Atos 21
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Saŋa mʋ nɩɩ an barɩgɛ tɔ mʋ, an yii sʋ bɔla ɔpʋ sʋ kpee Kosi kadɛ tɔ. Nɩɩ kɩmʋ lɩɩkaakɛ mʋ, an kpee Rodo kadɛ tɔ, nɩɩ an lɩɩ tʋtɔ kpee Patara kadɛ tɔ.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Tʋtɔ nɩɩ an nyɛ ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ kii kpee Fonesiya ofuli sʋ, nɩɩ an loo kɩmʋ tɔ naa kyʋn.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Anɛ ansi ɩ maa kɩɩ Kiporo kifintin mʋ, nɩɩ an bwii anɛ bɩna sʋ naa fʋʋ Siriya ɔsʋwʋlɛ sʋ. Nɩɩ an yɩlɛ Trowa kadɛ tɔ, tʋtɔ maa nɩɩ bee biti bɛ lɛɛ ɩsʋla ɔkʋlɩ maa tɔ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 An maa kpɩlɩgɛ tʋtɔ mʋ, an wu akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ. Nɩɩ an kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nsunɔ. Nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ lɛɛ kaapʋ bamʋ, nɩɩ ba tɔwɛ Pɔɔlɩ yɛ ɔ man kpee Gyerusalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Amaa anɛ saŋa maa fʋʋ mʋ, nɩɩ an bwii kyaga anɛ ɔkpa sʋ. Nɩɩ ba maa bamʋ‐ka ana yɛ bamʋ‐bii ana kpini ba sun anɛ ɔkpa lɩɩ kadɛ mʋ tɔ ba kebunɔ. Tʋtɔ nɩɩ an muŋa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Saŋa mʋ nɩɩ an kala abaa lʋwɛ mʋ, nɩɩ an loo ɔkʋlɩ lala mʋ tɔ, nɩɩ ba bwii kyʋn kewu.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 An kyaga anɛ ɔkpa sʋ lɩɩ Tayi naa fʋʋ Polimesi. Tʋtɔ nɩɩ an fwaala akɔɔlɛ‐gyipu mʋ, nɩɩ an kyɩna bamʋ asɛ kakɛ kʋlʋn.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Lɩɩkaakɛ mʋ, an kpee Kasariya naa loo Filipu mʋ nɩɩ ɔ gyɛ abwaarɛsɩn ɔtɔwɛpʋ mʋ ayɛ. Nɩɩ ɔ bɩla ɔ gyɛ asa asunɔ mʋ nɩɩ ba kyɩna lɛɛ bamʋ Gyerusalem yɛ ba barɩgɛ agyitɔ mʋ tɔ ɔkʋ.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Ɔ sʋ nbii‐kyɩɩsa‐bii ana mʋ nɩɩ ba man pɩɩta bɩɩ anyɩn, nɩɩ Ɩbwaarɛ ɩ bɔla bamʋ sʋ ɛɛ tɔwɛ mʋ asɩn.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Saŋa mʋ nɩɩ an san an bʋ tʋtɔ mʋ, Ɩbwaarɛ Ɔtɔwɛpʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Agabu lɩɩ Gyudeya ba.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Maa ba anɛ asɛ mʋ, ɔ taa Pɔɔlɩ kɩrɩsʋ mʋ ŋmina mʋ gbaa‐gbaa mʋ abaa yɛ mʋ ayaa. Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛ, ‘Falɛ maa nɩɩ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem mʋ, bee biti ba ŋmina kɩrɩsʋ nɩmʋ wuya, kɛ ba taa mʋ waa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ abaa tɔ.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Amaa an maa nu falɛ asɩn nɩmʋ mʋ, anaa bamʋ nɩɩ ba bʋ Kasariya kadɛ mʋ tɔ mʋ, an kʋlɛ Pɔɔlɩ yɛ ɔ man kpee Gyerusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen su, nɩɩ fɛn yaagɛ mɛ kɔkɔlɔ kanɩn? Man gyɛ kiŋmina mʋ nkʋn, amaa n kʋʋla mɛ n‐yɩɩ fɛɛ n wu Gyerusalem lɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu kɩtɩɩ mʋ sʋ.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 A maa bɩɩ fɛɛ an pʋpɔlɛ mʋ kpɩnɛ mʋ, nɩɩ an tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ kebiti nɩn kɩ waa.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ an kʋsʋ kʋʋla kpee Gyerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Kasariya mʋ akʋ ba sun anɛ kpee Gyerusalem. Nɩɩ ba taa anɛ kpee Kasiporo‐nyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Manson mʋ ayɛ nɩɩ a naa kyɩna tʋtɔ. Ɔ gyɛ akɔɔlɛ‐gyipu agyankpaapʋ mʋ tɔ ɔkʋ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 “Saŋa mʋ nɩɩ an fʋʋ Gyerusalem mʋ, anɛ tɔɔmaa ana ba taa kensi‐gyii kʋlɛ anɛ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Lɩɩkaakɛ mʋ, anaa Pɔɔlɩ an kpee a naa wu Gyemisi, nɩɩ Krisito abi kʋbʋ abɩlɩsa mʋ gbaa ba bʋ tʋtɔ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pɔɔlɩ fwaala bamʋ nɩɩ ɔ kalɛ atɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla mu kusun sʋ waa sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ kaapʋ bamʋ kʋkʋlʋn‐kʋkʋlʋn.”
