Atos 17

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saŋa mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ maa Silasi ba bɔla lɩɩ Amfipolisi yɛ Apoloniya ndɛ tɔ mʋ, ba naa fʋʋ Tesalonika kadɛ tɔ, katɩn mʋ nɩɩ Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa bʋ mʋ.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ wʋla ɛɛ waa mʋ, Pɔɔlɩ kpee ɔgyaŋɛkpa mʋ tɔ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ abwaarɛsɩn sa bamʋ nkɛ fʋʋtɛsa akɛ kanɩn ɩlɩɩ ɩsa.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Pɔɔlɩ lɛɛ kaapʋ tɔ fɛɛ, “Ɩ dagaa fɛɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ Wʋla lɛɛ mʋ o gyii awʋrʋfɔ, kɛ o wu kɛ ɔ bɩla kyiŋi.” Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Yesu mʋ nɩɩ n tɔwɛ fanɛ mʋ asɩn falɛ ɩ gyɛ Ɔmʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ Wʋla lɛɛ mʋ.”
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Gyiwu abi mʋ akʋ yɛ Giriki abi mʋ nɩɩ ba sɩlɛ Ɩbwaarɛ mʋ, yɛ akyɩɩ mʋ nɩɩ ba sʋ bɛɛrɛɛ kadɛ mʋ tɔ mʋ kpini ba kɔɔlɛ Pɔɔlɩ asɩn mʋ kyula yɛ ɩ gyɛ kesintin nɩɩ ba buu bamʋ. Pɔɔlɩ kɩnatɛ nyɔsapʋ|src="Paul2-BW_4Nawuri.eps" size="span" loc="Acts 13:1–14:28" ref="15:36–18:22"
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Amaa Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba san mʋ ba nyɛ kayɩɩ basa. Nɩɩ ba kpee kɩgya tɔ naa biti asa gyaga. Nɩɩ ba be tii bamʋ n‐yɩɩ sʋ, nɩɩ ba piili bɛɛ waa ɩlawʋ kadɛ mʋ tɔ. Nɩɩ ba kpala kpee Yasin ayɛ ba naa biti Pɔɔlɩ maa Silasi, kɛ ba kɩtaa bamʋ ba sakyɔ mʋ tɔ.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Amaa ba maa man wu bamʋ mʋ, ba kɩtaa Yasin maa Yesu akɔɔlɛ‐gyipu akʋ bɩya bamʋ kadɛ mʋ abɩlɩsa ansi tɔ. Nɩɩ ba kuusi yɛ, “Ba nɩmʋ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ba biliŋaa dulinyaa bee bun mʋ, ba ba nfɩɩ.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Nɩɩ Yasin kɔɔlɛ bamʋ waa mʋ kɩkpaara sʋ. Bamʋ kpini ba fɔyɩ Owura lala Kasaro kɔnɔsa nbara, nɩɩ ba tɔwɛ yɛ Owura pʋpwɛ kʋ bʋ tɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Yesu.”
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Sakyɔ mʋ yɛ kadɛ abɩlɩsa mʋ ba maa nu falɛ asɩn mʋ, ɩ tɔɔrɔɔ bamʋ gaa.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Nɩɩ ba yɛgɛ Yasin maa mʋ tɔmaa ana ba ka afulee mʋ nɩɩ ɩ dagaa, nɩɩ ba yɛgɛ bamʋ.