Atos 20

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɔlanba mʋ kamaa mʋ, Pɔɔlɩ sun tɩɩ Krisito akɔɔlɛ‐gyipu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ waa bamʋ, kala bamʋ, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kpee Masedoniya.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Ɔ natɛ tʋtɔ kyaabɔɔ, ɛɛ tɔwɛ abwaarɛsɩn yɛgɛ ɛɛ tɔwɛ ɛɛ waa asa, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kpee Akiya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Nɩɩ ɔ kyɩna tʋtɔ ɩbwaayɩ ɩsa. Amaa saŋa mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ee biti o kpee Siriya ɔsʋwʋlɛ sʋ, nɩɩ ɔ bɩɩ fɛɛ Gyiwu abi ba ŋmina asɩn lɩɩ mʋ sʋ. Ɩmʋ sʋ ɔ kyɛɛgɛ mʋ nfɛɛrɛ bwii kamaa naa bɔla lɩɩ Masedoniya.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Asa mʋ nɩɩ ba buu mʋ kpee ɩ gyɛ Piru mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Bereya mu‐bii‐nyɩnsa Sofata, maa Arisitako maa Sekundu mʋ nɩɩ ba lɩɩ Tesalonika, yɛ Gayusi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Debe, yɛ Timoti, taa tii Tikiku maa Tirofimu mʋ nɩɩ ba lɩɩ Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Asa anɩmʋ ɩ gyankpaa naa gyoo anɛ Trowa kadɛ tɔ.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Amaa Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ mʋ nɩɩ ɩ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa kamaa tɔ mʋ, an bɔla nkyu sʋ lɩɩ Filipi. Lɩɩ nkɛ nnuu kamaa mʋ, an naa tu bamʋ Trowa. Nɩɩ an gyii nkɛ nsunɔ tʋtɔ.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Nkɛ nsunɔ tɔ kakɛ gyankpaasa mʋ, an ba gyaŋɛ kɛ an gyii Ɔnyɩrɩpɛ agyitɔ mʋ. Pɔɔlɩ maa biti fɛɛ lɩɩkaakɛ ɔ lɩɩ Krisito abi kʋbʋ mʋ asɛ sʋ mʋ, ɔ kyaga sʋ tɔwɛ abwaarɛsɩn mʋ naa fʋʋ halɩɩ kiyiridi nsana.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Ɩfɩtɩla ɩ kyɔ abansʋrʋ obu mʋ nɩɩ an gyaŋɛ kɩmʋ tɔ mʋ.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Nɩɩ kɩyaafɔlɛ kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Yutiku. Ɔ tɛ nfansɩrɛ sʋ ee nu asɩn mʋ yɛgɛ ɛɛ gyɔɔsɛ. Kpalɩ fɛɛ Pɔɔlɩ maa tɔwɛ kyɛɛrɛɛ sʋ mʋ, ɔ taa dɛ nsɩɩrɛ nɩɩ ɔ lɩɩ abansʋrʋ mʋ nɩɩ kɩ gyan sʋ kɩsasapʋ mʋ sʋ ba tɩyɛ kasɛ, nɩɩ o wu.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Nɩɩ Pɔɔlɩ kpɩlɩgɛ ba mʋ asɛ, ba bun mʋ sʋ, taa mʋ abaa kyaabɔɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Fan man yɛgɛ ɩ tɔɔrɔɔ fanɛ, ɔ san ɛɛ fʋʋtɛ.”
