Atos 8
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH
1 Sɔɔlɩ gbaa bʋ tʋtɔ nɩɩ o kyula Sitefen kelewu mʋ. Kanɩn kakɛ maŋa nɩɩ kanyanla kɩ ba Krisito abi kʋbʋ mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem mʋ sʋ, nɩɩ bamʋ kpini ba yaasɛ tɔ loo Gyudeya maa Samariya ɩsʋwʋlɛ sʋ. Amaa Krisito asunpu mʋ nkʋn ɩ man yaasɛ tɔ.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Nɩɩ anyɩn mʋ nɩɩ bee sun Ɩbwaarɛ mʋ akʋ ɩ lɛɛ bamʋ n‐yɩɩ naa pula Sitefen, nɩɩ ba su mʋ keli.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Amaa Sɔɔlɩ bɩrɛ piili ee nyita Krisito abi kʋbʋ mʋ, yɛgɛ ɔ naa akpaara‐akpaara sʋ ɛɛ bɩɩtɛ anyɩn yɛ akyɩɩ mʋ nɩɩ ba buu Yesu mʋ ee kpee ee tii ibu.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba yaasɛ tɔ mʋ ba naa bɛɛ tɔwɛ Yesu asɩn danbɩrasa katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ba kpee mʋ.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Nɩɩ Filipu gbaa kpee Samariya kadɛ lala kʋ tɔ naa tɔwɛ Yesu asɩn.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Saŋa mʋ nɩɩ kʋbʋ damantɛ mʋ nu Filipu asɛ nɩɩ ba wu asɩn kyinkyinsa yɛ ɩsɩnkaala mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ, ba kan bamʋ asʋ ba nu mʋ katɔwɛ.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Nɩɩ nbwɩɩ libi ba kuusi kenken lɩɩ asa gaalaagaa tɔ, nɩɩ amʋgʋlɛ‐mʋgʋlɛ yɛ aboobi gaalaagaa ba nyɛ alanfɩya.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Ɩmʋ sʋ kensi‐gyii lala kɩ ba kadɛ lala maŋa tɔ.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Kanɩn saŋa maŋa tɔ mʋ, ɔnyɩn kʋ bʋ tɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon, nɩɩ ɔ gyɛ Sɩtaanɛ adangana ɔwaapʋ mʋ nɩɩ ɔ bʋ Samariya kadɛ mʋ tɔ. Nɩɩ mʋ awaasa mʋ ɩ waa Samariya abi kɩyan. Ɩmʋ sʋ ɛɛ kaapʋ mʋ n‐yɩɩ yɛ ɔ gyɛ nyɩmɩsa kparɛ.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Lɩɩ falɛ sʋ mʋ asa kparɛ yɛ asansa mʋ kpini bɛɛ nu mʋ asɛ nɩɩ bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Ɔnɩmʋ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ ɔlʋn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ ‘Ɔlʋn lala mʋ’.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Ɔ waa Sɩtaanɛ adangana ɩnɩmʋ kyɛɛrɛɛ, nɩɩ ɩ waa bamʋ kɩyan nɩɩ ɔ nyɛ asa bee nu mʋ asɛ.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Amaa saŋa mʋ nɩɩ Filipu taa Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ tɔwɛ asɩn danbɩrasa lɩɩ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii sʋ mʋ, asa mʋ ba kɔɔlɛ asɩn mʋ gyii. Nɩɩ ba gyee anyɩn yɛ akyɩɩ Ɩbwaarɛ kekyugyee.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Nɩɩ Simon mʋ gbaa wu asɩn kyinkyinsa yɛ ɩsɩnkaala mʋ nɩɩ Filipu waa mʋ, ɩ waa mʋ kanankʋ. Nɩɩ ɔ kɔɔlɛ gyii, nɩɩ ba gyee mʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee, nɩɩ o buu Filipu kpee katɩn kʋmaa.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Saŋa mʋ nɩɩ Krisito asunpu mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem ba nu yɛ Samariya abi ba kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ gyii mʋ, ba sun Pita maa Gyɔn bamʋ asɛ.