Atos 5
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARC
1 Nɩɩ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi maa mʋ‐ka Safira ba fɛ bamʋ kasɛ kʋkʋ.
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
2 Nɩɩ Ananiyasi maa mʋ‐ka ba waa kɔnɔ nɩɩ ɔ barɩgɛ afulee mʋ tɔ, nɩɩ ɔ taa ɩkʋ yɩla, nɩɩ ɔ taa asansa mʋ kpiya asunpu mʋ kagya kasɛ.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Nɩɩ Pita taasɛ mʋ yɛ, “Ananiyasi, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ yɛgɛ nɩɩ Sɩtaanɛ i gyii fu kumu nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kanɩn? Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ fɛ fʋ kasɛ nyɛ afulee nɩɩ fʋ barɩgɛ tɔ taa ɩkʋ yɩla?
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
4 Pɔyɩ kɛ fʋ fɛ kasɛ maŋa mʋ, kɩ gyɛ fʋ lɛɛ nɩn, nɩɩ saŋa mʋ nɩɩ fʋ fɛ lʋwɛ mʋ, afulee mʋ gbaa a gyɛ fʋ lɛɛ nɩn. Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fʋ waa kanɩn asɩn maŋa? Man gyɛ asa nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa, amaa Ɩbwaarɛ nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa.”
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananiyasi maa dan nu kanɩn asɩn maŋa mʋ, tʋtɔ nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ nɩɩ o wu. Nɩɩ ɩ waa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu kanɩn mʋ kufuu gaa.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Tʋtɔ nɩɩ ayaafɔlɛ ba loo bɔlɔɔ mʋ, kukuri lɩɩ naa pula.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
7 Ɩ maa waa gbɛrɛɛ mʋ, mʋ‐ka Safira gbaa loo ba ɔ man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Nɩɩ Pita taasɛ, mʋ yɛ, “Tɔwɛ mɛ kesintin, kasɛ afulee mʋ nɩɩ faa fu‐kuli fan fɛ mʋ kpini ndee?”
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Nɩɩ Pita taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ faa fu‐kuli fan waa kɔnɔ kʋlʋn yɛ fan tʋʋ Ɔnyɩrɩpɛ Kayaayu mʋ tɔ kɩɩ. Kɩɩ! Ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ba naa pula fu‐kuli mʋ ba yɩlɛ kebunɔ tʋtɔ nbɩɩnbɩɩ, kanɩn nɩɩ bee biti ba kukuri ngbaa fʋ lɩɩ naa pula nɩn.”
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Opula tɔ, nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ Pita ayaa tɔ nɩɩ o wu. Nɩɩ ayaafɔlɛ mʋ ba be loo, nɩɩ ba wu yɛ o wu ɔ dɛ, nɩɩ ba bɔlɔɔ mʋ kukuri lɩɩ naa pula mata mu‐kuli.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
11 Krisito abi kʋbʋ yɛ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ kpini ba maa nu kanɩn mʋ, ɩ waa bamʋ kufuu gaa.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Asunpu mʋ ba waa ɩsɩnkaala yɛ asɩn kyinkyinsa asa mu ansi tɔ. Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ kpini bɛɛ taalɛ bɛɛ gyaŋɛ Ɩbwaarɛ osunkpa ayɛ mʋ opula mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Solomon kasɔrɔga tɔ mʋ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Asa mʋ ba sʋ bɛɛrɛɛ bɛ sa bamʋ gaa, amaa bamʋ nɩɩ ba man kɔɔlɛ gyii mʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ kɔkɔlɔ naa tii bamʋ sʋ.
