Atos 21

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saŋa mʋ nɩɩ an barɩgɛ tɔ mʋ, an yii sʋ bɔla ɔpʋ sʋ kpee Kosi kadɛ tɔ. Nɩɩ kɩmʋ lɩɩkaakɛ mʋ, an kpee Rodo kadɛ tɔ, nɩɩ an lɩɩ tʋtɔ kpee Patara kadɛ tɔ.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Tʋtɔ nɩɩ an nyɛ ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ kii kpee Fonesiya ofuli sʋ, nɩɩ an loo kɩmʋ tɔ naa kyʋn.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Anɛ ansi ɩ maa kɩɩ Kiporo kifintin mʋ, nɩɩ an bwii anɛ bɩna sʋ naa fʋʋ Siriya ɔsʋwʋlɛ sʋ. Nɩɩ an yɩlɛ Trowa kadɛ tɔ, tʋtɔ maa nɩɩ bee biti bɛ lɛɛ ɩsʋla ɔkʋlɩ maa tɔ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 An maa kpɩlɩgɛ tʋtɔ mʋ, an wu akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ. Nɩɩ an kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nsunɔ. Nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ lɛɛ kaapʋ bamʋ, nɩɩ ba tɔwɛ Pɔɔlɩ yɛ ɔ man kpee Gyerusalem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Amaa anɛ saŋa maa fʋʋ mʋ, nɩɩ an bwii kyaga anɛ ɔkpa sʋ. Nɩɩ ba maa bamʋ‐ka ana yɛ bamʋ‐bii ana kpini ba sun anɛ ɔkpa lɩɩ kadɛ mʋ tɔ ba kebunɔ. Tʋtɔ nɩɩ an muŋa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Saŋa mʋ nɩɩ an kala abaa lʋwɛ mʋ, nɩɩ an loo ɔkʋlɩ lala mʋ tɔ, nɩɩ ba bwii kyʋn kewu.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 An kyaga anɛ ɔkpa sʋ lɩɩ Tayi naa fʋʋ Polimesi. Tʋtɔ nɩɩ an fwaala akɔɔlɛ‐gyipu mʋ, nɩɩ an kyɩna bamʋ asɛ kakɛ kʋlʋn.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Lɩɩkaakɛ mʋ, an kpee Kasariya naa loo Filipu mʋ nɩɩ ɔ gyɛ abwaarɛsɩn ɔtɔwɛpʋ mʋ ayɛ. Nɩɩ ɔ bɩla ɔ gyɛ asa asunɔ mʋ nɩɩ ba kyɩna lɛɛ bamʋ Gyerusalem yɛ ba barɩgɛ agyitɔ mʋ tɔ ɔkʋ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ɔ sʋ nbii‐kyɩɩsa‐bii ana mʋ nɩɩ ba man pɩɩta bɩɩ anyɩn, nɩɩ Ɩbwaarɛ ɩ bɔla bamʋ sʋ ɛɛ tɔwɛ mʋ asɩn.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Saŋa mʋ nɩɩ an san an bʋ tʋtɔ mʋ, Ɩbwaarɛ Ɔtɔwɛpʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Agabu lɩɩ Gyudeya ba.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Maa ba anɛ asɛ mʋ, ɔ taa Pɔɔlɩ kɩrɩsʋ mʋ ŋmina mʋ gbaa‐gbaa mʋ abaa yɛ mʋ ayaa. Nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛ, ‘Falɛ maa nɩɩ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem mʋ, bee biti ba ŋmina kɩrɩsʋ nɩmʋ wuya, kɛ ba taa mʋ waa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ abaa tɔ.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Amaa an maa nu falɛ asɩn nɩmʋ mʋ, anaa bamʋ nɩɩ ba bʋ Kasariya kadɛ mʋ tɔ mʋ, an kʋlɛ Pɔɔlɩ yɛ ɔ man kpee Gyerusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ yɛ, “Mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen su, nɩɩ fɛn yaagɛ mɛ kɔkɔlɔ kanɩn? Man gyɛ kiŋmina mʋ nkʋn, amaa n kʋʋla mɛ n‐yɩɩ fɛɛ n wu Gyerusalem lɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu kɩtɩɩ mʋ sʋ.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 A maa bɩɩ fɛɛ an pʋpɔlɛ mʋ kpɩnɛ mʋ, nɩɩ an tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ kebiti nɩn kɩ waa.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ɩnɩmʋ kamaa mʋ an kʋsʋ kʋʋla kpee Gyerusalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Kasariya mʋ akʋ ba sun anɛ kpee Gyerusalem. Nɩɩ ba taa anɛ kpee Kasiporo‐nyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Manson mʋ ayɛ nɩɩ a naa kyɩna tʋtɔ. Ɔ gyɛ akɔɔlɛ‐gyipu agyankpaapʋ mʋ tɔ ɔkʋ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 “Saŋa mʋ nɩɩ an fʋʋ Gyerusalem mʋ, anɛ tɔɔmaa ana ba taa kensi‐gyii kʋlɛ anɛ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Lɩɩkaakɛ mʋ, anaa Pɔɔlɩ an kpee a naa wu Gyemisi, nɩɩ Krisito abi kʋbʋ abɩlɩsa mʋ gbaa ba bʋ tʋtɔ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pɔɔlɩ fwaala bamʋ nɩɩ ɔ kalɛ atɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla mu kusun sʋ waa sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ kaapʋ bamʋ kʋkʋlʋn‐kʋkʋlʋn.”
