Atos 4
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Pita maa Gyɔn ba san ba maa sʋ bɛɛ tɔwɛ asa mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ aseepu akʋ, yɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akunpu mʋ ɔbɩlɩsa yɛ, Sadusi abi ba ba fʋʋ tʋtɔ.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Nɩɩ ba nyɛ agbʋ waa Pita maa Gyɔn fɛɛ ba maa kaapʋ bɛ tɔwɛ asa mʋ yɛ Yesu bwii kyiŋi ba nkpa tɔ, nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ kelewu kyiŋi kɩ bʋ tɔ sa asa kpini.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Ɩmʋ sʋ ba kɩtaa Pita maa Gyɔn naa tii bamʋ obu naa fʋʋ kayɩkɛ, lɩɩ fɛɛ kyɔwɛ maa tɛɛ lʋwɛ sʋ mʋ ba tii bamʋ obu naa fʋʋ kayɩkɛ.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Amaa asa gaalaagaa mʋ nɩɩ ba nu Yesu Krisito asɩn danbɩrasa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii nɩɩ kʋbʋ mʋ kɩ nyɛ akyɔ bɛɛ waa fɛɛ anyɩn ngbɩn‐nnuu.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Lɩɩkaakɛ mʋ Gyiwu abi agyankpaapʋ yɛ abɩlɩsa yɛ Mosesi nbara akaapʋpʋ ba naa sarɛ Gyerusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Bamʋ nɩɩ ba sarɛ tʋtɔ ɩ gyɛ oseepu bɩlɩsa asɛ Anasi yɛ Kefasi yɛ Gyɔn yɛ Alekisanda yɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ, mʋ kʋʋpʋ ana.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Ba taa Pita maa Gyɔn ba ba yɩlɛ bamʋ ansi tɔ, nɩɩ ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɔlʋn nɩɩ fan nyɛ abɛɛ anɩmʋ kɩtɩɩ nɩɩ fan sʋ fan waa ɩnɩmʋ falɛ?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Tʋtɔ mʋ, Pita mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kɩ bɔla mʋ tɔ mʋ lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Agyankpaapʋ yɛ abɩlɩsa,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 fan taasɛ anɛ ndaga asɩn danbɩrasa mʋ nɩɩ an waa boobi nɩmʋ, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Kanɩn sʋ ɩ dagaa fɛɛ fanɛ yɛ Ɩsɩrayɩ abi kpini fan bɩɩ fɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ nfɩɩ falɛ, Yesu Krisito mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Nasareti, ɔmʋ nɩɩ fan da mʋ mata oyu laasa sʋ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ bwii kyiŋi mʋ ba nkpa tɔ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Nɩɩ Yesu ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Nɩɩ ɔkʋ man bʋ tɔ nɩɩ ɛɛ taalɛ mɔlɩgɛ asa, amɔɔ Yesu nkʋn, lɩɩ fɛɛ kɩtɩɩ pʋpwɛ kʋ man bɩla ɔ bʋ dulinyaa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa sa yɛ kɩ mɔlɩgɛ anɛ.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ɩ waa abɩlɩsa mʋ kpini kanankʋ fɛɛ Pita maa Gyɔn ba maa yɩlɛ kɩnyɩn tɔ, nɩɩ ba bɩɩ fɛɛ ba man gyɛ bamʋ nɩɩ be nyi ɩwʋlɛ. Tʋtɔ nɩɩ ba wu fɛɛ ba wʋla ba gyɛ Yesu abuupu nɩn.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Kpalɩ fɛɛ ba maa wu boobi mʋ nɩɩ ba kyɛ mʋ, maa yɩlɛ Pita maa Gyɔn asɛ mʋ, ba man taalɛ nyɛ asɩn kʋ ba tɔwɛ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Ɩmʋ sʋ ba dan sii tɔwɛ bamʋ nɩn yɛ ba lɩɩ nsarɛ obu mʋ tɔ, nɩɩ ba sii ba taa Pita maa Gyɔn sʋ nfɛɛrɛ.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Nɩɩ ba taasɛ abaa yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ an biti a waa asa anɩmʋ? Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ Gyerusalem nyi yɛ bamʋ ɩ waa asɩn kyinkyinsa nɩmʋ, nɩɩ a mɛɛ taalɛ gyii ɩ mʋ ɩmɔɔrɛ.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Amaa pɔyɩ kɛ a tii asɩn nɩmʋ kɛ ɩ man naa lɩɩ asa asɛ kata‐kata mʋ, a da bamʋ amu tɔ yɛ, ɩ nɩmʋ i gyii bamʋ ɔkaa, ba man bɩla taa Yesu kɩtɩɩ asɩn tɔwɛ sa asa.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba bwii tɩɩ Pita maa Gyɔn ba lenbu mʋ tɔ tɔwɛ bamʋ yɛ kakaakʋ ba man bɩla lɩɩ tɔwɛ abɛɛ kaapʋ lɩɩ Yesu kɩtɩɩ tɔ.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Amaa Pita maa Gyɔn ba lɛɛ bamʋ kɔnɔ nɩn yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan kɩɩ damu maŋa tɔ ɩmʋ nɩɩ ɩ bʋrɔn lɩɩ Ɩbwaarɛ ansi tɔ. An nu fanɛ asɛ abɛɛ Ɩbwaarɛ asɛ?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Lɩɩ fɛɛ a mɛɛ taalɛ yɛgɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ anɛ gbaa‐gbaa anɛ an wu nɩɩ an nu mʋ kɩtɔwɛ.” Aseepu mʋ ba nyɛ agbʋ waa Pita maa Gyɔn sʋ|src="CN01901C.tif" size="col" loc="Acts 4:18" ref="4:18"