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Kanɩn kakɛ maŋa kagyanbwɛ, nɩɩ Yesu akɔɔlɛ‐gyipu ba sun Pɔɔlɩ maa Silasi kpee Bereya kadɛ tɔ. Ba maa fʋʋ tʋtɔ mʋ ba kpee Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Asa mʋ nɩɩ ba bʋ Bereya mʋ nfɛɛrɛ ɩ dɛ kasɛ ɩ kyɔ bamʋ nɩɩ ba bʋ Tesalonika. Lɩɩ fɛɛ ba taa bamʋ nkɔlɔ kpini kɔɔlɛ asɩn mʋ yɛgɛ bɛɛ bɩla bɛɛ kɩɩ Ɩbwaarɛ Asɩnkyan yɩlasa mʋ tɔ, kakɛ kʋmaa bɛɛ kɩɩ yɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ mʋ ɩ bʋ tɔ kanɩn.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Kanɩn sʋ Gyiwu abi damantɛ yɛ Giriki akyɩɩ mʋ nɩɩ ba sʋ bɛɛrɛɛ yɛ anyɩn gaalaagaa ba kɔɔlɛ asɩn mʋ gyii.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Saŋa mʋ nɩɩ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ Tesalonika ba nu yɛ Pɔɔlɩ bʋ Bereya ɛɛ tɔwɛ abwaarɛsɩn mʋ, ba ba tʋtɔ, bee fun bɛɛ waa asa mʋ.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Nɩɩ Yesu akɔɔlɛ‐gyipu mʋ ba waa bilen taa Pɔɔlɩ kpee kebunɔ, amaa Silasi maa Timoti ba sii Bereya kadɛ tɔ.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Nɩɩ anyɩn mʋ nɩɩ ba sun Pɔɔlɩ ɔkpa mʋ, ba sun mʋ ɔkpa kpee Antensi. Nɩɩ Pɔɔlɩ kala bamʋ fɛɛ Silasi maa Timoti ba waa bilen ba tu mʋ Antensi.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Saŋa mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ gyoo Silasi maa Timoti Antensi mʋ, maa wu fɛɛ ɩdakpa ɩ bɔla kadɛ mʋ tɔ mʋ, nɩɩ ɩ tɔɔrɔɔ mʋ gaa.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Ɩmʋ sʋ saŋa kʋmaa mʋ nɩɩ o kpee Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɔgyaŋɛkpa mʋ, maa Gyiwu abi yɛ Giriki abi mʋ nɩɩ ba sɩlɛ Ɩbwaarɛ mʋ bee gyii abwaarɛsɩn mʋ ɩmɔɔrɛ. Kanɩn sʋ nɩɩ ee kpee kɩgya tɔ kakɛ kʋmaa yɛgɛ maa asa bee gyii ɩmɔɔrɛ.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Nɩɩ Epikuriyan ɩwʋlɛ anyipu kʋbʋ yɛ Sitoki ɩwʋlɛ anyipu kʋbʋ bee piili bee gyii Pɔɔlɩ ɩmɔɔrɛ. Mʋ katɔwɛ mʋ tɔ mʋ, Pɔɔlɩ ɩ tɔwɛ asɩn danbɩrasa lɩɩ Yesu maa mu kiwu kyiŋi asɩn. Nɩɩ bamʋ akʋ ba taasɛ yɛ, “Mɩnɛ nɩɩ nyɩmɩsa gyaga nɩmʋ ii biti ɔ kaapʋ?” Nɩɩ akʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “I du fɛɛ ɛɛ kaapʋ akʋ ɩdakpa asɩn nɩn.”
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Nɩɩ ba kɩtaa Pɔɔlɩ taa mʋ kpee Aropago ɔgyaŋɛkpa abɩlɩsa ansi tɔ. Nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fʋ taalɛ tɔwɛ anɛ kɩkaapʋ pʋpwɛ mʋ nɩɩ fʋ bɩya mʋ?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Asɩn mʋ nɩɩ fʋ sʋ fʋ bɩya anɛ mʋ ɩ gyɛ anɛ asʋ tɔ asɩn pʋpwɛ. Ɩmʋ sʋ ba kaapʋ anɛ ɩmʋ kasɛ.”
