Atos 5

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɩɩ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi maa mʋ‐ka Safira ba fɛ bamʋ kasɛ kʋkʋ.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Nɩɩ Ananiyasi maa mʋ‐ka ba waa kɔnɔ nɩɩ ɔ barɩgɛ afulee mʋ tɔ, nɩɩ ɔ taa ɩkʋ yɩla, nɩɩ ɔ taa asansa mʋ kpiya asunpu mʋ kagya kasɛ.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Nɩɩ Pita taasɛ mʋ yɛ, “Ananiyasi, mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ yɛgɛ nɩɩ Sɩtaanɛ i gyii fu kumu nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kanɩn? Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fʋ fɛ fʋ kasɛ nyɛ afulee nɩɩ fʋ barɩgɛ tɔ taa ɩkʋ yɩla?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Pɔyɩ kɛ fʋ fɛ kasɛ maŋa mʋ, kɩ gyɛ fʋ lɛɛ nɩn, nɩɩ saŋa mʋ nɩɩ fʋ fɛ lʋwɛ mʋ, afulee mʋ gbaa a gyɛ fʋ lɛɛ nɩn. Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ fʋ waa kanɩn asɩn maŋa? Man gyɛ asa nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa, amaa Ɩbwaarɛ nɩɩ fʋ tɩn antɩŋɛsa sa.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananiyasi maa dan nu kanɩn asɩn maŋa mʋ, tʋtɔ nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ nɩɩ o wu. Nɩɩ ɩ waa ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o nu kanɩn mʋ kufuu gaa.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Tʋtɔ nɩɩ ayaafɔlɛ ba loo bɔlɔɔ mʋ, kukuri lɩɩ naa pula.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Ɩ maa waa gbɛrɛɛ mʋ, mʋ‐ka Safira gbaa loo ba ɔ man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Nɩɩ Pita taasɛ, mʋ yɛ, “Tɔwɛ mɛ kesintin, kasɛ afulee mʋ nɩɩ faa fu‐kuli fan fɛ mʋ kpini ndee?”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Nɩɩ Pita taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa sʋ nɩɩ faa fu‐kuli fan waa kɔnɔ kʋlʋn yɛ fan tʋʋ Ɔnyɩrɩpɛ Kayaayu mʋ tɔ kɩɩ. Kɩɩ! Ayaafɔlɛ mʋ nɩɩ ba naa pula fu‐kuli mʋ ba yɩlɛ kebunɔ tʋtɔ nbɩɩnbɩɩ, kanɩn nɩɩ bee biti ba kukuri ngbaa fʋ lɩɩ naa pula nɩn.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Opula tɔ, nɩɩ ɩ tɩn mʋ tʋʋ Pita ayaa tɔ nɩɩ o wu. Nɩɩ ayaafɔlɛ mʋ ba be loo, nɩɩ ba wu yɛ o wu ɔ dɛ, nɩɩ ba bɔlɔɔ mʋ kukuri lɩɩ naa pula mata mu‐kuli.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Krisito abi kʋbʋ yɛ asa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ kpini ba maa nu kanɩn mʋ, ɩ waa bamʋ kufuu gaa.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Asunpu mʋ ba waa ɩsɩnkaala yɛ asɩn kyinkyinsa asa mu ansi tɔ. Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ kpini bɛɛ taalɛ bɛɛ gyaŋɛ Ɩbwaarɛ osunkpa ayɛ mʋ opula mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Solomon kasɔrɔga tɔ mʋ.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Asa mʋ ba sʋ bɛɛrɛɛ bɛ sa bamʋ gaa, amaa bamʋ nɩɩ ba man kɔɔlɛ gyii mʋ ɔkʋ man taalɛ nyɛ kɔkɔlɔ naa tii bamʋ sʋ.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Amaa kamaa tɔ mʋ, anyɩn yɛ akyɩɩ gaalaagaa ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ gyii, nɩɩ ba naa tii bamʋ kʋbʋ mʋ sʋ.