Atos 27
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVI
1 Saŋa mʋ nɩɩ ba taa nfɛɛrɛ fɛɛ a kpee Roma kadɛ tɔ mʋ, ba taa Pɔɔlɩ maa bamʋ nɩɩ ba tii bamʋ obu mʋ akʋ, waa anaakɔpʋ kɩlɩfa ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ ɔbɩlɩsa Yuriyo abaa tɔ. Nɩɩ ɔ lɩɩ Owura lala Kayisa anaakɔpʋ kʋbʋ mʋ tɔ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nɩɩ an taa ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ kɩ lɩɩ Adaramitiyo kadɛ tɔ, nɩɩ kii biti ki kpee Asiya ɔsʋwʋlɛ kabaafʋn kʋkʋ sʋ kebunɔ. Nɩɩ Kamasedoniya‐nyɩn Arisitako mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Tesalonika mʋ gbaa tii anɛ sʋ.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ɩmʋ lɩɩkaakɛ mʋ, a naa dan Sidon kadɛ tɔ. Nɩɩ anaakɔpʋ kɩlɩfa Yuriyo waa Pɔɔlɩ adanbɩrasa, sa mʋ ɔkpa fɛɛ ɔ naa wu mʋ kyɛmɩnɛ ana, kɛ ɔ nyɛ nkyɛtɔ lɩɩ bamʋ asɛ.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Nɩɩ an lɩɩ tʋtɔ bɔla ɔpʋ sʋ, lɩɩ fɛɛ afuu mʋ ɩmaa daa ɩ gyaŋa anɛ sʋ mʋ, an bɔla kpee Sipuru kifintin mʋ asɛ katɩn mʋ nɩɩ afuu mʋ a man bʋlʋn.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 A maa bɔla ɔpʋ sʋ naa kara Kilikiya yɛ Panfiliya, nɩɩ a naa dan Mira mʋ nɩɩ kɩ bʋ Lisiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Tʋtɔ nɩɩ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ wu ɔkʋlɩ lala kʋ mʋ nɩɩ kɩ lɩɩ Alekisandiya kadɛ tɔ kii kpee Itali. Nɩɩ ɔ taa anɛ naa waa kɩmʋ tɔ.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nɩɩ an natɛ nkyu sʋ bwahn‐bwahn gyii nkɛ nkʋ nɩɩ ɩ waa ɔlʋn sa anɛ, pɔyɩ nɩɩ an naa fʋʋ Kinido. Lɩɩ fɛɛ afuu mʋ ɩ maa man sa anɛ ɔkpa sʋ mʋ, an bɔla naa tiri Kereti kefintin mʋ, nɩɩ an kara Salimone kadɛ tɔ.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 A maa naa an kara an kyʋn nbunɔ‐nbunɔ sʋ mʋ, an kpɩnɛ pɔyɩ nɩɩ an ba fʋʋ katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ Ɩkʋlɩ lala Ɔdankpa Danbɩrasa, nɩɩ kɩ bʋ tiri Laseya kadɛ.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Lɩɩ fɛɛ an maa kyɛɛrɛɛ ɔkpa tɔ gaa sʋ mʋ, nɩɩ kɔnɔ‐ŋmina saŋa maa kyʋn mʋ, nkyu sʋ kɩbɔla waa kufuu. Ɩmʋ sʋ Pɔɔlɩ da bamʋ amu tɔ tɔwɛ bamʋ yɛ,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Anyɩn, n wu fɛɛ anɛ ɔkpa mʋ nɩɩ an kpee falɛ, ii biti ɩ bɩya kumu libi, yɛ gyerebi lɩɩ ɔkʋlɩ lala mʋ yɛ kɩmʋ ɩsʋla. Nɩɩ anɛ gbaa anɛ an man lɩɩ.