Atos 20

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɔlanba mʋ kamaa mʋ, Pɔɔlɩ sun tɩɩ Krisito akɔɔlɛ‐gyipu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ waa bamʋ, kala bamʋ, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kpee Masedoniya.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ɔ natɛ tʋtɔ kyaabɔɔ, ɛɛ tɔwɛ abwaarɛsɩn yɛgɛ ɛɛ tɔwɛ ɛɛ waa asa, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kpee Akiya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Nɩɩ ɔ kyɩna tʋtɔ ɩbwaayɩ ɩsa. Amaa saŋa mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ee biti o kpee Siriya ɔsʋwʋlɛ sʋ, nɩɩ ɔ bɩɩ fɛɛ Gyiwu abi ba ŋmina asɩn lɩɩ mʋ sʋ. Ɩmʋ sʋ ɔ kyɛɛgɛ mʋ nfɛɛrɛ bwii kamaa naa bɔla lɩɩ Masedoniya.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Asa mʋ nɩɩ ba buu mʋ kpee ɩ gyɛ Piru mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Bereya mu‐bii‐nyɩnsa Sofata, maa Arisitako maa Sekundu mʋ nɩɩ ba lɩɩ Tesalonika, yɛ Gayusi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Debe, yɛ Timoti, taa tii Tikiku maa Tirofimu mʋ nɩɩ ba lɩɩ Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Asa anɩmʋ ɩ gyankpaa naa gyoo anɛ Trowa kadɛ tɔ.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Amaa Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ mʋ nɩɩ ɩ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa kamaa tɔ mʋ, an bɔla nkyu sʋ lɩɩ Filipi. Lɩɩ nkɛ nnuu kamaa mʋ, an naa tu bamʋ Trowa. Nɩɩ an gyii nkɛ nsunɔ tʋtɔ.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Nkɛ nsunɔ tɔ kakɛ gyankpaasa mʋ, an ba gyaŋɛ kɛ an gyii Ɔnyɩrɩpɛ agyitɔ mʋ. Pɔɔlɩ maa biti fɛɛ lɩɩkaakɛ ɔ lɩɩ Krisito abi kʋbʋ mʋ asɛ sʋ mʋ, ɔ kyaga sʋ tɔwɛ abwaarɛsɩn mʋ naa fʋʋ halɩɩ kiyiridi nsana.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ɩfɩtɩla ɩ kyɔ abansʋrʋ obu mʋ nɩɩ an gyaŋɛ kɩmʋ tɔ mʋ.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Nɩɩ kɩyaafɔlɛ kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Yutiku. Ɔ tɛ nfansɩrɛ sʋ ee nu asɩn mʋ yɛgɛ ɛɛ gyɔɔsɛ. Kpalɩ fɛɛ Pɔɔlɩ maa tɔwɛ kyɛɛrɛɛ sʋ mʋ, ɔ taa dɛ nsɩɩrɛ nɩɩ ɔ lɩɩ abansʋrʋ mʋ nɩɩ kɩ gyan sʋ kɩsasapʋ mʋ sʋ ba tɩyɛ kasɛ, nɩɩ o wu.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Nɩɩ Pɔɔlɩ kpɩlɩgɛ ba mʋ asɛ, ba bun mʋ sʋ, taa mʋ abaa kyaabɔɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Fan man yɛgɛ ɩ tɔɔrɔɔ fanɛ, ɔ san ɛɛ fʋʋtɛ.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Nɩɩ Pɔɔlɩ bwii dii kpee abansʋrʋ mʋ sʋ, naa kpɛɛ bodobodo wɛ. Nɩɩ o bwii kyaga mʋ katɔwɛ sʋ naa fʋʋ kayɩkɛ, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kyʋn.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Nɩɩ asa mʋ ba taa kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ kpee kewu. Nɩɩ asa mʋ nkɔlɔ i fuuli bamʋ. Pɔɔlɩ kɩnatɛ sasapʋ|src="Paul3-BW_4Nawuri.eps" size="span" loc="Acts 18:23–21:17" ref="18:23–21:17"
