Atos 10
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Ɔbɩlɩsa kʋ bʋ tɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Koneliyo. Nɩɩ ɔ tɛ Kasariya kadɛ tɔ. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa sa Roma anaakɔpʋ kʋbʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Itali abi kʋbʋ mʋ.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Maa mʋ kʋʋpʋ ana ba taa bamʋ n‐yɩɩ sa Ɩbwaarɛ nɩɩ ba sɩlɛ Ɩbwaarɛ. Ɔ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɛɛ atiripu atɔ nɩɩ ɔ bɩla ɔ sʋ saŋa sa kabwaarɛ‐kʋlɛ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Kanyɩn nɩmʋ nyɛ kɩlɛɛkaapʋ kakɛ kʋ kakyʋwapɛ ɩ waa fɛɛ kerefi asa saŋa tɔ. O wu Ɩbwaarɛ kabɔɔ maa ba mʋ asɛ nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ yɛ, “Koneliyo!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ yɛ kufuu nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mɩnɛ nɩn?” Nɩɩ kabɔɔ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ ansi i gyii fʋ kakɛɛ yɛ fʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ sʋ, nɩɩ ee biti o kyula fʋ.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Nbɩɩnbɩɩ, sun asa kʋ kpee Gyopa ba naa tɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita mʋ ba.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ɔ bʋ Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba mʋ ayɛ nɩn, nɩɩ kɩ bʋ kɩ maa ɔpʋ mʋ.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ɩ kyʋn mʋ, nɩɩ Koneliyo tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ anyɔ yɛ mʋ anaakɔpʋ mʋ tɔ ɔkʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋmaa ɛɛ sa mʋ, nɩɩ ɔ taa mʋ n‐yɩɩ sa Ɩbwaarɛ mʋ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ o wu nɩɩ o sun bamʋ Gyopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Lɩɩkaakɛ mʋ Koneliyo nbɔɔ ba maa tiri Gyopa mʋ Pita mɔɔ dii kpee abansʋrʋ sʋsʋ ɔ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kakyʋwapɛ maŋa.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Akʋn a kɩtaa mʋ, nɩɩ ee biti kʋtɔ kʋ o gyii. Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ waa agyitɔ mʋ, nɩɩ ɔ nyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 O wu sʋsʋ maa bugi nɩɩ o wu kʋtɔ kʋ, maa lɩɩ sʋsʋ fɛɛ kɩtaa lala kɩɩ kpɩlɩgɛ kɩɩ ba kasɛ. Kɩ maa kɩmʋ anobi ana.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Kɩtaa mʋ sʋ mʋ, o wu atɔbwaaya kʋmaa yɛ nbwiibi yɛ atɔbwaaya mʋ nɩɩ bɛɛ kpɩɩ ɩtɔ sʋ kpini.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Nɩɩ o nu ɔbʋlɛ kʋ maa tɔwɛ mʋ yɛ, “Pita! Kʋsʋ mɔɔ kɛ fu gyii.” Pita yɛ mu ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ nɩɩ o wu mʋ|src="WA03963b.tif" size="span" loc="Act 10:13" ref="10:13"
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ ayee, n man pɩɩta gyii falɛ ineesi atɔ abɛɛ ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ anɛ Gyiwu abi ikisii.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Nɩɩ ɔbʋlɛ mʋ bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla tɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɔŋɔ kɩmʋ mʋ, yɛ ineesi kʋtɔ.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn ɩlɩɩ ɩsa, nɩɩ ɩ taa kɩtaa mʋ yɛ atɔ mʋ bwii kyʋn sʋsʋ.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Saŋa mʋ nɩɩ Pita san ɛɛ fɛ ɩmʋ nfɛɛrɛ mʋ, nɩɩ asa mʋ nɩɩ Koneliyo sun mʋ ba bɩɩ Simon kɩkpaara mʋ, nɩɩ ba ba yɩlɛ kɩmʋ kewusunɔ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Nɩɩ ba tɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ bʋ nfɩɩ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Saŋa mʋ nɩɩ Pita san ɛɛ fɛ mʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ nfɛɛrɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ Kayaayu tɔwɛ mʋ yɛ, “Anyɩn asa akʋ bee biti fʋ.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ɩmʋ sʋ kpɩlɩgɛ kpee bamʋ asɛ, man kan kina katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ faa bamʋ fen biti fan kpee, lɩɩ fɛɛ mɛ ɩ sun bamʋ fʋ asɛ.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Nɩɩ Pita kpɩlɩgɛ ba kasɛ tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ anyɩn mʋ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ fen biti mʋ. Mɩnɛ ɩ waa?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Nɩɩ anyɩn mʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ “Anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Koneliyo mʋ i sun anɛ. Ɔ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ mʋ ɩkpa i kyiigi nɩɩ ɔ sɩlɛ Ɩbwaarɛ, nɩɩ Gyiwu abi kpini bɛ sa mʋ bɛɛrɛɛ. Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ɩ tɔwɛ mʋ yɛ ɔ tɩɩ fʋ ba mʋ kɩkpaara sʋ, kɛ o nu kʋtɔ mʋ nɩɩ fʋ sʋ sa mʋ.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Nɩɩ Pita taa anyɩn mʋ loo kɩkpaara mʋ sʋ, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ bamʋ, kɩtaa bamʋ kɩfɔ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ɩmʋ lɩɩkaakɛ nɩɩ ba fʋʋ Kasariya. Yɛgɛ Koneliyo maa mʋ kʋʋpʋ ana yɛ mʋ kyɛmɩnɛ ana ba sarɛ bee gyoo mʋ.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita maa biti o loo kɩkpaara mʋ sʋ mʋ, nɩɩ Koneliyo gyaŋa mʋ, nɩɩ o muŋa o sun mʋ.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Amaa Pita kɩtaa mʋ kɩbaa tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ “Kʋsʋ yɩlɛ! Ngbaa mɛ n dan n gyɛ nyɩmɩsa nɩn fɛɛ fʋ falɛ!”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Saŋa mʋ nɩɩ maa Pita bɛɛ waa kiligyima bee loo kɩkpaara mʋ sʋ mʋ, ɔ naa tu asa ba maa sarɛ ba tɛ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Nɩɩ Pita tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan dan fen nyi fɛɛ naafɔɔ ɩ man dɛ ɔkpa fɛɛ Gyiwu nyɩmɩsa maa bʋga ɔmʋ nɩɩ o mee sun Ɩbwaarɛ abɛɛ ɔ bɔɔ mʋ sʋ. Amaa Ɩbwaarɛ kaapʋ mɛ fɛɛ n man tɔwɛ ɔkʋ yɛ ɔ man du kyɩrɛkyɩrɛ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Ɩmʋ sʋ fan maa sun tɩɩ mɛ mʋ n man kina, kanɩn sʋ fan tɔwɛ mɛ kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ fan tɩɩ mɛ.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Nɩɩ Koneliyo lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ndaga nkɛ nna nɩmʋ n maa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kerefi asa kakyʋwapɛ saŋa mʋ. Opula tɔ nɩɩ n wu ɔnyɩn kʋ maa bun kaalɛ fufuli ba yɩlɛ mi ansi tɔ.”
