Atos 16

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nɩɩ Pɔɔlɩ maa Silasi ba ba Debe, nɩɩ ba lɩɩ tʋtɔ kpee Lisitira. Tʋtɔ maa nɩɩ ba wu Yesu obuupu kʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Timoti. Nɩɩ mu‐nyi gyɛ Gyiwu obii mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ Krisito gyii, amaa mʋ‐sɛ bɩrɛ gyɛ Giriki obii nɩn.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Krisito akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ Lisitira yɛ Ikoniyum mʋ, ba tɔwɛ Timoti n‐yɩɩ sʋ asɩn danbɩrasa.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ɩmʋ sʋ Pɔɔlɩ ii biti fɛɛ ɔ taa Timoti buu mʋ n‐yɩɩ kpee ɔkpa. Nɩɩ Gyiwu abi mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ sʋ mʋ, ɔ tɩn Timoti oduu, lɩɩ fɛɛ bamʋ kpini be nyi fɛɛ Timoti mʋ‐sɛ maa gyɛ Giriki obii nɩn.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ba maa naa ndɛ sʋ mʋ, bɛɛ kaapʋ bamʋ kɔnɔsa mʋ nɩɩ Krisito asunpu mʋ yɛ abɩlɩsa mʋ nɩɩ ba bʋ Gyerusalem ba sa bamʋ fɛɛ ɔsa kʋmaa o buu ɩmʋ.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Ɩmʋ sʋ Krisito abi ba nyɛ ɔlʋn kɩkɔɔlɛ‐gyii tɔ, yɛgɛ kakɛ kʋmaa bɛɛ nyɛ akyɔ bee tii sʋ.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Nɩɩ Pɔɔlɩ maa mʋ bɩrɩsa ana ba bɔla Firigiya maa Galati ifuli sʋ kyʋn, lɩɩ fɛɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ man sa bamʋ ɔkpa fɛɛ ba tɔwɛ abwaarɛsɩn Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Saŋa mʋ nɩɩ ba fʋʋ Misiya ngyaŋɛ mʋ, ba kpan bamʋ n‐yɩɩ fɛɛ ba faa loo Bitiniya, amaa Yesu Kayaayu mʋ man sa bamʋ ɔkpa.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Ɩmʋ sʋ ba lɩɩ Misiya kpee Trowa kadɛ tɔ.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Ɩmʋ kagyanbwɛ mʋ, Pɔɔlɩ nyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ. O wu Masedoniya ɔnyɩn kʋ maa yɩlɛ ɛɛ kʋlɛ mʋ yɛ, “Faa ba Masedoniya, ba kyɛ anɛ tɔ.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Saŋa mʋ nɩɩ Pɔɔlɩ wu ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ, opula maŋa tɔ nɩɩ an kʋʋla anɛ n‐yɩɩ an biti a kpee Masedoniya. Lɩɩ fɛɛ an kɔɔlɛ kyula fɛɛ Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ ɩ tɩɩ anɛ yɛ a naa tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ sa bamʋ.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 An lɩɩ Trowa kyɩna nkyu sʋ yii sʋ kpee Samotiri. Ɩmʋ lɩɩkaakɛ mʋ, nɩɩ an fʋʋ Neyapoli.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Nɩɩ an lɩɩ tʋtɔ kyaga sʋ natɛ kpee Filipi mʋ nɩɩ kɩ gyɛ Masedoniya kabaafʋn kʋ kadɛ lala, nɩɩ tʋtɔ bʋ Roma abi kasɛ. An gyii tʋtɔ nkɛ nkʋ.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Nɩɩ kakɛ fʋʋtɛsa akɛ mʋ an lɩɩ kadɛ mʋ tɔ kpee ɔlɩɩkaa. An waa nfɛɛrɛ fɛɛ an biti an wu kabwaarɛ‐kʋlɛ opula. A maa wu kʋkʋ mʋ, an kyɩna piili an tɔwɛ an sa akyɩɩ mʋ nɩɩ ba ba gyaŋɛ tʋtɔ mʋ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Akyɩɩ mʋ nɩɩ bee nu asɩn mʋ bɛɛ tɩɩ bamʋ tɔ ɔkʋ yɛ Lidiya, nɩɩ ɔ gyɛ ataa kɩrɩman‐kyu ɔfɛpʋ nɩɩ ɔ lɩɩ Tatira kadɛ lala tɔ nɩɩ ɔ sɩlɛ Ɩbwaarɛ. Nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ bugi mʋ kɔkɔlɔ tɔ, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ Pɔɔlɩ asɩn mʋ gyii.