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ba maa nu falɛ mʋ, nɩɩ ba taa bʋnyaa sa Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ba tɔwɛ Pɔɔlɩ yɛ, “Anɛ bɩrɩsa, yɛ fʋ gbaa‐gbaa fʋ, fu wu kanan mʋ nɩɩ Gyiwu abi ngbɩn‐ngbɩn ba kɔɔlɛ gyii ba, nɩɩ ba bɩla ba sʋ Mosesi nbara mʋ tɔ kenken.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Gyiwu abi akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem nfɩɩ mʋ, ba nu yɛ fɩɩ kaapʋ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ ndɛndɛmandɛ sʋ mʋ, yɛ ba man buu Mosesi nbara kɛ ba man tɩŋɛ bamʋ‐bii ana iduu, kɛ ba yɛgɛ Gyiwu abi anaana tɔ mʋ kpini.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Mɩnɛ nɩɩ an biti an waa? Lɩɩ fɛɛ ɩ waa nɛnɛ bee biti ba nu fɛɛ fʋ ba.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Ɩmʋ sʋ anɛ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ an sʋ an sa fʋ ndee. Asa ana akʋ ba bʋ anɛ asɛ nfɩɩ nɩɩ ba bɔ ntan sa Ɩbwaarɛ.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Taa bamʋ kɛ faa bamʋ fan kpee, naa lɛɛ fanɛ ineesi, kɛ fʋ ka bamʋ amu su akɔ sa bamʋ, kɛ ba sɩyɛ bamʋ amu. Kɛ ɔkʋmaa nɩmʋ ɔ bɩɩ fɛɛ asɩn mʋ nɩɩ ba tɔwɛ lɩɩ fʋ sʋ mʋ, ɩ man gyɛ kesintin. Lɩɩ fɛɛ fʋ gbaa‐gbaa fʋ, fu buu Mosesi nbara mʋ kyɛɛkyɛɛ.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Amaa akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ bɩrɛ, an tɔwɛ kyula nɩɩ an kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ naa sa bamʋ yɛ, ba man gyii agyitɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba dɩla sa ɔdakpa abɛɛ nkalan kʋmaa, kɛ ba man gyii atɔbwaaya mʋ nɩɩ ba man tɩn bamʋ amu nɩɩ ba wu kibelinboni, kɛ ba lɛɛ bamʋ n‐yɩɩ lɩɩ kakyɩɩ abɛɛ kanyɩn‐biti tɔ.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Ɩmʋ sʋ lɩɩkaakɛ mʋ, Pɔɔlɩ taa asa ana mʋ tii mʋ n‐yɩɩ sʋ nɩɩ ba naa fwɩɩ bamʋ amu tɔ. Nɩɩ o kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ naa yɩla nkɛ mʋ nɩɩ amu tɔ kɩfwɩɩ mʋ ii biti ɩ lʋwɛ, yɛ saraga mʋ nɩɩ bee biti bɛ lɛɛ sa ɔkʋmaa nɩmʋ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nkɛ nsunɔ mʋ ɩ maa san gbɛrɛɛ kɛ ɩ lʋwɛ mʋ, Gyiwu abi akʋ mʋ nɩɩ ba lɩɩ Asiya kɩbaafʋn kʋ sʋ mʋ, ba maa wu Pɔɔlɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ mʋ. Nɩɩ ba fun waa sakyɔ mʋ lɩɩ Pɔɔlɩ sʋ nɩɩ ba kɩtaa mʋ.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Nɩɩ bee kuusi bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Ɩsɩrayɩ abi fan kyɛ tɔ. Ɔnyɩn nɩmʋ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ naa katɩn kʋmaa, ɛɛ kaapʋ asa kpini, yɛgɛ ɛɛ tɔwɛ ee yii anɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ anɛ nbara mʋ yɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ. Nɩɩ ɩmʋ nɩɩ ɩ bɩla i tii sʋ mʋ ɩ gyɛ yɛ, ɔ taa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi ba anɛ obu kyɩrɛkyɩrɛ lala nɩmʋ tɔ ba waa kɩmʋ ineesi.