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, “Koneliyo Ɩbwaarɛ nu fʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ o wu fʋ kakɛɛ mʋ nɩɩ fɩɩ kɛɛ atiripu mʋ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ɩmʋ sʋ sun asa kpee Gyopa kɛ ba naa tɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita mʋ, nɩɩ ɔ gyɛ ɔfɔ ɔ bʋ Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba nɩɩ mʋ kɩkpaara bʋ mata ɔpʋ mʋ.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ɩmʋ sʋ nɩɩ n sun tɩɩ fʋ bilen, nɩɩ ɩ bʋrɔn fɛɛ fʋ maa ba. Nbɩɩnbɩɩ an gyaŋɛ Ɩbwaarɛ ansi tɔ an nu fʋ asɛ asɩn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ taa sa fʋ yɛ fʋ ba tɔwɛ anɛ mʋ.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ n bɩɩ fɛɛ ɩ gyɛ kesintin Ɩbwaarɛ mɛɛ kɩɩ nyɩmɩsa ansi tɔ pɔyɩ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋ.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ ndɛndɛmandɛ ɔ sɩlɛ mʋ, nɩɩ ɛɛ waa ɩmʋ nɩɩ ɩ dagaa mʋ.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Fanɛ gbaa‐gbaa fan nu asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa bɩya Gyiwu abi nɩɩ ɔ bɔla Yesu Krisito mʋ nɩɩ ɔ gyɛ dulinyaa tɔ atɔ kpini Ɔnyɩrɩpɛ sʋ taa kayɩɩ yuuli asɩn danbɩrasa sa bamʋ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Nɩɩ fan nyi asɩn kparɛ mʋ nɩɩ ɩ waa Gyiwu ɔsʋwʋlɛ sʋ nɩɩ i piili lɩɩ Galile mʋ. Ɩ waa saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn tɔwɛ Ɩbwaarɛ kekyugyee asɩn mʋ kamaa.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Fan nu Yesu Kanasareti‐nyɩn mʋ asɩn, kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ yɛ ɔlʋn bɔla mʋ tɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tii mʋ sʋ, nɩɩ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ o kpee mʋ ɛɛ waa adanbɩrasa yɛgɛ ɛɛ kyɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ bʋ mʋ tɔ.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa Gyerusalem yɛ Ɩsɩrayɩ kpini‐kpini mʋ, anɛ asunpu nɩmʋ an gyɛ ɩmʋ kesintin agyipu. Ba da mʋ oyu laasa sʋ mɔɔ mʋ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Amaa nkɛ nsa kamaa tɔ mʋ Ɩbwaarɛ kyiŋi mʋ lɩɩ lewu tɔ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Man gyɛ ɔkʋmaa nɩmʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ amɔɔ anɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ yɛ an baa an gyɛ mʋ kesintin agyipu mʋ maa wu kyiŋi kamaa tɔ mʋ ana mʋ a bʋga gyii nɩɩ an nu.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Nɩɩ Yesu sa anɛ kɔnɔ yɛ a taa tɔwɛ Abwaarɛsɩn mʋ sa Gyiwu kasɛ sʋ asa kpini. Kɛ a lɛɛ kesintin mʋ kaapʋ fɛɛ mʋ ɩ gyɛ asa kɩɩsa yɛ alewupu kpini ɔtalɛpʋ.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini ba tɔwɛ mʋ asɩn mʋ kaapʋ tɔ yɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ mʋ gyii mʋ, lɩɩ mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa mu alibi kɛɛ mʋ.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita maa san ɛɛ tɔwɛ mʋ, Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ba loo bamʋ nɩɩ bee nu asɩn mʋ kpini tɔ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 I kyinkyin Gyiwu akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba buu Pita lɩɩ Gyopa ba mʋ gaa, fɛɛ Ɩbwaarɛ maa taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Lɩɩ fɛɛ ba nu ba maa tɔwɛ ntɔwɛ pʋpwɛ yɛgɛ bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ Pita taasɛ yɛ,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Ba maa nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an nyɛ falɛ mʋ, ɔkʋ ɩ taalɛ tii ɔkpa fɛɛ ba man gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nɩɩ Pita sa kɔnɔ yɛ ba gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee lɩɩ Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ. Nɩɩ ba kʋlɛ Pita yɛ ɔ kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nyɔ nkʋ.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.