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Saŋa mʋ nɩɩ an gyee maa mʋ kɩkpaara sʋ abi kpini Ɩbwaarɛ kekyugyee mʋ, ɔ tɩɩ anɛ ba mʋ ayɛ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ anɛ yɛ, “Nɩɩ fan kɩɩ mɛ fɛɛ n kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ gyii bɩrɛ, fan ba kyɩna mɛ kɩkpaara sʋ.” Nɩɩ ɔ dan mata sʋ halɩɩ an kyula naa kyɩna mʋ asɛ.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Kakaakʋ an maa kpee kabwaarɛ‐kʋlɛ opula mʋ, an gyaŋa kɩnyɛ kibite mʋ nɩɩ ɔ sʋ kabwɩɩ libi. Nɩɩ ɛɛ kpalɩ ee wu asɩn mʋ nɩɩ ii biti ɩ ba, yɛgɛ ɛɛ nyɛ afulee gaa ɛɛ sa mʋ wuya ana.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Nɩɩ kebii kyɩɩsa‐bi nɩmʋ buu anaa Pɔɔlɩ, yɛgɛ ee kuusi ɛɛ tɔwɛ yɛ, “Asa anɩmʋ ba gyɛ Ɩbwaarɛ lala mʋ nɩɩ ɔ bʋ sʋsʋ mʋ ayaafɔlɛ. Nɩɩ bɛɛ tɔwɛ fanɛ ɔkpa mʋ nɩɩ fen biti fan bɔla sʋ nyɛ kamɔlɩgɛ.”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Ɔ maa sʋ ɛɛ tɔwɛ asɩn nɩmʋ kakɛ kʋmaa. Amaa kamaa tɔ mʋ kibite mʋ asɩn mʋ i fii Pɔɔlɩ, nɩɩ o biliŋi tɔwɛ kabwɩɩ libi mʋ yɛ, “N tɔwɛ fʋ yɛ, lɩɩ Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ, lɩɩ mʋ tɔ.” Nɩɩ opula tɔ nɩɩ kabwɩɩ libi mʋ lɩɩ mʋ tɔ.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Amaa saŋa mʋ nɩɩ kebii kyɩɩsa‐bi mʋ wuya ana, ba wu fɛɛ ba man bɩla ba sʋ tamaa mʋ nɩɩ ba nyɛ afulee lɩɩ mʋ sʋ mʋ, ɩmʋ sʋ ba kɩtaa Pɔɔlɩ maa Silasi nɩɩ ba bɩɩtɛ bamʋ kpee asɩn ogyikpa alʋnpʋ mu ansi tɔ.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Nɩɩ ba taa bamʋ ba asɩn agyipu abɩlɩsa asɛ nɩɩ ba tɔwɛ yɛ, “Anyɩn anɩmʋ ba gyɛ Gyiwu abi nɩn nɩɩ bee biti ba boyi anɛ kadɛ,
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 yɛgɛ bɛɛ kaapʋ anɛ atɔ pʋpwɛ mʋ nɩɩ ɩ man dagaa anɛ Roma abi fɛɛ a buu abɛɛ a waa.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Nɩɩ sakyɔ mʋ nyaŋɛ tɔ ba tii Pɔɔlɩ maa Silasi waa tɔ, nɩɩ asɩn agyipu mʋ ba sa ɔkpa fɛɛ ba bugi bamʋ ɩkaalɛ mʋ kɛ ba tɩŋɛ bamʋ.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Saŋa mʋ nɩɩ ba tɩŋɛ bamʋ lʋwɛ mʋ, ba taa bamʋ naa tii obu. Nɩɩ ba sa ɔmʋ nɩɩ ee kun obu mʋ sʋ kɔnɔ yɛ, ɔ kɩɩ bamʋ sʋ danbɩrasa.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Ba maa sa mʋ kɔnɔ lʋwɛ mʋ, ɔ taa bamʋ naa tii nsana tɔ obu mʋ tɔ, taa agbeeleebi ŋmina bamʋ ayaa kyaga kigbilin.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Amaa kiyiridi nsana mʋ, Pɔɔlɩ maa Silasi bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ yɛgɛ bɛɛ bɩɩ ɩlʋn bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ, yɛgɛ bamʋ nɩɩ ba tii obu mʋ gbaa bee nu bamʋ asɛ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Nɩɩ opula maŋa tɔ nɩɩ kasɛ ki gyingyen nɩɩ obu mʋ gyingyen naa lɩɩ halɩɩ kɩmʋ kasɛ. Nɩɩ saŋa maŋa tɔ obu mʋ ɩpʋnʋ i tigi nɩɩ agbeeleebi mʋ nɩɩ ba taa ŋmina bamʋ ɔkʋmaa mʋ ɩ saŋɛ.