Atos 23
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH
1 Nɩɩ Pɔɔlɩ kɩɩ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ kyimm, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ tɔɔmaa ana, n nyi mɛ kɔkɔlɔ tɔ fɛɛ lɩɩ mi kusun mʋ nɩɩ n sun sa Ɩbwaarɛ ba fʋʋ ndaga, ɩ bʋrɔn Ɩbwaarɛ asɛ.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Opula maŋa tɔ nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ Ananiyasi mʋ, sa bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tiri Pɔɔlɩ mʋ kɔnɔ yɛ, ba da mʋ kɔnɔ sʋ.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Kɩda nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ da fʋ gbaa fʋ, fʋ kebunbun ansi wuya. Fʋ kyɩna tʋtɔ bɔla nbara sʋ talɛ mɛ, amaa yɛgɛ fʋ gbaa‐gbaa fʋ, fʋ fɔyɩ nbara, lɩɩ fɛɛ fʋ sa kɔnɔ yɛ ba da mɛ kɔnɔ sʋ.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tiri Pɔɔlɩ mʋ, ba taasɛ mʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ nɩɩ fʋ saalɛ falɛ?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ tɔmaa ana, n man nyi fɛɛ ɔ gyɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ nɩn. Kpalɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ yɩla yɛ, ‘Man tɔwɛ asɩn libi gyaga ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ fʋ asa sʋ.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pɔɔlɩ maa ba bɩɩ fɛɛ asa mʋ akʋ ba gyɛ Sadusi nɩɩ akʋ mɔɔ ba gyɛ Farasii abi mʋ, ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ tɔmaa ana, ngbaa mɛ n gyɛ Farasii nɩn, mɛ‐sɛ gbaa gyɛ Farasii obii nɩn. Kelewu kyiŋi tamaa mʋ nɩɩ n sʋ sʋ, nɩɩ bee gyii mɛ asɩn falɛ.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Maa tɔwɛ kanɩn asɩn mʋ, nɩɩ ɩmɔɔrɛ ɩ tɩyɛ Sadusi yɛ Farasii abi mʋ nsana. Nɩɩ kʋbʋ mʋ kɩ barɩgɛ tɔ anyɔ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Sadusi abi mʋ ba man kɔɔlɛ gyii fɛɛ kiwu kyiŋi abɛɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ abɛɛ n‐yaayu ɩ bʋ tɔ, amaa Farasii abi bɩrɛ ba kɔɔlɛ ɩmʋ kpini gyii.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Nɩɩ ɔlanba mʋ waa ɔlʋn. Nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ nɩɩ ba gyɛ Farasii abi mʋ, ba kʋsʋ yɩlɛ bee gyii ɩmɔɔrɛ ɔlʋn sʋ yɛ, “An man wu alibi akʋ lɩɩ ɔnyɩn nɩmʋ sʋ. Akʋtɔ fɛɛ Ɩbwaarɛ Kayaayu abɛɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ kʋ ɩ tɔwɛ mʋ asɛ.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Saŋa mʋ nɩɩ ɔlanba mʋ nyɛ akyɔ gaa mʋ, kufuu kɩ kɩtaa anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, fɛɛ bɛ kan bɩɩtɛ Pɔɔlɩ kyatɛ tɔ. Ɩmʋ sʋ ɔ sa mʋ anaakɔpʋ kɔnɔ fɛɛ, ba kpɩlɩgɛ loo sakyɔ mʋ tɔ naa gbebi Pɔɔlɩ kɔɔlɛ lɩɩ bamʋ asɛ, kɛ ba taa mʋ kpee anaakɔpʋ opula.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Lɩɩkaakɛ kagyanbwɛ mʋ, Ɔnyɩrɩpɛ Yesu ba yɩlɛ mʋ asɛ, tɔwɛ mʋ yɛ, “Nyɛ kɔkɔlɔ! Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fʋ lɛɛ mɛ kesintin mʋ kaapʋ Gyerusalem mʋ, kanɩn maa nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ fʋ bɩla lɛɛ mɛ asɩn mʋ kaapʋ Roma kadɛ gbaa.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Kayɩ maa kɛ mʋ, Gyiwu abi akʋ ba waa kɔnɔ bɔ ntan yɛ, ba man dan mɔɔ Pɔɔlɩ mʋ, ba mɛɛ yɛ be gyii nɩɩ ba mɛɛ yɛ be nuu.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Bamʋ nɩɩ ba waa kanɩn kɔnɔ mʋ ba kyɔ asa adɩna.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Nɩɩ ba kpee bamʋ aseepu bɩlɩsa yɛ abɩlɩsa mʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ, “An bɔ ntan yɛ an man dan mɔɔ Pɔɔlɩ, an mɛɛ yɛ i gyii.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ɩmʋ sʋ nbɩɩnbɩɩ fʋ yɛ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ, fen sun naa tɔwɛ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ, o bwiiyaa Pɔɔlɩ ba fanɛ ansi tɔ. Kɛ fan waa fɛɛ fen biti fan lɔŋɔ nu mʋ asɩn mʋ tɔ danbɩrasa. Ɩmʋ sʋ an kʋʋla anɛ n‐yɩɩ fɛɛ, nɩɩ ba kan ba sʋ mʋ bɛɛ ba mʋ, pɔyɩ kɛ ɔ fʋʋ nfɩɩ mʋ an biti a mɔɔ mʋ ɔkpa tɔ.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Amaa Pɔɔlɩ kawʋpa‐bii maa nu kanan mʋ nɩɩ ba ŋmina mʋ, nɩɩ o kpee naa loo anaakɔpʋ mʋ ayɛ, naa tɔwɛ Pɔɔlɩ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Nɩɩ Pɔɔlɩ tɩɩ anaakɔpʋ abɩlɩsa mʋ ɔkʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Taa kɩyaafɔlɛ nɩmʋ kpee fanɛ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa asɛ. Ɔ sʋ asɩn kparɛ kʋ ɔ tɔwɛ mʋ.