʋ Damasiko kadɛ tɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi. Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu lɛɛ ansi sʋ atɔ kaapʋ mʋ, nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ yɛ, “Ananiyasi.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ Ananiyasi yɛ, “Kʋsʋ kpee Gyudasi kɩkpaara mʋ nɩɩ kɩ bʋ kigbenbi kyiigisa mʋ sʋ, naa taasɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Tasusi kadɛ tɔ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Sɔɔlɩ mʋ. Ɔ bʋ tʋtɔ ɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.”
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Nɩɩ Sɔɔlɩ gbaa wu ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ tɔ, fɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi maa ba kɛ ɔ ba taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ kɛ mu ansi i bugi.
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Amaa Ananiyasi lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ, n nu asɩn damantɛ lɩɩ ɔnyɩn nɩmʋ sʋ, kanan mʋ nɩɩ ɔ nyanla fʋ asa kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem mʋ.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 An nu yɛ Sɔɔlɩ nɩmʋ nyɛ ɔlʋn lɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ ba Damasiko nfɩɩ, ɔ ba kɩtaa asa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ fʋ Yesu kɩtɩɩ mʋ.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Amaa Ɔnyɩrɩpɛ Yesu tɔwɛ Ananiyasi yɛ, “Kʋsʋ kpee! Lɩɩ fɛɛ mɛ ɩ lɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ fɛɛ mɛ kɩbaa tɔ nyɩmɩsa, kɛ ɔ taa mɛ asɩn mʋ naa tɔwɛ bamʋ nɩɩ be mee sun Ɩbwaarɛ, yɛ ba maa bamʋ awura, yɛ Ɩsɩrayɩ abi.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Nɩɩ mɛ gbaa‐gbaa mɛ n biti n kaapʋ mʋ kanan mʋ nɩɩ ee biti o gyii awʋrʋfɔ lɩɩ mɛ kɩtɩɩ sʋ.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Tʋtɔ nɩɩ Ananiyasi kpee kɩkpaara mʋ sʋ nɩɩ ɔ naa taa mʋ abaa gyaga Sɔɔlɩ sʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ bɩrɩsa Sɔɔlɩ, Ɔnyɩrɩpɛ Yesu mʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ fʋ saŋa mʋ nɩɩ fɩɩ ba nfɩɩ mʋ, i sun mɛ fʋ asɛ kɛ fu ansi i bwii bugi, kɛ fʋ nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Nɩɩ opula tɔ atɔ kʋ fɛɛ ɔkɩn agyafɔyɩ ɩ lɩɩ Sɔɔlɩ ansi tɔ tɩyɛ, nɩɩ mu ansi i bugi. Nɩɩ ɔ kʋsʋ nɩɩ ba naa gyee mʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Maa gyii agyitɔ kamaa tɔ mʋ, ɔ nyɛ ɔlʋn.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Tʋtɔ nɩɩ ɔ lɩɩ kpee Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɩgyaŋɛkpa naa tɔwɛ Yesu asɩn yɛ, “Yesu ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii.”
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Asa mʋ nɩɩ ba nu Sɔɔlɩ katɔwɛ mʋ, ɩ waa bamʋ kɩyan nɩɩ ba taasɛ yɛ, “Man gyɛ ɔnyɩn nɩmʋ ɩ kyɩna ɛɛ nyanla asa mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem bɛɛ tɔwɛ asɩn Yesu kɩtɩɩ tɔ mʋ? Nɩɩ man gyɛ kanɩn sʋ nɩɩ o bwii ba, kɛ ɔ ba kɩtaa bamʋ naa sa Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa o tii obu?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Amaa Sɔɔlɩ nyɛ ɔlʋn tii sʋ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ, ɛɛ kaapʋ tɔ yɛ Yesu ɩ gyɛ ɔmʋnɩ Ɩbwaarɛ lɛɛ yɛ ɔ ba mɔlɩgɛ asa. Nɩɩ i kyinkyin Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ Damasiko kadɛ tɔ mʋ.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Nɩɩ ɩmʋ kamaa tɔ ɩ maa gyii nkɛ nkʋ mʋ Gyiwu abi ba ŋmina yɛ ba mɔɔ Sɔɔlɩ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Amaa Sɔɔlɩ bɩɩ bamʋ nfɛɛrɛ lɩɩ mʋ kɩmɔɔ mʋ sʋ lɩɩ fɛɛ ba sii ba tɛ bɛɛ kɩɩ kadɛ mʋ nwusunɔ mʋ sʋ kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ kʋmaa kanan mʋ nɩɩ ba nyɛ mʋ mɔɔ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Amaa Yesu abuupu ba taa mʋ waa kɩlantan tɔ kakyanbwɛ, baala mʋ taa mʋ bʋlɛ kɩbandɩyɛ ɔbɔ tɔ kpɩlɩgaa mʋ yii.