Atos 15
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH
1 Amaa asa akʋ ba lɩɩ Gyudeya ba Antiyoki, nɩɩ ba ba bɛɛ kaapʋ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ yɛ, nɩɩ ba kan man tin bamʋ iduu fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Mosesi nbara ɩ kaapʋ mʋ, ba mɛɛ yɛ ba nyɛ kamɔlɩgɛ.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Nɩɩ ɩnɩmʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ bɩɩtɛ yɛ kamɔɔrɛ‐gyii kɩ ba Pɔɔlɩ maa Banabasi yɛ asa mʋ nsana. Ɩmʋ sʋ ba lɛɛ Pɔɔlɩ maa Banabasi yɛ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ akʋ fɛɛ ba kpee Gyerusalem naa wu Krisito asunpu yɛ abɩlɩsa lɩɩ kamɔɔrɛ‐gyii mʋ sʋ.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Nɩɩ Krisito abi kʋbʋ mʋ ba lɛɛ bamʋ ɔkpa. Ba maa kpee mʋ ba bɔla lɩɩ Fonesiya yɛ Samariya. Yɛgɛ bɛɛ tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ ba kɔɔlɛ Krisito gyii mʋ. Nɩɩ ɩ waa akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba bʋ tʋtɔ mʋ ɔkɔn.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Saŋa mʋ nɩɩ ba fʋʋ Gyerusalem mʋ, Krisito abi kʋbʋ yɛ Krisito asunpu yɛ kʋbʋ mʋ bamʋ abɩlɩsa mʋ ba waa bamʋ nsa‐nsa. Nɩɩ Pɔɔlɩ maa Banabasi ba lɛɛ tɔwɛ bamʋ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla bamʋ sʋ waa mʋ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Amaa Farasii kʋbʋ mʋ tɔ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ akʋ ba kʋsʋ yɩlɛ tɔ yɛ, “Ɩ dagaa fɛɛ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi, nɩɩ ba kɔɔlɛ Krisito gyii mʋ, ba maa tɩŋɛ iduu fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Mosesi nbara mʋ ɩ kaapʋ tɔ mʋ.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Kanɩn sʋ Krisito asunpu mʋ yɛ abɩlɩsa mʋ ba gyaŋɛ kɛ ba taa ɩmʋ nfɛɛrɛ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ba maa kyɩna asɩn mʋ sʋ gyii abaa ɩmɔɔrɛ kyɛɛrɛɛ mʋ, Pita kʋsʋ yɩlɛ tɔwɛ bamʋ yɛ, “Mɛ daa ana yɛ mi‐supu ana, fan nyi fɛɛ nsu nkʋ tɔ mʋ, Ɩbwaarɛ maa lɛɛ mɛ lɩɩ fanɛ tɔ yɛ n tɔwɛ asɩn danbɩrasa mʋ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ ba nu kɛ ba kɔɔlɛ gyii.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Nɩɩ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ o nyi nyɩmɩsa kɔkɔlɔ tɔ asɩn mʋ, waa nɩɩ ɩ kaapʋ fɛɛ ɔ kɔɔlɛ bamʋ, fɛɛ ɔ maa sa bamʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ ɔ sa anɛ gbaa anɛ mʋ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Nɩɩ Ɩbwaarɛ man sʋ nbarɩgɛ tɔ yɛ anaa bamʋ nsana tɔ. Lɩɩ fɛɛ, lɩɩ bamʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii sʋ ɔ lɔŋɔ bamʋ nkɔlɔ tɔ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Ɩmʋ sʋ mɩnɛ ɩ waa nɩɩ fen biti fan tʋʋ Ɩbwaarɛ tɔ kɩɩ, nɩɩ fɛn taa ɩsʋla budusa fɛn sʋla Yesu abuupu mʋ nɩɩ anɛ yɛ anɛ naana ana gbaa an man taalɛ sʋla?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 An kɔɔlɛ gyii fɛɛ, lɩɩ anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu kabwaala mʋ sʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ mɔlɩgɛ anɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ bamʋ gbaa bamʋ ba nyɛ mʋ.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Nɩɩ asa mʋ nɩɩ ba sarɛ tʋtɔ mʋ kpini ba laatɔ bee nu Banabasi yɛ Pɔɔlɩ ba maa tɔwɛ ɩsɩnkaala yɛ asɩn kyinkyinsa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ bɔla bamʋ sʋ waa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi mʋ tɔ.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ba maa tɔwɛ lʋwɛ mʋ, Gyemisi kʋsʋ tɔwɛ yɛ, “Mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, fan nu mɛ asɛ.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simon Pita tɔwɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gyankpaa waa, nɩɩ ɔ lɛɛ kaapʋ fɛɛ ee biti bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi gbaa, nɩɩ ɔ lɛɛ bamʋ tɔ akʋ biliŋi mʋ lɛɛ.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ɩmʋ sʋ asɩn nɩmʋ yɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ Asɩnkyan yɩlasa mʋ ɩ waa kʋkʋlʋn.
