Atos 12

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saŋa maŋa tɔ nɩɩ Owura Herodi yɛgɛ nɩɩ ba naa kɩtaa Krisito abɩɩlapʋ akʋ, nɩɩ ee biti fɛɛ ɔ nyanla bamʋ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ɔ yɛgɛ nɩɩ ba tɩn Gyɔn mʋ‐daa Gyemisi kumu.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Maa wu fɛɛ ɩmʋ nɩɩ ɔ waa mʋ maa pɩrɛ Gyiwu abi mʋ, ɔ kyaga sʋ naa kɩtaa Pita gbaa. Ɩnɩmʋ kpini ɩ waa saŋa mʋ nɩɩ bee gyii Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa mʋ.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Maa kɩtaa mʋ mʋ, ɔ taa mʋ tii obu nɩɩ ɔ taa mʋ naa waa anaakɔpʋ mʋ nɩɩ ba yɩlɛ ana ntun nna mʋ abaa tɔ yɛ bɛ kɩɩ obu tiisa mʋ sʋ. Herodi waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ, nɩɩ ba kan gyii Kanyaŋɛ nbunɔ Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ kyʋn lʋwɛ mʋ, ee biti ɔ lɛɛ Pita ifuli kɛ ba gyii mʋ asɩn.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ɩmʋ sʋ Pita san o tii obu, amaa Krisito abi kʋbʋ mʋ ba payɩ kinsi bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ bɛ sa mʋ.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ɩmʋ kagyanbwɛ pɔyɩ kayɩ kɩ kɛ, kɛ Owura Herodi lɛɛ mʋ o be gyii mʋ asɩn mʋ, ba da mʋ ɩgbɛɛ yɛgɛ ɔ dɛ anaakɔpʋ anyɔ nsana yɛgɛ anaakɔpʋ akʋ ba bɩla ba yɩlɛ kebunɔ.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Opula maŋa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ ba obu tiisa mʋ tɔ nɩɩ ɩ ŋmaŋɛ tɔ, nɩɩ ɔ da Pita kyiŋi, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Kʋsʋ yɩlɛ bilen.” Nɩɩ agbeeleebi mʋ nɩɩ ba taa da mʋ ɩgbɛɛ mʋ ɩ saŋɛ ɩ lɩɩ tɩyɛ.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Nɩɩ kabɔɔ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Bun fʋ atɔ kɛ fʋ waa asɩbɩta, kɛ fu bun fʋ balɩmaasʋ kɛ fʋ buu mɛ.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Nɩɩ Pita buu kabɔɔ mʋ lɩɩ abu tiisa mʋ tɔ, amaa Pita man nyi fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kabɔɔ mʋ ɩ waa mʋ gyɛ kesintin. Ɩ waa mʋ nɩn fɛɛ ɩ gyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ nɩn.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ba kyʋn nbunɔ akɩɩsʋpʋ gyankpaasa kɩnyɔsapʋ mʋ sʋ naa fʋʋ kebunɔ mʋ nɩɩ ba taa abɩlɩtɔ waa mʋ, nɩɩ lɩɩ kɩmʋ tɔ taa kpee kadɛ mʋ tɔ mʋ. Ba maa fʋʋ tʋtɔ mʋ nɩɩ kebunɔ mʋ gbaa‐gbaa tigi nɩɩ ba lɩɩ. Ba maa natɛ ɔkpa mʋ sʋ kpee ansi tɔ gbɛrɛɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ kɩ nyaa mu ansi sʋ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Tʋtɔ nɩɩ ɩ ŋmaŋɛ Pita sʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɩ gyɛ kesintin nɩn fɛɛ Ɩbwaarɛ sun mʋ kabɔɔ yɛ ɔ ba kɔɔlɛ mɛ lɩɩ Owura Herodi abaa tɔ yɛ kanan mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba da ŋmina yɛ ba waa mɛ mʋ.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Maa fɛ ɩnɩmʋ kpini nfɛɛrɛ mʋ o kpee Maki Gyɔn mu‐nyi Mɛɛrɩ kɩkpaara sʋ, opula mʋ nɩɩ asa kʋkyɔ, ba gyaŋɛ bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Nɩɩ Pita da kewusunɔ ɔpʋnʋ, nɩɩ kibite mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Roda mʋ ba suŋa kɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɛɛ daa.