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ba maa wʋla wu Efeso ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Tirofimu maa Pɔɔlɩ ba maa naa kadɛ lala mʋ tɔ mʋ, ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Pɔɔlɩ taa mʋ kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nɩɩ kadɛ mʋ kpini asa ba maa nu Pɔɔlɩ asɩn mʋ, ba sɩlɛ lɩɩ kadɛ mʋ tɔ abaafʋn kʋmaa ba. Ba kɩtaa mʋ bɩɩtɛ lɩɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, opula tɔ nɩɩ ba tii nbunɔ mʋ.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ba maa dayɩ Pɔɔlɩ bee biti mʋ kɩmɔɔ mʋ, asɩn mʋ a naa tu Roma abi anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa fɛɛ ɩlawʋ ɩ kʋsʋ Gyerusalem kadɛ mʋ kpini tɔ.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ɔbɩlɩsa mʋ taa mʋ kamaa tɔ abi yɛ anaakɔpʋ mʋ akʋ kpee sakyɔ mʋ tɔ. Amaa asa mʋ ba maa wu ɔbɩlɩsa mʋ yɛ anaakɔpʋ mʋ, nɩɩ ba yɛgɛ Pɔɔlɩ kɩdayɛ.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Nɩɩ ɔbɩlɩsa mʋ kpee naa kɩtaa Pɔɔlɩ, nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ ba taa agbeeleebi anyɔ ŋmina mʋ. Nɩɩ ɔ taasɛ asa mʋ yɛ, “Anɩmʋ nɩn, nɩɩ mɩnɛ nɩɩ ɔ waa?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Nɩɩ asa mʋ akʋ ba yɛ falɛ, nɩɩ banɩmʋ mɔɔ ba yɛ bamʋ lɛɛ ndee. Bamʋ nnɔ ɩ maa kwɩɩ‐kwɩɩ sʋ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔbɩlɩsa mʋ man nu asɩn mʋ kasɛ. Nɩɩ ɔ sa kɔnɔ yɛ ba taa Pɔɔlɩ kpee anaakɔpʋ opula.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ba maa taa Pɔɔlɩ naa fʋʋ anaakɔpʋ opula mʋ, nɩɩ bee biti ba dii loo tʋtɔ mʋ, lɩɩ asa mʋ ɔlanba sʋ mʋ, anaakɔpʋ mʋ ba kukuri Pɔɔlɩ kɛ asa mʋ ba man nyɛ dayɩ mʋ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Nɩɩ sakyɔ mʋ nɩɩ ba buu bamʋ mʋ, bee kuusi yɛ, “Fan mɔɔ mʋ.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Saŋa mʋ nɩɩ anaakɔpʋ ba sʋ Pɔɔlɩ bee loo tʋtɔ mʋ, ɔ tɔwɛ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ, “Naafɔɔ n biti fɛɛ n tɔwɛ fʋ asɛ.”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Nɩɩ ɔ bɩla bwii taasɛ mʋ yɛ, “Man gyɛ fʋ ɩ gyɛ Egyipiti kanyɩn mʋ nɩɩ ɔ kʋsʋ yɩlɛ ɛɛ kɔ yɛ anɛ, nɩɩ ɔ taa amɔɔpʋ ngbɩn nna kpee ofuli sʋ mʋ?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ayee, n gyɛ Gyiwu obii nɩn, nɩɩ n lɩɩ Taasu kadɛ kparɛ mʋ nɩɩ kɩ bʋ Silisiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, nɩɩ asa be nyi kɩmʋ mʋ. N kʋlɛ fʋ nɩn, yɛgɛ n tɔwɛ asa mʋ asɛ.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ɔbɩlɩsa mʋ maa sa mʋ ɔkpa mʋ, Pɔɔlɩ kʋsʋ yɩlɛ obu adenbi diisa sʋ. Nɩɩ ɔ nyɛɛ bamʋ kɩbaa yɛ ba laatɔ. Ba maa laatɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ Gyiwu abi katɔwɛ.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.