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Saŋa mʋ nɩɩ Sɔɔlɩ kpee Gyerusalem mʋ, o biti fɛɛ ɔ taa mʋ n‐yɩɩ naa tii abɩɩlapʋ mʋ sʋ, amaa ba waa kufuu yɛ mʋ, lɩɩ fɛɛ ba man kɔɔlɛ mʋ gyii yɛ o tii Yesu abuupu mʋ sʋ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Tʋtɔ nɩɩ Banabasi taa mʋ kpee asunpu mʋ asɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ Sɔɔlɩ wu Ɔnyɩrɩpɛ mʋ Damasiko ɔkpa tɔ, yɛ kanan mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ tɔwɛ Sɔɔlɩ mʋ. Nɩɩ ɔ bɩla tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ Sɔɔlɩ man waa kufuu, nɩɩ ɔ yɩlɛ tɔwɛ lɩɩ Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ Damasiko kadɛ tɔ.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ɩmʋ sʋ Sɔɔlɩ kyɩna bamʋ asɛ Gyerusalem yɛgɛ ɔ sʋ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ kɩtɩɩ tɔ ɛɛ tɔwɛ yɛgɛ ɔ man sʋ kufuu.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Nɩɩ Sɔɔlɩ maa Giriki abi mʋ nɩɩ bɛɛ tɔwɛ Gyiwu katɔwɛ mʋ, ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ, amaa yɛgɛ ba biti mʋ kɩmɔɔ ɔkpa.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Saŋa mʋ nɩɩ mʋ tɔɔmaa ana ba bɩɩ kanɩn mʋ, ba taa mʋ kpee Kasariya kadɛ tɔ, nɩɩ ɔ naa kyaga sʋ kpee mʋ kadɛ tɔ Tasusi.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Ɩmʋ sʋ Krisito abi kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ nɩɩ ɩ bʋ Gyudeya yɛ Galile yɛ Samariya kpini ba nyɛ kayɩɩ yuuli. Nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ waa bamʋ aniya tɔ, nɩɩ ba nyɛ akyɔ bɛɛ kpan bamʋ n‐yɩɩ, yɛgɛ ba sɩlɛ Ɔnyɩrɩpɛ.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Nɩɩ Pita kʋsʋ ɔ naa ɔ naa ɩsʋwʋlɛ mʋ sʋ, nɩɩ ɔ naa bɔɔ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Lida mʋ sʋ.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Tʋtɔ nɩɩ ɔ naa wu ɔnyɩn mʋ nɩɩ mʋ n‐yɩɩ i wu, nɩɩ ɔ dɛ nsu nburuwa nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Aneyasi.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Nɩɩ Pita tɔwɛ mʋ yɛ, “Aneyasi, kʋsʋ taa fʋ kalan, Yesu Krisito kyɛ fʋ.” Opula tɔ nɩɩ ɔ kʋsʋ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ɩmʋ sʋ asa mʋ nɩɩ ba bʋ Lida yɛ Saron mʋ kpini ba maa wu kanɩn mʋ, nɩɩ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ biliŋi ba Ɔnyɩrɩpɛ asɛ.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Nɩɩ Gyopa kadɛ tɔ ɔkyɩɩ kɔɔlɛ‐gyipu kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Tabita. Tabita ɩmʋ Giriki katɔwɛ ɩ gyɛ yɛ Dokasi. Dokasi maŋa ɩ waa adanbɩrasa yɛgɛ ɛɛ kyɛ atiripu tɔ saŋa kʋmaa.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Kanɩn saŋa maa mʋ kɩlɔ kɩ daa ɔkyɩɩ mʋ, nɩɩ o wu. Nɩɩ ba gyee mʋ kubuni naa dɩɩla abansʋrʋ obu to.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Lida kadɛ kɩ man bʋ kata yɛ Gyopa kadɛ. Ɩmʋ sʋ Yesu abuupu mʋ ba maa nu fɛɛ Pita bʋ Lida mʋ, nɩɩ ba sun anyɩn anyɔ Pita asɛ naa tɔwɛ mʋ yɛ, “Waa bilen kɛ fʋ ba anɛ asɛ.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ɩmʋ sʋ Pita maa bamʋ nɩɩ ba sun mʋ asɛ mʋ, ba bwii kpee Gyopa. Nɩɩ ba taa Pita kpee abansʋrʋ obu mʋ tɔ, ntɩn mʋ nɩɩ obuni mʋ dɛ mʋ. Nɩɩ akulapu‐kyɩɩ mʋ nɩɩ ba bʋ obu mʋ tɔ mʋ kpini, ba kyaabɔɔ Pita bɛ sawʋ yɛgɛ ba sʋ atɔ bunsa mʋ nɩɩ Dokasi baata sa bamʋ saŋa mʋ nɩɩ ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ bɛɛ kaapʋ Pita.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Amaa nɩɩ Pita tɔwɛ bamʋ nɩɩ ba bʋ obu mʋ tɔ kpini yɛ, ba lɩɩ kewu. Nɩɩ Pita muŋa mʋ ayaa muuli sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ o biliŋi mu ansi kaapʋ obuni mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Tabita, kʋsʋ.” Nɩɩ o bugi mʋ ansi wu Pita, nɩɩ ɔ kʋsʋ kyɩna.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Nɩɩ Pita kɩtaa mʋ kɩbaa tɔ kʋsaa mʋ yɩlɛ. Tʋtɔ nɩɩ ɔ tɩɩ akɔɔlɛ‐gyipu yɛ akulapu‐kyɩɩ mʋ taa ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ o kyiŋi mʋ sa bamʋ.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Falɛ asɩn nɩmʋ ɩ yaasɛ loo Gyopa kadɛ tɔ kpini. Nɩɩ asa gaalaagaa ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu mʋ gyii.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Nɩɩ Pita kyɩna Gyopa kadɛ tɔ, ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ Simon nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba mʋ asɛ nkɛ nnyɔ kʋ.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.