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ba maa nu falɛ mʋ, nɩɩ ba taa bʋnyaa sa Ɩbwaarɛ. Nɩɩ ba tɔwɛ Pɔɔlɩ yɛ, “Anɛ bɩrɩsa, yɛ fʋ gbaa‐gbaa fʋ, fu wu kanan mʋ nɩɩ Gyiwu abi ngbɩn‐ngbɩn ba kɔɔlɛ gyii ba, nɩɩ ba bɩla ba sʋ Mosesi nbara mʋ tɔ kenken.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Gyiwu abi akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem nfɩɩ mʋ, ba nu yɛ fɩɩ kaapʋ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ ndɛndɛmandɛ sʋ mʋ, yɛ ba man buu Mosesi nbara kɛ ba man tɩŋɛ bamʋ‐bii ana iduu, kɛ ba yɛgɛ Gyiwu abi anaana tɔ mʋ kpini.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Mɩnɛ nɩɩ an biti an waa? Lɩɩ fɛɛ ɩ waa nɛnɛ bee biti ba nu fɛɛ fʋ ba.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ɩmʋ sʋ anɛ nfɛɛrɛ mʋ nɩɩ an sʋ an sa fʋ ndee. Asa ana akʋ ba bʋ anɛ asɛ nfɩɩ nɩɩ ba bɔ ntan sa Ɩbwaarɛ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Taa bamʋ kɛ faa bamʋ fan kpee, naa lɛɛ fanɛ ineesi, kɛ fʋ ka bamʋ amu su akɔ sa bamʋ, kɛ ba sɩyɛ bamʋ amu. Kɛ ɔkʋmaa nɩmʋ ɔ bɩɩ fɛɛ asɩn mʋ nɩɩ ba tɔwɛ lɩɩ fʋ sʋ mʋ, ɩ man gyɛ kesintin. Lɩɩ fɛɛ fʋ gbaa‐gbaa fʋ, fu buu Mosesi nbara mʋ kyɛɛkyɛɛ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Amaa akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ bɩrɛ, an tɔwɛ kyula nɩɩ an kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ naa sa bamʋ yɛ, ba man gyii agyitɔ kʋmaa mʋ nɩɩ ba dɩla sa ɔdakpa abɛɛ nkalan kʋmaa, kɛ ba man gyii atɔbwaaya mʋ nɩɩ ba man tɩn bamʋ amu nɩɩ ba wu kibelinboni, kɛ ba lɛɛ bamʋ n‐yɩɩ lɩɩ kakyɩɩ abɛɛ kanyɩn‐biti tɔ.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ɩmʋ sʋ lɩɩkaakɛ mʋ, Pɔɔlɩ taa asa ana mʋ tii mʋ n‐yɩɩ sʋ nɩɩ ba naa fwɩɩ bamʋ amu tɔ. Nɩɩ o kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ naa yɩla nkɛ mʋ nɩɩ amu tɔ kɩfwɩɩ mʋ ii biti ɩ lʋwɛ, yɛ saraga mʋ nɩɩ bee biti bɛ lɛɛ sa ɔkʋmaa nɩmʋ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Nkɛ nsunɔ mʋ ɩ maa san gbɛrɛɛ kɛ ɩ lʋwɛ mʋ, Gyiwu abi akʋ mʋ nɩɩ ba lɩɩ Asiya kɩbaafʋn kʋ sʋ mʋ, ba maa wu Pɔɔlɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ mʋ. Nɩɩ ba fun waa sakyɔ mʋ lɩɩ Pɔɔlɩ sʋ nɩɩ ba kɩtaa mʋ.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Nɩɩ bee kuusi bɛɛ tɔwɛ yɛ, “Ɩsɩrayɩ abi fan kyɛ tɔ. Ɔnyɩn nɩmʋ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ naa katɩn kʋmaa, ɛɛ kaapʋ asa kpini, yɛgɛ ɛɛ tɔwɛ ee yii anɛ Ɩsɩrayɩ abi yɛ anɛ nbara mʋ yɛ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ. Nɩɩ ɩmʋ nɩɩ ɩ bɩla i tii sʋ mʋ ɩ gyɛ yɛ, ɔ taa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi ba anɛ obu kyɩrɛkyɩrɛ lala nɩmʋ tɔ ba waa kɩmʋ ineesi.