Atos 10

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɔbɩlɩsa kʋ bʋ tɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Koneliyo. Nɩɩ ɔ tɛ Kasariya kadɛ tɔ. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa sa Roma anaakɔpʋ kʋbʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Itali abi kʋbʋ mʋ.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Maa mʋ kʋʋpʋ ana ba taa bamʋ n‐yɩɩ sa Ɩbwaarɛ nɩɩ ba sɩlɛ Ɩbwaarɛ. Ɔ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɛɛ atiripu atɔ nɩɩ ɔ bɩla ɔ sʋ saŋa sa kabwaarɛ‐kʋlɛ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Kanyɩn nɩmʋ nyɛ kɩlɛɛkaapʋ kakɛ kʋ kakyʋwapɛ ɩ waa fɛɛ kerefi asa saŋa tɔ. O wu Ɩbwaarɛ kabɔɔ maa ba mʋ asɛ nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ yɛ, “Koneliyo!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ yɛ kufuu nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mɩnɛ nɩn?” Nɩɩ kabɔɔ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ ansi i gyii fʋ kakɛɛ yɛ fʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ sʋ, nɩɩ ee biti o kyula fʋ.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nbɩɩnbɩɩ, sun asa kʋ kpee Gyopa ba naa tɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita mʋ ba.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ɔ bʋ Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba mʋ ayɛ nɩn, nɩɩ kɩ bʋ kɩ maa ɔpʋ mʋ.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ɩ kyʋn mʋ, nɩɩ Koneliyo tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ anyɔ yɛ mʋ anaakɔpʋ mʋ tɔ ɔkʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋmaa ɛɛ sa mʋ, nɩɩ ɔ taa mʋ n‐yɩɩ sa Ɩbwaarɛ mʋ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ o wu nɩɩ o sun bamʋ Gyopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Lɩɩkaakɛ mʋ Koneliyo nbɔɔ ba maa tiri Gyopa mʋ Pita mɔɔ dii kpee abansʋrʋ sʋsʋ ɔ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kakyʋwapɛ maŋa.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Akʋn a kɩtaa mʋ, nɩɩ ee biti kʋtɔ kʋ o gyii. Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ waa agyitɔ mʋ, nɩɩ ɔ nyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 O wu sʋsʋ maa bugi nɩɩ o wu kʋtɔ kʋ, maa lɩɩ sʋsʋ fɛɛ kɩtaa lala kɩɩ kpɩlɩgɛ kɩɩ ba kasɛ. Kɩ maa kɩmʋ anobi ana.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Kɩtaa mʋ sʋ mʋ, o wu atɔbwaaya kʋmaa yɛ nbwiibi yɛ atɔbwaaya mʋ nɩɩ bɛɛ kpɩɩ ɩtɔ sʋ kpini.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Nɩɩ o nu ɔbʋlɛ kʋ maa tɔwɛ mʋ yɛ, “Pita! Kʋsʋ mɔɔ kɛ fu gyii.” Pita yɛ mu ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ nɩɩ o wu mʋ|src="WA03963b.tif" size="span" loc="Act 10:13" ref="10:13"
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ ayee, n man pɩɩta gyii falɛ ineesi atɔ abɛɛ ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ anɛ Gyiwu abi ikisii.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Nɩɩ ɔbʋlɛ mʋ bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla tɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɔŋɔ kɩmʋ mʋ, yɛ ineesi kʋtɔ.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn ɩlɩɩ ɩsa, nɩɩ ɩ taa kɩtaa mʋ yɛ atɔ mʋ bwii kyʋn sʋsʋ.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Saŋa mʋ nɩɩ Pita san ɛɛ fɛ ɩmʋ nfɛɛrɛ mʋ, nɩɩ asa mʋ nɩɩ Koneliyo sun mʋ ba bɩɩ Simon kɩkpaara mʋ, nɩɩ ba ba yɩlɛ kɩmʋ kewusunɔ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Nɩɩ ba tɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ bʋ nfɩɩ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Saŋa mʋ nɩɩ Pita san ɛɛ fɛ mʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ nfɛɛrɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ Kayaayu tɔwɛ mʋ yɛ, “Anyɩn asa akʋ bee biti fʋ.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ɩmʋ sʋ kpɩlɩgɛ kpee bamʋ asɛ, man kan kina katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ faa bamʋ fen biti fan kpee, lɩɩ fɛɛ mɛ ɩ sun bamʋ fʋ asɛ.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Nɩɩ Pita kpɩlɩgɛ ba kasɛ tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ anyɩn mʋ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ fen biti mʋ. Mɩnɛ ɩ waa?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Nɩɩ anyɩn mʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ “Anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Koneliyo mʋ i sun anɛ. Ɔ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ mʋ ɩkpa i kyiigi nɩɩ ɔ sɩlɛ Ɩbwaarɛ, nɩɩ Gyiwu abi kpini bɛ sa mʋ bɛɛrɛɛ. Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ɩ tɔwɛ mʋ yɛ ɔ tɩɩ fʋ ba mʋ kɩkpaara sʋ, kɛ o nu kʋtɔ mʋ nɩɩ fʋ sʋ sa mʋ.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Nɩɩ Pita taa anyɩn mʋ loo kɩkpaara mʋ sʋ, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ bamʋ, kɩtaa bamʋ kɩfɔ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ɩmʋ lɩɩkaakɛ nɩɩ ba fʋʋ Kasariya. Yɛgɛ Koneliyo maa mʋ kʋʋpʋ ana yɛ mʋ kyɛmɩnɛ ana ba sarɛ bee gyoo mʋ.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Pita maa biti o loo kɩkpaara mʋ sʋ mʋ, nɩɩ Koneliyo gyaŋa mʋ, nɩɩ o muŋa o sun mʋ.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Amaa Pita kɩtaa mʋ kɩbaa tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ “Kʋsʋ yɩlɛ! Ngbaa mɛ n dan n gyɛ nyɩmɩsa nɩn fɛɛ fʋ falɛ!”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Saŋa mʋ nɩɩ maa Pita bɛɛ waa kiligyima bee loo kɩkpaara mʋ sʋ mʋ, ɔ naa tu asa ba maa sarɛ ba tɛ.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Nɩɩ Pita tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan dan fen nyi fɛɛ naafɔɔ ɩ man dɛ ɔkpa fɛɛ Gyiwu nyɩmɩsa maa bʋga ɔmʋ nɩɩ o mee sun Ɩbwaarɛ abɛɛ ɔ bɔɔ mʋ sʋ. Amaa Ɩbwaarɛ kaapʋ mɛ fɛɛ n man tɔwɛ ɔkʋ yɛ ɔ man du kyɩrɛkyɩrɛ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Ɩmʋ sʋ fan maa sun tɩɩ mɛ mʋ n man kina, kanɩn sʋ fan tɔwɛ mɛ kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ fan tɩɩ mɛ.”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Nɩɩ Koneliyo lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ndaga nkɛ nna nɩmʋ n maa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kerefi asa kakyʋwapɛ saŋa mʋ. Opula tɔ nɩɩ n wu ɔnyɩn kʋ maa bun kaalɛ fufuli ba yɩlɛ mi ansi tɔ.”
