Atos 4
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Pita maa Gyɔn ba san ba maa sʋ bɛɛ tɔwɛ asa mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ aseepu akʋ, yɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akunpu mʋ ɔbɩlɩsa yɛ, Sadusi abi ba ba fʋʋ tʋtɔ.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Nɩɩ ba nyɛ agbʋ waa Pita maa Gyɔn fɛɛ ba maa kaapʋ bɛ tɔwɛ asa mʋ yɛ Yesu bwii kyiŋi ba nkpa tɔ, nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ kelewu kyiŋi kɩ bʋ tɔ sa asa kpini.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Ɩmʋ sʋ ba kɩtaa Pita maa Gyɔn naa tii bamʋ obu naa fʋʋ kayɩkɛ, lɩɩ fɛɛ kyɔwɛ maa tɛɛ lʋwɛ sʋ mʋ ba tii bamʋ obu naa fʋʋ kayɩkɛ.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Amaa asa gaalaagaa mʋ nɩɩ ba nu Yesu Krisito asɩn danbɩrasa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii nɩɩ kʋbʋ mʋ kɩ nyɛ akyɔ bɛɛ waa fɛɛ anyɩn ngbɩn‐nnuu.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Lɩɩkaakɛ mʋ Gyiwu abi agyankpaapʋ yɛ abɩlɩsa yɛ Mosesi nbara akaapʋpʋ ba naa sarɛ Gyerusalem.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Bamʋ nɩɩ ba sarɛ tʋtɔ ɩ gyɛ oseepu bɩlɩsa asɛ Anasi yɛ Kefasi yɛ Gyɔn yɛ Alekisanda yɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ, mʋ kʋʋpʋ ana.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ba taa Pita maa Gyɔn ba ba yɩlɛ bamʋ ansi tɔ, nɩɩ ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɔlʋn nɩɩ fan nyɛ abɛɛ anɩmʋ kɩtɩɩ nɩɩ fan sʋ fan waa ɩnɩmʋ falɛ?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Tʋtɔ mʋ, Pita mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kɩ bɔla mʋ tɔ mʋ lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Agyankpaapʋ yɛ abɩlɩsa,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 fan taasɛ anɛ ndaga asɩn danbɩrasa mʋ nɩɩ an waa boobi nɩmʋ, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Kanɩn sʋ ɩ dagaa fɛɛ fanɛ yɛ Ɩsɩrayɩ abi kpini fan bɩɩ fɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ nfɩɩ falɛ, Yesu Krisito mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Nasareti, ɔmʋ nɩɩ fan da mʋ mata oyu laasa sʋ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ bwii kyiŋi mʋ ba nkpa tɔ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Nɩɩ Yesu ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Nɩɩ ɔkʋ man bʋ tɔ nɩɩ ɛɛ taalɛ mɔlɩgɛ asa, amɔɔ Yesu nkʋn, lɩɩ fɛɛ kɩtɩɩ pʋpwɛ kʋ man bɩla ɔ bʋ dulinyaa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa sa yɛ kɩ mɔlɩgɛ anɛ.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ɩ waa abɩlɩsa mʋ kpini kanankʋ fɛɛ Pita maa Gyɔn ba maa yɩlɛ kɩnyɩn tɔ, nɩɩ ba bɩɩ fɛɛ ba man gyɛ bamʋ nɩɩ be nyi ɩwʋlɛ. Tʋtɔ nɩɩ ba wu fɛɛ ba wʋla ba gyɛ Yesu abuupu nɩn.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Kpalɩ fɛɛ ba maa wu boobi mʋ nɩɩ ba kyɛ mʋ, maa yɩlɛ Pita maa Gyɔn asɛ mʋ, ba man taalɛ nyɛ asɩn kʋ ba tɔwɛ.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Ɩmʋ sʋ ba dan sii tɔwɛ bamʋ nɩn yɛ ba lɩɩ nsarɛ obu mʋ tɔ, nɩɩ ba sii ba taa Pita maa Gyɔn sʋ nfɛɛrɛ.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Nɩɩ ba taasɛ abaa yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ an biti a waa asa anɩmʋ? Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ Gyerusalem nyi yɛ bamʋ ɩ waa asɩn kyinkyinsa nɩmʋ, nɩɩ a mɛɛ taalɛ gyii ɩ mʋ ɩmɔɔrɛ.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Amaa pɔyɩ kɛ a tii asɩn nɩmʋ kɛ ɩ man naa lɩɩ asa asɛ kata‐kata mʋ, a da bamʋ amu tɔ yɛ, ɩ nɩmʋ i gyii bamʋ ɔkaa, ba man bɩla taa Yesu kɩtɩɩ asɩn tɔwɛ sa asa.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba bwii tɩɩ Pita maa Gyɔn ba lenbu mʋ tɔ tɔwɛ bamʋ yɛ kakaakʋ ba man bɩla lɩɩ tɔwɛ abɛɛ kaapʋ lɩɩ Yesu kɩtɩɩ tɔ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Amaa Pita maa Gyɔn ba lɛɛ bamʋ kɔnɔ nɩn yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan kɩɩ damu maŋa tɔ ɩmʋ nɩɩ ɩ bʋrɔn lɩɩ Ɩbwaarɛ ansi tɔ. An nu fanɛ asɛ abɛɛ Ɩbwaarɛ asɛ?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Lɩɩ fɛɛ a mɛɛ taalɛ yɛgɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ anɛ gbaa‐gbaa anɛ an wu nɩɩ an nu mʋ kɩtɔwɛ.” Aseepu mʋ ba nyɛ agbʋ waa Pita maa Gyɔn sʋ|src="CN01901C.tif" size="col" loc="Acts 4:18" ref="4:18"
