Atos 12

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Saŋa maŋa tɔ nɩɩ Owura Herodi yɛgɛ nɩɩ ba naa kɩtaa Krisito abɩɩlapʋ akʋ, nɩɩ ee biti fɛɛ ɔ nyanla bamʋ.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ɔ yɛgɛ nɩɩ ba tɩn Gyɔn mʋ‐daa Gyemisi kumu.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Maa wu fɛɛ ɩmʋ nɩɩ ɔ waa mʋ maa pɩrɛ Gyiwu abi mʋ, ɔ kyaga sʋ naa kɩtaa Pita gbaa. Ɩnɩmʋ kpini ɩ waa saŋa mʋ nɩɩ bee gyii Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ bodobodo mʋ nɩɩ kɩ man sʋ kɩfɛ tinsa mʋ.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Maa kɩtaa mʋ mʋ, ɔ taa mʋ tii obu nɩɩ ɔ taa mʋ naa waa anaakɔpʋ mʋ nɩɩ ba yɩlɛ ana ntun nna mʋ abaa tɔ yɛ bɛ kɩɩ obu tiisa mʋ sʋ. Herodi waa mʋ nfɛɛrɛ fɛɛ, nɩɩ ba kan gyii Kanyaŋɛ nbunɔ Kesu kɔnɔ kɔlɔŋɔ kyʋn lʋwɛ mʋ, ee biti ɔ lɛɛ Pita ifuli kɛ ba gyii mʋ asɩn.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ɩmʋ sʋ Pita san o tii obu, amaa Krisito abi kʋbʋ mʋ ba payɩ kinsi bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ bɛ sa mʋ.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Ɩmʋ kagyanbwɛ pɔyɩ kayɩ kɩ kɛ, kɛ Owura Herodi lɛɛ mʋ o be gyii mʋ asɩn mʋ, ba da mʋ ɩgbɛɛ yɛgɛ ɔ dɛ anaakɔpʋ anyɔ nsana yɛgɛ anaakɔpʋ akʋ ba bɩla ba yɩlɛ kebunɔ.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Opula maŋa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ ba obu tiisa mʋ tɔ nɩɩ ɩ ŋmaŋɛ tɔ, nɩɩ ɔ da Pita kyiŋi, nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ, “Kʋsʋ yɩlɛ bilen.” Nɩɩ agbeeleebi mʋ nɩɩ ba taa da mʋ ɩgbɛɛ mʋ ɩ saŋɛ ɩ lɩɩ tɩyɛ.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Nɩɩ kabɔɔ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Bun fʋ atɔ kɛ fʋ waa asɩbɩta, kɛ fu bun fʋ balɩmaasʋ kɛ fʋ buu mɛ.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Nɩɩ Pita buu kabɔɔ mʋ lɩɩ abu tiisa mʋ tɔ, amaa Pita man nyi fɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ kabɔɔ mʋ ɩ waa mʋ gyɛ kesintin. Ɩ waa mʋ nɩn fɛɛ ɩ gyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ nɩn.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Ba kyʋn nbunɔ akɩɩsʋpʋ gyankpaasa kɩnyɔsapʋ mʋ sʋ naa fʋʋ kebunɔ mʋ nɩɩ ba taa abɩlɩtɔ waa mʋ, nɩɩ lɩɩ kɩmʋ tɔ taa kpee kadɛ mʋ tɔ mʋ. Ba maa fʋʋ tʋtɔ mʋ nɩɩ kebunɔ mʋ gbaa‐gbaa tigi nɩɩ ba lɩɩ. Ba maa natɛ ɔkpa mʋ sʋ kpee ansi tɔ gbɛrɛɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ kɩ nyaa mu ansi sʋ.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Tʋtɔ nɩɩ ɩ ŋmaŋɛ Pita sʋ nɩɩ ɔ tɔwɛ yɛ, “Ɩ gyɛ kesintin nɩn fɛɛ Ɩbwaarɛ sun mʋ kabɔɔ yɛ ɔ ba kɔɔlɛ mɛ lɩɩ Owura Herodi abaa tɔ yɛ kanan mʋ nɩɩ Gyiwu abi ba da ŋmina yɛ ba waa mɛ mʋ.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Maa fɛ ɩnɩmʋ kpini nfɛɛrɛ mʋ o kpee Maki Gyɔn mu‐nyi Mɛɛrɩ kɩkpaara sʋ, opula mʋ nɩɩ asa kʋkyɔ, ba gyaŋɛ bɛɛ kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Nɩɩ Pita da kewusunɔ ɔpʋnʋ, nɩɩ kibite mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Roda mʋ ba suŋa kɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɛɛ daa.