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Kebite mʋ maa bɩɩ yɛ ɩ gyɛ Pita ɔbʋlɛ mʋ, ɩ maa waa mʋ ɔkɔn gaa sʋ o man tigi ɔpʋnʋ mʋ. Nɩɩ ɔ sɩlɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ Pita ɩ yɩlɛ kewusunɔ.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Roda maa tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fɩɩ lɔ ɩbʋn nɩn?” Maa dan san ɔ yɩlɛ sʋ ɛɛ tɔwɛ yɛ ɩ gyɛ kesintin mʋ, nɩɩ ba yɛ, “Falɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ Pita sʋ nɩn.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Amaa Pita dan san ɔ yɩlɛ kewusunɔ ɛɛ daa ɔpʋnʋ mʋ. Ba maa tigi ɔpʋnʋ mʋ, ba wu Pita, nɩɩ ɩ waa bamʋ kɩyan.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Nɩɩ Pita nyɛɛ bamʋ kɩbaa yɛ ba bun bamʋ nnɔ sʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ lɛɛ mʋ lɩɩ obu tiisa mʋ tɔ mʋ. Nɩɩ ɔ yɛ, “Fan naa tɔwɛ sa Gyɔn maa akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba san mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.” Pita maa tɔwɛ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔ lɩɩ bamʋ asɛ kpee katɩnkʋ.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ɩmʋ nyenyenfuu mʋ, nfɛɛrɛ ɩ kɩtaa anaakɔpʋ mʋ, lɩɩ fɛɛ ba man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa Pita.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Owura Herodi sa kɔnɔ yɛ ba naa biti Pita ba. Amaa ba biti mʋ kpɩnɛ nɩɩ ba man wu mʋ. Ɩmʋ sʋ Owura mʋ taasɛ bamʋ kɔnɔ tɔ asɩn kpɩnɛ, nɩɩ ɔ sa kɔnɔ yɛ ba mɔɔ bamʋ kpini. Nɩɩ Owura Herodi lɩɩ Gyudeya kpee Kasariya naa kyɩna tʋtɔ gyii nkɛ gbɛrɛɛ.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Owura Herodi nyɛ agbʋ lɩɩ Tayi yɛ Sidon abi sʋ. Nɩɩ ba waa kɔnɔ kʋlʋn sun kpee Herodi asɛ. Ba bɔla Owura Herodi kɩyaafɔlɛ bɩlɩsa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Bilasitu mʋ sʋ, sun ɩmata Herodi asɛ lɩɩ fɛɛ mʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ nɩɩ bɛɛ nyɛ bamʋ agyitɔ bɛɛ lɩɩ.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Kakɛ mʋ nɩɩ ba yɩla maa fʋʋ mʋ, Owura Herodi bun mʋ awura tɔ naa kyɩna mʋ kuwura‐gya sʋ, nɩɩ ɔ lɛɛ asɩn mʋ tɔwɛ sa bamʋ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Nɩɩ asa mʋ ba kuusi nɩɩ ba gyaabii mʋ yɛ, “Ɩnɩmʋ bɩrɛ ɩ man gyɛ nyɩmɩsa ɔbʋlɛ nɩn, amaa Ɩbwaarɛ kʋ ɔbʋlɛ nɩn.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Lɩɩ fɛɛ Owura Herodi maa man taa kanɩn bʋnyaa sa Ɩbwaarɛ mʋ. Opula maŋa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ yɛgɛ nɩɩ kɩlɔ kɩ da mʋ, nɩɩ ɔtɔ tɔ asʋnswɛɛ ba wɛ mʋ mɔɔ.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 “Amaa abwaarɛsɩn mʋ ɩ dan san ɩ kyaga sʋ ɩ yɛlɩgɛ i tii sʋ i kpee ansi tɔ.”
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Saŋa mʋ nɩɩ Banabasi maa Sɔɔlɩ ba lʋwɛ bamʋ kusun mʋ, ba lɩɩ Gyerusalem bwii kpee Antiyoki, nɩɩ ba taa Gyɔn mʋ nɩɩ ba bɩla bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Maki mʋ tii bamʋ n‐yɩɩ sʋ.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.