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Amaa anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ ɔ man nu Pɔɔlɩ asɩn mʋ, ɔkʋlɩ wuya mʋ yɛ kɩmʋ ɔkpa ɔkaapʋpʋ asɛ nɩɩ ee nu.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Lɩɩ fɛɛ ɩkʋlɩ ɔdankpa maŋa man bʋrɔn sa awɔɔ saŋa. Nɩɩ bamʋ gaalaagaa ba tɔwɛ kyula yɛ ba kpan bamʋ n‐yɩɩ kɛ ba fʋʋ Fonike. Tʋtɔ ɩkʋlɩ ɔdankpa mʋ ɩ bʋrɔn sa awɔɔ saŋa. Fonike gyɛ ɔdankpa nɩɩ kɩ dɛ Kereti kefintin, mʋ nɩɩ kɩ kɩɩ akpɩlɩgɛ kɩtɩyɛ yɛ adii kɩtɩyɛ nsana tɔ.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Saŋa mʋ nɩɩ afuu pii ɩ daa ɩ lɩɩ akpɩlɩgɛ mʋ, asa mʋ be nyi fɛɛ ba nyɛ afuu mʋ nɩɩ bee biti. Ɩmʋ sʋ ba lɛɛ kɩbɩlɩtɔ mʋ nɩɩ kɩ kɩtaa ɔkʋlɩ lala kɩ yɩla, nɩɩ ba kyaga bamʋ ɔkpa sʋ ba naa Kereti ɩkaa sʋ ɩkaa sʋ.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Amaa ɩ man kyɛɛrɛɛ nɩɩ afuu bʋlʋnsa akʋ, ɩ daa apaa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Adɩɩ yɛ Kyɔwɛ kɩlɩɩ afuu. Nɩɩ ɩ daa lɩɩ kefintin mʋ sʋ.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Saŋa mʋ nɩɩ anɛ ɔkʋlɩ ɩ gyaŋa afuu mʋ, ɔkʋlɩ mʋ man bɩla ɛɛ taalɛ ee kpee ansi tɔ. Ɩmʋ sʋ an yɛgɛ anɛ n‐yɩɩ sa afuu mʋ, nɩɩ i sii ɩ sʋ anɛ ɩ naa.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nɩɩ ɩ sʋla anɛ naa lɩɩ kifintin pii mʋ nɩɩ bɛ tɩɩ yɛ Kuda, nɩɩ kii kun afuu mʋ gbɛrɛɛ. Nɩɩ ɩ waa ɔlʋn sa anɛ pɔyɩ nɩɩ an taalɛ kɩtaa ɔkʋlɩ pii mʋ nɩɩ kɩlala mʋ kɩ bɩɩtɛ mʋ.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Anyɩn mʋ ba maa nyɛ ɔkʋlɩ‐pii mʋ, ba taa kɩmʋ waa kɩlala mʋ tɔ, nɩɩ ba taa ɩfɛ ŋmina kyaabɔɔ ɔkʋlɩ lala mʋ kinkin. Nɩɩ ɩ waa bamʋ kufuu fɛɛ afuu mʋ ii biti ɩ sʋla bamʋ naa wɔtɛ Libiya kɩkyafa. Ɩmʋ sʋ ba bɔɔ abaala mʋ, nɩɩ ba yɛgɛ nɩɩ afuu mʋ i sii ɩ sʋ ɔkʋlɩ mʋ ɩ naa.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Afuu mʋ ɩ maa nyanla anɛ kanɩn mʋ, kayɩ kɩ maa kɛ mʋ, ba piili bɛɛ lɛɛ ɔkʋlɩ mʋ tɔ ɩsʋla bɛɛ tʋʋ nkyu mʋ tɔ.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ɩmʋ kakɛ sasapʋ mʋ, ba taa bamʋ abaa bɛɛ lɛɛ ɔkʋlɩ mʋ gbaa‐gbaa tɔ atɔ bɛɛ tʋʋ nkyu mʋ tɔ.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 An gyii nkɛ gaalaagaa yɛgɛ a mee wu kyɔwɛ abɛɛ akyikpebi, yɛgɛ afuu mʋ mɔɔ ɩ san ɩ daa kanɩn. Ɩmʋ sʋ anɛ ɔkʋmaa nɩmʋ man bɩla ɔ sʋ tamaa fɛɛ ɔ sʋ nkpa.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 A maa kyɩna akʋn nkɛ gaalaagaa nɩmʋ yɛgɛ a mee gyii sɛhn mʋ, nɩɩ Pɔɔlɩ kʋsʋ yɩlɛ bamʋ nsana tɔwɛ yɛ, “Anyɩn, fan daa nu mɛ katɔwɛ yɛ an man lɩɩ Kereti mʋ, naafɔɔ falɛ awʋrʋfɔ yɛ gyerebi nɩmʋ man dɩn ba anɛ sʋ.