Atos 28
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVI
1 A maa fʋʋ kifintin mʋ sʋ yɛ alanfɩya nɩɩ, an bɩɩ fɛɛ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Malita.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Kifintin mʋ sʋ ndɛ abi ba waa anɛ nsa‐nsa kɔɔlɛ anɛ abaa anyɔ. Bʋlayɩ maa da nɩɩ awɔɔ a bʋ tɔ sʋ mʋ, ba dɛɛla fʋlɔn sa anɛ yɛ a wʋlɛ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Nɩɩ Pɔɔlɩ naa kʋʋla ngya ɔ ba waa fʋlɔn mʋ tɔ. Maa taa ngya mʋ ɛɛ waa fʋlɔn mʋ tɔ mʋ, nɩɩ fʋlɔn mʋ awulawula ɩ maa wiili kɩnansɛ mʋ, nɩɩ o dun Pɔɔlɩ kɩbaa yɛgɛ ɔ kyɔlɛ sʋ.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Saŋa mʋ nɩɩ kifintin mʋ sʋ ndɛ abi ba wu kɩnansɛ mʋ maa kyɔlɛ mʋ kɩbaa sʋ mʋ, nɩɩ ba tɔwɛ abaa asɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ biti ɔ baa ɔ gyɛ ɔmɔɔpʋ nɩn. Lɩɩ fɛɛ maa nyɛ nɩɩ ɔ lɩɩ ɔpʋ mʋ tɔ gbaa mʋ, ɔmʋnɩ ɛɛ ka alibi akɔ mʋ mɛɛ yɛ ɔ yɛgɛ ɔ nyɛ nkpa.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Amaa Pɔɔlɩ maa ŋmanyan kɩnansɛ mʋ tʋʋ fʋlɔn mʋ tɔ mʋ, sɛhn man waa mʋ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Nɩɩ asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Pɔɔlɩ ii biti o puŋa abɛɛ ɔ tɩyɛ opula maŋa tɔ kɛ o wu. Amaa ba maa gyoo naa fʋʋ saŋa kʋ nɩɩ ba wu fɛɛ sɛhn man waa Pɔɔlɩ mʋ, ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ, nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ɔ gyɛ ɔdakpa kʋ nɩn. Pɔɔlɩ kikpe Roma|src="Paul4-BW_4Nawuri.eps" size="span" loc="Acts 27:1–28:14" ref="27:1–28:14"
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Kanɩn kifintin maŋa sʋ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Pubilo sʋ kasɛ nɩɩ kɩ bʋ tiri katɩn mʋ nɩɩ an yɩlɛ mʋ. Ɔnyɩn mʋ waa anɛ nsa‐nsa, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ anɛ mʋ kɩkpaara sʋ, kɩtaa anɛ kɩfɔ nkɛ nsa.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Saŋa maa Pubilo mʋ‐sɛ dɛ ɛɛ lɔ kibirima yɛgɛ ɛɛ kyaalɛ. Nɩɩ Pɔɔlɩ naa loo taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ɩnɩmʋ ɩ maa waa kanɩn mʋ, nɩɩ kifintin mʋ sʋ alɔpʋ mʋ kpini ba ba Pɔɔlɩ asɛ nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Lɩɩ kanɩn sʋ ba taa bɛɛrɛɛ sa anɛ ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ. Nɩɩ saŋa maa fʋʋ fɛɛ a lɩɩ tʋtɔ mʋ, ba kɛɛ anɛ atɔ mʋ nɩɩ i tiri sa anɛ.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 A maa kyɩna tʋtɔ ɩbwaayɩ ɩsa kamaa mʋ, a naa loo ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ kɩ lɩɩ Alekisanda nɩɩ kɩ ba sii tʋtɔ awɔɔ saŋa mʋ. Ba kyan ɩdakpa nbwaara‐bii mʋ gyaga kɩmʋ sʋ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 A maa lɩɩ tʋtɔ mʋ, an naa yɩlɛ Sirakusi kadɛ tɔ, nɩɩ an gyii tʋtɔ nkɛ nsa.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Lɩɩ tʋtɔ mʋ, an naa fʋʋ Regiyo kadɛ tɔ. Lɩɩkaakɛ mʋ afuu a da lɩɩ akpɩlɩgɛ, ɩmʋ sʋ kakɛ nyɔsapʋ mʋ, an naa fʋʋ Putoli kadɛ tɔ.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Tʋtɔ maŋa nɩɩ an wu akɔɔlɛ‐gyipu akʋ, nɩɩ ba tɔwɛ anɛ yɛ a ba kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nsunɔ. Falɛ nɩɩ an natɛ naa fʋʋ Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Roma ba maa nu fɛɛ an ba mʋ, ba kʋsʋ ba gyaŋa anɛ. Akʋ ba natɛ kanɩn ba gyaŋa anɛ Apiya Kɩgya opula, nɩɩ akʋ mɔɔ ba ba gyaŋa anɛ ɔfʋʋtɛkpa asa opula mʋ tɔ. Pɔɔlɩ maa wu bamʋ kanɩn mʋ, ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ kɩ tɩyɛ mʋ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 An maa fʋʋ Roma mʋ, ba sa Pɔɔlɩ ɔkpa fɛɛ maa ɔnaakɔpʋ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ mʋ sʋ mʋ ba naa kyɩna ntɩn mʋ nɩɩ mʋ Pɔɔlɩ ii biti.