Atos 5
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Nɩɩ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi maa mʋ‐ka Safira ba fɛ bamʋ kasɛ kʋkʋ.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Nɩɩ Ananiyasi maa mʋ‐ka ba waa kɔnɔ nɩɩ ɔ barɩgɛ afulee mʋ tɔ, nɩɩ ɔ taa ɩkʋ yɩla, nɩɩ ɔ taa asansa mʋ kpiya asunpu mʋ kagya kasɛ.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Nɩɩ Pita taasɛ mʋ yɛ, “Ananiyasi, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ yɛgɛ nɩɩ Sɩtaanɛ i gyii fu kumu nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kanɩn? Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ fɛ fʋ kasɛ nyɛ afulee nɩɩ fʋ barɩgɛ tɔ taa ɩkʋ yɩla?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Pɔyɩ kɛ fʋ fɛ kasɛ maŋa mʋ, kɩ gyɛ fʋ lɛɛ nɩn, nɩɩ saŋa mʋ nɩɩ fʋ fɛ lʋwɛ mʋ, afulee mʋ gbaa a gyɛ fʋ lɛɛ nɩn. Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fʋ waa kanɩn asɩn maŋa? Man gyɛ asa nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa, amaa Ɩbwaarɛ nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ananiyasi maa dan nu kanɩn asɩn maŋa mʋ, tʋtɔ nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ nɩɩ o wu. Nɩɩ ɩ waa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu kanɩn mʋ kufuu gaa.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Tʋtɔ nɩɩ ayaafɔlɛ ba loo bɔlɔɔ mʋ, kukuri lɩɩ naa pula.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Ɩ maa waa gbɛrɛɛ mʋ, mʋ‐ka Safira gbaa loo ba ɔ man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Nɩɩ Pita taasɛ, mʋ yɛ, “Tɔwɛ mɛ kesintin, kasɛ afulee mʋ nɩɩ faa fu‐kuli fan fɛ mʋ kpini ndee?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Nɩɩ Pita taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ faa fu‐kuli fan waa kɔnɔ kʋlʋn yɛ fan tʋʋ Ɔnyɩrɩpɛ Kayaayu mʋ tɔ kɩɩ. Kɩɩ! Ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ba naa pula fu‐kuli mʋ ba yɩlɛ kebunɔ tʋtɔ nbɩɩnbɩɩ, kanɩn nɩɩ bee biti ba kukuri ngbaa fʋ lɩɩ naa pula nɩn.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Opula tɔ, nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ Pita ayaa tɔ nɩɩ o wu. Nɩɩ ayaafɔlɛ mʋ ba be loo, nɩɩ ba wu yɛ o wu ɔ dɛ, nɩɩ ba bɔlɔɔ mʋ kukuri lɩɩ naa pula mata mu‐kuli.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Krisito abi kʋbʋ yɛ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ kpini ba maa nu kanɩn mʋ, ɩ waa bamʋ kufuu gaa.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Asunpu mʋ ba waa ɩsɩnkaala yɛ asɩn kyinkyinsa asa mu ansi tɔ. Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ kpini bɛɛ taalɛ bɛɛ gyaŋɛ Ɩbwaarɛ osunkpa ayɛ mʋ opula mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Solomon kasɔrɔga tɔ mʋ.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Asa mʋ ba sʋ bɛɛrɛɛ bɛ sa bamʋ gaa, amaa bamʋ nɩɩ ba man kɔɔlɛ gyii mʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ kɔkɔlɔ naa tii bamʋ sʋ.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Amaa kamaa tɔ mʋ, anyɩn yɛ akyɩɩ gaalaagaa ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ gyii, nɩɩ ba naa tii bamʋ kʋbʋ mʋ sʋ.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Lɩɩ kanɩn sʋ, asa ba sʋla alɔpʋ ba yɩla agbenbi ɔkaa yɛgɛ ba dɛ bamʋ mpaa yɛ ɩkalan sʋ kanan mʋ nɩɩ ɩ waa kɛ Pita kan ɛɛ kyʋn mʋ, mʋ kayaayu kɩ natɛ bamʋ sʋ.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Ndɛ‐bii mʋ nɩɩ ɩ bʋ kyaabɔɔ Gyerusalem mʋ asa ba taa bamʋ alɔpʋ yɛ bamʋ nɩɩ nbwɩɩ libi bɛɛ tɔɔrɔɔ bamʋ kpini ba, nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ, yɛ mʋ kamaa abi mʋ nɩɩ ba lɩɩ Sadusi kʋbʋ mʋ tɔ mʋ, ba nyɛ kayɩɩ basa lɩɩ asunpu mʋ sʋ.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Ba kɩtaa asunpu mʋ naa tii katɩn mʋ nɩɩ ba tii bamʋ asa obu mʋ.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Amaa kanɩn kagyanbwɛ maŋa mʋ, Ɩbwaarɛ kabɔɔ ba tigi obu mʋ kebunɔ nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ.
