Atos 28

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A maa fʋʋ kifintin mʋ sʋ yɛ alanfɩya nɩɩ, an bɩɩ fɛɛ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Malita.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Kifintin mʋ sʋ ndɛ abi ba waa anɛ nsa‐nsa kɔɔlɛ anɛ abaa anyɔ. Bʋlayɩ maa da nɩɩ awɔɔ a bʋ tɔ sʋ mʋ, ba dɛɛla fʋlɔn sa anɛ yɛ a wʋlɛ.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Nɩɩ Pɔɔlɩ naa kʋʋla ngya ɔ ba waa fʋlɔn mʋ tɔ. Maa taa ngya mʋ ɛɛ waa fʋlɔn mʋ tɔ mʋ, nɩɩ fʋlɔn mʋ awulawula ɩ maa wiili kɩnansɛ mʋ, nɩɩ o dun Pɔɔlɩ kɩbaa yɛgɛ ɔ kyɔlɛ sʋ.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Saŋa mʋ nɩɩ kifintin mʋ sʋ ndɛ abi ba wu kɩnansɛ mʋ maa kyɔlɛ mʋ kɩbaa sʋ mʋ, nɩɩ ba tɔwɛ abaa asɛ yɛ, “Ɔnyɩn nɩmʋ biti ɔ baa ɔ gyɛ ɔmɔɔpʋ nɩn. Lɩɩ fɛɛ maa nyɛ nɩɩ ɔ lɩɩ ɔpʋ mʋ tɔ gbaa mʋ, ɔmʋnɩ ɛɛ ka alibi akɔ mʋ mɛɛ yɛ ɔ yɛgɛ ɔ nyɛ nkpa.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Amaa Pɔɔlɩ maa ŋmanyan kɩnansɛ mʋ tʋʋ fʋlɔn mʋ tɔ mʋ, sɛhn man waa mʋ.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Nɩɩ asa mʋ ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Pɔɔlɩ ii biti o puŋa abɛɛ ɔ tɩyɛ opula maŋa tɔ kɛ o wu. Amaa ba maa gyoo naa fʋʋ saŋa kʋ nɩɩ ba wu fɛɛ sɛhn man waa Pɔɔlɩ mʋ, ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ, nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, ɔ gyɛ ɔdakpa kʋ nɩn. Pɔɔlɩ kikpe Roma|src="Paul4-BW_4Nawuri.eps" size="span" loc="Acts 27:1–28:14" ref="27:1–28:14"
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Kanɩn kifintin maŋa sʋ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Pubilo sʋ kasɛ nɩɩ kɩ bʋ tiri katɩn mʋ nɩɩ an yɩlɛ mʋ. Ɔnyɩn mʋ waa anɛ nsa‐nsa, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ anɛ mʋ kɩkpaara sʋ, kɩtaa anɛ kɩfɔ nkɛ nsa.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Saŋa maa Pubilo mʋ‐sɛ dɛ ɛɛ lɔ kibirima yɛgɛ ɛɛ kyaalɛ. Nɩɩ Pɔɔlɩ naa loo taa mʋ abaa gyaga mʋ sʋ, kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ ɔ nyɛ alanfɩya.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ɩnɩmʋ ɩ maa waa kanɩn mʋ, nɩɩ kifintin mʋ sʋ alɔpʋ mʋ kpini ba ba Pɔɔlɩ asɛ nɩɩ ba nyɛ alanfɩya.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Lɩɩ kanɩn sʋ ba taa bɛɛrɛɛ sa anɛ ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ. Nɩɩ saŋa maa fʋʋ fɛɛ a lɩɩ tʋtɔ mʋ, ba kɛɛ anɛ atɔ mʋ nɩɩ i tiri sa anɛ.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 A maa kyɩna tʋtɔ ɩbwaayɩ ɩsa kamaa mʋ, a naa loo ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ kɩ lɩɩ Alekisanda nɩɩ kɩ ba sii tʋtɔ awɔɔ saŋa mʋ. Ba kyan ɩdakpa nbwaara‐bii mʋ gyaga kɩmʋ sʋ.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 A maa lɩɩ tʋtɔ mʋ, an naa yɩlɛ Sirakusi kadɛ tɔ, nɩɩ an gyii tʋtɔ nkɛ nsa.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Lɩɩ tʋtɔ mʋ, an naa fʋʋ Regiyo kadɛ tɔ. Lɩɩkaakɛ mʋ afuu a da lɩɩ akpɩlɩgɛ, ɩmʋ sʋ kakɛ nyɔsapʋ mʋ, an naa fʋʋ Putoli kadɛ tɔ.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Tʋtɔ maŋa nɩɩ an wu akɔɔlɛ‐gyipu akʋ, nɩɩ ba tɔwɛ anɛ yɛ a ba kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nsunɔ. Falɛ nɩɩ an natɛ naa fʋʋ Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Roma ba maa nu fɛɛ an ba mʋ, ba kʋsʋ ba gyaŋa anɛ. Akʋ ba natɛ kanɩn ba gyaŋa anɛ Apiya Kɩgya opula, nɩɩ akʋ mɔɔ ba ba gyaŋa anɛ ɔfʋʋtɛkpa asa opula mʋ tɔ. Pɔɔlɩ maa wu bamʋ kanɩn mʋ, ɔ fwaala Ɩbwaarɛ, nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ kɩ tɩyɛ mʋ.