Atos 22
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA
1 Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Nsɛ ana yɛ mɛ‐daa ana, fan nu mɛ asɩn mʋ nɩɩ n biti n lɛɛ kɔnɔ fanɛ asɛ falɛ!”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Nɩɩ ba maa nu fɛɛ Gyiwu abi katɔwɛ tɔ nɩɩ ɔ sʋ ɛɛ tɔwɛ bamʋ asɛ mʋ, bamʋ kpini ba laatɔ diin.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “N gyɛ Gyiwu obii nɩn, nɩɩ ba kʋʋgɛ mɛ Taasu, Silisiya ɔsʋwʋlɛ sʋ. Amaa ba bɩla mɛ Gyerusalem kadɛ lala nɩmʋ tɔ. Nɩɩ Gamaliye ɩ kaapʋ mɛ anɛ naana ana nbara mʋ nɩɩ ba buu mʋ. Nɩɩ n kpan mɛ n‐yɩɩ n sun Ɩbwaarɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fan sʋ tɔ falɛ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Nɩɩ n nyanla bamʋ nɩɩ ba buu Yesu ɔkpa mʋ naa fʋʋ bamʋ lewu tɔ. Nɩɩ n kɩtaa anyɩn yɛ akyɩɩ gbaa naa tii obu.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Nɩɩ oseepu bɩlɩsa asɛ yɛ Gyiwu kʋbʋ abɩlɩsa mʋ gbaa bɛɛ taalɛ gyii falɛ asɩn nɩmʋ kesintin. Nɩɩ n bɩla n nyɛ ɩwʋlɛ n lɩɩ bamʋ asɛ fɛɛ n taa naa sa bamʋ bɩrɩsa ana Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ Damasiko kadɛ tɔ. Kɛ ɩ sa mɛ ɔkpa n naa kɩtaa asa anɩmʋ, ŋmina bamʋ taa bamʋ ba Gyerusalem kɛ ba bɩɩtɛ bamʋ asʋ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “N maa naa n kpee nɩɩ n naa tiri Damasiko kakyʋwapɛ asɛ mʋ, opula tɔ nɩɩ ɩ ŋalɩgɛ mi ansi sʋ fɛɛ bʋlayɩ maa wɛɛ ɩsɛɛ mʋ lɩɩ sʋsʋ ba kyaabɔɔ mɛ.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Nɩɩ n lɩɩ tɩyɛ kasɛ nu ɔbʋlɛ kʋ maa taasɛ mɛ yɛ, ‘Sɔɔlɩ! Sɔɔlɩ! Mɩnɛ waa nɩɩ fɩɩ nyanla mɛ kanɩn?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Nɩɩ n taasɛ yɛ, ‘Fʋ anɩmʋ nɩn, Ɔnyɩrɩpɛ?’ Nɩɩ ɔ lɛɛ kɔnɔ yɛ, ‘Mɛ Yesu mʋ nɩɩ n gyɛ Ganasareti‐nyɩn nɩɩ fɩɩ nyanla mʋ nɩn.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Tʋtɔ nɩɩ bamʋ nɩɩ ba bʋ mɛ asɛ mʋ, ba wu ɩŋalɩgɛsa mʋ, amaa ba man bɩɩ ɔbʋlɛ mʋ nɩɩ kɩ tɔwɛ mɛ asɛ mʋ.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Nɩɩ n taasɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, nɛnɛ nɩɩ n waa?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ ɩ ŋalɩgɛ mi ansi sʋ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ n biliŋi gyaatanapʋ. Nɩɩ mɛ bɩrɩsa ana mʋ nɩɩ ba bʋ mɛ asɛ mʋ ba kɩtaa mɛ kɩbaa tɔ kpee Damasiko.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Nɩɩ ɔnyɩn kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Ananiyasi. Nɩɩ ee sun Ɩbwaarɛ ee buu Gyiwu abi nbara mʋ kyɛɛkyɛɛ sʋ, nɩɩ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba tɛ tʋtɔ mʋ, ba sʋ bɛɛrɛɛ ba sa mʋ.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nɩɩ ɔ ba mɛ asɛ ba yɩlɛ tɔwɛ mɛ yɛ, ‘Mɛ bɩrɩsa Sɔɔlɩ, fu ansi i bugi.’ Nɩɩ opula tɔ nɩɩ mi ansi a bugi nɩɩ n wu mʋ.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Tʋtɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, ‘Anɛ naana ana Ɩbwaarɛ ɩ lɛɛ fʋ yɩla fɛɛ fʋ bɩɩ mu kebiti, kɛ fu wu mʋ kɩyaafɔlɛ kyɩrɛkyɩrɛ Yesu mʋ, kɛ fu nu mʋ asɩn mʋ lɩɩ mʋ kɔnɔ tɔ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Kɛ fʋ baa fʋ gyɛ mʋ kesintin ogyipu sa asa kpini, lɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ fu wu nɩɩ fu nu mʋ sʋ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nɩɩ mɩnɛ nɩɩ fʋ bɩla fu gyoo? Kʋsʋ yɩlɛ kɛ fʋ yɛgɛ ba gyee fʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee kɛ ɔ taa fʋ alibi kɛɛ fʋ, kɛ fʋ tɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ kɩtɩɩ.