Atos 28
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 A maa fʋʋ kifintin mʋ sʋ yɛ alanfɩya nɩɩ, an bɩɩ fɛɛ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Malita.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Kifintin mʋ sʋ ndɛ abi ba waa anɛ nsa‐nsa kɔɔlɛ anɛ abaa anyɔ. Bʋlayɩ maa da nɩɩ awɔɔ a bʋ tɔ sʋ mʋ, ba dɛɛla fʋlɔn sa anɛ yɛ a wʋlɛ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Nɩɩ Pɔɔlɩ naa kʋʋla ngya ɔ ba waa fʋlɔn mʋ tɔ. Maa taa ngya mʋ ɛɛ waa fʋlɔn mʋ tɔ mʋ, nɩɩ fʋlɔn mʋ awulawula ɩ maa wiili kɩnansɛ mʋ, nɩɩ o dun Pɔɔlɩ kɩbaa yɛgɛ ɔ kyɔlɛ sʋ.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Saŋa mʋ nɩɩ kifintin mʋ sʋ ndɛ abi ba wu kɩnansɛ mʋ maa kyɔlɛ mʋ kɩbaa sʋ mʋ, nɩɩ ba tɔwɛ abaa asɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ biti ɔ baa ɔ gyɛ ɔmɔɔpʋ nɩn. Lɩɩ fɛɛ maa nyɛ nɩɩ ɔ lɩɩ ɔpʋ mʋ tɔ gbaa mʋ, ɔmʋnɩ ɛɛ ka alibi akɔ mʋ mɛɛ yɛ ɔ yɛgɛ ɔ nyɛ nkpa.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Amaa Pɔɔlɩ maa ŋmanyan kɩnansɛ mʋ tʋʋ fʋlɔn mʋ tɔ mʋ, sɛhn man waa mʋ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Nɩɩ asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Pɔɔlɩ ii biti o puŋa abɛɛ ɔ tɩyɛ opula maŋa tɔ kɛ o wu. Amaa ba maa gyoo naa fʋʋ saŋa kʋ nɩɩ ba wu fɛɛ sɛhn man waa Pɔɔlɩ mʋ, ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ, nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ɔ gyɛ ɔdakpa kʋ nɩn. Pɔɔlɩ kikpe Roma|src="Paul4-BW_4Nawuri.eps" size="span" loc="Acts 27:1–28:14" ref="27:1–28:14"
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Kanɩn kifintin maŋa sʋ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Pubilo sʋ kasɛ nɩɩ kɩ bʋ tiri katɩn mʋ nɩɩ an yɩlɛ mʋ. Ɔnyɩn mʋ waa anɛ nsa‐nsa, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ anɛ mʋ kɩkpaara sʋ, kɩtaa anɛ kɩfɔ nkɛ nsa.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Saŋa maa Pubilo mʋ‐sɛ dɛ ɛɛ lɔ kibirima yɛgɛ ɛɛ kyaalɛ. Nɩɩ Pɔɔlɩ naa loo taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ɩnɩmʋ ɩ maa waa kanɩn mʋ, nɩɩ kifintin mʋ sʋ alɔpʋ mʋ kpini ba ba Pɔɔlɩ asɛ nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Lɩɩ kanɩn sʋ ba taa bɛɛrɛɛ sa anɛ ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ. Nɩɩ saŋa maa fʋʋ fɛɛ a lɩɩ tʋtɔ mʋ, ba kɛɛ anɛ atɔ mʋ nɩɩ i tiri sa anɛ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 A maa kyɩna tʋtɔ ɩbwaayɩ ɩsa kamaa mʋ, a naa loo ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ kɩ lɩɩ Alekisanda nɩɩ kɩ ba sii tʋtɔ awɔɔ saŋa mʋ. Ba kyan ɩdakpa nbwaara‐bii mʋ gyaga kɩmʋ sʋ.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 A maa lɩɩ tʋtɔ mʋ, an naa yɩlɛ Sirakusi kadɛ tɔ, nɩɩ an gyii tʋtɔ nkɛ nsa.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Lɩɩ tʋtɔ mʋ, an naa fʋʋ Regiyo kadɛ tɔ. Lɩɩkaakɛ mʋ afuu a da lɩɩ akpɩlɩgɛ, ɩmʋ sʋ kakɛ nyɔsapʋ mʋ, an naa fʋʋ Putoli kadɛ tɔ.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Tʋtɔ maŋa nɩɩ an wu akɔɔlɛ‐gyipu akʋ, nɩɩ ba tɔwɛ anɛ yɛ a ba kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nsunɔ. Falɛ nɩɩ an natɛ naa fʋʋ Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Roma ba maa nu fɛɛ an ba mʋ, ba kʋsʋ ba gyaŋa anɛ. Akʋ ba natɛ kanɩn ba gyaŋa anɛ Apiya Kɩgya opula, nɩɩ akʋ mɔɔ ba ba gyaŋa anɛ ɔfʋʋtɛkpa asa opula mʋ tɔ. Pɔɔlɩ maa wu bamʋ kanɩn mʋ, ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ kɩ tɩyɛ mʋ.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 An maa fʋʋ Roma mʋ, ba sa Pɔɔlɩ ɔkpa fɛɛ maa ɔnaakɔpʋ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ mʋ sʋ mʋ ba naa kyɩna ntɩn mʋ nɩɩ mʋ Pɔɔlɩ ii biti.