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 An gyankpaa naa taa ɔkʋlɩ lala fɛɛ pantuu bɔla nkyu sʋ kpee Asosi. Tʋtɔ nɩɩ an kpee a naa taa Pɔɔlɩ. Lɩɩ fɛɛ ɔ wʋla tɔwɛ yɛ ee biti ɔ taa ayaa tɔ naa fʋʋ tʋtɔ.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 An naa mʋ a naa gyaŋɛ Asosi mʋ, an taa mʋ, nɩɩ an ba Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ɩmʋ lɩɩkaakɛ mʋ, an lɩɩ tʋtɔ bɔla nkyu sʋ ba Kiyo. Nɩɩ ɩmʋ kayɩ maa bɩla kɛ mʋ, an faa nkyu kpee Samosi, nɩɩ kakɛ sasapʋ mʋ, an naa fʋʋ Miletu.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pɔɔlɩ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ɔ mɛɛ yɛ ɔ yɩlɛ Efeso, kɛ ɔ man nyɛ ee nyita saŋa Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ. Lɩɩ fɛɛ ee biti bilen, fɛɛ nɩɩ ɔ taalɛ mʋ, o loo Gyerusalem Pentekosi kensi‐gyii kakɛ.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Saŋa mʋ nɩɩ an fʋʋ Miletu mʋ, Pɔɔlɩ sun tɩɩ Efeso Krisito abi kʋbʋ abɩlɩsa mʋ.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ba maa ba mʋ asɛ mʋ, ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fen nyi kanan mʋ nɩɩ n kyɩna yɛ fanɛ, lɩɩ kakɛ gyankpaasa mʋ nɩɩ n ba fanɛ asɛ Asiya ofuli sʋ nfɩɩ.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Nɩɩ n bɩya mɛ n‐yɩɩ kasɛ taa ansi‐kyu, yɛ awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ n gyii lɩɩ ɩkpa libi mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba biti mɛ mʋ sʋ kpini sun Ɔnyɩrɩpɛ kusun.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Nɩɩ fan nyi fɛɛ n man taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti kɩ kyɛ fanɛ tɔ mʋ baala fanɛ sʋ. Amaa n tɔwɛ abwaarɛsɩn nɩɩ n kaapʋ fanɛ alandɛ sʋ yɛ akpaara sʋ.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 N lɛɛ asɩn mʋ kesintin tɔwɛ Gyiwu abi yɛ Giriki abi fɛɛ ɩ dagaa fɛɛ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ, kɛ ba bwii ba Ɩbwaarɛ asɛ, kɛ ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu gyii.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ, ɩ fʋʋ fɛɛ n kpee Gyerusalem fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ tɔwɛ waa mɛ mʋ, amaa n mee nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ki biti kɩ waa mɛ tʋtɔ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Kʋtɔ mʋ nɩɩ n nyi ɩ gyɛ fɛɛ, kadɛ kʋmaa mʋ nɩɩ n kpee mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɩ da mi kumu tɔ fɛɛ awʋrʋfɔ yɛ obu kitii ɩ dɛ i gyoo mɛ.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Amaa man taa mɛ nkpa tɩɩ sɛhn, nɩɩ n mɛɛ kɩɩ mɛ n‐yɩɩ fɛɛ n gyɛ kʋtɔ kʋ. Amɔɔ n kyaga mɛ kɩnatɛ sʋ, kɛ n waa kusun mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu taa sa mɛ mʋ lʋwɛ. Ɩmʋ ɩ gyɛ fɛɛ n lɛɛ Ɩbwaarɛ kabwaala Asɩn danbɩrasa mʋ kesintin kaapʋ.