Atos 12
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH
1 Saŋa maŋa tɔ nɩɩ Owura Herodi yɛgɛ nɩɩ ba naa kɩtaa Krisito abɩɩlapʋ akʋ, nɩɩ ee biti fɛɛ ɔ nyanla bamʋ.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Ɔ yɛgɛ nɩɩ ba tɩn Gyɔn mʋ‐daa Gyemisi kumu.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Maa wu fɛɛ ɩmʋ nɩɩ ɔ waa mʋ maa pɩrɛ Gyiwu abi mʋ, ɔ kyaga sʋ naa kɩtaa Pita gbaa. Ɩnɩmʋ kpini ɩ waa saŋa mʋ nɩɩ bee gyii Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa mʋ.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Maa kɩtaa mʋ mʋ, ɔ taa mʋ tii obu nɩɩ ɔ taa mʋ naa waa anaakɔpʋ mʋ nɩɩ ba yɩlɛ ana ntun nna mʋ abaa tɔ yɛ bɛ kɩɩ obu tiisa mʋ sʋ. Herodi waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ, nɩɩ ba kan gyii Kanyaŋɛ nbunɔ Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ kyʋn lʋwɛ mʋ, ee biti ɔ lɛɛ Pita ifuli kɛ ba gyii mʋ asɩn.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ɩmʋ sʋ Pita san o tii obu, amaa Krisito abi kʋbʋ mʋ ba payɩ kinsi bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ bɛ sa mʋ.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Ɩmʋ kagyanbwɛ pɔyɩ kayɩ kɩ kɛ, kɛ Owura Herodi lɛɛ mʋ o be gyii mʋ asɩn mʋ, ba da mʋ ɩgbɛɛ yɛgɛ ɔ dɛ anaakɔpʋ anyɔ nsana yɛgɛ anaakɔpʋ akʋ ba bɩla ba yɩlɛ kebunɔ.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Opula maŋa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ ba obu tiisa mʋ tɔ nɩɩ ɩ ŋmaŋɛ tɔ, nɩɩ ɔ da Pita kyiŋi, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Kʋsʋ yɩlɛ bilen.” Nɩɩ agbeeleebi mʋ nɩɩ ba taa da mʋ ɩgbɛɛ mʋ ɩ saŋɛ ɩ lɩɩ tɩyɛ.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Nɩɩ kabɔɔ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Bun fʋ atɔ kɛ fʋ waa asɩbɩta, kɛ fu bun fʋ balɩmaasʋ kɛ fʋ buu mɛ.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Nɩɩ Pita buu kabɔɔ mʋ lɩɩ abu tiisa mʋ tɔ, amaa Pita man nyi fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kabɔɔ mʋ ɩ waa mʋ gyɛ kesintin. Ɩ waa mʋ nɩn fɛɛ ɩ gyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ nɩn.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ba kyʋn nbunɔ akɩɩsʋpʋ gyankpaasa kɩnyɔsapʋ mʋ sʋ naa fʋʋ kebunɔ mʋ nɩɩ ba taa abɩlɩtɔ waa mʋ, nɩɩ lɩɩ kɩmʋ tɔ taa kpee kadɛ mʋ tɔ mʋ. Ba maa fʋʋ tʋtɔ mʋ nɩɩ kebunɔ mʋ gbaa‐gbaa tigi nɩɩ ba lɩɩ. Ba maa natɛ ɔkpa mʋ sʋ kpee ansi tɔ gbɛrɛɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ kɩ nyaa mu ansi sʋ.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Tʋtɔ nɩɩ ɩ ŋmaŋɛ Pita sʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɩ gyɛ kesintin nɩn fɛɛ Ɩbwaarɛ sun mʋ kabɔɔ yɛ ɔ ba kɔɔlɛ mɛ lɩɩ Owura Herodi abaa tɔ yɛ kanan mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba da ŋmina yɛ ba waa mɛ mʋ.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Maa fɛ ɩnɩmʋ kpini nfɛɛrɛ mʋ o kpee Maki Gyɔn mu‐nyi Mɛɛrɩ kɩkpaara sʋ, opula mʋ nɩɩ asa kʋkyɔ, ba gyaŋɛ bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Nɩɩ Pita da kewusunɔ ɔpʋnʋ, nɩɩ kibite mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Roda mʋ ba suŋa kɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɛɛ daa.