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Kebite mʋ maa bɩɩ yɛ ɩ gyɛ Pita ɔbʋlɛ mʋ, ɩ maa waa mʋ ɔkɔn gaa sʋ o man tigi ɔpʋnʋ mʋ. Nɩɩ ɔ sɩlɛ naa tɔwɛ bamʋ yɛ Pita ɩ yɩlɛ kewusunɔ.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Roda maa tɔwɛ kanɩn mʋ, nɩɩ ba taasɛ mʋ yɛ, “Fɩɩ lɔ ɩbʋn nɩn?” Maa dan san ɔ yɩlɛ sʋ ɛɛ tɔwɛ yɛ ɩ gyɛ kesintin mʋ, nɩɩ ba yɛ, “Falɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ Pita sʋ nɩn.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Amaa Pita dan san ɔ yɩlɛ kewusunɔ ɛɛ daa ɔpʋnʋ mʋ. Ba maa tigi ɔpʋnʋ mʋ, ba wu Pita, nɩɩ ɩ waa bamʋ kɩyan.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Nɩɩ Pita nyɛɛ bamʋ kɩbaa yɛ ba bun bamʋ nnɔ sʋ. Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kanan mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ lɛɛ mʋ lɩɩ obu tiisa mʋ tɔ mʋ. Nɩɩ ɔ yɛ, “Fan naa tɔwɛ sa Gyɔn maa akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba san mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa.” Pita maa tɔwɛ lʋwɛ mʋ, nɩɩ ɔ lɩɩ bamʋ asɛ kpee katɩnkʋ.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ɩmʋ nyenyenfuu mʋ, nfɛɛrɛ ɩ kɩtaa anaakɔpʋ mʋ, lɩɩ fɛɛ ba man nyi kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ waa Pita.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Owura Herodi sa kɔnɔ yɛ ba naa biti Pita ba. Amaa ba biti mʋ kpɩnɛ nɩɩ ba man wu mʋ. Ɩmʋ sʋ Owura mʋ taasɛ bamʋ kɔnɔ tɔ asɩn kpɩnɛ, nɩɩ ɔ sa kɔnɔ yɛ ba mɔɔ bamʋ kpini. Nɩɩ Owura Herodi lɩɩ Gyudeya kpee Kasariya naa kyɩna tʋtɔ gyii nkɛ gbɛrɛɛ.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Owura Herodi nyɛ agbʋ lɩɩ Tayi yɛ Sidon abi sʋ. Nɩɩ ba waa kɔnɔ kʋlʋn sun kpee Herodi asɛ. Ba bɔla Owura Herodi kɩyaafɔlɛ bɩlɩsa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Bilasitu mʋ sʋ, sun ɩmata Herodi asɛ lɩɩ fɛɛ mʋ ɔsʋwʋlɛ sʋ nɩɩ bɛɛ nyɛ bamʋ agyitɔ bɛɛ lɩɩ.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Kakɛ mʋ nɩɩ ba yɩla maa fʋʋ mʋ, Owura Herodi bun mʋ awura tɔ naa kyɩna mʋ kuwura‐gya sʋ, nɩɩ ɔ lɛɛ asɩn mʋ tɔwɛ sa bamʋ.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Nɩɩ asa mʋ ba kuusi nɩɩ ba gyaabii mʋ yɛ, “Ɩnɩmʋ bɩrɛ ɩ man gyɛ nyɩmɩsa ɔbʋlɛ nɩn, amaa Ɩbwaarɛ kʋ ɔbʋlɛ nɩn.
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Lɩɩ fɛɛ Owura Herodi maa man taa kanɩn bʋnyaa sa Ɩbwaarɛ mʋ. Opula maŋa tɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ yɛgɛ nɩɩ kɩlɔ kɩ da mʋ, nɩɩ ɔtɔ tɔ asʋnswɛɛ ba wɛ mʋ mɔɔ.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 “Amaa abwaarɛsɩn mʋ ɩ dan san ɩ kyaga sʋ ɩ yɛlɩgɛ i tii sʋ i kpee ansi tɔ.”
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Saŋa mʋ nɩɩ Banabasi maa Sɔɔlɩ ba lʋwɛ bamʋ kusun mʋ, ba lɩɩ Gyerusalem bwii kpee Antiyoki, nɩɩ ba taa Gyɔn mʋ nɩɩ ba bɩla bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Maki mʋ tii bamʋ n‐yɩɩ sʋ.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.