Atos 23

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɩɩ Pɔɔlɩ kɩɩ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ kyimm, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ tɔɔmaa ana, n nyi mɛ kɔkɔlɔ tɔ fɛɛ lɩɩ mi kusun mʋ nɩɩ n sun sa Ɩbwaarɛ ba fʋʋ ndaga, ɩ bʋrɔn Ɩbwaarɛ asɛ.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Opula maŋa tɔ nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ Ananiyasi mʋ, sa bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tiri Pɔɔlɩ mʋ kɔnɔ yɛ, ba da mʋ kɔnɔ sʋ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Kɩda nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ da fʋ gbaa fʋ, fʋ kebunbun ansi wuya. Fʋ kyɩna tʋtɔ bɔla nbara sʋ talɛ mɛ, amaa yɛgɛ fʋ gbaa‐gbaa fʋ, fʋ fɔyɩ nbara, lɩɩ fɛɛ fʋ sa kɔnɔ yɛ ba da mɛ kɔnɔ sʋ.”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tiri Pɔɔlɩ mʋ, ba taasɛ mʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ nɩɩ fʋ saalɛ falɛ?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ tɔmaa ana, n man nyi fɛɛ ɔ gyɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ nɩn. Kpalɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ yɩla yɛ, ‘Man tɔwɛ asɩn libi gyaga ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ fʋ asa sʋ.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Pɔɔlɩ maa ba bɩɩ fɛɛ asa mʋ akʋ ba gyɛ Sadusi nɩɩ akʋ mɔɔ ba gyɛ Farasii abi mʋ, ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ tɔmaa ana, ngbaa mɛ n gyɛ Farasii nɩn, mɛ‐sɛ gbaa gyɛ Farasii obii nɩn. Kelewu kyiŋi tamaa mʋ nɩɩ n sʋ sʋ, nɩɩ bee gyii mɛ asɩn falɛ.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Maa tɔwɛ kanɩn asɩn mʋ, nɩɩ ɩmɔɔrɛ ɩ tɩyɛ Sadusi yɛ Farasii abi mʋ nsana. Nɩɩ kʋbʋ mʋ kɩ barɩgɛ tɔ anyɔ.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 (Sadusi abi mʋ ba man kɔɔlɛ gyii fɛɛ kiwu kyiŋi abɛɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ abɛɛ n‐yaayu ɩ bʋ tɔ, amaa Farasii abi bɩrɛ ba kɔɔlɛ ɩmʋ kpini gyii.)
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Nɩɩ ɔlanba mʋ waa ɔlʋn. Nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ nɩɩ ba gyɛ Farasii abi mʋ, ba kʋsʋ yɩlɛ bee gyii ɩmɔɔrɛ ɔlʋn sʋ yɛ, “An man wu alibi akʋ lɩɩ ɔnyɩn nɩmʋ sʋ. Akʋtɔ fɛɛ Ɩbwaarɛ Kayaayu abɛɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ kʋ ɩ tɔwɛ mʋ asɛ.”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Saŋa mʋ nɩɩ ɔlanba mʋ nyɛ akyɔ gaa mʋ, kufuu kɩ kɩtaa anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, fɛɛ bɛ kan bɩɩtɛ Pɔɔlɩ kyatɛ tɔ. Ɩmʋ sʋ ɔ sa mʋ anaakɔpʋ kɔnɔ fɛɛ, ba kpɩlɩgɛ loo sakyɔ mʋ tɔ naa gbebi Pɔɔlɩ kɔɔlɛ lɩɩ bamʋ asɛ, kɛ ba taa mʋ kpee anaakɔpʋ opula.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Lɩɩkaakɛ kagyanbwɛ mʋ, Ɔnyɩrɩpɛ Yesu ba yɩlɛ mʋ asɛ, tɔwɛ mʋ yɛ, “Nyɛ kɔkɔlɔ! Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fʋ lɛɛ mɛ kesintin mʋ kaapʋ Gyerusalem mʋ, kanɩn maa nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ fʋ bɩla lɛɛ mɛ asɩn mʋ kaapʋ Roma kadɛ gbaa.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Kayɩ maa kɛ mʋ, Gyiwu abi akʋ ba waa kɔnɔ bɔ ntan yɛ, ba man dan mɔɔ Pɔɔlɩ mʋ, ba mɛɛ yɛ be gyii nɩɩ ba mɛɛ yɛ be nuu.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Bamʋ nɩɩ ba waa kanɩn kɔnɔ mʋ ba kyɔ asa adɩna.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Nɩɩ ba kpee bamʋ aseepu bɩlɩsa yɛ abɩlɩsa mʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ, “An bɔ ntan yɛ an man dan mɔɔ Pɔɔlɩ, an mɛɛ yɛ i gyii.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ɩmʋ sʋ nbɩɩnbɩɩ fʋ yɛ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ, fen sun naa tɔwɛ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ, o bwiiyaa Pɔɔlɩ ba fanɛ ansi tɔ. Kɛ fan waa fɛɛ fen biti fan lɔŋɔ nu mʋ asɩn mʋ tɔ danbɩrasa. Ɩmʋ sʋ an kʋʋla anɛ n‐yɩɩ fɛɛ, nɩɩ ba kan ba sʋ mʋ bɛɛ ba mʋ, pɔyɩ kɛ ɔ fʋʋ nfɩɩ mʋ an biti a mɔɔ mʋ ɔkpa tɔ.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Amaa Pɔɔlɩ kawʋpa‐bii maa nu kanan mʋ nɩɩ ba ŋmina mʋ, nɩɩ o kpee naa loo anaakɔpʋ mʋ ayɛ, naa tɔwɛ Pɔɔlɩ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Nɩɩ Pɔɔlɩ tɩɩ anaakɔpʋ abɩlɩsa mʋ ɔkʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Taa kɩyaafɔlɛ nɩmʋ kpee fanɛ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa asɛ. Ɔ sʋ asɩn kparɛ kʋ ɔ tɔwɛ mʋ.