Atos 28

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A maa fʋʋ kifintin mʋ sʋ yɛ alanfɩya nɩɩ, an bɩɩ fɛɛ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Malita.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Kifintin mʋ sʋ ndɛ abi ba waa anɛ nsa‐nsa kɔɔlɛ anɛ abaa anyɔ. Bʋlayɩ maa da nɩɩ awɔɔ a bʋ tɔ sʋ mʋ, ba dɛɛla fʋlɔn sa anɛ yɛ a wʋlɛ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Nɩɩ Pɔɔlɩ naa kʋʋla ngya ɔ ba waa fʋlɔn mʋ tɔ. Maa taa ngya mʋ ɛɛ waa fʋlɔn mʋ tɔ mʋ, nɩɩ fʋlɔn mʋ awulawula ɩ maa wiili kɩnansɛ mʋ, nɩɩ o dun Pɔɔlɩ kɩbaa yɛgɛ ɔ kyɔlɛ sʋ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Saŋa mʋ nɩɩ kifintin mʋ sʋ ndɛ abi ba wu kɩnansɛ mʋ maa kyɔlɛ mʋ kɩbaa sʋ mʋ, nɩɩ ba tɔwɛ abaa asɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ biti ɔ baa ɔ gyɛ ɔmɔɔpʋ nɩn. Lɩɩ fɛɛ maa nyɛ nɩɩ ɔ lɩɩ ɔpʋ mʋ tɔ gbaa mʋ, ɔmʋnɩ ɛɛ ka alibi akɔ mʋ mɛɛ yɛ ɔ yɛgɛ ɔ nyɛ nkpa.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Amaa Pɔɔlɩ maa ŋmanyan kɩnansɛ mʋ tʋʋ fʋlɔn mʋ tɔ mʋ, sɛhn man waa mʋ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Nɩɩ asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Pɔɔlɩ ii biti o puŋa abɛɛ ɔ tɩyɛ opula maŋa tɔ kɛ o wu. Amaa ba maa gyoo naa fʋʋ saŋa kʋ nɩɩ ba wu fɛɛ sɛhn man waa Pɔɔlɩ mʋ, ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ, nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ɔ gyɛ ɔdakpa kʋ nɩn. Pɔɔlɩ kikpe Roma|src="Paul4-BW_4Nawuri.eps" size="span" loc="Acts 27:1–28:14" ref="27:1–28:14"
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Kanɩn kifintin maŋa sʋ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Pubilo sʋ kasɛ nɩɩ kɩ bʋ tiri katɩn mʋ nɩɩ an yɩlɛ mʋ. Ɔnyɩn mʋ waa anɛ nsa‐nsa, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ anɛ mʋ kɩkpaara sʋ, kɩtaa anɛ kɩfɔ nkɛ nsa.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Saŋa maa Pubilo mʋ‐sɛ dɛ ɛɛ lɔ kibirima yɛgɛ ɛɛ kyaalɛ. Nɩɩ Pɔɔlɩ naa loo taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ɩnɩmʋ ɩ maa waa kanɩn mʋ, nɩɩ kifintin mʋ sʋ alɔpʋ mʋ kpini ba ba Pɔɔlɩ asɛ nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Lɩɩ kanɩn sʋ ba taa bɛɛrɛɛ sa anɛ ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ. Nɩɩ saŋa maa fʋʋ fɛɛ a lɩɩ tʋtɔ mʋ, ba kɛɛ anɛ atɔ mʋ nɩɩ i tiri sa anɛ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 A maa kyɩna tʋtɔ ɩbwaayɩ ɩsa kamaa mʋ, a naa loo ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ kɩ lɩɩ Alekisanda nɩɩ kɩ ba sii tʋtɔ awɔɔ saŋa mʋ. Ba kyan ɩdakpa nbwaara‐bii mʋ gyaga kɩmʋ sʋ.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 A maa lɩɩ tʋtɔ mʋ, an naa yɩlɛ Sirakusi kadɛ tɔ, nɩɩ an gyii tʋtɔ nkɛ nsa.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Lɩɩ tʋtɔ mʋ, an naa fʋʋ Regiyo kadɛ tɔ. Lɩɩkaakɛ mʋ afuu a da lɩɩ akpɩlɩgɛ, ɩmʋ sʋ kakɛ nyɔsapʋ mʋ, an naa fʋʋ Putoli kadɛ tɔ.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Tʋtɔ maŋa nɩɩ an wu akɔɔlɛ‐gyipu akʋ, nɩɩ ba tɔwɛ anɛ yɛ a ba kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nsunɔ. Falɛ nɩɩ an natɛ naa fʋʋ Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Roma ba maa nu fɛɛ an ba mʋ, ba kʋsʋ ba gyaŋa anɛ. Akʋ ba natɛ kanɩn ba gyaŋa anɛ Apiya Kɩgya opula, nɩɩ akʋ mɔɔ ba ba gyaŋa anɛ ɔfʋʋtɛkpa asa opula mʋ tɔ. Pɔɔlɩ maa wu bamʋ kanɩn mʋ, ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ kɩ tɩyɛ mʋ.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 An maa fʋʋ Roma mʋ, ba sa Pɔɔlɩ ɔkpa fɛɛ maa ɔnaakɔpʋ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ mʋ sʋ mʋ ba naa kyɩna ntɩn mʋ nɩɩ mʋ Pɔɔlɩ ii biti.