Atos 22

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Nsɛ ana yɛ mɛ‐daa ana, fan nu mɛ asɩn mʋ nɩɩ n biti n lɛɛ kɔnɔ fanɛ asɛ falɛ!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Nɩɩ ba maa nu fɛɛ Gyiwu abi katɔwɛ tɔ nɩɩ ɔ sʋ ɛɛ tɔwɛ bamʋ asɛ mʋ, bamʋ kpini ba laatɔ diin.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “N gyɛ Gyiwu obii nɩn, nɩɩ ba kʋʋgɛ mɛ Taasu, Silisiya ɔsʋwʋlɛ sʋ. Amaa ba bɩla mɛ Gyerusalem kadɛ lala nɩmʋ tɔ. Nɩɩ Gamaliye ɩ kaapʋ mɛ anɛ naana ana nbara mʋ nɩɩ ba buu mʋ. Nɩɩ n kpan mɛ n‐yɩɩ n sun Ɩbwaarɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fan sʋ tɔ falɛ.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Nɩɩ n nyanla bamʋ nɩɩ ba buu Yesu ɔkpa mʋ naa fʋʋ bamʋ lewu tɔ. Nɩɩ n kɩtaa anyɩn yɛ akyɩɩ gbaa naa tii obu.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ yɛ Gyiwu kʋbʋ abɩlɩsa mʋ gbaa bɛɛ taalɛ gyii falɛ asɩn nɩmʋ kesintin. Nɩɩ n bɩla n nyɛ ɩwʋlɛ n lɩɩ bamʋ asɛ fɛɛ n taa naa sa bamʋ bɩrɩsa ana Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ Damasiko kadɛ tɔ. Kɛ ɩ sa mɛ ɔkpa n naa kɩtaa asa anɩmʋ, ŋmina bamʋ taa bamʋ ba Gyerusalem kɛ ba bɩɩtɛ bamʋ asʋ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “N maa naa n kpee nɩɩ n naa tiri Damasiko kakyʋwapɛ asɛ mʋ, opula tɔ nɩɩ ɩ ŋalɩgɛ mi ansi sʋ fɛɛ bʋlayɩ maa wɛɛ ɩsɛɛ mʋ lɩɩ sʋsʋ ba kyaabɔɔ mɛ.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Nɩɩ n lɩɩ tɩyɛ kasɛ nu ɔbʋlɛ kʋ maa taasɛ mɛ yɛ, ‘Sɔɔlɩ! Sɔɔlɩ! Mɩnɛ waa nɩɩ fɩɩ nyanla mɛ kanɩn?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Nɩɩ n taasɛ yɛ, ‘Fʋ anɩmʋ nɩn, Ɔnyɩrɩpɛ?’ Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Mɛ Yesu mʋ nɩɩ n gyɛ Ganasareti‐nyɩn nɩɩ fɩɩ nyanla mʋ nɩn.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Tʋtɔ nɩɩ bamʋ nɩɩ ba bʋ mɛ asɛ mʋ, ba wu ɩŋalɩgɛsa mʋ, amaa ba man bɩɩ ɔbʋlɛ mʋ nɩɩ kɩ tɔwɛ mɛ asɛ mʋ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Nɩɩ n taasɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, nɛnɛ nɩɩ n waa?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ ɩ ŋalɩgɛ mi ansi sʋ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ n biliŋi gyaatanapʋ. Nɩɩ mɛ bɩrɩsa ana mʋ nɩɩ ba bʋ mɛ asɛ mʋ ba kɩtaa mɛ kɩbaa tɔ kpee Damasiko.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Nɩɩ ɔnyɩn kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi. Nɩɩ ee sun Ɩbwaarɛ ee buu Gyiwu abi nbara mʋ kyɛɛkyɛɛ sʋ, nɩɩ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba tɛ tʋtɔ mʋ, ba sʋ bɛɛrɛɛ ba sa mʋ.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Nɩɩ ɔ ba mɛ asɛ ba yɩlɛ tɔwɛ mɛ yɛ, ‘Mɛ bɩrɩsa Sɔɔlɩ, fu ansi i bugi.’ Nɩɩ opula tɔ nɩɩ mi ansi a bugi nɩɩ n wu mʋ.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Tʋtɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, ‘Anɛ naana ana Ɩbwaarɛ ɩ lɛɛ fʋ yɩla fɛɛ fʋ bɩɩ mu kebiti, kɛ fu wu mʋ kɩyaafɔlɛ kyɩrɛkyɩrɛ Yesu mʋ, kɛ fu nu mʋ asɩn mʋ lɩɩ mʋ kɔnɔ tɔ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Kɛ fʋ baa fʋ gyɛ mʋ kesintin ogyipu sa asa kpini, lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ fu wu nɩɩ fu nu mʋ sʋ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Nɩɩ mɩnɛ nɩɩ fʋ bɩla fu gyoo? Kʋsʋ yɩlɛ kɛ fʋ yɛgɛ ba gyee fʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee kɛ ɔ taa fʋ alibi kɛɛ fʋ, kɛ fʋ tɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ kɩtɩɩ.