Atos 23
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ACF
1 Nɩɩ Pɔɔlɩ kɩɩ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ kyimm, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ tɔɔmaa ana, n nyi mɛ kɔkɔlɔ tɔ fɛɛ lɩɩ mi kusun mʋ nɩɩ n sun sa Ɩbwaarɛ ba fʋʋ ndaga, ɩ bʋrɔn Ɩbwaarɛ asɛ.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Opula maŋa tɔ nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ Ananiyasi mʋ, sa bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tiri Pɔɔlɩ mʋ kɔnɔ yɛ, ba da mʋ kɔnɔ sʋ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Kɩda nɩɩ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ da fʋ gbaa fʋ, fʋ kebunbun ansi wuya. Fʋ kyɩna tʋtɔ bɔla nbara sʋ talɛ mɛ, amaa yɛgɛ fʋ gbaa‐gbaa fʋ, fʋ fɔyɩ nbara, lɩɩ fɛɛ fʋ sa kɔnɔ yɛ ba da mɛ kɔnɔ sʋ.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Bamʋ nɩɩ ba yɩlɛ tiri Pɔɔlɩ mʋ, ba taasɛ mʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ nɩɩ fʋ saalɛ falɛ?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Mɛ tɔmaa ana, n man nyi fɛɛ ɔ gyɛ Ɩbwaarɛ oseepu bɩlɩsa asɛ nɩn. Kpalɩ fɛɛ ba kyʋrɔɔ yɩla yɛ, ‘Man tɔwɛ asɩn libi gyaga ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ fʋ asa sʋ.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pɔɔlɩ maa ba bɩɩ fɛɛ asa mʋ akʋ ba gyɛ Sadusi nɩɩ akʋ mɔɔ ba gyɛ Farasii abi mʋ, ɔ tɔwɛ yɛ, “Mɛ tɔmaa ana, ngbaa mɛ n gyɛ Farasii nɩn, mɛ‐sɛ gbaa gyɛ Farasii obii nɩn. Kelewu kyiŋi tamaa mʋ nɩɩ n sʋ sʋ, nɩɩ bee gyii mɛ asɩn falɛ.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Maa tɔwɛ kanɩn asɩn mʋ, nɩɩ ɩmɔɔrɛ ɩ tɩyɛ Sadusi yɛ Farasii abi mʋ nsana. Nɩɩ kʋbʋ mʋ kɩ barɩgɛ tɔ anyɔ.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Sadusi abi mʋ ba man kɔɔlɛ gyii fɛɛ kiwu kyiŋi abɛɛ Ɩbwaarɛ nbɔɔ abɛɛ n‐yaayu ɩ bʋ tɔ, amaa Farasii abi bɩrɛ ba kɔɔlɛ ɩmʋ kpini gyii.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Nɩɩ ɔlanba mʋ waa ɔlʋn. Nɩɩ nbara akaapʋpʋ mʋ nɩɩ ba gyɛ Farasii abi mʋ, ba kʋsʋ yɩlɛ bee gyii ɩmɔɔrɛ ɔlʋn sʋ yɛ, “An man wu alibi akʋ lɩɩ ɔnyɩn nɩmʋ sʋ. Akʋtɔ fɛɛ Ɩbwaarɛ Kayaayu abɛɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ kʋ ɩ tɔwɛ mʋ asɛ.”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Saŋa mʋ nɩɩ ɔlanba mʋ nyɛ akyɔ gaa mʋ, kufuu kɩ kɩtaa anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, fɛɛ bɛ kan bɩɩtɛ Pɔɔlɩ kyatɛ tɔ. Ɩmʋ sʋ ɔ sa mʋ anaakɔpʋ kɔnɔ fɛɛ, ba kpɩlɩgɛ loo sakyɔ mʋ tɔ naa gbebi Pɔɔlɩ kɔɔlɛ lɩɩ bamʋ asɛ, kɛ ba taa mʋ kpee anaakɔpʋ opula.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Lɩɩkaakɛ kagyanbwɛ mʋ, Ɔnyɩrɩpɛ Yesu ba yɩlɛ mʋ asɛ, tɔwɛ mʋ yɛ, “Nyɛ kɔkɔlɔ! Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fʋ lɛɛ mɛ kesintin mʋ kaapʋ Gyerusalem mʋ, kanɩn maa nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ fʋ bɩla lɛɛ mɛ asɩn mʋ kaapʋ Roma kadɛ gbaa.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Kayɩ maa kɛ mʋ, Gyiwu abi akʋ ba waa kɔnɔ bɔ ntan yɛ, ba man dan mɔɔ Pɔɔlɩ mʋ, ba mɛɛ yɛ be gyii nɩɩ ba mɛɛ yɛ be nuu.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Bamʋ nɩɩ ba waa kanɩn kɔnɔ mʋ ba kyɔ asa adɩna.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Nɩɩ ba kpee bamʋ aseepu bɩlɩsa yɛ abɩlɩsa mʋ asɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ, “An bɔ ntan yɛ an man dan mɔɔ Pɔɔlɩ, an mɛɛ yɛ i gyii.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ɩmʋ sʋ nbɩɩnbɩɩ fʋ yɛ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ, fen sun naa tɔwɛ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ, o bwiiyaa Pɔɔlɩ ba fanɛ ansi tɔ. Kɛ fan waa fɛɛ fen biti fan lɔŋɔ nu mʋ asɩn mʋ tɔ danbɩrasa. Ɩmʋ sʋ an kʋʋla anɛ n‐yɩɩ fɛɛ, nɩɩ ba kan ba sʋ mʋ bɛɛ ba mʋ, pɔyɩ kɛ ɔ fʋʋ nfɩɩ mʋ an biti a mɔɔ mʋ ɔkpa tɔ.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Amaa Pɔɔlɩ kawʋpa‐bii maa nu kanan mʋ nɩɩ ba ŋmina mʋ, nɩɩ o kpee naa loo anaakɔpʋ mʋ ayɛ, naa tɔwɛ Pɔɔlɩ.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Nɩɩ Pɔɔlɩ tɩɩ anaakɔpʋ abɩlɩsa mʋ ɔkʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Taa kɩyaafɔlɛ nɩmʋ kpee fanɛ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa asɛ. Ɔ sʋ asɩn kparɛ kʋ ɔ tɔwɛ mʋ.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ɩmʋ sʋ ɔ taa mʋ kpee ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ asɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Pɔɔlɩ mʋ nɩɩ an taa ba tii obu mʋ, ɩ tɩɩ mɛ. Nɩɩ ɔ yɛ n taa kɩyaafɔlɛ nɩmʋ ba fʋ asɛ, lɩɩ fɛɛ ɔ sʋ asɩn akʋ ɔ tɔwɛ fʋ.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Nɩɩ Anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, kɩtaa kɩyaafɔlɛ mʋ kɩbaa tɔ lɩɩ ɩkaa sʋ. Nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Mɩnɛ asɩn nɩɩ fʋ sʋ fʋ tɔwɛ mɛ?”
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Nɩɩ Pɔɔlɩ kawʋpa‐bii mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Gyiwu abi abɩlɩsa mʋ ba tɔwɛ kyula yɛ, bee biti ba kʋlɛ fʋ fɛɛ fʋ taa Pɔɔlɩ ba kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ asɛ ɔkɛ. Kɛ ba pɩna fʋ yɛ bee biti ba lɔŋɔ nu mʋ asɩn mʋ tɔ danbɩrasa.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Amaa man kyula sa bamʋ. Lɩɩ fɛɛ asa mʋ tɔ akʋ ba kyɔ asa adɩna be bun afitiri tɔ bee gyoo mʋ. Nɩɩ ba bɔ ntan fɛɛ ba man dan mɔɔ mʋ mʋ, ba mɛɛ yɛ be gyii nɩɩ ba mɛɛ yɛ be nuu. Ɩmʋ sʋ ba kʋʋla bamʋ n‐yɩɩ bee gyoo ba nu lɩɩ fʋ asɛ kɛ ba waa.”