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Saŋa mʋ nɩɩ obu tiipu okunpu kyiŋi wu fɛɛ ɩpʋnʋ mʋ i tigi mʋ ɔ bɩɩtɛ deebi lɛɛ nɩɩ ee biti fɛɛ ɔ mɔɔ mʋ n‐yɩɩ, o nyi fɛɛ obu atiipu mʋ ba lɩɩ sɩlɛ nɩn.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Amaa Pɔɔlɩ pʋntɛ mʋ sʋ yɛ, “Man waa fʋ n‐yɩɩ sɛhn, anɛ kpini a bʋ tɔ.”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Nɩɩ okunpu mʋ biti fɩtɩla, sɩlɛ taa kufuu yɛ kɩkyɩkya ba tɩyɛ Pɔɔlɩ maa Silasi ayaa tɔ.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ ba kewu taasɛ bamʋ yɛ, “Anyɩn, mɩnɛ ɩ dagaa n waa kɛ n nyɛ kamɔlɩgɛ?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Nɩɩ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Kɔɔlɛ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu gyii kɛ faa fʋ kɩkpaara sʋ abi fan nyɛ kamɔlɩgɛ.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Nɩɩ ba tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ mʋ asɩn sa mʋ yɛ bamʋ nɩɩ ba bʋ mʋ kɩkpaara sʋ kpini.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Kanɩn kagyanbwɛ saŋa maŋa tɔ nɩɩ okunpu mʋ taa Pɔɔlɩ maa Silasi lɩɩ naa nyɛɛ bamʋ ɩlɔ. Nɩɩ kanɩn opula maŋa tɔ nɩɩ ba gyee maa mʋ kɩkpaara sʋ abi kpini Ɩbwaarɛ kekyugyee.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Tʋtɔ nɩɩ obu atiipu okunpu mʋ taa bamʋ kpee mʋ kɩkpaara sʋ naa dɩŋa agyitɔ sa bamʋ. Nɩɩ maa mʋ kɩkpaara sʋ abi kpini ansi i gyii lɩɩ ba maa kɔɔlɛ Ɩbwaarɛ gyii mʋ sʋ.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Amaa ɩ maa ba ŋmaŋɛ tɔ mʋ, asɩn agyipu mʋ ba sun Apurusi yɛ ba naa tɔwɛ okunpu mʋ yɛ, “O tigi anyɩn mʋ kɛ ba natɛ.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Nɩɩ okunpu mʋ tɔwɛ Pɔɔlɩ yɛ, “Asɩn agyipu mʋ ba sa kɔnɔ yɛ, n tigi faa Silasi. Ɩmʋ sʋ fɛn taalɛ natɛ kayɩɩ yuuli tɔ.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Amaa nɩɩ Pɔɔlɩ tɔwɛ Apurusi mʋ yɛ, “Ba kɩtaa anɛ ba man gyii anɛ asɩn nɩɩ ba dayɩ anɛ sakyɔ tɔ, yɛgɛ an gyɛ Roma abi nɩɩ ba kɩtaa anɛ tii. Nɩɩ bee biti ba lɛɛ anɛ lɩɩ nfɩɩ asiri tɔ? Ayee! Kanɩn sʋ yɛgɛ bamʋ gbaa‐gbaa bamʋ ba ba lɛɛ anɛ.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Nɩɩ Apurusi mʋ ba kpee naa tɔwɛ asɩn agyipu mʋ. Nɩɩ ba maa nu fɛɛ Pɔɔlɩ maa Silasi ba gyɛ Roma abi mʋ, kufuu kɩ kɩtaa bamʋ.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Ɩmʋ sʋ asɩn agyipu mʋ ba ba kɩtaa bamʋ ayaa tɔ. Nɩɩ ba lɛɛ bamʋ lɩɩ obu tiisa mʋ tɔ, kʋlɛ bamʋ yɛ ba lɩɩ kadɛ mʋ tɔ.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Nɩɩ Pɔɔlɩ maa Silasi ba maa lɩɩ obu tiisa mʋ tɔ mʋ, ba kpee Lidiya kɩkpaara sʋ. Tʋtɔ nɩɩ ba naa tu Krisito abi mʋ, nɩɩ ba tɔwɛ waa bamʋ. Nɩɩ ba lɩɩ tʋtɔ kyʋn.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.