Atos 4
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Pita maa Gyɔn ba san ba maa sʋ bɛɛ tɔwɛ asa mʋ asɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ aseepu akʋ, yɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ akunpu mʋ ɔbɩlɩsa yɛ, Sadusi abi ba ba fʋʋ tʋtɔ.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Nɩɩ ba nyɛ agbʋ waa Pita maa Gyɔn fɛɛ ba maa kaapʋ bɛ tɔwɛ asa mʋ yɛ Yesu bwii kyiŋi ba nkpa tɔ, nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ kelewu kyiŋi kɩ bʋ tɔ sa asa kpini.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Ɩmʋ sʋ ba kɩtaa Pita maa Gyɔn naa tii bamʋ obu naa fʋʋ kayɩkɛ, lɩɩ fɛɛ kyɔwɛ maa tɛɛ lʋwɛ sʋ mʋ ba tii bamʋ obu naa fʋʋ kayɩkɛ.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Amaa asa gaalaagaa mʋ nɩɩ ba nu Yesu Krisito asɩn danbɩrasa mʋ, ba kɔɔlɛ gyii nɩɩ kʋbʋ mʋ kɩ nyɛ akyɔ bɛɛ waa fɛɛ anyɩn ngbɩn‐nnuu.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Lɩɩkaakɛ mʋ Gyiwu abi agyankpaapʋ yɛ abɩlɩsa yɛ Mosesi nbara akaapʋpʋ ba naa sarɛ Gyerusalem.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Bamʋ nɩɩ ba sarɛ tʋtɔ ɩ gyɛ oseepu bɩlɩsa asɛ Anasi yɛ Kefasi yɛ Gyɔn yɛ Alekisanda yɛ oseepu bɩlɩsa asɛ mʋ, mʋ kʋʋpʋ ana.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Ba taa Pita maa Gyɔn ba ba yɩlɛ bamʋ ansi tɔ, nɩɩ ba taasɛ bamʋ yɛ, “Mɩnɛ ɔlʋn nɩɩ fan nyɛ abɛɛ anɩmʋ kɩtɩɩ nɩɩ fan sʋ fan waa ɩnɩmʋ falɛ?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Tʋtɔ mʋ, Pita mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ kɩ bɔla mʋ tɔ mʋ lɛɛ bamʋ kɔnɔ yɛ, “Agyankpaapʋ yɛ abɩlɩsa,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 fan taasɛ anɛ ndaga asɩn danbɩrasa mʋ nɩɩ an waa boobi nɩmʋ, nɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Kanɩn sʋ ɩ dagaa fɛɛ fanɛ yɛ Ɩsɩrayɩ abi kpini fan bɩɩ fɛɛ ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ yɩlɛ nfɩɩ falɛ, Yesu Krisito mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Nasareti, ɔmʋ nɩɩ fan da mʋ mata oyu laasa sʋ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ bwii kyiŋi mʋ ba nkpa tɔ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Nɩɩ Yesu ɩ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ tɔwɛ yɛ,
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Nɩɩ ɔkʋ man bʋ tɔ nɩɩ ɛɛ taalɛ mɔlɩgɛ asa, amɔɔ Yesu nkʋn, lɩɩ fɛɛ kɩtɩɩ pʋpwɛ kʋ man bɩla ɔ bʋ dulinyaa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa sa yɛ kɩ mɔlɩgɛ anɛ.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ɩ waa abɩlɩsa mʋ kpini kanankʋ fɛɛ Pita maa Gyɔn ba maa yɩlɛ kɩnyɩn tɔ, nɩɩ ba bɩɩ fɛɛ ba man gyɛ bamʋ nɩɩ be nyi ɩwʋlɛ. Tʋtɔ nɩɩ ba wu fɛɛ ba wʋla ba gyɛ Yesu abuupu nɩn.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Kpalɩ fɛɛ ba maa wu boobi mʋ nɩɩ ba kyɛ mʋ, maa yɩlɛ Pita maa Gyɔn asɛ mʋ, ba man taalɛ nyɛ asɩn kʋ ba tɔwɛ.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ɩmʋ sʋ ba dan sii tɔwɛ bamʋ nɩn yɛ ba lɩɩ nsarɛ obu mʋ tɔ, nɩɩ ba sii ba taa Pita maa Gyɔn sʋ nfɛɛrɛ.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Nɩɩ ba taasɛ abaa yɛ, “Nɛnɛ nɩɩ an biti a waa asa anɩmʋ? Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ Gyerusalem nyi yɛ bamʋ ɩ waa asɩn kyinkyinsa nɩmʋ, nɩɩ a mɛɛ taalɛ gyii ɩ mʋ ɩmɔɔrɛ.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Amaa pɔyɩ kɛ a tii asɩn nɩmʋ kɛ ɩ man naa lɩɩ asa asɛ kata‐kata mʋ, a da bamʋ amu tɔ yɛ, ɩ nɩmʋ i gyii bamʋ ɔkaa, ba man bɩla taa Yesu kɩtɩɩ asɩn tɔwɛ sa asa.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba bwii tɩɩ Pita maa Gyɔn ba lenbu mʋ tɔ tɔwɛ bamʋ yɛ kakaakʋ ba man bɩla lɩɩ tɔwɛ abɛɛ kaapʋ lɩɩ Yesu kɩtɩɩ tɔ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Amaa Pita maa Gyɔn ba lɛɛ bamʋ kɔnɔ nɩn yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan kɩɩ damu maŋa tɔ ɩmʋ nɩɩ ɩ bʋrɔn lɩɩ Ɩbwaarɛ ansi tɔ. An nu fanɛ asɛ abɛɛ Ɩbwaarɛ asɛ?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Lɩɩ fɛɛ a mɛɛ taalɛ yɛgɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ anɛ gbaa‐gbaa anɛ an wu nɩɩ an nu mʋ kɩtɔwɛ.” Aseepu mʋ ba nyɛ agbʋ waa Pita maa Gyɔn sʋ|src="CN01901C.tif" size="col" loc="Acts 4:18" ref="4:18"
