Atos 5

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nɩɩ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi maa mʋ‐ka Safira ba fɛ bamʋ kasɛ kʋkʋ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Nɩɩ Ananiyasi maa mʋ‐ka ba waa kɔnɔ nɩɩ ɔ barɩgɛ afulee mʋ tɔ, nɩɩ ɔ taa ɩkʋ yɩla, nɩɩ ɔ taa asansa mʋ kpiya asunpu mʋ kagya kasɛ.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Nɩɩ Pita taasɛ mʋ yɛ, “Ananiyasi, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ yɛgɛ nɩɩ Sɩtaanɛ i gyii fu kumu nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kanɩn? Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ fɛ fʋ kasɛ nyɛ afulee nɩɩ fʋ barɩgɛ tɔ taa ɩkʋ yɩla?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Pɔyɩ kɛ fʋ fɛ kasɛ maŋa mʋ, kɩ gyɛ fʋ lɛɛ nɩn, nɩɩ saŋa mʋ nɩɩ fʋ fɛ lʋwɛ mʋ, afulee mʋ gbaa a gyɛ fʋ lɛɛ nɩn. Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fʋ waa kanɩn asɩn maŋa? Man gyɛ asa nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa, amaa Ɩbwaarɛ nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa.”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ananiyasi maa dan nu kanɩn asɩn maŋa mʋ, tʋtɔ nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ nɩɩ o wu. Nɩɩ ɩ waa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu kanɩn mʋ kufuu gaa.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Tʋtɔ nɩɩ ayaafɔlɛ ba loo bɔlɔɔ mʋ, kukuri lɩɩ naa pula.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ɩ maa waa gbɛrɛɛ mʋ, mʋ‐ka Safira gbaa loo ba ɔ man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Nɩɩ Pita taasɛ, mʋ yɛ, “Tɔwɛ mɛ kesintin, kasɛ afulee mʋ nɩɩ faa fu‐kuli fan fɛ mʋ kpini ndee?”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Nɩɩ Pita taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ faa fu‐kuli fan waa kɔnɔ kʋlʋn yɛ fan tʋʋ Ɔnyɩrɩpɛ Kayaayu mʋ tɔ kɩɩ. Kɩɩ! Ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ba naa pula fu‐kuli mʋ ba yɩlɛ kebunɔ tʋtɔ nbɩɩnbɩɩ, kanɩn nɩɩ bee biti ba kukuri ngbaa fʋ lɩɩ naa pula nɩn.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Opula tɔ, nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ Pita ayaa tɔ nɩɩ o wu. Nɩɩ ayaafɔlɛ mʋ ba be loo, nɩɩ ba wu yɛ o wu ɔ dɛ, nɩɩ ba bɔlɔɔ mʋ kukuri lɩɩ naa pula mata mu‐kuli.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Krisito abi kʋbʋ yɛ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ kpini ba maa nu kanɩn mʋ, ɩ waa bamʋ kufuu gaa.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Asunpu mʋ ba waa ɩsɩnkaala yɛ asɩn kyinkyinsa asa mu ansi tɔ. Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ kpini bɛɛ taalɛ bɛɛ gyaŋɛ Ɩbwaarɛ osunkpa ayɛ mʋ opula mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Solomon kasɔrɔga tɔ mʋ.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Asa mʋ ba sʋ bɛɛrɛɛ bɛ sa bamʋ gaa, amaa bamʋ nɩɩ ba man kɔɔlɛ gyii mʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ kɔkɔlɔ naa tii bamʋ sʋ.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Amaa kamaa tɔ mʋ, anyɩn yɛ akyɩɩ gaalaagaa ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ gyii, nɩɩ ba naa tii bamʋ kʋbʋ mʋ sʋ.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Lɩɩ kanɩn sʋ, asa ba sʋla alɔpʋ ba yɩla agbenbi ɔkaa yɛgɛ ba dɛ bamʋ mpaa yɛ ɩkalan sʋ kanan mʋ nɩɩ ɩ waa kɛ Pita kan ɛɛ kyʋn mʋ, mʋ kayaayu kɩ natɛ bamʋ sʋ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Ndɛ‐bii mʋ nɩɩ ɩ bʋ kyaabɔɔ Gyerusalem mʋ asa ba taa bamʋ alɔpʋ yɛ bamʋ nɩɩ nbwɩɩ libi bɛɛ tɔɔrɔɔ bamʋ kpini ba, nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ, yɛ mʋ kamaa abi mʋ nɩɩ ba lɩɩ Sadusi kʋbʋ mʋ tɔ mʋ, ba nyɛ kayɩɩ basa lɩɩ asunpu mʋ sʋ.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Ba kɩtaa asunpu mʋ naa tii katɩn mʋ nɩɩ ba tii bamʋ asa obu mʋ.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Amaa kanɩn kagyanbwɛ maŋa mʋ, Ɩbwaarɛ kabɔɔ ba tigi obu mʋ kebunɔ nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ.