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ɩmʋ sʋ nɩɩ abɩlɩsa mʋ ba lɔŋɔ da Pita maa Gyɔn amu tɔ kenken nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ yɛ ba natɛ. Ba man nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba yɩlɛ sʋ taa bɩɩtɛ bamʋ asʋ, kpalɩ fɛɛ asa kpini ba maa yɩn Ɩbwaarɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba waa mʋ sʋ.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ɔnyɩn mʋ nɩɩ ba waa asɩn kyinkyinsa kyɛ mʋ mʋ, gyii ɔ kyɔ nsu adɩna.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Saŋa mʋ nɩɩ ba dan yɛgɛ Pita maa Gyɔn mʋ, ba bwii kpee bamʋ kyɛmɩnɛ ana akɔɔlɛ‐gyipu mʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ abɩlɩsa yɛ aseepu‐bɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ ba maa dan nu kanɩn mʋ, nɩɩ bamʋ kpini ba waa kɔnɔ kʋlʋn kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ, fʋ mʋ nɩɩ fʋ tʋʋ sʋsʋ yɛ kasɛ yɛ ɔpʋ yɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩ bʋ ɩmʋ tɔ kpini.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Fʋ bɔla Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ sʋ nɩɩ fʋ yɛgɛ anɛ naana Dawidi, fʋ kɩyaafɔlɛ tɔwɛ yɛ,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Kasɛ sʋ awura bɛɛ kʋʋla bamʋ n‐yɩɩ kʋsʋ yɩlɛ,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Kesintin, asɩn nɩmʋ a ba tɔ fɛɛ Herodi maa Pontiyu Paleti yɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ ndɛndɛmandɛ ba sarɛ kadɛ nɩmʋ tɔ, bee ŋmina agyina kʋsʋ yɩlɛ Yesu sʋ fʋ Kɩyaafɔlɛ Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ fʋ lɛɛ mʋ.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Kesintin ba sarɛ kanɩn nɩn ba ba waa kʋtɔ kʋmaa mʋ lɩɩ fʋ ɔlʋn sʋ, yɛ fʋ kɔkɔlɔ biti mʋ nɩɩ fʋ wʋla paa yɛ ɩ waa mʋ.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Ɩmʋ sʋ, Ɔnyɩrɩpɛ, nbɩɩnbɩɩ bɩɩ aŋaala mʋ nɩɩ bɛɛ ŋaala anɛ falɛ kɛ fʋ sa anɛ, fʋ ayaafɔlɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ kɛ a taalɛ tɔwɛ fʋ asɩn danbɩrasa mʋ.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Tɛɛŋɛ fʋ abaa kɛ alɔpʋ ba nyɛ alanfɩya, kɛ fʋ waa adangana yɛ asɩn kyinkyinsa bɔla fʋ kɩyaafɔlɛ kyɩrɛkyɩrɛ Yesu kɩtɩɩ sʋ waa kaapʋ asa.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Saŋa mʋ nɩɩ ba kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ lʋwɛ mʋ, opula mʋ nɩɩ ba sarɛ mʋ gyingyen. Nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ loo bɔla bamʋ kpini nɩɩ ba piili bɛ tɔwɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ yɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Akɔɔlɛ‐gyipu kʋbʋ mʋ kpini ba waa nfɛɛrɛ kʋlʋn yɛ kɔkɔlɔ kʋlʋn. Bamʋ ɔkʋ mɛɛ tɔwɛ yɛ, kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ gyɛ mʋ lɛɛ. Kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sʋ mʋ gyɛ bamʋ kpini lɛɛ.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Asunpu mʋ ba tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu Krisito kelewu kyiŋi mʋ asɩn ba kaapʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ ɔlʋn lala mʋ sʋ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ waa bamʋ kpini kusee.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Ɔkʋ man bʋ bamʋ kʋbʋ mʋ tɔ nɩɩ kʋtɔ kʋ ki tiri mʋ kpaa. Lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba sʋ kasɛ abɛɛ akpaara mʋ, ba fɛ ɩmʋ yɛgɛ ba sʋ afulee mʋ ba ba,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 ba yɩla asunpu mʋ kagya kasɛ, nɩɩ ba barɩgɛ ɩmʋ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ i tiri ɔkʋmaa nɩmʋ.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Kanɩn nɩɩ Gyosefu, mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Lewi kebunɔ, nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ Sipuru, nɩɩ asunpu mʋ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Banabasi, (kɩmʋ kasɛ ɩ kaapʋ fɛɛ, Ɔmʋ nɩɩ ɛɛ waa asa aniya tɔ).
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Mʋ gbaa mʋ fɛ mʋ kasɛ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afulee mʋ ba waa asunpu mʋ kagya kasɛ.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.