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ɩmʋ sʋ nɩɩ abɩlɩsa mʋ ba lɔŋɔ da Pita maa Gyɔn amu tɔ kenken nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ yɛ ba natɛ. Ba man nyɛ ɔkpa mʋ nɩɩ ba yɩlɛ sʋ taa bɩɩtɛ bamʋ asʋ, kpalɩ fɛɛ asa kpini ba maa yɩn Ɩbwaarɛ lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ba waa mʋ sʋ.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Ɔnyɩn mʋ nɩɩ ba waa asɩn kyinkyinsa kyɛ mʋ mʋ, gyii ɔ kyɔ nsu adɩna.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Saŋa mʋ nɩɩ ba dan yɛgɛ Pita maa Gyɔn mʋ, ba bwii kpee bamʋ kyɛmɩnɛ ana akɔɔlɛ‐gyipu mʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ abɩlɩsa yɛ aseepu‐bɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ ba maa dan nu kanɩn mʋ, nɩɩ bamʋ kpini ba waa kɔnɔ kʋlʋn kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ, fʋ mʋ nɩɩ fʋ tʋʋ sʋsʋ yɛ kasɛ yɛ ɔpʋ yɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩ bʋ ɩmʋ tɔ kpini.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Fʋ bɔla Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ sʋ nɩɩ fʋ yɛgɛ anɛ naana Dawidi, fʋ kɩyaafɔlɛ tɔwɛ yɛ,
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Kasɛ sʋ awura bɛɛ kʋʋla bamʋ n‐yɩɩ kʋsʋ yɩlɛ,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Kesintin, asɩn nɩmʋ a ba tɔ fɛɛ Herodi maa Pontiyu Paleti yɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ ndɛndɛmandɛ ba sarɛ kadɛ nɩmʋ tɔ, bee ŋmina agyina kʋsʋ yɩlɛ Yesu sʋ fʋ Kɩyaafɔlɛ Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ nɩɩ fʋ lɛɛ mʋ.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Kesintin ba sarɛ kanɩn nɩn ba ba waa kʋtɔ kʋmaa mʋ lɩɩ fʋ ɔlʋn sʋ, yɛ fʋ kɔkɔlɔ biti mʋ nɩɩ fʋ wʋla paa yɛ ɩ waa mʋ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Ɩmʋ sʋ, Ɔnyɩrɩpɛ, nbɩɩnbɩɩ bɩɩ aŋaala mʋ nɩɩ bɛɛ ŋaala anɛ falɛ kɛ fʋ sa anɛ, fʋ ayaafɔlɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ kɛ a taalɛ tɔwɛ fʋ asɩn danbɩrasa mʋ.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Tɛɛŋɛ fʋ abaa kɛ alɔpʋ ba nyɛ alanfɩya, kɛ fʋ waa adangana yɛ asɩn kyinkyinsa bɔla fʋ kɩyaafɔlɛ kyɩrɛkyɩrɛ Yesu kɩtɩɩ sʋ waa kaapʋ asa.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Saŋa mʋ nɩɩ ba kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ lʋwɛ mʋ, opula mʋ nɩɩ ba sarɛ mʋ gyingyen. Nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ loo bɔla bamʋ kpini nɩɩ ba piili bɛ tɔwɛ Ɩbwaarɛ asɩn mʋ yɛ kɔkɔlɔ ɔsɩɩ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Akɔɔlɛ‐gyipu kʋbʋ mʋ kpini ba waa nfɛɛrɛ kʋlʋn yɛ kɔkɔlɔ kʋlʋn. Bamʋ ɔkʋ mɛɛ tɔwɛ yɛ, kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ gyɛ mʋ lɛɛ. Kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba sʋ mʋ gyɛ bamʋ kpini lɛɛ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Asunpu mʋ ba tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu Krisito kelewu kyiŋi mʋ asɩn ba kaapʋ lɩɩ Ɩbwaarɛ ɔlʋn lala mʋ sʋ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ waa bamʋ kpini kusee.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ɔkʋ man bʋ bamʋ kʋbʋ mʋ tɔ nɩɩ kʋtɔ kʋ ki tiri mʋ kpaa. Lɩɩ fɛɛ bamʋ nɩɩ ba sʋ kasɛ abɛɛ akpaara mʋ, ba fɛ ɩmʋ yɛgɛ ba sʋ afulee mʋ ba ba,
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 ba yɩla asunpu mʋ kagya kasɛ, nɩɩ ba barɩgɛ ɩmʋ tɔ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ i tiri ɔkʋmaa nɩmʋ.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Kanɩn nɩɩ Gyosefu, mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Lewi kebunɔ, nɩɩ ba kʋʋgɛ mʋ Sipuru, nɩɩ asunpu mʋ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Banabasi, (kɩmʋ kasɛ ɩ kaapʋ fɛɛ, Ɔmʋ nɩɩ ɛɛ waa asa aniya tɔ).
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Mʋ gbaa mʋ fɛ mʋ kasɛ mʋ nɩɩ ɔ sʋ mʋ, nɩɩ ɔ taa afulee mʋ ba waa asunpu mʋ kagya kasɛ.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.