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Nɩɩ nbɩɩnbɩɩ n nyi fɛɛ fanɛ tɔ bamʋ nɩɩ n natɛ tɔwɛ sʋsʋ kuwura‐gyii asɩn sa mʋ, fanɛ ɔkʋ man bɩla yɛ o wu mi ansi tɔ.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Ɩmʋ sʋ ndaga, n lɛɛ n tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ nɩɩ fanɛ ɔkʋ kan ɔ mɛɛ nyɛ nkpa kakpaa mʋ, ɩ man lɩɩ mɛ asɛ.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Lɩɩ fɛɛ n man taa Ɩbwaarɛ asɩn kʋ baala fanɛ sʋ, amaa n lɛɛ kʋtɔ kʋmaa tɔwɛ fanɛ.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Ɩmʋ sʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔkɩɩsʋpʋ ɩɩ kɩɩ mʋ nbʋlʋpʋ sʋ mʋ, fan kɩɩ fanɛ n‐yɩɩ sʋ yɛ asa mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ taa waa fanɛ abaa tɔ, yɛ fan kɩɩ sʋ mʋ danbɩrasa. Fan bɩla Krisito abi kʋbʋ mʋ nɩɩ ɔ taa mʋ gbaa‐gbaa nkalan sɔɔ mʋ.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Nɩɩ n nyi fɛɛ nɩɩ n kan kpee kamaa tɔ mʋ, akuntun bee biti ba be loo fanɛ tɔ, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba yɛgɛ nbʋlʋpʋ mʋ.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Saŋa kʋ ii biti ɔ ba nɩɩ fanɛ tɔ akʋ bee biti ba kʋsʋ yɩlɛ tɩn atɩntɩnsa biliŋaa asɩn mʋ, kɛ ba bɩɩtɛ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ ba be buu bamʋ.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Ɩmʋ sʋ fan kɩɩ fanɛ n‐yɩɩ sʋ danbɩrasa, kɛ fan nyiŋi fɛɛ nsu nsa mʋ nɩɩ n maa fanɛ an kyɩna mʋ, n sʋ ansikyu n da fanɛ ɔkʋmaa nɩmʋ kumu tɔ kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Nbɩɩnbɩɩ n sʋ fanɛ n waa Ɩbwaarɛ kɩbaa tɔ yɛ mʋ kabwaala asɩn tɔ. Mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ fan dan, kɛ ɔ sa fanɛ mu kusee yɛ mʋ asa mʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ yɩla kpini.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Nɩɩ mi ansi ɩ man payɩ ɔkʋ suwa abɛɛ mu gbiti abɛɛ mʋ kaalɛ sʋ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan nyi fɛɛ mɛ abaa nɩmʋ nɩɩ n sʋ n sun n nyɛ maa mɛ tɔɔmaa ana atɔ mʋ nɩɩ i tiri anɛ.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Kʋtɔ kʋmaa tɔ mʋ, n kaapʋ fanɛ fɛɛ ɩ dagaa fan waa kusun ɔlʋn sʋ kanɩn kyɛ atiripu tɔ. Kɛ fan nyiŋi Ɔnyɩrɩpɛ Yesu kɔnɔ tɔ asɩn mʋ yɛ, ‘Kakɛɛ sʋ kusee kɩ kyɔ kɩkɔɔlɛ.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Maa tɔwɛ kanɩn lʋwɛ mʋ, maa bamʋ kpini ba muŋa amulii sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Nɩɩ bamʋ kpini ba taa ansikyu biri mʋ tɔ fwaala mʋ.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Kʋtɔ mʋ nɩɩ ku duŋi bamʋ ɩbʋlɛ tɔ gaa mʋ, ɩ gyɛ maa tɔwɛ bamʋ yɛ, ba man bɩla yɛ ba wu abaa. Nɩɩ ba sun mʋ ɔkpa kpee ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ ku du fɛɛ pantuu mʋ asɛ.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.