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Asɩn mʋ ɩ gyɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ yɛ,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Kɛ asa mʋ nɩɩ ba san mʋ yɛ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Mɛ, Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ n wʋla lɛɛ ɩnɩmʋ kaapʋ lɩɩ koo dɩdaa mʋ, ɩ tɔwɛ kanɩn.’
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 “Kanɩn sʋ mɛ asɩn mʋ nɩɩ n sʋ n tɔwɛ ɩ gyɛ fɛɛ, an man nyan bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi nɩɩ ba kyɛɛgɛ ba Ɩbwaarɛ asɛ mʋ.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Amaa ɩ dagaa a maa kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ, ba lɛɛ ɩdakpa agyitɔ kigyii yɛ kagyɩɩ abɛɛ kanyɩn‐biti. Kɛ ba man gyii atɔbwaaya mʋ nɩɩ ba man tɩn bamʋ amu nɩɩ ba wu abɛɛ nkalan.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Nɩɩ koo dɩdaa mʋ, ba wʋla bɛɛ kaapʋ Mosesi nbara mʋ ndɛ kʋmaa tɔ, nɩɩ bɛɛ kalɛ ɩmʋ Gyiwu abi kabwaarɛ‐kʋlɛ ɩgyaŋɛkpa kakɛ fʋʋtɛsa kʋmaa.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Tʋtɔ nɩɩ Krisito asunpu mʋ yɛ abɩlɩsa mʋ yɛ Krisito abi kʋbʋ mʋ kpini ba tɔwɛ kyula yɛ, ba lɛɛ bamʋ tɔ anyɩn akʋ, kɛ ba sun ba maa Pɔɔlɩ yɛ Banabasi kɛ ba kpee Antiyoki. Nɩɩ ba lɛɛ Gyudasi mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ Basabasi yɛ Silasi. Bamʋ anyɔ ba gyɛ Krisito abi agyankpaapʋ mʋ akʋ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Nɩɩ ba taa falɛ ɔwʋlɛ nɩmʋ waa bamʋ abaa tɔ. Nɩɩ ba kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ mʋ falɛ.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 “An nu fɛɛ anɛ tɔ asa akʋ ba ba fanɛ asɛ, ba sʋ asɩn akʋ ba nyan fanɛ, yɛgɛ bee nyita fanɛ nfɛɛrɛ. Yɛgɛ an man sa bamʋ ɔkpa fɛɛ ba waa kanɩn, nɩɩ an man nyi bamʋ sʋ.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Ɩmʋ sʋ anɛ kpini a tɔwɛ kyula fɛɛ a lɛɛ asa akʋ kɛ ba maa anɛ kyɛmɩnɛ ana Banabasi maa Pɔɔlɩ, an sun bamʋ ba fanɛ asɛ.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Bamʋ ɩ gyɛ asa mʋ nɩɩ ba taga apʋ lɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ sʋ.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kanɩn sʋ an bɩla sun Gyudasi maa Silasi fanɛ asɛ an tii sʋ. Kɛ ba naa taa bamʋ kɔnɔ tɔ tɔwɛ asɩn mʋ nɩɩ an kyʋrɔɔ mʋ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Nɩɩ ɩmʋ nɩɩ ɩ bʋrɔn sa anɛ yɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɩ gyɛ fɛɛ, a mee biti fɛɛ a taa kasʋla budusa kʋ sʋla fanɛ tii sʋ, lɩɩ ɩmʋ nɩɩ an biti an tɔwɛ fanɛ falɛ.