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Saŋa mʋ nɩɩ n bwii kpee Gyerusalem nɩɩ n kpee n kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ mʋ, n nyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nɩɩ n wu Ɔnyɩrɩpɛ Yesu nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, ‘Waa bilen lɩɩ Gyerusalem, lɩɩ fɛɛ fu kesintin asɩn mʋ nɩɩ fii biti fu gyii lɩɩ mɛ n‐yɩɩ sʋ mʋ, ba mɛɛ yɛ ba kɔɔlɛ gyii.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Nɩɩ n tɔwɛ yɛ, ‘Ɔnyɩrɩpɛ, bamʋ gbaa‐gbaa be nyi kanan mʋ nɩɩ n loo bamʋ kabwaarɛ kʋlɛkpa ibu ana tɔ, n dayɩ yɛgɛ n kɩtaa bamʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ fu gyii mʋ n kpee n tii obu.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ mɔɔ fʋ kesintin ogyipu Sitefen mʋ, n yɩlɛ tʋtɔ kyula mu kelewu mʋ, nɩɩ mɛ ɩ kɩɩ bamʋ nɩɩ ba mɔɔ mʋ mʋ ɩkaalɛ sʋ.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ tɔwɛ mɛ yɛ, “natɛ, n biti n sun fʋ lɩɩ nfɩɩ kpee kata‐kata bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ asɛ”.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Nɩɩ asa mʋ ba nu Pɔɔlɩ katɔwɛ naa fʋʋ mʋ asɩn mʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ falɛ sʋ. Tʋtɔ nɩɩ ba diyaa bamʋ ɩbʋlɛ kuusi yɛ, “Fan lɛɛ ɔnyɩn nɩmʋ lɩɩ kasɛ sʋ, ɔ man dagaa maa bɩla kyɩna nkpa tɔ.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Saŋa mʋ nɩɩ bee kuusi bɛɛ lɛɛ bamʋ ɩkaalɛ bee fugiti, yɛgɛ bɛɛ waa apurutiti mʋ,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 nɩɩ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ sa kɔnɔ yɛ ba taa Pɔɔlɩ loo bamʋ kɩkpaara sʋ. Kɛ ba tɩŋɛ mʋ taasɛ mʋ kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa, nɩɩ bee kuusi bɛɛ wʋrɩgɛ mʋ sʋ kanɩn.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Amaa saŋa mʋ nɩɩ ba ŋmina Pɔɔlɩ kɛ ba bun mʋ tɩŋɛ mʋ mʋ, ɔ taasɛ ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ anaakɔpʋ kɩlɩfa sʋ mʋ yɛ, “Ɩ dɛ ɔkpa fɛɛ ba tɩŋɛ ɔmʋ nɩɩ Roma obii ba kɔɔlɛ mʋ fɛɛ odibii, nɩɩ ba man pɩɩta gyii mʋ asɩn kɛ ba bun mʋ kʋpwɛ?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Saŋa mʋ nɩɩ ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ anaakɔpʋ kɩlɩfa sʋ mʋ nu kanɩn mʋ, ɔ naa kasɛ asɩn mʋ sa anaakɔpʋ kpini ɔbɩlɩsa mʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Roma abi ba kɔɔlɛ ɔnyɩn nɩmʋ fɛɛ odibii nɩn, amaa kɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ an biti an waa?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ɩmʋ sʋ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ naa taasɛ Pɔɔlɩ yɛ, “Tɔwɛ mɛ, Roma abi ba kɔɔlɛ fʋ fɛɛ odibii?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Nɩɩ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ, “N nyita afulee gaa pɔyɩ nɩɩ Roma abi ba kɔɔlɛ mɛ fɛɛ odibii.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ɩmʋ sʋ bamʋ nɩɩ ba daa bee biti fɛɛ ba taasɛ Pɔɔlɩ kɔnɔ tɔ asɩn mʋ, ba bwii kamaa bilen. Nɩɩ ɩ waa anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ gbaa kufuu fɛɛ maa yɛgɛ nɩɩ ba ŋmina Pɔɔlɩ yɛgɛ ɔ gyɛ Roma obii.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ maa biti o wu kʋtɔ kʋlʋn mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ dan waa sʋ nɩɩ Gyiwu abi bɛɛ pwɩɩ mʋ mʋ, ɩmʋ sʋ lɩɩkaakɛ mʋ, ɔ yɛgɛ nɩɩ ba saŋɛ Pɔɔlɩ. Nɩɩ ɔ tɩɩ Gyiwu abi aseepu bɩlɩsa yɛ bamʋ kʋbʋ‐kʋbʋ abɩlɩsa mʋ ba sarɛ. Tʋtɔ nɩɩ ɔ bɩya Pɔɔlɩ ba yɩlɛ bamʋ ansi tɔ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.