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Nɩɩ Pɔɔlɩ bwii dii kpee abansʋrʋ mʋ sʋ, naa kpɛɛ bodobodo wɛ. Nɩɩ o bwii kyaga mʋ katɔwɛ sʋ naa fʋʋ kayɩkɛ, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kyʋn.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Nɩɩ asa mʋ ba taa kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ kpee kewu. Nɩɩ asa mʋ nkɔlɔ i fuuli bamʋ. Pɔɔlɩ kɩnatɛ sasapʋ|src="Paul3-BW_4Nawuri.eps" size="span" loc="Acts 18:23–21:17" ref="18:23–21:17"
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 An gyankpaa naa taa ɔkʋlɩ lala fɛɛ pantuu bɔla nkyu sʋ kpee Asosi. Tʋtɔ nɩɩ an kpee a naa taa Pɔɔlɩ. Lɩɩ fɛɛ ɔ wʋla tɔwɛ yɛ ee biti ɔ taa ayaa tɔ naa fʋʋ tʋtɔ.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 An naa mʋ a naa gyaŋɛ Asosi mʋ, an taa mʋ, nɩɩ an ba Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ɩmʋ lɩɩkaakɛ mʋ, an lɩɩ tʋtɔ bɔla nkyu sʋ ba Kiyo. Nɩɩ ɩmʋ kayɩ maa bɩla kɛ mʋ, an faa nkyu kpee Samosi, nɩɩ kakɛ sasapʋ mʋ, an naa fʋʋ Miletu.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pɔɔlɩ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ɔ mɛɛ yɛ ɔ yɩlɛ Efeso, kɛ ɔ man nyɛ ee nyita saŋa Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ. Lɩɩ fɛɛ ee biti bilen, fɛɛ nɩɩ ɔ taalɛ mʋ, o loo Gyerusalem Pentekosi kensi‐gyii kakɛ.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Saŋa mʋ nɩɩ an fʋʋ Miletu mʋ, Pɔɔlɩ sun tɩɩ Efeso Krisito abi kʋbʋ abɩlɩsa mʋ.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Ba maa ba mʋ asɛ mʋ, ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fen nyi kanan mʋ nɩɩ n kyɩna yɛ fanɛ, lɩɩ kakɛ gyankpaasa mʋ nɩɩ n ba fanɛ asɛ Asiya ofuli sʋ nfɩɩ.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Nɩɩ n bɩya mɛ n‐yɩɩ kasɛ taa ansi‐kyu, yɛ awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ n gyii lɩɩ ɩkpa libi mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba biti mɛ mʋ sʋ kpini sun Ɔnyɩrɩpɛ kusun.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Nɩɩ fan nyi fɛɛ n man taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti kɩ kyɛ fanɛ tɔ mʋ baala fanɛ sʋ. Amaa n tɔwɛ abwaarɛsɩn nɩɩ n kaapʋ fanɛ alandɛ sʋ yɛ akpaara sʋ.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 N lɛɛ asɩn mʋ kesintin tɔwɛ Gyiwu abi yɛ Giriki abi fɛɛ ɩ dagaa fɛɛ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ, kɛ ba bwii ba Ɩbwaarɛ asɛ, kɛ ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu gyii.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 “Nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ, ɩ fʋʋ fɛɛ n kpee Gyerusalem fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ tɔwɛ waa mɛ mʋ, amaa n mee nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ki biti kɩ waa mɛ tʋtɔ.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Kʋtɔ mʋ nɩɩ n nyi ɩ gyɛ fɛɛ, kadɛ kʋmaa mʋ nɩɩ n kpee mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɩ da mi kumu tɔ fɛɛ awʋrʋfɔ yɛ obu kitii ɩ dɛ i gyoo mɛ.