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Lɩɩ kanɩn sʋ, asa ba sʋla alɔpʋ ba yɩla agbenbi ɔkaa yɛgɛ ba dɛ bamʋ mpaa yɛ ɩkalan sʋ kanan mʋ nɩɩ ɩ waa kɛ Pita kan ɛɛ kyʋn mʋ, mʋ kayaayu kɩ natɛ bamʋ sʋ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Ndɛ‐bii mʋ nɩɩ ɩ bʋ kyaabɔɔ Gyerusalem mʋ asa ba taa bamʋ alɔpʋ yɛ bamʋ nɩɩ nbwɩɩ libi bɛɛ tɔɔrɔɔ bamʋ kpini ba, nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ, yɛ mʋ kamaa abi mʋ nɩɩ ba lɩɩ Sadusi kʋbʋ mʋ tɔ mʋ, ba nyɛ kayɩɩ basa lɩɩ asunpu mʋ sʋ.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Ba kɩtaa asunpu mʋ naa tii katɩn mʋ nɩɩ ba tii bamʋ asa obu mʋ.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Amaa kanɩn kagyanbwɛ maŋa mʋ, Ɩbwaarɛ kabɔɔ ba tigi obu mʋ kebunɔ nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kpee naa yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ kɛ fan tɔwɛ asa mʋ, nkpa pʋpwɛ nɩmʋ asɩn.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Kayɩ kɩ maa kɛ mʋ Krisito asunpu mʋ ba kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ katɔwɛ mʋ, nɩɩ ba yii kasɛ bɛɛ tɔwɛ asa mʋ nkpa mʋ asɩn.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Apurusi mʋ nɩɩ ba sun mʋ, ba maa fʋʋ obu tiisa mʋ tɔ mʋ, ba man wu asunpu mʋ obu maŋa tɔ. Ɩmʋ sʋ ba bwii naa tɔwɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ bee gyoo bamʋ mʋ yɛ,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “An wu obu mʋ maa biri sʋ danbɩrasa yɛgɛ akɩɩsʋpʋ mʋ ba yɩlɛ nbunɔ, amaa a maa tigi nbunɔ mʋ a man wu ɔkʋ obu mʋ tɔ.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɔ gyɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ akɩɩsʋpʋ mʋ, yɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa ba maa nu kanɩn mʋ i kyinkyin bamʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ yɛgɛ nɩɩ ɩ ba kanɩn.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Tʋtɔ nɩɩ ɔkʋ ba tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fan kɩɩ! Anyɩn mʋ nɩɩ fan tii bamʋ obu mʋ bɛɛ yɩlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ kasɔrɔga tɔ bɛɛ kaapʋ asa.”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Ba maa nu kanɩn mʋ akɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ mʋ ayaafɔlɛ ba kpee naa bɩya asunpu mʋ. Ba maa sɩlɛ kufuu fɛɛ asa mʋ, bee biti ba tʋʋ bamʋ abuu su mʋ, ba man taa bamʋ yɛ ɔlʋn sʋ.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Nɩɩ ba taa bamʋ ba yɩlɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba sarɛ mu ansi tɔ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ taasɛ bamʋ yɛ,