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Amaa n tɔwɛ fanɛ fɛɛ fan nyɛ kɔkɔlɔ, fanɛ ɔkʋ mɛɛ yɛ o sii tɔ, amɔɔ ɔkʋlɩ mʋ nkʋn ii biti o nyita.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Lɩɩ fɛɛ ndee kagyanbwɛ, Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ n gyɛ mʋ lɛɛ, nɩɩ n sun mɛ mʋ, mʋ kabɔɔ ba yɩlɛ mɛ asɛ.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, ‘Pɔɔlɩ, man waa kufuu. Ɩ dan ɩ gyɛ fɛɛ fʋ naa yɩlɛ Owura lala Kayisa ansi tɔ. Nɩɩ fʋ sʋ mʋ, Ɩbwaarɛ taa bamʋ nɩɩ be tii fʋ sʋ falɛ kpini nkpa sa bamʋ’.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ɩmʋ sʋ anyɩn, fan nyɛ kɔkɔlɔ. N kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii fɛɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ mʋ, kanɩn nɩɩ ee biti ɔ waa.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Amaa ɩ waa kanan kʋmaa afuu mʋ ii biti ɩ sʋla anɛ naa dan kefintin kʋ sʋ.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 “Nɩɩ a maa gyii nkɛ kudu ana, yɛgɛ ɩ san ɩ sʋ anɛ ɩɩ kyaa ɩɩ bɔɔ Adiratiki ɔpʋ mʋ sʋ. Kiyiridi saŋa mʋ, ɔkʋlɩ mʋ tɔ kusun awaapʋ mʋ, ɩ waa bamʋ fɛɛ bee nin bee tiri kidenbi.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Nɩɩ ba lɛɛ ɔfɛ kalasa tʋʋ katɩn mʋ nɩɩ ba gyan nkyu mʋ sʋ mʋ, nɩɩ ba wu yɛ tʋtɔ ɔnyɛ bunkyin gyɛ abaa nswɩɩ tɔ adʋnyɔ. Ba maa bɩla nin ba ansi tɔ gbɛrɛɛ mʋ, ba bɩla tʋʋ ɔfɛ mʋ wu fɛɛ tʋtɔ ɔnyɛ gyɛ abaa nswɩɩ tɔ kudu anu.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Nɩɩ ɩ waa anɛ kufuu fɛɛ akʋtɔ an biti a naa wɔtɛ afʋlɛ‐buu fɛɛ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ ba lɛɛ abɩlɩtɔ ana mʋ nɩɩ ɩɩ kɩtaa ɔkʋlɩ ɩɩ yɩlɛ mʋ, tʋʋ nkyu mʋ tɔ, nɩɩ ba kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ fɛɛ kayɩ kɩ kɛ bamʋ.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Nɩɩ ɔkʋlɩ mʋ tɔ kusun awaapʋ mʋ ba maa paa fɛɛ ba sɩlɛ lɩɩ ɔkʋlɩ lala mʋ tɔ. Ɩmʋ sʋ ba lɛɛ ɔkʋlɩ‐pii mʋ gyaga ɔpʋ sʋ, bɛɛ pɩna fɛɛ bee biti ba naa lɛɛ abɩlɩtɔ mʋ akʋ ɔkʋlɩ mu ansi tɔ.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ maa anaakɔpʋ mʋ yɛ, fɛɛ nɩɩ anyɩn anɩmʋ ba man kyɩna ɔkʋlɩ lala mʋ tɔ bɩrɛ, fan mɛɛ yɛ fan nyɛ nkpa.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 “Ɩmʋ sʋ anaakɔpʋ mʋ ba kɩtaa ɩfɛ mʋ nɩɩ ɩ sʋ ɔkʋlɩ‐pii mʋ tɔ mʋ tɩŋɛ tɔ. Nɩɩ ba yɛgɛ kɩmʋ tɔ nɩɩ kɩ kyʋn.”