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Amaa man taa mɛ nkpa tɩɩ sɛhn, nɩɩ n mɛɛ kɩɩ mɛ n‐yɩɩ fɛɛ n gyɛ kʋtɔ kʋ. Amɔɔ n kyaga mɛ kɩnatɛ sʋ, kɛ n waa kusun mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu taa sa mɛ mʋ lʋwɛ. Ɩmʋ ɩ gyɛ fɛɛ n lɛɛ Ɩbwaarɛ kabwaala Asɩn danbɩrasa mʋ kesintin kaapʋ.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Nɩɩ nbɩɩnbɩɩ n nyi fɛɛ fanɛ tɔ bamʋ nɩɩ n natɛ tɔwɛ sʋsʋ kuwura‐gyii asɩn sa mʋ, fanɛ ɔkʋ man bɩla yɛ o wu mi ansi tɔ.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Ɩmʋ sʋ ndaga, n lɛɛ n tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ nɩɩ fanɛ ɔkʋ kan ɔ mɛɛ nyɛ nkpa kakpaa mʋ, ɩ man lɩɩ mɛ asɛ.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Lɩɩ fɛɛ n man taa Ɩbwaarɛ asɩn kʋ baala fanɛ sʋ, amaa n lɛɛ kʋtɔ kʋmaa tɔwɛ fanɛ.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Ɩmʋ sʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔkɩɩsʋpʋ ɩɩ kɩɩ mʋ nbʋlʋpʋ sʋ mʋ, fan kɩɩ fanɛ n‐yɩɩ sʋ yɛ asa mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ taa waa fanɛ abaa tɔ, yɛ fan kɩɩ sʋ mʋ danbɩrasa. Fan bɩla Krisito abi kʋbʋ mʋ nɩɩ ɔ taa mʋ gbaa‐gbaa nkalan sɔɔ mʋ.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Nɩɩ n nyi fɛɛ nɩɩ n kan kpee kamaa tɔ mʋ, akuntun bee biti ba be loo fanɛ tɔ, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba yɛgɛ nbʋlʋpʋ mʋ.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Saŋa kʋ ii biti ɔ ba nɩɩ fanɛ tɔ akʋ bee biti ba kʋsʋ yɩlɛ tɩn atɩntɩnsa biliŋaa asɩn mʋ, kɛ ba bɩɩtɛ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ ba be buu bamʋ.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Ɩmʋ sʋ fan kɩɩ fanɛ n‐yɩɩ sʋ danbɩrasa, kɛ fan nyiŋi fɛɛ nsu nsa mʋ nɩɩ n maa fanɛ an kyɩna mʋ, n sʋ ansikyu n da fanɛ ɔkʋmaa nɩmʋ kumu tɔ kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 “Nbɩɩnbɩɩ n sʋ fanɛ n waa Ɩbwaarɛ kɩbaa tɔ yɛ mʋ kabwaala asɩn tɔ. Mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ fan dan, kɛ ɔ sa fanɛ mu kusee yɛ mʋ asa mʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ yɩla kpini.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Nɩɩ mi ansi ɩ man payɩ ɔkʋ suwa abɛɛ mu gbiti abɛɛ mʋ kaalɛ sʋ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan nyi fɛɛ mɛ abaa nɩmʋ nɩɩ n sʋ n sun n nyɛ maa mɛ tɔɔmaa ana atɔ mʋ nɩɩ i tiri anɛ.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Kʋtɔ kʋmaa tɔ mʋ, n kaapʋ fanɛ fɛɛ ɩ dagaa fan waa kusun ɔlʋn sʋ kanɩn kyɛ atiripu tɔ. Kɛ fan nyiŋi Ɔnyɩrɩpɛ Yesu kɔnɔ tɔ asɩn mʋ yɛ, ‘Kakɛɛ sʋ kusee kɩ kyɔ kɩkɔɔlɛ.’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Maa tɔwɛ kanɩn lʋwɛ mʋ, maa bamʋ kpini ba muŋa amulii sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Nɩɩ bamʋ kpini ba taa ansikyu biri mʋ tɔ fwaala mʋ.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Kʋtɔ mʋ nɩɩ ku duŋi bamʋ ɩbʋlɛ tɔ gaa mʋ, ɩ gyɛ maa tɔwɛ bamʋ yɛ, ba man bɩla yɛ ba wu abaa. Nɩɩ ba sun mʋ ɔkpa kpee ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ ku du fɛɛ pantuu mʋ asɛ.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.