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Nkɛ nsa kamaa mʋ, Pɔɔlɩ tɩɩ Gyiwu abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ ba sarɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ tɔɔmaa ana Gyiwu abi, amaa n maa man waa anɛ asa alibi akʋ gbaa, nɩɩ man nyita anɛ naana ana nbara mʋ, ba kɩtaa mɛ naa tii Gyerusalem, nɩɩ ba taa mɛ waa Roma abi abaa tɔ.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Amaa Roma abi ba maa gyii mɛ asɩn mʋ, ba waa nfɛɛrɛ fɛɛ ba yɛgɛ mɛ, lɩɩ fɛɛ ba man wu alibi mʋ nɩɩ n waa nɩɩ ɩ dagaa ba mɔɔ mɛ.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Saŋa mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba kina fɛɛ ba man yɛgɛ mɛ mʋ, nɩɩ ɩ nyan mɛ, nɩɩ n taa asɩn mʋ ba Owura lala Kayisa asɛ. Amaa ɩ man gyɛ fɛɛ n biti n ba tɩɩ mɛ asa ntalɛ nɩn.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Falɛ asɩn nɩmʋ sʋ nɩɩ n tɩɩ fanɛ, kɛ n lɛɛ asɩn mʋ kasɛ sa fanɛ. Lɩɩ Ɔmʋ nɩɩ Ɩsɩrayɩ abi kpini ba sʋ tamaa mʋ sʋ mʋ, nɩɩ ndaga ba ŋmina mɛ agbeeleebi.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “An man nyɛ ɔwʋlɛ lɩɩ Gyudeya lɩɩ fʋ sʋ. Nɩɩ anɛ bɩrɩsa ana mʋ nɩɩ ba lɩɩ tʋtɔ mʋ ɔkʋ man ba waa adiboyi‐sɩn, nɩɩ ba man tɔwɛ asɩn libi kʋ lɩɩ fʋ sʋ.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Amaa anɛ Gyiwu abi an biti an wu fʋ nfɛɛrɛ. Lɩɩ fɛɛ an nyi fɛɛ kʋbʋ mʋ nɩɩ fʋ bʋ kɩmʋ tɔ falɛ, katɩn kʋmaa nɩmʋ asa bɛɛ tɔwɛ bee yii kɩmʋ.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Gyiwu abi mʋ ba yɩla kakɛ kʋ, kɛ ba maa Pɔɔlɩ ba gyaŋɛ. Kanɩn kakɛ maŋa maa fʋʋ mʋ, bamʋ asa damantɛ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɛ mʋ. Lɩɩ nyenyenfuu naa fʋʋ kalaatɩpwɛ mʋ, ɔ kpan mʋ n‐yɩɩ tɔwɛ bamʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn. Ɔ bɔla Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ɩwʋlɛ mʋ sʋ kaapʋ bamʋ lɩɩ Yesu sʋ yɛ, ba kɔɔlɛ mʋ gyii.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Nɩɩ akʋ ba kɔɔlɛ asɩn mʋ gyii, amaa akʋ mɔɔ ba man kɔɔlɛ gyii.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Saŋa mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ asɩn mʋ laalaalʋwɛ mʋ, asa mʋ ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ, nɩɩ bamʋ kpini ba yaasɛ tɔ. Asɩn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ mʋ ɩ gyɛ fɛɛ, “Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ bɔla Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya sʋ tɔwɛ kesintin sa fanɛ naana ana yɛ,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Kpe asa anɩmʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Lɩɩ fɛɛ asa anɩmʋ nkɔlɔ i budu,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 “Kanɩn sʋ n biti fan bɩɩ fɛɛ, Ɩbwaarɛ taa mʋ kamɔlɩgɛ mʋ naa sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ bee biti be nu mʋ.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Pɔɔlɩ maa tɔwɛ asɩn nɩmʋ kamaa tɔ mʋ, Gyiwu abi mʋ ba kʋsʋ lɩɩ ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pɔɔlɩ kyɩna kɩkpaara mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ nɩɩ ɛɛ ka kɩmʋ sʋ kʋkɔ nsu nnyɔ laalaamuu. Nɩɩ ɛɛ kɔɔlɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ ba ɛɛ bɔɔ mʋ sʋ mʋ.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ɔ yɩlɛ kɩnyɩn tɔ ɛɛ tɔwɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ kaapʋ asɩn lɩɩ Yesu Krisito sʋ, yɛgɛ sɛhn man tii mʋ ɔkpa.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.