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ɩmʋ sʋ ɔ taa mʋ kpee ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ asɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔɔlɩ mʋ nɩɩ an taa ba tii obu mʋ, ɩ tɩɩ mɛ. Nɩɩ ɔ yɛ n taa kɩyaafɔlɛ nɩmʋ ba fʋ asɛ, lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ asɩn akʋ ɔ tɔwɛ fʋ.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Nɩɩ Anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, kɩtaa kɩyaafɔlɛ mʋ kɩbaa tɔ lɩɩ ɩkaa sʋ. Nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ asɩn nɩɩ fʋ sʋ fʋ tɔwɛ mɛ?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Nɩɩ Pɔɔlɩ kawʋpa‐bii mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Gyiwu abi abɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ kyula yɛ, bee biti ba kʋlɛ fʋ fɛɛ fʋ taa Pɔɔlɩ ba kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ asɛ ɔkɛ. Kɛ ba pɩna fʋ yɛ bee biti ba lɔŋɔ nu mʋ asɩn mʋ tɔ danbɩrasa.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Amaa man kyula sa bamʋ. Lɩɩ fɛɛ asa mʋ tɔ akʋ ba kyɔ asa adɩna be bun afitiri tɔ bee gyoo mʋ. Nɩɩ ba bɔ ntan fɛɛ ba man dan mɔɔ mʋ mʋ, ba mɛɛ yɛ be gyii nɩɩ ba mɛɛ yɛ be nuu. Ɩmʋ sʋ ba kʋʋla bamʋ n‐yɩɩ bee gyoo ba nu lɩɩ fʋ asɛ kɛ ba waa.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Nɩɩ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa da kɩyaafɔlɛ mu kumu yɛ, “Man kan tɔwɛ ɔkʋ fɛɛ fʋ tɛɛ ba tɔwɛ falɛ asɩn nɩmʋ sa mɛ.” Nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ ɔkpa.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Tʋtɔ mʋ nɩɩ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, tɩɩ mʋ kamaa tɔ abɩlɩsa anyɔ sa bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fan lɛɛ anaakɔpʋ anyɔ, yɛ ɩgbaŋɛ adiipu adusunɔ, yɛ akpɛ atʋʋpʋ alɩfa anyɔ. Kɛ fan kʋʋla fanɛ n‐yɩɩ kɛ fan lɩɩ nfɩɩ ndaga kagyanbwɛ kerefi akpanɔ kpee Kasariya.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Fan sa Pɔɔlɩ gbaa ɩgbaŋɛ akʋ, kɛ fan kɩɩ mʋ sʋ naa fʋʋ ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ Felisi asɛ.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Nɩɩ ɔ kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ naa sa Felisi. Ɛɛ tɔwɛ yɛ,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Mɛ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa Kilodiyo Lisiya ɩ kyʋrɔɔ falɛ ɔwʋlɛ nɩmʋ n sa fʋ Ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ kparɛ Felisi.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 “Gyiwu abi akʋ ɩ kɩtaa ɔnyɩn nɩmʋ yɛ bee biti ba mɔɔ mʋ. N maa bɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ Roma odibii mʋ, nɩɩ maa mɛ ayaafɔlɛ an kɔɔlɛ mʋ yɛgɛ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Nɩɩ n maa biti n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa nɩɩ bɛɛ pwɩɩ mʋ mʋ, n taa mʋ ba bamʋ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mu ansi tɔ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 N bɩɩ fɛɛ asɩn mʋ nɩɩ ba sʋ bɛ pwɩɩ mʋ mʋ, ɩ gyɛ bamʋ Gyiwu abi nbara asɩn nɩn. Amaa n man wu alibi mʋ nɩɩ ɔ waa nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ ba mɔɔ mʋ abɛɛ ba tii mʋ obu.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 N maa nu fɛɛ Gyiwu abi akʋ ba ŋmina fɛɛ ba mɔɔ mʋ mʋ, n waa bilen taa mʋ bɩya fʋ. Nɩɩ n tɔwɛ mʋ apwɩɩpʋ mʋ yɛ ba ba pwɩɩ mʋ fu ansi tɔ.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ɩmʋ sʋ anaakɔpʋ mʋ ba waa kanan mʋ nɩɩ ba sa bamʋ kɔnɔ mʋ. Kagyanbwɛ maŋa nɩɩ ba taa Pɔɔlɩ kpee naa loo Antipatirisi.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Lɩɩkaakɛ mʋ anaakɔpʋ mʋ nɩɩ ba naa ayaa tɔ mʋ, ba bwii kpee bamʋ anaakɔpʋ opula. Nɩɩ ɩgbɛŋɛ adiipu mʋ ba taa mʋ kpee Kasariya.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Anaakɔpʋ mʋ ba maa fʋʋ Kasariya mʋ, ba taa ɔwʋlɛ mʋ sa Ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ, nɩɩ ba taa Pɔɔlɩ waa mʋ abaa tɔ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Maa kalɛ ɔwʋlɛ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ Pɔɔlɩ ɔsʋwʋlɛ kʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ sʋ. Maa bɩɩ fɛɛ Pɔɔlɩ lɩɩ Silisiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 nɩɩ ɔ tɔwɛ Pɔɔlɩ yɛ, “Nɩɩ fʋ apwɩɩpʋ ba kan ba mʋ, n biti n nu fʋ asɛ.” Nɩɩ ɔ sa kɔnɔ fɛɛ ba naa kɩɩ mʋ sʋ Owura lala Herodi lenbu tɔ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.