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Ba maa fʋʋ bamʋ asɛ mʋ, ba kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ sa bamʋ yɛ, Ɩbwaarɛ ɔ sa bamʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Lɩɩ fɛɛ saŋa mʋ nɩɩ ba taa Yesu kɩtɩɩ tɔ gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee mʋ, ba man pɩɩta nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Tʋtɔ nɩɩ Pita maa Gyɔn ba taa bamʋ abaa gyaga bamʋ sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ nɩɩ ba nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Simon mʋ maa wu fɛɛ Pita maa Gyɔn ba taa bamʋ abaa gyaga akɔɔlɛ‐gyipu mʋ sʋ nɩɩ ba nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ, Simon biti fɛɛ ɔ sa Pita maa Gyɔn afulee. Nɩɩ ɔ yɛ,
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 “Fan sa mɛ kanɩn ɔlʋn maŋa, nɩɩ saŋa kʋmaa nɩɩ ngbaa mɛ n kan taa mɛ abaa gyaga ɔkʋmaa sʋ mʋ, kɛ ɔ nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ maŋa.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Amaa Pita tɔwɛ Simon yɛ, “Faa fʋ afulee a biliŋi kɩyan. Lɩɩ fɛɛ fʋ fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ fɩɩ taalɛ taa afulee sɔɔ Ɩbwaarɛ kakɛɛ.
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Fʋ man tii sʋ abɛɛ fʋ man sʋ ɔ lɛɛ lɩɩ Ɩbwaarɛ kakɛɛ kusun nɩmʋ tɔ. Lɩɩ fɛɛ fʋ kɔkɔlɔ kɩ man dɛ Ɩbwaarɛ sʋ.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Kanɩn sʋ kyɛɛgɛ fʋ nfɛɛrɛ libi kɛ fʋ kʋlɛ Ɩbwaarɛ. Akʋtɔ fɛɛ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ fʋ fɛ fʋ kɔkɔlɔ tɔ mʋ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa kɛɛ fʋ.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Ɩnɩmʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ n wu fɛɛ kayɩɩ basa kɩ bʋ fʋ tɔ gaa, nɩɩ alibi ɩ bɔla fʋ tɔ.”
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Tʋtɔ nɩɩ Simon lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Kʋlɛ Ɔnyɩrɩpɛ sa mɛ kɛ ɩmʋ nɩɩ fʋ tɔwɛ falɛ ɩ man ba mɛ sʋ.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Pita maa Gyɔn ba gyii Yesu asɩn mʋ kesintin, nɩɩ ba tɔwɛ asɩn mʋ gaa sa bamʋ. Kamaa tɔ mʋ, ba bwii kpee Gyerusalem. Saŋa mʋ nɩɩ bee bwii bee kpee mʋ, ba tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ Samariya ndɛ‐bii gaalaagaa tɔ.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ kabɔɔ tɔwɛ Filipu yɛ, “Kʋsʋ kpee akpɩlɩgɛ ɔkpa mʋ nɩɩ kɩɩ dɛ ofuli sʋ mʋ. Kanɩn ɔkpa maŋa kɩ dɛ lɩɩ Gyerusalem naa fʋʋ Gasa kadɛ sʋ.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Ɩmʋ sʋ Filipu kʋsʋ yii ɔkpa sʋ ee kpee. Maa kpee mʋ, nɩɩ ɔ naa gyaŋa Etiyopiya ɔwʋlɛ nyipu kparɛ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ Etiyopiya owura kyɩɩsa afulee sʋ. Ɔnyɩn nɩmʋ kpee Gyerusalem naa sun Ɩbwaarɛ.
27 — ausente —
28 Saŋa maŋa tɔ mʋ, ɔ tɛ mʋ ɩgbaŋɛ mʋ nɩɩ bɛɛ bɩɩtɛ asa ɔkyɩnakpa sʋ ee bwii ee kpewu yɛgɛ ɛɛ kalɛ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya ɔwʋlɛ.
