Atos 10

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɔbɩlɩsa kʋ bʋ tɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Koneliyo. Nɩɩ ɔ tɛ Kasariya kadɛ tɔ. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa sa Roma anaakɔpʋ kʋbʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Itali abi kʋbʋ mʋ.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Maa mʋ kʋʋpʋ ana ba taa bamʋ n‐yɩɩ sa Ɩbwaarɛ nɩɩ ba sɩlɛ Ɩbwaarɛ. Ɔ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɛɛ atiripu atɔ nɩɩ ɔ bɩla ɔ sʋ saŋa sa kabwaarɛ‐kʋlɛ.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Kanyɩn nɩmʋ nyɛ kɩlɛɛkaapʋ kakɛ kʋ kakyʋwapɛ ɩ waa fɛɛ kerefi asa saŋa tɔ. O wu Ɩbwaarɛ kabɔɔ maa ba mʋ asɛ nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ yɛ, “Koneliyo!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ yɛ kufuu nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mɩnɛ nɩn?” Nɩɩ kabɔɔ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ ansi i gyii fʋ kakɛɛ yɛ fʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ sʋ, nɩɩ ee biti o kyula fʋ.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Nbɩɩnbɩɩ, sun asa kʋ kpee Gyopa ba naa tɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita mʋ ba.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ɔ bʋ Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba mʋ ayɛ nɩn, nɩɩ kɩ bʋ kɩ maa ɔpʋ mʋ.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ɩ kyʋn mʋ, nɩɩ Koneliyo tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ anyɔ yɛ mʋ anaakɔpʋ mʋ tɔ ɔkʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋmaa ɛɛ sa mʋ, nɩɩ ɔ taa mʋ n‐yɩɩ sa Ɩbwaarɛ mʋ.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ o wu nɩɩ o sun bamʋ Gyopa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Lɩɩkaakɛ mʋ Koneliyo nbɔɔ ba maa tiri Gyopa mʋ Pita mɔɔ dii kpee abansʋrʋ sʋsʋ ɔ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kakyʋwapɛ maŋa.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Akʋn a kɩtaa mʋ, nɩɩ ee biti kʋtɔ kʋ o gyii. Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ waa agyitɔ mʋ, nɩɩ ɔ nyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 O wu sʋsʋ maa bugi nɩɩ o wu kʋtɔ kʋ, maa lɩɩ sʋsʋ fɛɛ kɩtaa lala kɩɩ kpɩlɩgɛ kɩɩ ba kasɛ. Kɩ maa kɩmʋ anobi ana.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Kɩtaa mʋ sʋ mʋ, o wu atɔbwaaya kʋmaa yɛ nbwiibi yɛ atɔbwaaya mʋ nɩɩ bɛɛ kpɩɩ ɩtɔ sʋ kpini.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Nɩɩ o nu ɔbʋlɛ kʋ maa tɔwɛ mʋ yɛ, “Pita! Kʋsʋ mɔɔ kɛ fu gyii.” Pita yɛ mu ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ nɩɩ o wu mʋ|src="WA03963b.tif" size="span" loc="Act 10:13" ref="10:13"