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ba maa wʋla wu Efeso ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Tirofimu maa Pɔɔlɩ ba maa naa kadɛ lala mʋ tɔ mʋ, ba fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Pɔɔlɩ taa mʋ kpee kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Nɩɩ kadɛ mʋ kpini asa ba maa nu Pɔɔlɩ asɩn mʋ, ba sɩlɛ lɩɩ kadɛ mʋ tɔ abaafʋn kʋmaa ba. Ba kɩtaa mʋ bɩɩtɛ lɩɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, opula tɔ nɩɩ ba tii nbunɔ mʋ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ba maa dayɩ Pɔɔlɩ bee biti mʋ kɩmɔɔ mʋ, asɩn mʋ a naa tu Roma abi anaakɔpʋ ɔkɩɩsʋpʋ ɔbɩlɩsa fɛɛ ɩlawʋ ɩ kʋsʋ Gyerusalem kadɛ mʋ kpini tɔ.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ɔbɩlɩsa mʋ taa mʋ kamaa tɔ abi yɛ anaakɔpʋ mʋ akʋ kpee sakyɔ mʋ tɔ. Amaa asa mʋ ba maa wu ɔbɩlɩsa mʋ yɛ anaakɔpʋ mʋ, nɩɩ ba yɛgɛ Pɔɔlɩ kɩdayɛ.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Nɩɩ ɔbɩlɩsa mʋ kpee naa kɩtaa Pɔɔlɩ, nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ ba taa agbeeleebi anyɔ ŋmina mʋ. Nɩɩ ɔ taasɛ asa mʋ yɛ, “Anɩmʋ nɩn, nɩɩ mɩnɛ nɩɩ ɔ waa?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Nɩɩ asa mʋ akʋ ba yɛ falɛ, nɩɩ banɩmʋ mɔɔ ba yɛ bamʋ lɛɛ ndee. Bamʋ nnɔ ɩ maa kwɩɩ‐kwɩɩ sʋ mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ ɔbɩlɩsa mʋ man nu asɩn mʋ kasɛ. Nɩɩ ɔ sa kɔnɔ yɛ ba taa Pɔɔlɩ kpee anaakɔpʋ opula.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ba maa taa Pɔɔlɩ naa fʋʋ anaakɔpʋ opula mʋ, nɩɩ bee biti ba dii loo tʋtɔ mʋ, lɩɩ asa mʋ ɔlanba sʋ mʋ, anaakɔpʋ mʋ ba kukuri Pɔɔlɩ kɛ asa mʋ ba man nyɛ dayɩ mʋ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Nɩɩ sakyɔ mʋ nɩɩ ba buu bamʋ mʋ, bee kuusi yɛ, “Fan mɔɔ mʋ.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Saŋa mʋ nɩɩ anaakɔpʋ ba sʋ Pɔɔlɩ bee loo tʋtɔ mʋ, ɔ tɔwɛ ɔbɩlɩsa mʋ yɛ, “Naafɔɔ n biti fɛɛ n tɔwɛ fʋ asɛ.”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Nɩɩ ɔ bɩla bwii taasɛ mʋ yɛ, “Man gyɛ fʋ ɩ gyɛ Egyipiti kanyɩn mʋ nɩɩ ɔ kʋsʋ yɩlɛ ɛɛ kɔ yɛ anɛ, nɩɩ ɔ taa amɔɔpʋ ngbɩn nna kpee ofuli sʋ mʋ?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ayee, n gyɛ Gyiwu obii nɩn, nɩɩ n lɩɩ Taasu kadɛ kparɛ mʋ nɩɩ kɩ bʋ Silisiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, nɩɩ asa be nyi kɩmʋ mʋ. N kʋlɛ fʋ nɩn, yɛgɛ n tɔwɛ asa mʋ asɛ.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ɔbɩlɩsa mʋ maa sa mʋ ɔkpa mʋ, Pɔɔlɩ kʋsʋ yɩlɛ obu adenbi diisa sʋ. Nɩɩ ɔ nyɛɛ bamʋ kɩbaa yɛ ba laatɔ. Ba maa laatɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ Gyiwu abi katɔwɛ.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.