Atos 4

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pita maa Gyɔn ba san ba maa sʋ bɛɛ tɔwɛ asa mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ aseepu akʋ, yɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akunpu mʋ ɔbɩlɩsa yɛ, Sadusi abi ba ba fʋʋ tʋtɔ.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Nɩɩ ba nyɛ agbʋ waa Pita maa Gyɔn fɛɛ ba maa kaapʋ bɛ tɔwɛ asa mʋ yɛ Yesu bwii kyiŋi ba nkpa tɔ, nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ kelewu kyiŋi kɩ bʋ tɔ sa asa kpini.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Ɩmʋ sʋ ba kɩtaa Pita maa Gyɔn naa tii bamʋ obu naa fʋʋ kayɩkɛ, lɩɩ fɛɛ kyɔwɛ maa tɛɛ lʋwɛ sʋ mʋ ba tii bamʋ obu naa fʋʋ kayɩkɛ.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Amaa asa gaalaagaa mʋ nɩɩ ba nu Yesu Krisito asɩn danbɩrasa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii nɩɩ kʋbʋ mʋ kɩ nyɛ akyɔ bɛɛ waa fɛɛ anyɩn ngbɩn‐nnuu.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Lɩɩkaakɛ mʋ Gyiwu abi agyankpaapʋ yɛ abɩlɩsa yɛ Mosesi nbara akaapʋpʋ ba naa sarɛ Gyerusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Bamʋ nɩɩ ba sarɛ tʋtɔ ɩ gyɛ oseepu bɩlɩsa asɛ Anasi yɛ Kefasi yɛ Gyɔn yɛ Alekisanda yɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ, mʋ kʋʋpʋ ana.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ba taa Pita maa Gyɔn ba ba yɩlɛ bamʋ ansi tɔ, nɩɩ ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɔlʋn nɩɩ fan nyɛ abɛɛ anɩmʋ kɩtɩɩ nɩɩ fan sʋ fan waa ɩnɩmʋ falɛ?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Tʋtɔ mʋ, Pita mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kɩ bɔla mʋ tɔ mʋ lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Agyankpaapʋ yɛ abɩlɩsa,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 fan taasɛ anɛ ndaga asɩn danbɩrasa mʋ nɩɩ an waa boobi nɩmʋ, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Kanɩn sʋ ɩ dagaa fɛɛ fanɛ yɛ Ɩsɩrayɩ abi kpini fan bɩɩ fɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ nfɩɩ falɛ, Yesu Krisito mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Nasareti, ɔmʋ nɩɩ fan da mʋ mata oyu laasa sʋ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ bwii kyiŋi mʋ ba nkpa tɔ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Nɩɩ Yesu ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Nɩɩ ɔkʋ man bʋ tɔ nɩɩ ɛɛ taalɛ mɔlɩgɛ asa, amɔɔ Yesu nkʋn, lɩɩ fɛɛ kɩtɩɩ pʋpwɛ kʋ man bɩla ɔ bʋ dulinyaa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa sa yɛ kɩ mɔlɩgɛ anɛ.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ɩ waa abɩlɩsa mʋ kpini kanankʋ fɛɛ Pita maa Gyɔn ba maa yɩlɛ kɩnyɩn tɔ, nɩɩ ba bɩɩ fɛɛ ba man gyɛ bamʋ nɩɩ be nyi ɩwʋlɛ. Tʋtɔ nɩɩ ba wu fɛɛ ba wʋla ba gyɛ Yesu abuupu nɩn.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Kpalɩ fɛɛ ba maa wu boobi mʋ nɩɩ ba kyɛ mʋ, maa yɩlɛ Pita maa Gyɔn asɛ mʋ, ba man taalɛ nyɛ asɩn kʋ ba tɔwɛ.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ɩmʋ sʋ ba dan sii tɔwɛ bamʋ nɩn yɛ ba lɩɩ nsarɛ obu mʋ tɔ, nɩɩ ba sii ba taa Pita maa Gyɔn sʋ nfɛɛrɛ.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Nɩɩ ba taasɛ abaa yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ an biti a waa asa anɩmʋ? Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ Gyerusalem nyi yɛ bamʋ ɩ waa asɩn kyinkyinsa nɩmʋ, nɩɩ a mɛɛ taalɛ gyii ɩ mʋ ɩmɔɔrɛ.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Amaa pɔyɩ kɛ a tii asɩn nɩmʋ kɛ ɩ man naa lɩɩ asa asɛ kata‐kata mʋ, a da bamʋ amu tɔ yɛ, ɩ nɩmʋ i gyii bamʋ ɔkaa, ba man bɩla taa Yesu kɩtɩɩ asɩn tɔwɛ sa asa.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba bwii tɩɩ Pita maa Gyɔn ba lenbu mʋ tɔ tɔwɛ bamʋ yɛ kakaakʋ ba man bɩla lɩɩ tɔwɛ abɛɛ kaapʋ lɩɩ Yesu kɩtɩɩ tɔ.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Amaa Pita maa Gyɔn ba lɛɛ bamʋ kɔnɔ nɩn yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan kɩɩ damu maŋa tɔ ɩmʋ nɩɩ ɩ bʋrɔn lɩɩ Ɩbwaarɛ ansi tɔ. An nu fanɛ asɛ abɛɛ Ɩbwaarɛ asɛ?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Lɩɩ fɛɛ a mɛɛ taalɛ yɛgɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ anɛ gbaa‐gbaa anɛ an wu nɩɩ an nu mʋ kɩtɔwɛ.” Aseepu mʋ ba nyɛ agbʋ waa Pita maa Gyɔn sʋ|src="CN01901C.tif" size="col" loc="Acts 4:18" ref="4:18"