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ ayee, n man pɩɩta gyii falɛ ineesi atɔ abɛɛ ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ anɛ Gyiwu abi ikisii.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Nɩɩ ɔbʋlɛ mʋ bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla tɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɔŋɔ kɩmʋ mʋ, yɛ ineesi kʋtɔ.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn ɩlɩɩ ɩsa, nɩɩ ɩ taa kɩtaa mʋ yɛ atɔ mʋ bwii kyʋn sʋsʋ.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Saŋa mʋ nɩɩ Pita san ɛɛ fɛ ɩmʋ nfɛɛrɛ mʋ, nɩɩ asa mʋ nɩɩ Koneliyo sun mʋ ba bɩɩ Simon kɩkpaara mʋ, nɩɩ ba ba yɩlɛ kɩmʋ kewusunɔ.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Nɩɩ ba tɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ bʋ nfɩɩ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Saŋa mʋ nɩɩ Pita san ɛɛ fɛ mʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ nfɛɛrɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ Kayaayu tɔwɛ mʋ yɛ, “Anyɩn asa akʋ bee biti fʋ.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Ɩmʋ sʋ kpɩlɩgɛ kpee bamʋ asɛ, man kan kina katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ faa bamʋ fen biti fan kpee, lɩɩ fɛɛ mɛ ɩ sun bamʋ fʋ asɛ.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Nɩɩ Pita kpɩlɩgɛ ba kasɛ tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ anyɩn mʋ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ fen biti mʋ. Mɩnɛ ɩ waa?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Nɩɩ anyɩn mʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ “Anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Koneliyo mʋ i sun anɛ. Ɔ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ mʋ ɩkpa i kyiigi nɩɩ ɔ sɩlɛ Ɩbwaarɛ, nɩɩ Gyiwu abi kpini bɛ sa mʋ bɛɛrɛɛ. Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ɩ tɔwɛ mʋ yɛ ɔ tɩɩ fʋ ba mʋ kɩkpaara sʋ, kɛ o nu kʋtɔ mʋ nɩɩ fʋ sʋ sa mʋ.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Nɩɩ Pita taa anyɩn mʋ loo kɩkpaara mʋ sʋ, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ bamʋ, kɩtaa bamʋ kɩfɔ.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ɩmʋ lɩɩkaakɛ nɩɩ ba fʋʋ Kasariya. Yɛgɛ Koneliyo maa mʋ kʋʋpʋ ana yɛ mʋ kyɛmɩnɛ ana ba sarɛ bee gyoo mʋ.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Pita maa biti o loo kɩkpaara mʋ sʋ mʋ, nɩɩ Koneliyo gyaŋa mʋ, nɩɩ o muŋa o sun mʋ.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Amaa Pita kɩtaa mʋ kɩbaa tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ “Kʋsʋ yɩlɛ! Ngbaa mɛ n dan n gyɛ nyɩmɩsa nɩn fɛɛ fʋ falɛ!”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Saŋa mʋ nɩɩ maa Pita bɛɛ waa kiligyima bee loo kɩkpaara mʋ sʋ mʋ, ɔ naa tu asa ba maa sarɛ ba tɛ.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Nɩɩ Pita tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan dan fen nyi fɛɛ naafɔɔ ɩ man dɛ ɔkpa fɛɛ Gyiwu nyɩmɩsa maa bʋga ɔmʋ nɩɩ o mee sun Ɩbwaarɛ abɛɛ ɔ bɔɔ mʋ sʋ. Amaa Ɩbwaarɛ kaapʋ mɛ fɛɛ n man tɔwɛ ɔkʋ yɛ ɔ man du kyɩrɛkyɩrɛ.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Ɩmʋ sʋ fan maa sun tɩɩ mɛ mʋ n man kina, kanɩn sʋ fan tɔwɛ mɛ kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ fan tɩɩ mɛ.”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Nɩɩ Koneliyo lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ndaga nkɛ nna nɩmʋ n maa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kerefi asa kakyʋwapɛ saŋa mʋ. Opula tɔ nɩɩ n wu ɔnyɩn kʋ maa bun kaalɛ fufuli ba yɩlɛ mi ansi tɔ.”
