Atos 20

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɔlanba mʋ kamaa mʋ, Pɔɔlɩ sun tɩɩ Krisito akɔɔlɛ‐gyipu mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ waa bamʋ, kala bamʋ, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kpee Masedoniya.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ɔ natɛ tʋtɔ kyaabɔɔ, ɛɛ tɔwɛ abwaarɛsɩn yɛgɛ ɛɛ tɔwɛ ɛɛ waa asa, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kpee Akiya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Nɩɩ ɔ kyɩna tʋtɔ ɩbwaayɩ ɩsa. Amaa saŋa mʋ nɩɩ ɔ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ee biti o kpee Siriya ɔsʋwʋlɛ sʋ, nɩɩ ɔ bɩɩ fɛɛ Gyiwu abi ba ŋmina asɩn lɩɩ mʋ sʋ. Ɩmʋ sʋ ɔ kyɛɛgɛ mʋ nfɛɛrɛ bwii kamaa naa bɔla lɩɩ Masedoniya.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Asa mʋ nɩɩ ba buu mʋ kpee ɩ gyɛ Piru mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Bereya mu‐bii‐nyɩnsa Sofata, maa Arisitako maa Sekundu mʋ nɩɩ ba lɩɩ Tesalonika, yɛ Gayusi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Debe, yɛ Timoti, taa tii Tikiku maa Tirofimu mʋ nɩɩ ba lɩɩ Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Asa anɩmʋ ɩ gyankpaa naa gyoo anɛ Trowa kadɛ tɔ.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Amaa Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ mʋ nɩɩ ɩ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa kamaa tɔ mʋ, an bɔla nkyu sʋ lɩɩ Filipi. Lɩɩ nkɛ nnuu kamaa mʋ, an naa tu bamʋ Trowa. Nɩɩ an gyii nkɛ nsunɔ tʋtɔ.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Nkɛ nsunɔ tɔ kakɛ gyankpaasa mʋ, an ba gyaŋɛ kɛ an gyii Ɔnyɩrɩpɛ agyitɔ mʋ. Pɔɔlɩ maa biti fɛɛ lɩɩkaakɛ ɔ lɩɩ Krisito abi kʋbʋ mʋ asɛ sʋ mʋ, ɔ kyaga sʋ tɔwɛ abwaarɛsɩn mʋ naa fʋʋ halɩɩ kiyiridi nsana.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ɩfɩtɩla ɩ kyɔ abansʋrʋ obu mʋ nɩɩ an gyaŋɛ kɩmʋ tɔ mʋ.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Nɩɩ kɩyaafɔlɛ kʋ bʋ tʋtɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Yutiku. Ɔ tɛ nfansɩrɛ sʋ ee nu asɩn mʋ yɛgɛ ɛɛ gyɔɔsɛ. Kpalɩ fɛɛ Pɔɔlɩ maa tɔwɛ kyɛɛrɛɛ sʋ mʋ, ɔ taa dɛ nsɩɩrɛ nɩɩ ɔ lɩɩ abansʋrʋ mʋ nɩɩ kɩ gyan sʋ kɩsasapʋ mʋ sʋ ba tɩyɛ kasɛ, nɩɩ o wu.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Nɩɩ Pɔɔlɩ kpɩlɩgɛ ba mʋ asɛ, ba bun mʋ sʋ, taa mʋ abaa kyaabɔɔ mʋ, nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Fan man yɛgɛ ɩ tɔɔrɔɔ fanɛ, ɔ san ɛɛ fʋʋtɛ.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Nɩɩ Pɔɔlɩ bwii dii kpee abansʋrʋ mʋ sʋ, naa kpɛɛ bodobodo wɛ. Nɩɩ o bwii kyaga mʋ katɔwɛ sʋ naa fʋʋ kayɩkɛ, nɩɩ ɔ lɩɩ tʋtɔ kyʋn.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Nɩɩ asa mʋ ba taa kɩyaafɔlɛ mʋ nɩɩ ɔ san ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ kpee kewu. Nɩɩ asa mʋ nkɔlɔ i fuuli bamʋ. Pɔɔlɩ kɩnatɛ sasapʋ|src="Paul3-BW_4Nawuri.eps" size="span" loc="Acts 18:23–21:17" ref="18:23–21:17"