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Ɩmʋ sʋ ɔ taa mʋ kpee ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ asɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔɔlɩ mʋ nɩɩ an taa ba tii obu mʋ, ɩ tɩɩ mɛ. Nɩɩ ɔ yɛ n taa kɩyaafɔlɛ nɩmʋ ba fʋ asɛ, lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ asɩn akʋ ɔ tɔwɛ fʋ.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Nɩɩ Anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, kɩtaa kɩyaafɔlɛ mʋ kɩbaa tɔ lɩɩ ɩkaa sʋ. Nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ asɩn nɩɩ fʋ sʋ fʋ tɔwɛ mɛ?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Nɩɩ Pɔɔlɩ kawʋpa‐bii mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Gyiwu abi abɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ kyula yɛ, bee biti ba kʋlɛ fʋ fɛɛ fʋ taa Pɔɔlɩ ba kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ asɛ ɔkɛ. Kɛ ba pɩna fʋ yɛ bee biti ba lɔŋɔ nu mʋ asɩn mʋ tɔ danbɩrasa.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Amaa man kyula sa bamʋ. Lɩɩ fɛɛ asa mʋ tɔ akʋ ba kyɔ asa adɩna be bun afitiri tɔ bee gyoo mʋ. Nɩɩ ba bɔ ntan fɛɛ ba man dan mɔɔ mʋ mʋ, ba mɛɛ yɛ be gyii nɩɩ ba mɛɛ yɛ be nuu. Ɩmʋ sʋ ba kʋʋla bamʋ n‐yɩɩ bee gyoo ba nu lɩɩ fʋ asɛ kɛ ba waa.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Nɩɩ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa da kɩyaafɔlɛ mu kumu yɛ, “Man kan tɔwɛ ɔkʋ fɛɛ fʋ tɛɛ ba tɔwɛ falɛ asɩn nɩmʋ sa mɛ.” Nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ ɔkpa.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Tʋtɔ mʋ nɩɩ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, tɩɩ mʋ kamaa tɔ abɩlɩsa anyɔ sa bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fan lɛɛ anaakɔpʋ anyɔ, yɛ ɩgbaŋɛ adiipu adusunɔ, yɛ akpɛ atʋʋpʋ alɩfa anyɔ. Kɛ fan kʋʋla fanɛ n‐yɩɩ kɛ fan lɩɩ nfɩɩ ndaga kagyanbwɛ kerefi akpanɔ kpee Kasariya.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Fan sa Pɔɔlɩ gbaa ɩgbaŋɛ akʋ, kɛ fan kɩɩ mʋ sʋ naa fʋʋ ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ Felisi asɛ.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Nɩɩ ɔ kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ naa sa Felisi. Ɛɛ tɔwɛ yɛ,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Mɛ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa Kilodiyo Lisiya ɩ kyʋrɔɔ falɛ ɔwʋlɛ nɩmʋ n sa fʋ Ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ kparɛ Felisi.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 “Gyiwu abi akʋ ɩ kɩtaa ɔnyɩn nɩmʋ yɛ bee biti ba mɔɔ mʋ. N maa bɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ Roma odibii mʋ, nɩɩ maa mɛ ayaafɔlɛ an kɔɔlɛ mʋ yɛgɛ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Nɩɩ n maa biti n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa nɩɩ bɛɛ pwɩɩ mʋ mʋ, n taa mʋ ba bamʋ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mu ansi tɔ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 N bɩɩ fɛɛ asɩn mʋ nɩɩ ba sʋ bɛ pwɩɩ mʋ mʋ, ɩ gyɛ bamʋ Gyiwu abi nbara asɩn nɩn. Amaa n man wu alibi mʋ nɩɩ ɔ waa nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ ba mɔɔ mʋ abɛɛ ba tii mʋ obu.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 N maa nu fɛɛ Gyiwu abi akʋ ba ŋmina fɛɛ ba mɔɔ mʋ mʋ, n waa bilen taa mʋ bɩya fʋ. Nɩɩ n tɔwɛ mʋ apwɩɩpʋ mʋ yɛ ba ba pwɩɩ mʋ fu ansi tɔ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Ɩmʋ sʋ anaakɔpʋ mʋ ba waa kanan mʋ nɩɩ ba sa bamʋ kɔnɔ mʋ. Kagyanbwɛ maŋa nɩɩ ba taa Pɔɔlɩ kpee naa loo Antipatirisi.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Lɩɩkaakɛ mʋ anaakɔpʋ mʋ nɩɩ ba naa ayaa tɔ mʋ, ba bwii kpee bamʋ anaakɔpʋ opula. Nɩɩ ɩgbɛŋɛ adiipu mʋ ba taa mʋ kpee Kasariya.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Anaakɔpʋ mʋ ba maa fʋʋ Kasariya mʋ, ba taa ɔwʋlɛ mʋ sa Ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ, nɩɩ ba taa Pɔɔlɩ waa mʋ abaa tɔ.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Maa kalɛ ɔwʋlɛ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ Pɔɔlɩ ɔsʋwʋlɛ kʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ sʋ. Maa bɩɩ fɛɛ Pɔɔlɩ lɩɩ Silisiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 nɩɩ ɔ tɔwɛ Pɔɔlɩ yɛ, “Nɩɩ fʋ apwɩɩpʋ ba kan ba mʋ, n biti n nu fʋ asɛ.” Nɩɩ ɔ sa kɔnɔ fɛɛ ba naa kɩɩ mʋ sʋ Owura lala Herodi lenbu tɔ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.