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Amaa kamaa tɔ mʋ, anyɩn yɛ akyɩɩ gaalaagaa ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ gyii, nɩɩ ba naa tii bamʋ kʋbʋ mʋ sʋ.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
15 Lɩɩ kanɩn sʋ, asa ba sʋla alɔpʋ ba yɩla agbenbi ɔkaa yɛgɛ ba dɛ bamʋ mpaa yɛ ɩkalan sʋ kanan mʋ nɩɩ ɩ waa kɛ Pita kan ɛɛ kyʋn mʋ, mʋ kayaayu kɩ natɛ bamʋ sʋ.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Ndɛ‐bii mʋ nɩɩ ɩ bʋ kyaabɔɔ Gyerusalem mʋ asa ba taa bamʋ alɔpʋ yɛ bamʋ nɩɩ nbwɩɩ libi bɛɛ tɔɔrɔɔ bamʋ kpini ba, nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
17 Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ, yɛ mʋ kamaa abi mʋ nɩɩ ba lɩɩ Sadusi kʋbʋ mʋ tɔ mʋ, ba nyɛ kayɩɩ basa lɩɩ asunpu mʋ sʋ.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Ba kɩtaa asunpu mʋ naa tii katɩn mʋ nɩɩ ba tii bamʋ asa obu mʋ.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Amaa kanɩn kagyanbwɛ maŋa mʋ, Ɩbwaarɛ kabɔɔ ba tigi obu mʋ kebunɔ nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee naa yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ kɛ fan tɔwɛ asa mʋ, nkpa pʋpwɛ nɩmʋ asɩn.”
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Kayɩ kɩ maa kɛ mʋ Krisito asunpu mʋ ba kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ katɔwɛ mʋ, nɩɩ ba yii kasɛ bɛɛ tɔwɛ asa mʋ nkpa mʋ asɩn.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
22 Apurusi mʋ nɩɩ ba sun mʋ, ba maa fʋʋ obu tiisa mʋ tɔ mʋ, ba man wu asunpu mʋ obu maŋa tɔ. Ɩmʋ sʋ ba bwii naa tɔwɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ bee gyoo bamʋ mʋ yɛ,
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 “An wu obu mʋ maa biri sʋ danbɩrasa yɛgɛ akɩɩsʋpʋ mʋ ba yɩlɛ nbunɔ, amaa a maa tigi nbunɔ mʋ a man wu ɔkʋ obu mʋ tɔ.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ akɩɩsʋpʋ mʋ, yɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa ba maa nu kanɩn mʋ i kyinkyin bamʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ yɛgɛ nɩɩ ɩ ba kanɩn.
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Tʋtɔ nɩɩ ɔkʋ ba tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɩɩ! Anyɩn mʋ nɩɩ fan tii bamʋ obu mʋ bɛɛ yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ kasɔrɔga tɔ bɛɛ kaapʋ asa.”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Ba maa nu kanɩn mʋ akɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ mʋ ayaafɔlɛ ba kpee naa bɩya asunpu mʋ. Ba maa sɩlɛ kufuu fɛɛ asa mʋ, bee biti ba tʋʋ bamʋ abuu su mʋ, ba man taa bamʋ yɛ ɔlʋn sʋ.
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Nɩɩ ba taa bamʋ ba yɩlɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba sarɛ mu ansi tɔ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ taasɛ bamʋ yɛ,
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Yɛ an da fanɛ amu tɔ yɛ, fan man bɩla taa Yesu kɩtɩɩ tɔ kaapʋ? Amaa fan taa fanɛ kɩkaapʋ kyaabɔɔ Gyerusalem kpini. Fen biti fan taa ɔnyɩn nɩmʋ kelewu ba anɛ sʋ.”