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ɩmʋ sʋ nɩɩ abɩlɩsa mʋ ba lɔŋɔ da Pita maa Gyɔn amu tɔ kenken nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ yɛ ba natɛ. Ba man nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba yɩlɛ sʋ taa bɩɩtɛ bamʋ asʋ, kpalɩ fɛɛ asa kpini ba maa yɩn Ɩbwaarɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba waa mʋ sʋ.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Ɔnyɩn mʋ nɩɩ ba waa asɩn kyinkyinsa kyɛ mʋ mʋ, gyii ɔ kyɔ nsu adɩna.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Saŋa mʋ nɩɩ ba dan yɛgɛ Pita maa Gyɔn mʋ, ba bwii kpee bamʋ kyɛmɩnɛ ana akɔɔlɛ‐gyipu mʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ abɩlɩsa yɛ aseepu‐bɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ ba maa dan nu kanɩn mʋ, nɩɩ bamʋ kpini ba waa kɔnɔ kʋlʋn kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ, fʋ mʋ nɩɩ fʋ tʋʋ sʋsʋ yɛ kasɛ yɛ ɔpʋ yɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩ bʋ ɩmʋ tɔ kpini.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Fʋ bɔla Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ sʋ nɩɩ fʋ yɛgɛ anɛ naana Dawidi, fʋ kɩyaafɔlɛ tɔwɛ yɛ,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Kasɛ sʋ awura bɛɛ kʋʋla bamʋ n‐yɩɩ kʋsʋ yɩlɛ,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Kesintin, asɩn nɩmʋ a ba tɔ fɛɛ Herodi maa Pontiyu Paleti yɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ ndɛndɛmandɛ ba sarɛ kadɛ nɩmʋ tɔ, bee ŋmina agyina kʋsʋ yɩlɛ Yesu sʋ fʋ Kɩyaafɔlɛ Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ fʋ lɛɛ mʋ.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Kesintin ba sarɛ kanɩn nɩn ba ba waa kʋtɔ kʋmaa mʋ lɩɩ fʋ ɔlʋn sʋ, yɛ fʋ kɔkɔlɔ biti mʋ nɩɩ fʋ wʋla paa yɛ ɩ waa mʋ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Ɩmʋ sʋ, Ɔnyɩrɩpɛ, nbɩɩnbɩɩ bɩɩ aŋaala mʋ nɩɩ bɛɛ ŋaala anɛ falɛ kɛ fʋ sa anɛ, fʋ ayaafɔlɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ kɛ a taalɛ tɔwɛ fʋ asɩn danbɩrasa mʋ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Tɛɛŋɛ fʋ abaa kɛ alɔpʋ ba nyɛ alanfɩya, kɛ fʋ waa adangana yɛ asɩn kyinkyinsa bɔla fʋ kɩyaafɔlɛ kyɩrɛkyɩrɛ Yesu kɩtɩɩ sʋ waa kaapʋ asa.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Saŋa mʋ nɩɩ ba kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ lʋwɛ mʋ, opula mʋ nɩɩ ba sarɛ mʋ gyingyen. Nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ loo bɔla bamʋ kpini nɩɩ ba piili bɛ tɔwɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ yɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Akɔɔlɛ‐gyipu kʋbʋ mʋ kpini ba waa nfɛɛrɛ kʋlʋn yɛ kɔkɔlɔ kʋlʋn. Bamʋ ɔkʋ mɛɛ tɔwɛ yɛ, kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ gyɛ mʋ lɛɛ. Kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sʋ mʋ gyɛ bamʋ kpini lɛɛ.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Asunpu mʋ ba tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu Krisito kelewu kyiŋi mʋ asɩn ba kaapʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ ɔlʋn lala mʋ sʋ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ waa bamʋ kpini kusee.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ɔkʋ man bʋ bamʋ kʋbʋ mʋ tɔ nɩɩ kʋtɔ kʋ ki tiri mʋ kpaa. Lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba sʋ kasɛ abɛɛ akpaara mʋ, ba fɛ ɩmʋ yɛgɛ ba sʋ afulee mʋ ba ba,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ba yɩla asunpu mʋ kagya kasɛ, nɩɩ ba barɩgɛ ɩmʋ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ i tiri ɔkʋmaa nɩmʋ.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Kanɩn nɩɩ Gyosefu, mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Lewi kebunɔ, nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ Sipuru, nɩɩ asunpu mʋ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Banabasi, (kɩmʋ kasɛ ɩ kaapʋ fɛɛ, Ɔmʋ nɩɩ ɛɛ waa asa aniya tɔ).
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Mʋ gbaa mʋ fɛ mʋ kasɛ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afulee mʋ ba waa asunpu mʋ kagya kasɛ.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.