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Yɛ an da fanɛ amu tɔ yɛ, fan man bɩla taa Yesu kɩtɩɩ tɔ kaapʋ? Amaa fan taa fanɛ kɩkaapʋ kyaabɔɔ Gyerusalem kpini. Fen biti fan taa ɔnyɩn nɩmʋ kelewu ba anɛ sʋ.”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Nɩɩ Pita maa asunpu banban mʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ɩ dagaa fɛɛ a maa nu Ɩbwaarɛ kɔnɔ nɩn, man gyɛ nyɩmɩsa lɛɛ.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Anɛ naana ana bamʋ Ɩbwaarɛ i kyiŋi Yesu mʋ nɩɩ fan da mʋ oyu laasa mɔɔ mʋ, lɩɩ lewu tɔ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Ɩbwaarɛ diyaa mʋ naa kyɩna mʋ gyisa sʋ fɛɛ Ɔgyankpaapʋ yɛ Ɔmɔlɩgɛpʋ mʋ, nɩɩ o bugi ɔkpa sa Ɩsɩrayɩ abi kɛ ba yɛgɛ alibi kɩwaa, kɛ Ɩbwaarɛ ɔ taa bamʋ alibi kɛɛ bamʋ.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa sa bamʋ nɩɩ ba buu mʋ mʋ, yɛ anɛ asunpu mʋ ɩ gyɛ ɩmʋ kesintin agyipu ɩnɩmʋ kpini sʋ.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Nɩɩ nbara abɩlɩsa kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ ba maa nu kanɩn mʋ, ɩ nyɛ bamʋ agbʋ gaa nɩɩ ba waa bamʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ba mɔɔ asunpu mʋ.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Amaa bamʋ tɔ ɔnyɩn kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Gamaliye, nɩɩ ɔ gyɛ Farasii obii yɛ Mosesi nbara ɔkaapʋpʋ mʋ nɩɩ asa kpini bɛɛ sa mʋ bɛɛrɛɛ mʋ, kʋsʋ yɩlɛ bamʋ nsana nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ba yɛgɛ asunpu mʋ ba lɩɩ kewu gbɛrɛɛ.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Ɩsɩrayɩ abi, fan lɔŋɔ fɛ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ fan taa lɩɩ anyɩn anɩmʋ sʋ danbɩrasa.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Saŋa kʋ tɔ mʋ, Tewuda kʋ gbaa daa kyɩna kʋsʋ yɛ ɔ gyɛ ɔkʋ nɩn. Ɔ nyɛ kʋbʋ fɛɛ asa alɩfa ana nɩɩ ba buu mʋ. Amaa ba mɔɔ mʋ, nɩɩ mʋ kʋbʋ kɩ yaasɛ tɔ, nɩɩ mʋ awaasa kpini ɩ waa kɩyan.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Mʋ kamaa mʋ Gyudasi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Galile mʋ, asa kɩkalɛ saŋa mʋ ngbaa mʋ kʋsʋ yɩlɛ nɩɩ ɔ nyɛ kʋbʋ lala kʋ nɩɩ ba buu mʋ. Amaa ba mɔɔ mʋ, nɩɩ mu abuupu gbaa ba yaasɛ tɔ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ɩmʋ sʋ asɩn mʋ nɩɩ ndaga ɩ ba falɛ, n biti n tɔwɛ fanɛ fɛɛ fɛn yɛgɛ asa anɩmʋ ba natɛ. Lɩɩ fɛɛ nɩɩ bamʋ kusun kɩnɩmʋ kɩ gyɛ nyɩmɩsa lɛɛ bɩrɛ kii biti ki nyita.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Amaa nɩɩ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ lɛɛ bɩrɛ fɛn mɛɛ taalɛ tii asa anɩmʋ, nɩɩ ɩ waa kanɩn bɩrɛ fen biti fen wu fɛɛ fɛn kɔ yɛ Ɩbwaarɛ.”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Ba nu sa Gamaliye katɔwɛ mʋ, nɩɩ ba tɩɩ asunpu mʋ tɩŋɛ bamʋ. Nɩɩ ba da bamʋ amu tɔ yɛ, ba man bɩla tɔwɛ Yesu kɩtɩɩ tɔ asɩn. Nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ yɛ ba natɛ.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Asunpu mʋ ba lɩɩ Ɩsɩrayɩ kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ tɔ kpini abɩlɩsa mu ansi tɔ, taa kensi‐gyii fɛɛ, Ɩbwaarɛ kalɛ bamʋ tii bamʋ nɩɩ ba wu awʋrʋfɔ lɩɩ Yesu kɩtɩɩ tɔ mʋ sʋ.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Kakɛ kʋmaa nɩmʋ ba naa kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ nsɔrɔga tɔ yɛ asa akpaara sʋ. Ba man yɛgɛ asɩn danbɩrasa mʋ kɩtɔwɛ yɛ Yesu ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ mʋ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.