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nɩɩ ɩmʋ kɩbwayɩkɛ asɛ mʋ, Pɔɔlɩ tʋtɔɔ bamʋ asɛ yɛ be gyii agyitɔ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ nkɛ kudu ana nɩmʋ nɩɩ fan tɛ yɛ kafʋn, yɛgɛ sɛhn mee loo fanɛ nnɔ tɔ, nɩɩ fan tɛ yɛ akʋn.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ɩmʋ sʋ n kʋlɛ fanɛ nɩn fan kʋsʋ gyii agyitɔ, kɛ fan nyɛ ɔlʋn. Fanɛ tɔ ɔkʋlʋn kinyinibi kʋlʋn gbaa mɛɛ yɛ kɩ fɔyɩ.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Pɔɔlɩ maa tɔwɛ ɩnɩmʋ kamaa mʋ, ɔ taa bodobodo nɩɩ ɔ taa afwaala sa Ɩbwaarɛ bamʋ ansi tɔ. Tʋtɔ nɩɩ ɔ gya bodobodo mʋ tɔ piili ɛɛ wɛ.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Nɩɩ bamʋ kpini nkɔlɔ n tɩyɛ bamʋ, nɩɩ ɔkʋmaa nɩmʋ gyii agyitɔ.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Nɩɩ anɛ mʋ nɩɩ an bʋ ɔkʋlɩ lala mʋ tɔ mʋ, an gyɛ asa alafa anyɔ yɛ adusunɔ yɛ asiye (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Saŋa mʋ nɩɩ ba gyii ŋmɛ mʋ, ba lɛɛ ɩbɔɔta tɔ agyitɔ mʋ tʋʋ ɔpʋ tɔ, kɛ ɔkʋlɩ mʋ ɔ kʋsaa oduu.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Kayɩ maa kɛ mʋ, ba man taalɛ bɩɩ kebunɔ mʋ. Amaa ba wu kidenbi kʋ nɩɩ kɩ gyɛ kɩkyafa. Nɩɩ ba waa bamʋ nfɛɛrɛ fɛɛ nɩɩ bɛɛ taalɛ mʋ, ba taa ɔkʋlɩ lala mʋ naa dan tʋtɔ.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ɩmʋ sʋ ba tɩŋɛ ɩfɛ mʋ nɩɩ ɩ sʋ abɩlɩtɔ mʋ nɩɩ ɩ kɩtaa ɔkʋlɩ lala mʋ tɔ ɩ yɩlɛ mʋ waa ɔpʋ mʋ tɔ. Nɩɩ opula maŋa tɔ mʋ, nɩɩ ba saŋɛ ɩfɛ mʋ nɩɩ ɩ sʋ iyu mʋ nɩɩ bɛ sʋ bɛ kaapʋ ɔkpa. Tʋtɔ nɩɩ ba ŋmina kɩtaa lala mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ abaala ɔkʋlɩ mʋ kɔnɔ asɛ sa afuu, kɛ afuu mʋ a sʋla bamʋ i kpee kebunɔ.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Amaa ɔkʋlɩ lala mʋ kasɛ tɔ naa wɔtɛ kɩkyafa. Nɩɩ kɩmʋ ansi tɔ mʋ kɩ man bɩla kɩ taalɛ ki biliŋi. Nɩɩ apaa a daa kɩmʋ kamaa tɔ mʋ gyɛ‐gyɛ tɔ.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Nɩɩ anaakɔpʋ mʋ ba waa bamʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ba mɔɔ obu atiipu mʋ, kɛ ba man nyɛ tɩyɛ nkyu tɔ sɩlɛ.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Amaa anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, biti fɛɛ ɔ mɔlɩgɛ Pɔɔlɩ. Ɩmʋ sʋ ɔ man sa bamʋ ɔkpa kɛ ba waa bamʋ nkɔlɔ biti. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ nɩɩ be nyi nkyu kɩtɩyɛ mʋ yɛ, ba gyankpaa fugi tɩyɛ tɔ kɛ ba tɩyɛ lɩɩ kpee ofuli sʋ.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Nɩɩ bamʋ nɩɩ ba san mʋ, ba taa bamʋ n‐yɩɩ bun‐bun itaabo dɩyɛ‐dɩyɛ sʋ. Nɩɩ akʋ mɔɔ ba taa bamʋ n‐yɩɩ bun ɔkʋlɩ iyu boyisa mʋ sʋ. Kanɩn nɩɩ ɩ sʋla ɔkʋmaa nɩmʋ naa dan yɛ alanfɩya.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.