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Antensi abi yɛ afɔ mʋ nɩɩ ba bʋ kadɛ mʋ tɔ mʋ gaalaagaa ba mɛɛ waa sɛhn tii asɩn pʋpwɛ mʋ kunu sʋ yɛ ɩmʋ katɔwɛ sʋ.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Ɩmʋ sʋ nɩɩ Pɔɔlɩ kʋsʋ yɩlɛ Aropago ngyaŋɛ mʋ tɔ, tɔwɛ yɛ, “Antensi anyɩn, n wu fɛɛ ɔkpa kʋmaa sʋ mʋ, kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ fen sun mʋ, fɛn sʋ kensi payɩ fen sun mʋ.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Lɩɩ fɛɛ n maa naa kadɛ mʋ tɔ mʋ, n wu atɔ mʋ nɩɩ fen muŋa fen sun. Nɩɩ n wu saraga kaswɩɩ mʋ nɩɩ bɛ kyʋrɔɔ kɩmʋ sʋ yɛ, ƖBWAARƖ MƲ NƖƖ AN MAN NYI MƲ MƲ LƐƐ. Ɩmʋ sʋ ɔmʋ nɩɩ fen sun, nɩɩ fen mee nyi mʋ mʋ, mʋ asɩn nɩɩ n biti n tɔwɛ fanɛ.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 “Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ tʋʋ dulinyaa yɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ kɩ bʋ kɩmʋ tɔ mʋ, mʋ ɩ gyɛ sʋsʋ yɛ kasɛ Ɔnyɩrɩpɛ. Ɔ mɛɛ kyɩna kʋtɔ mʋ nɩɩ ba taa abaa pɔyɩ mʋ tɔ.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Kʋtɔ kʋ kɩ man bʋ tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ mɛɛ taalɛ waa, nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ nyɩmɩsa ɔ waa sa mʋ. Lɩɩ fɛɛ mʋ ɩ sa nyɩmɩsa nkpa yɛ ɔ fʋʋtɛ yɛ kʋtɔ kʋmaa nɩmʋ.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Ɔ tʋʋ nyɩmɩsa kʋlʋn nɩɩ ɔ bɔla mʋ sʋ nɩɩ ɔ tʋʋ ndɛndɛmandɛ kpini, nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ ba kyɩna dulinyaa ɩsʋwʋlɛ mʋ sʋ kpini. Ɩbwaarɛ wʋla ŋmina yɩla opula mʋ nɩɩ asa ba kyɩna yɛ ɩmʋ saŋa.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ waa ɩnɩmʋ nɩn, lɩɩ fɛɛ ee biti fɛɛ asa ba kɩɩ biti mʋ kɛ ba wu mʋ. Amaa yɛgɛ ɔ man bʋ kata yɛ anɛ tɔ ɔkʋ.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Nɩɩ mʋ sʋ nɩɩ an sʋ nkpa, nɩɩ an taalɛ an naa yɛgɛ an bʋ tɔ falɛ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ fanɛ ɔlʋn‐bɩɩpʋ kʋ tɔwɛ yɛ, ‘Anɛ gbaa anɛ an gyɛ mu‐bii ana nɩn’.
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 “Nɩɩ ɩ gyɛ kesintin fɛɛ anɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mu‐bii ana bɩrɛ mʋ, an man kan fɛ nfɛɛrɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ keduli du fɛɛ suwa abɛɛ gbiti abɛɛ kubuu nɩɩ nyɩmɩsa taalɛ taa mʋ kanyaasɩn yɛ adawʋ pɔyɩ mʋ fɛɛ ɔdakpa.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Dɩdaa mʋ Ɩbwaarɛ man taa asa kimennyi waa sɛhn, amaa nbɩɩnbɩɩ ɔ sa asa kpini kɔnɔsa katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ba bʋ fɛɛ ba yɛgɛ alibi kɩwaa.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Lɩɩ fɛɛ ɔ lɛɛ kakɛ yɩla mʋ nɩɩ ee biti ɔ bɔla ɔnyɩn mʋ nɩɩ ɔ wʋla lɛɛ mʋ kɛ ɔ talɛ ɔkʋmaa nɩmʋ kesintin ɔkpa sʋ. O kyiŋi kanɩn nyɩmɩsa maŋa lɩɩ lewu tɔ, waa kanɩn kaapʋ sa asa kpini yɛ ɩnɩmʋ ii biti ɩ waa.”
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Ba maa nu Pɔɔlɩ asɛ lɩɩ kelewu kyiŋi asɩn mʋ, akʋ ba waa mʋ ahin‐sɩn, nɩɩ akʋ mɔɔ ba tɔwɛ mʋ yɛ, “An biti fɛɛ fu bwii tɔwɛ anɛ kanɩn asɩn nɩmʋ.”
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Nɩɩ Pɔɔlɩ lɩɩ ɔgyaŋɛkpa mʋ.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Nɩɩ anyɩn akʋ ba buu mʋ nɩɩ ba kɔɔlɛ Yesu gyii. Bamʋ akʋ atɩɩ ɩ gyɛ Diyonisi mʋ nɩɩ ɔ gyɛ Aropago kʋbʋ mʋ tɔ ɔkʋ, yɛ ɔkyɩɩ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Damarisi, yɛ asa mʋ akʋ.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.