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee naa yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ kɛ fan tɔwɛ asa mʋ, nkpa pʋpwɛ nɩmʋ asɩn.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Kayɩ kɩ maa kɛ mʋ Krisito asunpu mʋ ba kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ katɔwɛ mʋ, nɩɩ ba yii kasɛ bɛɛ tɔwɛ asa mʋ nkpa mʋ asɩn.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Apurusi mʋ nɩɩ ba sun mʋ, ba maa fʋʋ obu tiisa mʋ tɔ mʋ, ba man wu asunpu mʋ obu maŋa tɔ. Ɩmʋ sʋ ba bwii naa tɔwɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ bee gyoo bamʋ mʋ yɛ,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “An wu obu mʋ maa biri sʋ danbɩrasa yɛgɛ akɩɩsʋpʋ mʋ ba yɩlɛ nbunɔ, amaa a maa tigi nbunɔ mʋ a man wu ɔkʋ obu mʋ tɔ.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ akɩɩsʋpʋ mʋ, yɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa ba maa nu kanɩn mʋ i kyinkyin bamʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ yɛgɛ nɩɩ ɩ ba kanɩn.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Tʋtɔ nɩɩ ɔkʋ ba tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɩɩ! Anyɩn mʋ nɩɩ fan tii bamʋ obu mʋ bɛɛ yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ kasɔrɔga tɔ bɛɛ kaapʋ asa.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Ba maa nu kanɩn mʋ akɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ mʋ ayaafɔlɛ ba kpee naa bɩya asunpu mʋ. Ba maa sɩlɛ kufuu fɛɛ asa mʋ, bee biti ba tʋʋ bamʋ abuu su mʋ, ba man taa bamʋ yɛ ɔlʋn sʋ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Nɩɩ ba taa bamʋ ba yɩlɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba sarɛ mu ansi tɔ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ taasɛ bamʋ yɛ,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Yɛ an da fanɛ amu tɔ yɛ, fan man bɩla taa Yesu kɩtɩɩ tɔ kaapʋ? Amaa fan taa fanɛ kɩkaapʋ kyaabɔɔ Gyerusalem kpini. Fen biti fan taa ɔnyɩn nɩmʋ kelewu ba anɛ sʋ.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Nɩɩ Pita maa asunpu banban mʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ dagaa fɛɛ a maa nu Ɩbwaarɛ kɔnɔ nɩn, man gyɛ nyɩmɩsa lɛɛ.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Anɛ naana ana bamʋ Ɩbwaarɛ i kyiŋi Yesu mʋ nɩɩ fan da mʋ oyu laasa mɔɔ mʋ, lɩɩ lewu tɔ.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Ɩbwaarɛ diyaa mʋ naa kyɩna mʋ gyisa sʋ fɛɛ Ɔgyankpaapʋ yɛ Ɔmɔlɩgɛpʋ mʋ, nɩɩ o bugi ɔkpa sa Ɩsɩrayɩ abi kɛ ba yɛgɛ alibi kɩwaa, kɛ Ɩbwaarɛ ɔ taa bamʋ alibi kɛɛ bamʋ.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa sa bamʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, yɛ anɛ asunpu mʋ ɩ gyɛ ɩmʋ kesintin agyipu ɩnɩmʋ kpini sʋ.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Nɩɩ nbara abɩlɩsa kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ ba maa nu kanɩn mʋ, ɩ nyɛ bamʋ agbʋ gaa nɩɩ ba waa bamʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ba mɔɔ asunpu mʋ.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Amaa bamʋ tɔ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gamaliye, nɩɩ ɔ gyɛ Farasii obii yɛ Mosesi nbara ɔkaapʋpʋ mʋ nɩɩ asa kpini bɛɛ sa mʋ bɛɛrɛɛ mʋ, kʋsʋ yɩlɛ bamʋ nsana nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ba yɛgɛ asunpu mʋ ba lɩɩ kewu gbɛrɛɛ.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɩsɩrayɩ abi, fan lɔŋɔ fɛ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ fan taa lɩɩ anyɩn anɩmʋ sʋ danbɩrasa.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Saŋa kʋ tɔ mʋ, Tewuda kʋ gbaa daa kyɩna kʋsʋ yɛ ɔ gyɛ ɔkʋ nɩn. Ɔ nyɛ kʋbʋ fɛɛ asa alɩfa ana nɩɩ ba buu mʋ. Amaa ba mɔɔ mʋ, nɩɩ mʋ kʋbʋ kɩ yaasɛ tɔ, nɩɩ mʋ awaasa kpini ɩ waa kɩyan.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Mʋ kamaa mʋ Gyudasi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Galile mʋ, asa kɩkalɛ saŋa mʋ ngbaa mʋ kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ nyɛ kʋbʋ lala kʋ nɩɩ ba buu mʋ. Amaa ba mɔɔ mʋ, nɩɩ mu abuupu gbaa ba yaasɛ tɔ.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Ɩmʋ sʋ asɩn mʋ nɩɩ ndaga ɩ ba falɛ, n biti n tɔwɛ fanɛ fɛɛ fɛn yɛgɛ asa anɩmʋ ba natɛ. Lɩɩ fɛɛ nɩɩ bamʋ kusun kɩnɩmʋ kɩ gyɛ nyɩmɩsa lɛɛ bɩrɛ kii biti ki nyita.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Amaa nɩɩ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ lɛɛ bɩrɛ fɛn mɛɛ taalɛ tii asa anɩmʋ, nɩɩ ɩ waa kanɩn bɩrɛ fen biti fen wu fɛɛ fɛn kɔ yɛ Ɩbwaarɛ.”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ba nu sa Gamaliye katɔwɛ mʋ, nɩɩ ba tɩɩ asunpu mʋ tɩŋɛ bamʋ. Nɩɩ ba da bamʋ amu tɔ yɛ, ba man bɩla tɔwɛ Yesu kɩtɩɩ tɔ asɩn. Nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ yɛ ba natɛ.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Asunpu mʋ ba lɩɩ Ɩsɩrayɩ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ tɔ kpini abɩlɩsa mu ansi tɔ, taa kensi‐gyii fɛɛ, Ɩbwaarɛ kalɛ bamʋ tii bamʋ nɩɩ ba wu awʋrʋfɔ lɩɩ Yesu kɩtɩɩ tɔ mʋ sʋ.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ba naa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ nsɔrɔga tɔ yɛ asa akpaara sʋ. Ba man yɛgɛ asɩn danbɩrasa mʋ kɩtɔwɛ yɛ Yesu ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.