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Nɩɩ Pita maa asunpu banban mʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ dagaa fɛɛ a maa nu Ɩbwaarɛ kɔnɔ nɩn, man gyɛ nyɩmɩsa lɛɛ.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Anɛ naana ana bamʋ Ɩbwaarɛ i kyiŋi Yesu mʋ nɩɩ fan da mʋ oyu laasa mɔɔ mʋ, lɩɩ lewu tɔ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
31 Ɩbwaarɛ diyaa mʋ naa kyɩna mʋ gyisa sʋ fɛɛ Ɔgyankpaapʋ yɛ Ɔmɔlɩgɛpʋ mʋ, nɩɩ o bugi ɔkpa sa Ɩsɩrayɩ abi kɛ ba yɛgɛ alibi kɩwaa, kɛ Ɩbwaarɛ ɔ taa bamʋ alibi kɛɛ bamʋ.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
32 Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa sa bamʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, yɛ anɛ asunpu mʋ ɩ gyɛ ɩmʋ kesintin agyipu ɩnɩmʋ kpini sʋ.”
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Nɩɩ nbara abɩlɩsa kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ ba maa nu kanɩn mʋ, ɩ nyɛ bamʋ agbʋ gaa nɩɩ ba waa bamʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ba mɔɔ asunpu mʋ.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
34 Amaa bamʋ tɔ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gamaliye, nɩɩ ɔ gyɛ Farasii obii yɛ Mosesi nbara ɔkaapʋpʋ mʋ nɩɩ asa kpini bɛɛ sa mʋ bɛɛrɛɛ mʋ, kʋsʋ yɩlɛ bamʋ nsana nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ba yɛgɛ asunpu mʋ ba lɩɩ kewu gbɛrɛɛ.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
35 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɩsɩrayɩ abi, fan lɔŋɔ fɛ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ fan taa lɩɩ anyɩn anɩmʋ sʋ danbɩrasa.
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
36 Saŋa kʋ tɔ mʋ, Tewuda kʋ gbaa daa kyɩna kʋsʋ yɛ ɔ gyɛ ɔkʋ nɩn. Ɔ nyɛ kʋbʋ fɛɛ asa alɩfa ana nɩɩ ba buu mʋ. Amaa ba mɔɔ mʋ, nɩɩ mʋ kʋbʋ kɩ yaasɛ tɔ, nɩɩ mʋ awaasa kpini ɩ waa kɩyan.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Mʋ kamaa mʋ Gyudasi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Galile mʋ, asa kɩkalɛ saŋa mʋ ngbaa mʋ kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ nyɛ kʋbʋ lala kʋ nɩɩ ba buu mʋ. Amaa ba mɔɔ mʋ, nɩɩ mu abuupu gbaa ba yaasɛ tɔ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Ɩmʋ sʋ asɩn mʋ nɩɩ ndaga ɩ ba falɛ, n biti n tɔwɛ fanɛ fɛɛ fɛn yɛgɛ asa anɩmʋ ba natɛ. Lɩɩ fɛɛ nɩɩ bamʋ kusun kɩnɩmʋ kɩ gyɛ nyɩmɩsa lɛɛ bɩrɛ kii biti ki nyita.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Amaa nɩɩ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ lɛɛ bɩrɛ fɛn mɛɛ taalɛ tii asa anɩmʋ, nɩɩ ɩ waa kanɩn bɩrɛ fen biti fen wu fɛɛ fɛn kɔ yɛ Ɩbwaarɛ.”
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Ba nu sa Gamaliye katɔwɛ mʋ, nɩɩ ba tɩɩ asunpu mʋ tɩŋɛ bamʋ. Nɩɩ ba da bamʋ amu tɔ yɛ, ba man bɩla tɔwɛ Yesu kɩtɩɩ tɔ asɩn. Nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ yɛ ba natɛ.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
41 Asunpu mʋ ba lɩɩ Ɩsɩrayɩ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ tɔ kpini abɩlɩsa mu ansi tɔ, taa kensi‐gyii fɛɛ, Ɩbwaarɛ kalɛ bamʋ tii bamʋ nɩɩ ba wu awʋrʋfɔ lɩɩ Yesu kɩtɩɩ tɔ mʋ sʋ.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ba naa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ nsɔrɔga tɔ yɛ asa akpaara sʋ. Ba man yɛgɛ asɩn danbɩrasa mʋ kɩtɔwɛ yɛ Yesu ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.