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 An gyankpaa naa taa ɔkʋlɩ lala fɛɛ pantuu bɔla nkyu sʋ kpee Asosi. Tʋtɔ nɩɩ an kpee a naa taa Pɔɔlɩ. Lɩɩ fɛɛ ɔ wʋla tɔwɛ yɛ ee biti ɔ taa ayaa tɔ naa fʋʋ tʋtɔ.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 An naa mʋ a naa gyaŋɛ Asosi mʋ, an taa mʋ, nɩɩ an ba Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ɩmʋ lɩɩkaakɛ mʋ, an lɩɩ tʋtɔ bɔla nkyu sʋ ba Kiyo. Nɩɩ ɩmʋ kayɩ maa bɩla kɛ mʋ, an faa nkyu kpee Samosi, nɩɩ kakɛ sasapʋ mʋ, an naa fʋʋ Miletu.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pɔɔlɩ waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ ɔ mɛɛ yɛ ɔ yɩlɛ Efeso, kɛ ɔ man nyɛ ee nyita saŋa Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ. Lɩɩ fɛɛ ee biti bilen, fɛɛ nɩɩ ɔ taalɛ mʋ, o loo Gyerusalem Pentekosi kensi‐gyii kakɛ.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Saŋa mʋ nɩɩ an fʋʋ Miletu mʋ, Pɔɔlɩ sun tɩɩ Efeso Krisito abi kʋbʋ abɩlɩsa mʋ.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ba maa ba mʋ asɛ mʋ, ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fen nyi kanan mʋ nɩɩ n kyɩna yɛ fanɛ, lɩɩ kakɛ gyankpaasa mʋ nɩɩ n ba fanɛ asɛ Asiya ofuli sʋ nfɩɩ.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Nɩɩ n bɩya mɛ n‐yɩɩ kasɛ taa ansi‐kyu, yɛ awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ n gyii lɩɩ ɩkpa libi mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba biti mɛ mʋ sʋ kpini sun Ɔnyɩrɩpɛ kusun.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Nɩɩ fan nyi fɛɛ n man taa kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti kɩ kyɛ fanɛ tɔ mʋ baala fanɛ sʋ. Amaa n tɔwɛ abwaarɛsɩn nɩɩ n kaapʋ fanɛ alandɛ sʋ yɛ akpaara sʋ.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 N lɛɛ asɩn mʋ kesintin tɔwɛ Gyiwu abi yɛ Giriki abi fɛɛ ɩ dagaa fɛɛ ba kyɛɛgɛ bamʋ nfɛɛrɛ, kɛ ba bwii ba Ɩbwaarɛ asɛ, kɛ ba kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu gyii.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ, ɩ fʋʋ fɛɛ n kpee Gyerusalem fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ tɔwɛ waa mɛ mʋ, amaa n mee nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ ki biti kɩ waa mɛ tʋtɔ.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Kʋtɔ mʋ nɩɩ n nyi ɩ gyɛ fɛɛ, kadɛ kʋmaa mʋ nɩɩ n kpee mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɩ da mi kumu tɔ fɛɛ awʋrʋfɔ yɛ obu kitii ɩ dɛ i gyoo mɛ.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Amaa man taa mɛ nkpa tɩɩ sɛhn, nɩɩ n mɛɛ kɩɩ mɛ n‐yɩɩ fɛɛ n gyɛ kʋtɔ kʋ. Amɔɔ n kyaga mɛ kɩnatɛ sʋ, kɛ n waa kusun mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu taa sa mɛ mʋ lʋwɛ. Ɩmʋ ɩ gyɛ fɛɛ n lɛɛ Ɩbwaarɛ kabwaala Asɩn danbɩrasa mʋ kesintin kaapʋ.