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee naa yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ kɛ fan tɔwɛ asa mʋ, nkpa pʋpwɛ nɩmʋ asɩn.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Kayɩ kɩ maa kɛ mʋ Krisito asunpu mʋ ba kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ katɔwɛ mʋ, nɩɩ ba yii kasɛ bɛɛ tɔwɛ asa mʋ nkpa mʋ asɩn.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Apurusi mʋ nɩɩ ba sun mʋ, ba maa fʋʋ obu tiisa mʋ tɔ mʋ, ba man wu asunpu mʋ obu maŋa tɔ. Ɩmʋ sʋ ba bwii naa tɔwɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ bee gyoo bamʋ mʋ yɛ,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “An wu obu mʋ maa biri sʋ danbɩrasa yɛgɛ akɩɩsʋpʋ mʋ ba yɩlɛ nbunɔ, amaa a maa tigi nbunɔ mʋ a man wu ɔkʋ obu mʋ tɔ.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ akɩɩsʋpʋ mʋ, yɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa ba maa nu kanɩn mʋ i kyinkyin bamʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ yɛgɛ nɩɩ ɩ ba kanɩn.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Tʋtɔ nɩɩ ɔkʋ ba tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɩɩ! Anyɩn mʋ nɩɩ fan tii bamʋ obu mʋ bɛɛ yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ kasɔrɔga tɔ bɛɛ kaapʋ asa.”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Ba maa nu kanɩn mʋ akɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ mʋ ayaafɔlɛ ba kpee naa bɩya asunpu mʋ. Ba maa sɩlɛ kufuu fɛɛ asa mʋ, bee biti ba tʋʋ bamʋ abuu su mʋ, ba man taa bamʋ yɛ ɔlʋn sʋ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Nɩɩ ba taa bamʋ ba yɩlɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba sarɛ mu ansi tɔ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ taasɛ bamʋ yɛ,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Yɛ an da fanɛ amu tɔ yɛ, fan man bɩla taa Yesu kɩtɩɩ tɔ kaapʋ? Amaa fan taa fanɛ kɩkaapʋ kyaabɔɔ Gyerusalem kpini. Fen biti fan taa ɔnyɩn nɩmʋ kelewu ba anɛ sʋ.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Nɩɩ Pita maa asunpu banban mʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ dagaa fɛɛ a maa nu Ɩbwaarɛ kɔnɔ nɩn, man gyɛ nyɩmɩsa lɛɛ.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Anɛ naana ana bamʋ Ɩbwaarɛ i kyiŋi Yesu mʋ nɩɩ fan da mʋ oyu laasa mɔɔ mʋ, lɩɩ lewu tɔ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Ɩbwaarɛ diyaa mʋ naa kyɩna mʋ gyisa sʋ fɛɛ Ɔgyankpaapʋ yɛ Ɔmɔlɩgɛpʋ mʋ, nɩɩ o bugi ɔkpa sa Ɩsɩrayɩ abi kɛ ba yɛgɛ alibi kɩwaa, kɛ Ɩbwaarɛ ɔ taa bamʋ alibi kɛɛ bamʋ.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa sa bamʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, yɛ anɛ asunpu mʋ ɩ gyɛ ɩmʋ kesintin agyipu ɩnɩmʋ kpini sʋ.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Nɩɩ nbara abɩlɩsa kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ ba maa nu kanɩn mʋ, ɩ nyɛ bamʋ agbʋ gaa nɩɩ ba waa bamʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ba mɔɔ asunpu mʋ.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Amaa bamʋ tɔ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gamaliye, nɩɩ ɔ gyɛ Farasii obii yɛ Mosesi nbara ɔkaapʋpʋ mʋ nɩɩ asa kpini bɛɛ sa mʋ bɛɛrɛɛ mʋ, kʋsʋ yɩlɛ bamʋ nsana nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ba yɛgɛ asunpu mʋ ba lɩɩ kewu gbɛrɛɛ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɩsɩrayɩ abi, fan lɔŋɔ fɛ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ fan taa lɩɩ anyɩn anɩmʋ sʋ danbɩrasa.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Saŋa kʋ tɔ mʋ, Tewuda kʋ gbaa daa kyɩna kʋsʋ yɛ ɔ gyɛ ɔkʋ nɩn. Ɔ nyɛ kʋbʋ fɛɛ asa alɩfa ana nɩɩ ba buu mʋ. Amaa ba mɔɔ mʋ, nɩɩ mʋ kʋbʋ kɩ yaasɛ tɔ, nɩɩ mʋ awaasa kpini ɩ waa kɩyan.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Mʋ kamaa mʋ Gyudasi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Galile mʋ, asa kɩkalɛ saŋa mʋ ngbaa mʋ kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ nyɛ kʋbʋ lala kʋ nɩɩ ba buu mʋ. Amaa ba mɔɔ mʋ, nɩɩ mu abuupu gbaa ba yaasɛ tɔ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Ɩmʋ sʋ asɩn mʋ nɩɩ ndaga ɩ ba falɛ, n biti n tɔwɛ fanɛ fɛɛ fɛn yɛgɛ asa anɩmʋ ba natɛ. Lɩɩ fɛɛ nɩɩ bamʋ kusun kɩnɩmʋ kɩ gyɛ nyɩmɩsa lɛɛ bɩrɛ kii biti ki nyita.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Amaa nɩɩ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ lɛɛ bɩrɛ fɛn mɛɛ taalɛ tii asa anɩmʋ, nɩɩ ɩ waa kanɩn bɩrɛ fen biti fen wu fɛɛ fɛn kɔ yɛ Ɩbwaarɛ.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Ba nu sa Gamaliye katɔwɛ mʋ, nɩɩ ba tɩɩ asunpu mʋ tɩŋɛ bamʋ. Nɩɩ ba da bamʋ amu tɔ yɛ, ba man bɩla tɔwɛ Yesu kɩtɩɩ tɔ asɩn. Nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ yɛ ba natɛ.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Asunpu mʋ ba lɩɩ Ɩsɩrayɩ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ tɔ kpini abɩlɩsa mu ansi tɔ, taa kensi‐gyii fɛɛ, Ɩbwaarɛ kalɛ bamʋ tii bamʋ nɩɩ ba wu awʋrʋfɔ lɩɩ Yesu kɩtɩɩ tɔ mʋ sʋ.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ba naa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ nsɔrɔga tɔ yɛ asa akpaara sʋ. Ba man yɛgɛ asɩn danbɩrasa mʋ kɩtɔwɛ yɛ Yesu ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.