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, “Koneliyo Ɩbwaarɛ nu fʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ o wu fʋ kakɛɛ mʋ nɩɩ fɩɩ kɛɛ atiripu mʋ.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Ɩmʋ sʋ sun asa kpee Gyopa kɛ ba naa tɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita mʋ, nɩɩ ɔ gyɛ ɔfɔ ɔ bʋ Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba nɩɩ mʋ kɩkpaara bʋ mata ɔpʋ mʋ.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Ɩmʋ sʋ nɩɩ n sun tɩɩ fʋ bilen, nɩɩ ɩ bʋrɔn fɛɛ fʋ maa ba. Nbɩɩnbɩɩ an gyaŋɛ Ɩbwaarɛ ansi tɔ an nu fʋ asɛ asɩn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ taa sa fʋ yɛ fʋ ba tɔwɛ anɛ mʋ.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ n bɩɩ fɛɛ ɩ gyɛ kesintin Ɩbwaarɛ mɛɛ kɩɩ nyɩmɩsa ansi tɔ pɔyɩ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋ.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ ndɛndɛmandɛ ɔ sɩlɛ mʋ, nɩɩ ɛɛ waa ɩmʋ nɩɩ ɩ dagaa mʋ.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Fanɛ gbaa‐gbaa fan nu asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa bɩya Gyiwu abi nɩɩ ɔ bɔla Yesu Krisito mʋ nɩɩ ɔ gyɛ dulinyaa tɔ atɔ kpini Ɔnyɩrɩpɛ sʋ taa kayɩɩ yuuli asɩn danbɩrasa sa bamʋ.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Nɩɩ fan nyi asɩn kparɛ mʋ nɩɩ ɩ waa Gyiwu ɔsʋwʋlɛ sʋ nɩɩ i piili lɩɩ Galile mʋ. Ɩ waa saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn tɔwɛ Ɩbwaarɛ kekyugyee asɩn mʋ kamaa.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Fan nu Yesu Kanasareti‐nyɩn mʋ asɩn, kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ yɛ ɔlʋn bɔla mʋ tɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tii mʋ sʋ, nɩɩ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ o kpee mʋ ɛɛ waa adanbɩrasa yɛgɛ ɛɛ kyɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ bʋ mʋ tɔ.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa Gyerusalem yɛ Ɩsɩrayɩ kpini‐kpini mʋ, anɛ asunpu nɩmʋ an gyɛ ɩmʋ kesintin agyipu. Ba da mʋ oyu laasa sʋ mɔɔ mʋ.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Amaa nkɛ nsa kamaa tɔ mʋ Ɩbwaarɛ kyiŋi mʋ lɩɩ lewu tɔ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Man gyɛ ɔkʋmaa nɩmʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ amɔɔ anɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ yɛ an baa an gyɛ mʋ kesintin agyipu mʋ maa wu kyiŋi kamaa tɔ mʋ ana mʋ a bʋga gyii nɩɩ an nu.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Nɩɩ Yesu sa anɛ kɔnɔ yɛ a taa tɔwɛ Abwaarɛsɩn mʋ sa Gyiwu kasɛ sʋ asa kpini. Kɛ a lɛɛ kesintin mʋ kaapʋ fɛɛ mʋ ɩ gyɛ asa kɩɩsa yɛ alewupu kpini ɔtalɛpʋ.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini ba tɔwɛ mʋ asɩn mʋ kaapʋ tɔ yɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ mʋ gyii mʋ, lɩɩ mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa mu alibi kɛɛ mʋ.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Pita maa san ɛɛ tɔwɛ mʋ, Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ba loo bamʋ nɩɩ bee nu asɩn mʋ kpini tɔ.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 I kyinkyin Gyiwu akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba buu Pita lɩɩ Gyopa ba mʋ gaa, fɛɛ Ɩbwaarɛ maa taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Lɩɩ fɛɛ ba nu ba maa tɔwɛ ntɔwɛ pʋpwɛ yɛgɛ bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ Pita taasɛ yɛ,
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Ba maa nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an nyɛ falɛ mʋ, ɔkʋ ɩ taalɛ tii ɔkpa fɛɛ ba man gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Nɩɩ Pita sa kɔnɔ yɛ ba gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee lɩɩ Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ. Nɩɩ ba kʋlɛ Pita yɛ ɔ kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nyɔ nkʋ.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.