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Nɩɩ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa da kɩyaafɔlɛ mu kumu yɛ, “Man kan tɔwɛ ɔkʋ fɛɛ fʋ tɛɛ ba tɔwɛ falɛ asɩn nɩmʋ sa mɛ.” Nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ ɔkpa.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Tʋtɔ mʋ nɩɩ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa mʋ, tɩɩ mʋ kamaa tɔ abɩlɩsa anyɔ sa bamʋ kɔnɔ yɛ, “Fan lɛɛ anaakɔpʋ anyɔ, yɛ ɩgbaŋɛ adiipu adusunɔ, yɛ akpɛ atʋʋpʋ alɩfa anyɔ. Kɛ fan kʋʋla fanɛ n‐yɩɩ kɛ fan lɩɩ nfɩɩ ndaga kagyanbwɛ kerefi akpanɔ kpee Kasariya.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Fan sa Pɔɔlɩ gbaa ɩgbaŋɛ akʋ, kɛ fan kɩɩ mʋ sʋ naa fʋʋ ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ Felisi asɛ.”
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Nɩɩ ɔ kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ naa sa Felisi. Ɛɛ tɔwɛ yɛ,
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Mɛ anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa Kilodiyo Lisiya ɩ kyʋrɔɔ falɛ ɔwʋlɛ nɩmʋ n sa fʋ Ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ kparɛ Felisi.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 “Gyiwu abi akʋ ɩ kɩtaa ɔnyɩn nɩmʋ yɛ bee biti ba mɔɔ mʋ. N maa bɩɩ fɛɛ ɔ gyɛ Roma odibii mʋ, nɩɩ maa mɛ ayaafɔlɛ an kɔɔlɛ mʋ yɛgɛ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Nɩɩ n maa biti n bɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa nɩɩ bɛɛ pwɩɩ mʋ mʋ, n taa mʋ ba bamʋ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mu ansi tɔ.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 N bɩɩ fɛɛ asɩn mʋ nɩɩ ba sʋ bɛ pwɩɩ mʋ mʋ, ɩ gyɛ bamʋ Gyiwu abi nbara asɩn nɩn. Amaa n man wu alibi mʋ nɩɩ ɔ waa nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ ba mɔɔ mʋ abɛɛ ba tii mʋ obu.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 N maa nu fɛɛ Gyiwu abi akʋ ba ŋmina fɛɛ ba mɔɔ mʋ mʋ, n waa bilen taa mʋ bɩya fʋ. Nɩɩ n tɔwɛ mʋ apwɩɩpʋ mʋ yɛ ba ba pwɩɩ mʋ fu ansi tɔ.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ɩmʋ sʋ anaakɔpʋ mʋ ba waa kanan mʋ nɩɩ ba sa bamʋ kɔnɔ mʋ. Kagyanbwɛ maŋa nɩɩ ba taa Pɔɔlɩ kpee naa loo Antipatirisi.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Lɩɩkaakɛ mʋ anaakɔpʋ mʋ nɩɩ ba naa ayaa tɔ mʋ, ba bwii kpee bamʋ anaakɔpʋ opula. Nɩɩ ɩgbɛŋɛ adiipu mʋ ba taa mʋ kpee Kasariya.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Anaakɔpʋ mʋ ba maa fʋʋ Kasariya mʋ, ba taa ɔwʋlɛ mʋ sa Ɔsʋwʋlɛ ɔkɩɩsʋpʋ mʋ, nɩɩ ba taa Pɔɔlɩ waa mʋ abaa tɔ.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Maa kalɛ ɔwʋlɛ mʋ, nɩɩ ɔ taasɛ Pɔɔlɩ ɔsʋwʋlɛ kʋlʋn mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ sʋ. Maa bɩɩ fɛɛ Pɔɔlɩ lɩɩ Silisiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ,
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 nɩɩ ɔ tɔwɛ Pɔɔlɩ yɛ, “Nɩɩ fʋ apwɩɩpʋ ba kan ba mʋ, n biti n nu fʋ asɛ.” Nɩɩ ɔ sa kɔnɔ fɛɛ ba naa kɩɩ mʋ sʋ Owura lala Herodi lenbu tɔ.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.