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Saŋa mʋ nɩɩ n bwii kpee Gyerusalem nɩɩ n kpee n kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ mʋ, n nyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nɩɩ n wu Ɔnyɩrɩpɛ Yesu nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, ‘Waa bilen lɩɩ Gyerusalem, lɩɩ fɛɛ fu kesintin asɩn mʋ nɩɩ fii biti fu gyii lɩɩ mɛ n‐yɩɩ sʋ mʋ, ba mɛɛ yɛ ba kɔɔlɛ gyii.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Nɩɩ n tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, bamʋ gbaa‐gbaa be nyi kanan mʋ nɩɩ n loo bamʋ kabwaarɛ kʋlɛkpa ibu ana tɔ, n dayɩ yɛgɛ n kɩtaa bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ fu gyii mʋ n kpee n tii obu.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ mɔɔ fʋ kesintin ogyipu Sitefen mʋ, n yɩlɛ tʋtɔ kyula mu kelewu mʋ, nɩɩ mɛ ɩ kɩɩ bamʋ nɩɩ ba mɔɔ mʋ mʋ ɩkaalɛ sʋ.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mɛ yɛ, “natɛ, n biti n sun fʋ lɩɩ nfɩɩ kpee kata‐kata bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ asɛ”.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Nɩɩ asa mʋ ba nu Pɔɔlɩ katɔwɛ naa fʋʋ mʋ asɩn mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ falɛ sʋ. Tʋtɔ nɩɩ ba diyaa bamʋ ɩbʋlɛ kuusi yɛ, “Fan lɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ lɩɩ kasɛ sʋ, ɔ man dagaa maa bɩla kyɩna nkpa tɔ.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Saŋa mʋ nɩɩ bee kuusi bɛɛ lɛɛ bamʋ ɩkaalɛ bee fugiti, yɛgɛ bɛɛ waa apurutiti mʋ,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 nɩɩ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ sa kɔnɔ yɛ ba taa Pɔɔlɩ loo bamʋ kɩkpaara sʋ. Kɛ ba tɩŋɛ mʋ taasɛ mʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa, nɩɩ bee kuusi bɛɛ wʋrɩgɛ mʋ sʋ kanɩn.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Amaa saŋa mʋ nɩɩ ba ŋmina Pɔɔlɩ kɛ ba bun mʋ tɩŋɛ mʋ mʋ, ɔ taasɛ ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ anaakɔpʋ kɩlɩfa sʋ mʋ yɛ, “Ɩ dɛ ɔkpa fɛɛ ba tɩŋɛ ɔmʋ nɩɩ Roma obii ba kɔɔlɛ mʋ fɛɛ odibii, nɩɩ ba man pɩɩta gyii mʋ asɩn kɛ ba bun mʋ kʋpwɛ?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Saŋa mʋ nɩɩ ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ anaakɔpʋ kɩlɩfa sʋ mʋ nu kanɩn mʋ, ɔ naa kasɛ asɩn mʋ sa anaakɔpʋ kpini ɔbɩlɩsa mʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Roma abi ba kɔɔlɛ ɔnyɩn nɩmʋ fɛɛ odibii nɩn, amaa kɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ an biti an waa?”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ɩmʋ sʋ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ naa taasɛ Pɔɔlɩ yɛ, “Tɔwɛ mɛ, Roma abi ba kɔɔlɛ fʋ fɛɛ odibii?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Nɩɩ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ, “N nyita afulee gaa pɔyɩ nɩɩ Roma abi ba kɔɔlɛ mɛ fɛɛ odibii.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ɩmʋ sʋ bamʋ nɩɩ ba daa bee biti fɛɛ ba taasɛ Pɔɔlɩ kɔnɔ tɔ asɩn mʋ, ba bwii kamaa bilen. Nɩɩ ɩ waa anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ gbaa kufuu fɛɛ maa yɛgɛ nɩɩ ba ŋmina Pɔɔlɩ yɛgɛ ɔ gyɛ Roma obii.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ maa biti o wu kʋtɔ kʋlʋn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ dan waa sʋ nɩɩ Gyiwu abi bɛɛ pwɩɩ mʋ mʋ, ɩmʋ sʋ lɩɩkaakɛ mʋ, ɔ yɛgɛ nɩɩ ba saŋɛ Pɔɔlɩ. Nɩɩ ɔ tɩɩ Gyiwu abi aseepu bɩlɩsa yɛ bamʋ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ ba sarɛ. Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɩya Pɔɔlɩ ba yɩlɛ bamʋ ansi tɔ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.