28 — ausente —
29 Nɩɩ Ɩbwaarɛ Kayaayu tɔwɛ Filipu yɛ, “Kpe kanɩn ɩgbaŋɛ nɩmʋ asɛ naa yɩlɛ tiri mʋ.”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Tʋtɔ nɩɩ Filipu sɩlɛ kpee Etiyopiya‐nyɩn mʋ asɛ, nɩɩ o nu ɔnyɩn mʋ maa kalɛ Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya ɔwʋlɛ. Nɩɩ Filipu taasɛ mʋ yɛ, “Ɩmʋ nɩɩ fɩɩ kalɛ falɛ fii nu kasɛ?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ n waa nu kasɛ amɔɔ n nyɛ ɔkʋ kɛ ɔ lɛɛ kasɛ sa mɛ.” Ɩmʋ sʋ ɔ tɩɩ Filipu yɛ ɔ ba kyɩna tiri mʋ tɔ. Filipu ɩɩ lɛɛ Abwaarɛsɩn kasɛ ɛɛ sa Etiyopiya‐nyɩn mʋ|src="WA03957b.tif" size="span" loc="Act 8:31" ref="8:31"
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ ɩɩ kalɛ ɛɛ lɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlɛsa mʋ tɔ yɛ,
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Nɩɩ ba gyila mʋ ipeeli, nɩɩ ba man gyii kesintin sa mʋ.
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Nɩɩ ɔnyɩn mʋ taasɛ Filipu yɛ, “Ɔbɩlɩsa, n kʋlɛ fʋ lɛɛ kasɛ sa mɛ. Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ mʋ, ɩ tɔwɛ mʋ n‐yɩɩ sʋ asɩn nɩn abɛɛ ɔkʋ lɛɛ nɩɩ ɛɛ tɔwɛ?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Tʋtɔ nɩɩ Filipu piili ɛɛ tɔwɛ mʋ Asɩnkyan yɩlasa mʋ nɩɩ ɔ kalɛ lɩɩ Isaya ɔwʋlɛ tɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ Yesu n‐yɩɩ sʋ asɩn danbɩrasa mʋ sa mʋ.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Saŋa mʋ nɩɩ ba naa ɔkpa mʋ tɔ bee kpee mʋ, ba naa tu nkyu kʋ ɩ maa dɛ. Nɩɩ Etiyopiya‐nyɩn mʋ tɔwɛ Filipu yɛ, “Kɩɩ nkyu ndee, mɩnɛ i tii mɛ Ɩbwaarɛ kekyugyee ɔkpa?”
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Nɩɩ Filipu tɔwɛ mʋ yɛ, “Fʋ nyɛ nɩɩ fʋ kɔɔlɛ gyii fʋ kɔkɔlɔ tɔ bɩrɛ, fii biti fʋ nyɛ Ɩbwaarɛ kekyugyee.” Nɩɩ ɔnyɩn mʋ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “N kɔɔlɛ gyii fɛɛ Yesu Krisito ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii kʋlʋn mʋ.”
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Nɩɩ Etiyopiya‐nyɩn mʋ yɛgɛ mʋ gbaŋɛ mʋ yɩla. Nɩɩ maa Filipu kpini ba kpɩlɩgɛ loo nkyu mʋ tɔ. Nɩɩ Filipu gyee mʋ Ɩbwaarɛ kekyu gyee.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Saŋa mʋ nɩɩ ba lɩɩ nkyu mʋ tɔ mʋ, opula maŋa tɔ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Kayaayu taa Filipu lɩɩ ɔnyɩn mu ansi sʋ, nɩɩ ɔ man bɩla wu mʋ. Nɩɩ ɔ taa kensi‐gyii kyaga mʋ ɔkpa sʋ ee kpewu.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Nɩɩ ɩ taa Filipu naa lɩɩ Asotusi kadɛ tɔ. Nɩɩ ɔ natɛ ndɛ mʋ nɩɩ ɩ bʋ tʋtɔ mʋ kpini, ɛɛ tɔwɛ asɩn danbɩrasa halɩɩ ɔ naa fʋʋ Kasariya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.