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ɩmʋ sʋ nɩɩ abɩlɩsa mʋ ba lɔŋɔ da Pita maa Gyɔn amu tɔ kenken nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ yɛ ba natɛ. Ba man nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba yɩlɛ sʋ taa bɩɩtɛ bamʋ asʋ, kpalɩ fɛɛ asa kpini ba maa yɩn Ɩbwaarɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba waa mʋ sʋ.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ɔnyɩn mʋ nɩɩ ba waa asɩn kyinkyinsa kyɛ mʋ mʋ, gyii ɔ kyɔ nsu adɩna.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Saŋa mʋ nɩɩ ba dan yɛgɛ Pita maa Gyɔn mʋ, ba bwii kpee bamʋ kyɛmɩnɛ ana akɔɔlɛ‐gyipu mʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ abɩlɩsa yɛ aseepu‐bɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ ba maa dan nu kanɩn mʋ, nɩɩ bamʋ kpini ba waa kɔnɔ kʋlʋn kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ, fʋ mʋ nɩɩ fʋ tʋʋ sʋsʋ yɛ kasɛ yɛ ɔpʋ yɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩ bʋ ɩmʋ tɔ kpini.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Fʋ bɔla Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ sʋ nɩɩ fʋ yɛgɛ anɛ naana Dawidi, fʋ kɩyaafɔlɛ tɔwɛ yɛ,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Kasɛ sʋ awura bɛɛ kʋʋla bamʋ n‐yɩɩ kʋsʋ yɩlɛ,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Kesintin, asɩn nɩmʋ a ba tɔ fɛɛ Herodi maa Pontiyu Paleti yɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ ndɛndɛmandɛ ba sarɛ kadɛ nɩmʋ tɔ, bee ŋmina agyina kʋsʋ yɩlɛ Yesu sʋ fʋ Kɩyaafɔlɛ Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ fʋ lɛɛ mʋ.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Kesintin ba sarɛ kanɩn nɩn ba ba waa kʋtɔ kʋmaa mʋ lɩɩ fʋ ɔlʋn sʋ, yɛ fʋ kɔkɔlɔ biti mʋ nɩɩ fʋ wʋla paa yɛ ɩ waa mʋ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Ɩmʋ sʋ, Ɔnyɩrɩpɛ, nbɩɩnbɩɩ bɩɩ aŋaala mʋ nɩɩ bɛɛ ŋaala anɛ falɛ kɛ fʋ sa anɛ, fʋ ayaafɔlɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ kɛ a taalɛ tɔwɛ fʋ asɩn danbɩrasa mʋ.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Tɛɛŋɛ fʋ abaa kɛ alɔpʋ ba nyɛ alanfɩya, kɛ fʋ waa adangana yɛ asɩn kyinkyinsa bɔla fʋ kɩyaafɔlɛ kyɩrɛkyɩrɛ Yesu kɩtɩɩ sʋ waa kaapʋ asa.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Saŋa mʋ nɩɩ ba kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ lʋwɛ mʋ, opula mʋ nɩɩ ba sarɛ mʋ gyingyen. Nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ loo bɔla bamʋ kpini nɩɩ ba piili bɛ tɔwɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ yɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Akɔɔlɛ‐gyipu kʋbʋ mʋ kpini ba waa nfɛɛrɛ kʋlʋn yɛ kɔkɔlɔ kʋlʋn. Bamʋ ɔkʋ mɛɛ tɔwɛ yɛ, kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ gyɛ mʋ lɛɛ. Kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sʋ mʋ gyɛ bamʋ kpini lɛɛ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Asunpu mʋ ba tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu Krisito kelewu kyiŋi mʋ asɩn ba kaapʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ ɔlʋn lala mʋ sʋ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ waa bamʋ kpini kusee.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ɔkʋ man bʋ bamʋ kʋbʋ mʋ tɔ nɩɩ kʋtɔ kʋ ki tiri mʋ kpaa. Lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba sʋ kasɛ abɛɛ akpaara mʋ, ba fɛ ɩmʋ yɛgɛ ba sʋ afulee mʋ ba ba,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 ba yɩla asunpu mʋ kagya kasɛ, nɩɩ ba barɩgɛ ɩmʋ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ i tiri ɔkʋmaa nɩmʋ.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Kanɩn nɩɩ Gyosefu, mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Lewi kebunɔ, nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ Sipuru, nɩɩ asunpu mʋ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Banabasi, (kɩmʋ kasɛ ɩ kaapʋ fɛɛ, Ɔmʋ nɩɩ ɛɛ waa asa aniya tɔ).
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Mʋ gbaa mʋ fɛ mʋ kasɛ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afulee mʋ ba waa asunpu mʋ kagya kasɛ.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.