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 An maa fʋʋ Roma mʋ, ba sa Pɔɔlɩ ɔkpa fɛɛ maa ɔnaakɔpʋ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ mʋ sʋ mʋ ba naa kyɩna ntɩn mʋ nɩɩ mʋ Pɔɔlɩ ii biti.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Nkɛ nsa kamaa mʋ, Pɔɔlɩ tɩɩ Gyiwu abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ ba sarɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ tɔɔmaa ana Gyiwu abi, amaa n maa man waa anɛ asa alibi akʋ gbaa, nɩɩ man nyita anɛ naana ana nbara mʋ, ba kɩtaa mɛ naa tii Gyerusalem, nɩɩ ba taa mɛ waa Roma abi abaa tɔ.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Amaa Roma abi ba maa gyii mɛ asɩn mʋ, ba waa nfɛɛrɛ fɛɛ ba yɛgɛ mɛ, lɩɩ fɛɛ ba man wu alibi mʋ nɩɩ n waa nɩɩ ɩ dagaa ba mɔɔ mɛ.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Saŋa mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba kina fɛɛ ba man yɛgɛ mɛ mʋ, nɩɩ ɩ nyan mɛ, nɩɩ n taa asɩn mʋ ba Owura lala Kayisa asɛ. Amaa ɩ man gyɛ fɛɛ n biti n ba tɩɩ mɛ asa ntalɛ nɩn.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Falɛ asɩn nɩmʋ sʋ nɩɩ n tɩɩ fanɛ, kɛ n lɛɛ asɩn mʋ kasɛ sa fanɛ. Lɩɩ Ɔmʋ nɩɩ Ɩsɩrayɩ abi kpini ba sʋ tamaa mʋ sʋ mʋ, nɩɩ ndaga ba ŋmina mɛ agbeeleebi.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “An man nyɛ ɔwʋlɛ lɩɩ Gyudeya lɩɩ fʋ sʋ. Nɩɩ anɛ bɩrɩsa ana mʋ nɩɩ ba lɩɩ tʋtɔ mʋ ɔkʋ man ba waa adiboyi‐sɩn, nɩɩ ba man tɔwɛ asɩn libi kʋ lɩɩ fʋ sʋ.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Amaa anɛ Gyiwu abi an biti an wu fʋ nfɛɛrɛ. Lɩɩ fɛɛ an nyi fɛɛ kʋbʋ mʋ nɩɩ fʋ bʋ kɩmʋ tɔ falɛ, katɩn kʋmaa nɩmʋ asa bɛɛ tɔwɛ bee yii kɩmʋ.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Gyiwu abi mʋ ba yɩla kakɛ kʋ, kɛ ba maa Pɔɔlɩ ba gyaŋɛ. Kanɩn kakɛ maŋa maa fʋʋ mʋ, bamʋ asa damantɛ ba kpee katɩn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɛ mʋ. Lɩɩ nyenyenfuu naa fʋʋ kalaatɩpwɛ mʋ, ɔ kpan mʋ n‐yɩɩ tɔwɛ bamʋ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn. Ɔ bɔla Mosesi nbara yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ ɩwʋlɛ mʋ sʋ kaapʋ bamʋ lɩɩ Yesu sʋ yɛ, ba kɔɔlɛ mʋ gyii.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Nɩɩ akʋ ba kɔɔlɛ asɩn mʋ gyii, amaa akʋ mɔɔ ba man kɔɔlɛ gyii.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Saŋa mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ asɩn mʋ laalaalʋwɛ mʋ, asa mʋ ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ, nɩɩ bamʋ kpini ba yaasɛ tɔ. Asɩn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ mʋ ɩ gyɛ fɛɛ, “Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ bɔla Ɩbwaarɛ ɔtɔwɛpʋ Isaya sʋ tɔwɛ kesintin sa fanɛ naana ana yɛ,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Kpe asa anɩmʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Lɩɩ fɛɛ asa anɩmʋ nkɔlɔ i budu,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 “Kanɩn sʋ n biti fan bɩɩ fɛɛ, Ɩbwaarɛ taa mʋ kamɔlɩgɛ mʋ naa sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ bee biti be nu mʋ.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Pɔɔlɩ maa tɔwɛ asɩn nɩmʋ kamaa tɔ mʋ, Gyiwu abi mʋ ba kʋsʋ lɩɩ ba gyii abaa ɩmɔɔrɛ.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pɔɔlɩ kyɩna kɩkpaara mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ nɩɩ ɛɛ ka kɩmʋ sʋ kʋkɔ nsu nnyɔ laalaamuu. Nɩɩ ɛɛ kɔɔlɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɛɛ ba ɛɛ bɔɔ mʋ sʋ mʋ.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Ɔ yɩlɛ kɩnyɩn tɔ ɛɛ tɔwɛ Ɩbwaarɛ kuwura‐gyii mʋ asɩn, nɩɩ ɛɛ kaapʋ asɩn lɩɩ Yesu Krisito sʋ, yɛgɛ sɛhn man tii mʋ ɔkpa.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.