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Nkɛ nsa kamaa mʋ, Pɔɔlɩ tɩɩ Gyiwu abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ ba sarɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ tɔɔmaa ana Gyiwu abi, amaa n maa man waa anɛ asa alibi akʋ gbaa, nɩɩ man nyita anɛ naana ana nbara mʋ, ba kɩtaa mɛ naa tii Gyerusalem, nɩɩ ba taa mɛ waa Roma abi abaa tɔ.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Amaa Roma abi ba maa gyii mɛ asɩn mʋ, ba waa nfɛɛrɛ fɛɛ ba yɛgɛ mɛ, lɩɩ fɛɛ ba man wu alibi mʋ nɩɩ n waa nɩɩ ɩ dagaa ba mɔɔ mɛ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Saŋa mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba kina fɛɛ ba man yɛgɛ mɛ mʋ, nɩɩ ɩ nyan mɛ, nɩɩ n taa asɩn mʋ ba Owura lala Kayisa asɛ. Amaa ɩ man gyɛ fɛɛ n biti n ba tɩɩ mɛ asa ntalɛ nɩn.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Falɛ asɩn nɩmʋ sʋ nɩɩ n tɩɩ fanɛ, kɛ n lɛɛ asɩn mʋ kasɛ sa fanɛ. Lɩɩ Ɔmʋ nɩɩ Ɩsɩrayɩ abi kpini ba sʋ tamaa mʋ sʋ mʋ, nɩɩ ndaga ba ŋmina mɛ agbeeleebi.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “An man nyɛ ɔwʋlɛ lɩɩ Gyudeya lɩɩ fʋ sʋ. Nɩɩ anɛ bɩrɩsa ana mʋ nɩɩ ba lɩɩ tʋtɔ mʋ ɔkʋ man ba waa adiboyi‐sɩn, nɩɩ ba man tɔwɛ asɩn libi kʋ lɩɩ fʋ sʋ.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Amaa anɛ Gyiwu abi an biti an wu fʋ nfɛɛrɛ. Lɩɩ fɛɛ an nyi fɛɛ kʋbʋ mʋ nɩɩ fʋ bʋ kɩmʋ tɔ falɛ, katɩn kʋmaa nɩmʋ asa bɛɛ tɔwɛ bee yii kɩmʋ.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Gyiwu abi mʋ ba yɩla kakɛ kʋ, kɛ ba maa Pɔɔlɩ ba gyaŋɛ. Kanɩn kakɛ maŋa maa fʋʋ mʋ, bamʋ asa damantɛ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɛ mʋ. Lɩɩ nyenyenfuu naa fʋʋ kalaatɩpwɛ mʋ, ɔ kpan mʋ n‐yɩɩ tɔwɛ bamʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn. Ɔ bɔla Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ɩwʋlɛ mʋ sʋ kaapʋ bamʋ lɩɩ Yesu sʋ yɛ, ba kɔɔlɛ mʋ gyii.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Nɩɩ akʋ ba kɔɔlɛ asɩn mʋ gyii, amaa akʋ mɔɔ ba man kɔɔlɛ gyii.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Saŋa mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ asɩn mʋ laalaalʋwɛ mʋ, asa mʋ ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ, nɩɩ bamʋ kpini ba yaasɛ tɔ. Asɩn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ mʋ ɩ gyɛ fɛɛ, “Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ bɔla Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya sʋ tɔwɛ kesintin sa fanɛ naana ana yɛ,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Kpe asa anɩmʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Lɩɩ fɛɛ asa anɩmʋ nkɔlɔ i budu,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 “Kanɩn sʋ n biti fan bɩɩ fɛɛ, Ɩbwaarɛ taa mʋ kamɔlɩgɛ mʋ naa sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ bee biti be nu mʋ.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Pɔɔlɩ maa tɔwɛ asɩn nɩmʋ kamaa tɔ mʋ, Gyiwu abi mʋ ba kʋsʋ lɩɩ ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pɔɔlɩ kyɩna kɩkpaara mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ nɩɩ ɛɛ ka kɩmʋ sʋ kʋkɔ nsu nnyɔ laalaamuu. Nɩɩ ɛɛ kɔɔlɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ ba ɛɛ bɔɔ mʋ sʋ mʋ.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Ɔ yɩlɛ kɩnyɩn tɔ ɛɛ tɔwɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ kaapʋ asɩn lɩɩ Yesu Krisito sʋ, yɛgɛ sɛhn man tii mʋ ɔkpa.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.