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Nkɛ nsa kamaa mʋ, Pɔɔlɩ tɩɩ Gyiwu abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ ba sarɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ tɔɔmaa ana Gyiwu abi, amaa n maa man waa anɛ asa alibi akʋ gbaa, nɩɩ man nyita anɛ naana ana nbara mʋ, ba kɩtaa mɛ naa tii Gyerusalem, nɩɩ ba taa mɛ waa Roma abi abaa tɔ.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Amaa Roma abi ba maa gyii mɛ asɩn mʋ, ba waa nfɛɛrɛ fɛɛ ba yɛgɛ mɛ, lɩɩ fɛɛ ba man wu alibi mʋ nɩɩ n waa nɩɩ ɩ dagaa ba mɔɔ mɛ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Saŋa mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba kina fɛɛ ba man yɛgɛ mɛ mʋ, nɩɩ ɩ nyan mɛ, nɩɩ n taa asɩn mʋ ba Owura lala Kayisa asɛ. Amaa ɩ man gyɛ fɛɛ n biti n ba tɩɩ mɛ asa ntalɛ nɩn.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Falɛ asɩn nɩmʋ sʋ nɩɩ n tɩɩ fanɛ, kɛ n lɛɛ asɩn mʋ kasɛ sa fanɛ. Lɩɩ Ɔmʋ nɩɩ Ɩsɩrayɩ abi kpini ba sʋ tamaa mʋ sʋ mʋ, nɩɩ ndaga ba ŋmina mɛ agbeeleebi.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “An man nyɛ ɔwʋlɛ lɩɩ Gyudeya lɩɩ fʋ sʋ. Nɩɩ anɛ bɩrɩsa ana mʋ nɩɩ ba lɩɩ tʋtɔ mʋ ɔkʋ man ba waa adiboyi‐sɩn, nɩɩ ba man tɔwɛ asɩn libi kʋ lɩɩ fʋ sʋ.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Amaa anɛ Gyiwu abi an biti an wu fʋ nfɛɛrɛ. Lɩɩ fɛɛ an nyi fɛɛ kʋbʋ mʋ nɩɩ fʋ bʋ kɩmʋ tɔ falɛ, katɩn kʋmaa nɩmʋ asa bɛɛ tɔwɛ bee yii kɩmʋ.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Gyiwu abi mʋ ba yɩla kakɛ kʋ, kɛ ba maa Pɔɔlɩ ba gyaŋɛ. Kanɩn kakɛ maŋa maa fʋʋ mʋ, bamʋ asa damantɛ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɛ mʋ. Lɩɩ nyenyenfuu naa fʋʋ kalaatɩpwɛ mʋ, ɔ kpan mʋ n‐yɩɩ tɔwɛ bamʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn. Ɔ bɔla Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ɩwʋlɛ mʋ sʋ kaapʋ bamʋ lɩɩ Yesu sʋ yɛ, ba kɔɔlɛ mʋ gyii.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Nɩɩ akʋ ba kɔɔlɛ asɩn mʋ gyii, amaa akʋ mɔɔ ba man kɔɔlɛ gyii.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Saŋa mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ asɩn mʋ laalaalʋwɛ mʋ, asa mʋ ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ, nɩɩ bamʋ kpini ba yaasɛ tɔ. Asɩn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ mʋ ɩ gyɛ fɛɛ, “Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ bɔla Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya sʋ tɔwɛ kesintin sa fanɛ naana ana yɛ,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Kpe asa anɩmʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Lɩɩ fɛɛ asa anɩmʋ nkɔlɔ i budu,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 “Kanɩn sʋ n biti fan bɩɩ fɛɛ, Ɩbwaarɛ taa mʋ kamɔlɩgɛ mʋ naa sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ bee biti be nu mʋ.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Pɔɔlɩ maa tɔwɛ asɩn nɩmʋ kamaa tɔ mʋ, Gyiwu abi mʋ ba kʋsʋ lɩɩ ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pɔɔlɩ kyɩna kɩkpaara mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ nɩɩ ɛɛ ka kɩmʋ sʋ kʋkɔ nsu nnyɔ laalaamuu. Nɩɩ ɛɛ kɔɔlɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ ba ɛɛ bɔɔ mʋ sʋ mʋ.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ɔ yɩlɛ kɩnyɩn tɔ ɛɛ tɔwɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ kaapʋ asɩn lɩɩ Yesu Krisito sʋ, yɛgɛ sɛhn man tii mʋ ɔkpa.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.