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Nɩɩ nbɩɩnbɩɩ n nyi fɛɛ fanɛ tɔ bamʋ nɩɩ n natɛ tɔwɛ sʋsʋ kuwura‐gyii asɩn sa mʋ, fanɛ ɔkʋ man bɩla yɛ o wu mi ansi tɔ.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ɩmʋ sʋ ndaga, n lɛɛ n tɔwɛ fanɛ kesintin yɛ nɩɩ fanɛ ɔkʋ kan ɔ mɛɛ nyɛ nkpa kakpaa mʋ, ɩ man lɩɩ mɛ asɛ.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Lɩɩ fɛɛ n man taa Ɩbwaarɛ asɩn kʋ baala fanɛ sʋ, amaa n lɛɛ kʋtɔ kʋmaa tɔwɛ fanɛ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ɩmʋ sʋ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔkɩɩsʋpʋ ɩɩ kɩɩ mʋ nbʋlʋpʋ sʋ mʋ, fan kɩɩ fanɛ n‐yɩɩ sʋ yɛ asa mʋ nɩɩ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ taa waa fanɛ abaa tɔ, yɛ fan kɩɩ sʋ mʋ danbɩrasa. Fan bɩla Krisito abi kʋbʋ mʋ nɩɩ ɔ taa mʋ gbaa‐gbaa nkalan sɔɔ mʋ.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Nɩɩ n nyi fɛɛ nɩɩ n kan kpee kamaa tɔ mʋ, akuntun bee biti ba be loo fanɛ tɔ, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba yɛgɛ nbʋlʋpʋ mʋ.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Saŋa kʋ ii biti ɔ ba nɩɩ fanɛ tɔ akʋ bee biti ba kʋsʋ yɩlɛ tɩn atɩntɩnsa biliŋaa asɩn mʋ, kɛ ba bɩɩtɛ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ ba be buu bamʋ.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Ɩmʋ sʋ fan kɩɩ fanɛ n‐yɩɩ sʋ danbɩrasa, kɛ fan nyiŋi fɛɛ nsu nsa mʋ nɩɩ n maa fanɛ an kyɩna mʋ, n sʋ ansikyu n da fanɛ ɔkʋmaa nɩmʋ kumu tɔ kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Nbɩɩnbɩɩ n sʋ fanɛ n waa Ɩbwaarɛ kɩbaa tɔ yɛ mʋ kabwaala asɩn tɔ. Mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ fan dan, kɛ ɔ sa fanɛ mu kusee yɛ mʋ asa mʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ yɩla kpini.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Nɩɩ mi ansi ɩ man payɩ ɔkʋ suwa abɛɛ mu gbiti abɛɛ mʋ kaalɛ sʋ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan nyi fɛɛ mɛ abaa nɩmʋ nɩɩ n sʋ n sun n nyɛ maa mɛ tɔɔmaa ana atɔ mʋ nɩɩ i tiri anɛ.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Kʋtɔ kʋmaa tɔ mʋ, n kaapʋ fanɛ fɛɛ ɩ dagaa fan waa kusun ɔlʋn sʋ kanɩn kyɛ atiripu tɔ. Kɛ fan nyiŋi Ɔnyɩrɩpɛ Yesu kɔnɔ tɔ asɩn mʋ yɛ, ‘Kakɛɛ sʋ kusee kɩ kyɔ kɩkɔɔlɛ.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Maa tɔwɛ kanɩn lʋwɛ mʋ, maa bamʋ kpini ba muŋa amulii sʋ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Nɩɩ bamʋ kpini ba taa ansikyu biri mʋ tɔ fwaala mʋ.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Kʋtɔ mʋ nɩɩ ku duŋi bamʋ ɩbʋlɛ tɔ gaa mʋ, ɩ gyɛ maa tɔwɛ bamʋ yɛ, ba man bɩla yɛ ba wu abaa. Nɩɩ ba sun mʋ ɔkpa kpee ɔkʋlɩ lala mʋ nɩɩ ku du fɛɛ pantuu mʋ asɛ.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.