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Ɩmʋ ɩ gyɛ yɛ fan lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ agyitɔ mʋ nɩɩ ba taa lɔŋɔ sa ɩdakpa yɛ atɔbwaaya nkalan yɛ atɔbwaaya mʋ nɩɩ ba man tɩn bamʋ amu nɩɩ ba wu mʋ, kɛ fan bɩla lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ kagyɩɩ abɛɛ kanyɩn‐biti tɔ. Ii biti ɩ waa ɔdan sa fanɛ fɛɛ fan maa lɛɛ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ ɩnɩmʋ tɔ.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Nɩɩ ba lɛɛ bamʋ, nɩɩ ba sun bamʋ ɔkpa. Nɩɩ nbɔɔ mʋ ba maa naa fʋʋ Antiyoki mʋ, ba tɩɩ Krisito abi mʋ sarɛ, nɩɩ ba lɛɛ ɔwʋlɛ mʋ sa bamʋ.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ba maa kalɛ ɔwʋlɛ mʋ, katɔwɛ waa nkyɛtɔ asɩn mʋ, ɩ yɛgɛ nɩɩ bamʋ ansi i gyii.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Gyudasi maa Silasi mʋ nɩɩ ba gyɛ Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ ba tɔwɛ waa Krisito abi kʋbʋ mʋ ɔlʋn tɔ.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Nɩɩ ba maa gyii nkɛ nkʋ bamʋ asɛ mʋ, ba lɛɛ bamʋ ɔkpa kayɩɩ yuuli tɔ. Nɩɩ ba bwii naa fʋʋ bamʋ nɩɩ ba sun bamʋ mʋ asɛ.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 (Amaa Silasi waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ o sii kyɩna tʋtɔ. Nɩɩ Gyudasi nkʋn bwii kpee Gyerusalem).
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Amaa Pɔɔlɩ maa Banabasi ba sii Antiyoki. Nɩɩ ba maa asa gaalaagaa bɛɛ tɔwɛ bɛɛ kaapʋ Ɔnyɩrɩpɛ asɩn mʋ.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Ɩmʋ kamaa tɔ mʋ, Pɔɔlɩ tɔwɛ Banabasi yɛ, “Yɛgɛ a bwii kpee naa bɔɔ Krisito abi mʋ nɩɩ ba bʋ ndɛ‐ndɛ sʋ mʋ, katɩn mʋ nɩɩ an wʋla tɔwɛ Ɔnyɩrɩpɛ asɩn mʋ. Kɛ a kpee naa wu kanan mʋ nɩɩ ba du.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Nɩɩ Banabasi ii biti fɛɛ ɔ taa Gyɔn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ yɛ Maki mʋ o tii bamʋ sʋ.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Amaa Pɔɔlɩ man kyula fɛɛ ba taa Maki buu bamʋ n‐yɩɩ. Lɩɩ fɛɛ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ lɩɩ bamʋ tɔ saŋa mʋ nɩɩ ba bʋ Panfiliya bɛɛ waa kusun mʋ, nɩɩ ɔ lɩɩ bamʋ asɛ.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Ɩnɩmʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ bɩɩtɛ tɩyɛ Pɔɔlɩ maa Banabasi nsana, nɩɩ ba barɩgɛ tɔ. Nɩɩ Banabasi taa Maki buu mʋ n‐yɩɩ bɔla nkyu sʋ kpee Sipuru.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Amaa Pɔɔlɩ bɩrɛ taa Silasi tii mʋ n‐yɩɩ sʋ, nɩɩ Krisito abi mʋ ba kʋlɛ Ɔnyɩrɩpɛ fɛɛ ɔ bwaala bamʋ, nɩɩ ba kyʋn.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Nɩɩ ba bɔla lɩɩ Siriya yɛ Silisiya nɩɩ ba waa Krisito abi kʋbʋ‐kʋbʋ mʋ ɔlʋn tɔ.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.