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Kebite mʋ maa bɩɩ yɛ ɩ gyɛ Pita ɔbʋlɛ mʋ, ɩ maa waa mʋ ɔkɔn gaa sʋ o man tigi ɔpʋnʋ mʋ. Nɩɩ ɔ sɩlɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ Pita ɩ yɩlɛ kewusunɔ.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Roda maa tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fɩɩ lɔ ɩbʋn nɩn?” Maa dan san ɔ yɩlɛ sʋ ɛɛ tɔwɛ yɛ ɩ gyɛ kesintin mʋ, nɩɩ ba yɛ, “Falɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ Pita sʋ nɩn.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Amaa Pita dan san ɔ yɩlɛ kewusunɔ ɛɛ daa ɔpʋnʋ mʋ. Ba maa tigi ɔpʋnʋ mʋ, ba wu Pita, nɩɩ ɩ waa bamʋ kɩyan.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Nɩɩ Pita nyɛɛ bamʋ kɩbaa yɛ ba bun bamʋ nnɔ sʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ lɛɛ mʋ lɩɩ obu tiisa mʋ tɔ mʋ. Nɩɩ ɔ yɛ, “Fan naa tɔwɛ sa Gyɔn maa akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba san mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.” Pita maa tɔwɛ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔ lɩɩ bamʋ asɛ kpee katɩnkʋ.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ɩmʋ nyenyenfuu mʋ, nfɛɛrɛ ɩ kɩtaa anaakɔpʋ mʋ, lɩɩ fɛɛ ba man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa Pita.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Owura Herodi sa kɔnɔ yɛ ba naa biti Pita ba. Amaa ba biti mʋ kpɩnɛ nɩɩ ba man wu mʋ. Ɩmʋ sʋ Owura mʋ taasɛ bamʋ kɔnɔ tɔ asɩn kpɩnɛ, nɩɩ ɔ sa kɔnɔ yɛ ba mɔɔ bamʋ kpini. Nɩɩ Owura Herodi lɩɩ Gyudeya kpee Kasariya naa kyɩna tʋtɔ gyii nkɛ gbɛrɛɛ.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Owura Herodi nyɛ agbʋ lɩɩ Tayi yɛ Sidon abi sʋ. Nɩɩ ba waa kɔnɔ kʋlʋn sun kpee Herodi asɛ. Ba bɔla Owura Herodi kɩyaafɔlɛ bɩlɩsa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Bilasitu mʋ sʋ, sun ɩmata Herodi asɛ lɩɩ fɛɛ mʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ nɩɩ bɛɛ nyɛ bamʋ agyitɔ bɛɛ lɩɩ.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Kakɛ mʋ nɩɩ ba yɩla maa fʋʋ mʋ, Owura Herodi bun mʋ awura tɔ naa kyɩna mʋ kuwura‐gya sʋ, nɩɩ ɔ lɛɛ asɩn mʋ tɔwɛ sa bamʋ.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Nɩɩ asa mʋ ba kuusi nɩɩ ba gyaabii mʋ yɛ, “Ɩnɩmʋ bɩrɛ ɩ man gyɛ nyɩmɩsa ɔbʋlɛ nɩn, amaa Ɩbwaarɛ kʋ ɔbʋlɛ nɩn.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Lɩɩ fɛɛ Owura Herodi maa man taa kanɩn bʋnyaa sa Ɩbwaarɛ mʋ. Opula maŋa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ yɛgɛ nɩɩ kɩlɔ kɩ da mʋ, nɩɩ ɔtɔ tɔ asʋnswɛɛ ba wɛ mʋ mɔɔ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 “Amaa abwaarɛsɩn mʋ ɩ dan san ɩ kyaga sʋ ɩ yɛlɩgɛ i tii sʋ i kpee ansi tɔ.”
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Saŋa mʋ nɩɩ Banabasi maa Sɔɔlɩ ba lʋwɛ bamʋ kusun mʋ, ba lɩɩ Gyerusalem bwii kpee Antiyoki, nɩɩ ba taa Gyɔn mʋ nɩɩ ba bɩla bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Maki mʋ tii bamʋ n‐yɩɩ sʋ.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.