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, “Koneliyo Ɩbwaarɛ nu fʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ o wu fʋ kakɛɛ mʋ nɩɩ fɩɩ kɛɛ atiripu mʋ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Ɩmʋ sʋ sun asa kpee Gyopa kɛ ba naa tɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita mʋ, nɩɩ ɔ gyɛ ɔfɔ ɔ bʋ Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba nɩɩ mʋ kɩkpaara bʋ mata ɔpʋ mʋ.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ɩmʋ sʋ nɩɩ n sun tɩɩ fʋ bilen, nɩɩ ɩ bʋrɔn fɛɛ fʋ maa ba. Nbɩɩnbɩɩ an gyaŋɛ Ɩbwaarɛ ansi tɔ an nu fʋ asɛ asɩn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ taa sa fʋ yɛ fʋ ba tɔwɛ anɛ mʋ.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ n bɩɩ fɛɛ ɩ gyɛ kesintin Ɩbwaarɛ mɛɛ kɩɩ nyɩmɩsa ansi tɔ pɔyɩ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋ.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ ndɛndɛmandɛ ɔ sɩlɛ mʋ, nɩɩ ɛɛ waa ɩmʋ nɩɩ ɩ dagaa mʋ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Fanɛ gbaa‐gbaa fan nu asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa bɩya Gyiwu abi nɩɩ ɔ bɔla Yesu Krisito mʋ nɩɩ ɔ gyɛ dulinyaa tɔ atɔ kpini Ɔnyɩrɩpɛ sʋ taa kayɩɩ yuuli asɩn danbɩrasa sa bamʋ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nɩɩ fan nyi asɩn kparɛ mʋ nɩɩ ɩ waa Gyiwu ɔsʋwʋlɛ sʋ nɩɩ i piili lɩɩ Galile mʋ. Ɩ waa saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn tɔwɛ Ɩbwaarɛ kekyugyee asɩn mʋ kamaa.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Fan nu Yesu Kanasareti‐nyɩn mʋ asɩn, kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ yɛ ɔlʋn bɔla mʋ tɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tii mʋ sʋ, nɩɩ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ o kpee mʋ ɛɛ waa adanbɩrasa yɛgɛ ɛɛ kyɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ bʋ mʋ tɔ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa Gyerusalem yɛ Ɩsɩrayɩ kpini‐kpini mʋ, anɛ asunpu nɩmʋ an gyɛ ɩmʋ kesintin agyipu. Ba da mʋ oyu laasa sʋ mɔɔ mʋ.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Amaa nkɛ nsa kamaa tɔ mʋ Ɩbwaarɛ kyiŋi mʋ lɩɩ lewu tɔ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Man gyɛ ɔkʋmaa nɩmʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ amɔɔ anɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ yɛ an baa an gyɛ mʋ kesintin agyipu mʋ maa wu kyiŋi kamaa tɔ mʋ ana mʋ a bʋga gyii nɩɩ an nu.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Nɩɩ Yesu sa anɛ kɔnɔ yɛ a taa tɔwɛ Abwaarɛsɩn mʋ sa Gyiwu kasɛ sʋ asa kpini. Kɛ a lɛɛ kesintin mʋ kaapʋ fɛɛ mʋ ɩ gyɛ asa kɩɩsa yɛ alewupu kpini ɔtalɛpʋ.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini ba tɔwɛ mʋ asɩn mʋ kaapʋ tɔ yɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ mʋ gyii mʋ, lɩɩ mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa mu alibi kɛɛ mʋ.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Pita maa san ɛɛ tɔwɛ mʋ, Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ba loo bamʋ nɩɩ bee nu asɩn mʋ kpini tɔ.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 I kyinkyin Gyiwu akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba buu Pita lɩɩ Gyopa ba mʋ gaa, fɛɛ Ɩbwaarɛ maa taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Lɩɩ fɛɛ ba nu ba maa tɔwɛ ntɔwɛ pʋpwɛ yɛgɛ bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ Pita taasɛ yɛ,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Ba maa nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an nyɛ falɛ mʋ, ɔkʋ ɩ taalɛ tii ɔkpa fɛɛ ba man gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nɩɩ Pita sa kɔnɔ yɛ ba gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee lɩɩ Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ. Nɩɩ ba kʋlɛ Pita yɛ ɔ kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nyɔ nkʋ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.