Atos 10

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɔbɩlɩsa kʋ bʋ tɔ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Koneliyo. Nɩɩ ɔ tɛ Kasariya kadɛ tɔ. Ɔ kyɩna ɔ gyɛ anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa sa Roma anaakɔpʋ kʋbʋ mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ kɩmʋ yɛ Itali abi kʋbʋ mʋ.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Maa mʋ kʋʋpʋ ana ba taa bamʋ n‐yɩɩ sa Ɩbwaarɛ nɩɩ ba sɩlɛ Ɩbwaarɛ. Ɔ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ ɛɛ kɛɛ atiripu atɔ nɩɩ ɔ bɩla ɔ sʋ saŋa sa kabwaarɛ‐kʋlɛ.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Kanyɩn nɩmʋ nyɛ kɩlɛɛkaapʋ kakɛ kʋ kakyʋwapɛ ɩ waa fɛɛ kerefi asa saŋa tɔ. O wu Ɩbwaarɛ kabɔɔ maa ba mʋ asɛ nɩɩ ɔ tɩɩ mʋ yɛ, “Koneliyo!”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Nɩɩ ɔ kɩɩ mʋ yɛ kufuu nɩɩ ɔ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ mɩnɛ nɩn?” Nɩɩ kabɔɔ mʋ tɔwɛ mʋ yɛ, “Ɩbwaarɛ ansi i gyii fʋ kakɛɛ yɛ fʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ sʋ, nɩɩ ee biti o kyula fʋ.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Nbɩɩnbɩɩ, sun asa kʋ kpee Gyopa ba naa tɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita mʋ ba.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Ɔ bʋ Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba mʋ ayɛ nɩn, nɩɩ kɩ bʋ kɩ maa ɔpʋ mʋ.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Saŋa mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ɩ kyʋn mʋ, nɩɩ Koneliyo tɩɩ mʋ ayaafɔlɛ anyɔ yɛ mʋ anaakɔpʋ mʋ tɔ ɔkʋlʋn mʋ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋmaa ɛɛ sa mʋ, nɩɩ ɔ taa mʋ n‐yɩɩ sa Ɩbwaarɛ mʋ.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Nɩɩ ɔ tɔwɛ bamʋ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ o wu nɩɩ o sun bamʋ Gyopa.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Lɩɩkaakɛ mʋ Koneliyo nbɔɔ ba maa tiri Gyopa mʋ Pita mɔɔ dii kpee abansʋrʋ sʋsʋ ɔ naa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kakyʋwapɛ maŋa.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Akʋn a kɩtaa mʋ, nɩɩ ee biti kʋtɔ kʋ o gyii. Saŋa mʋ nɩɩ bɛɛ waa agyitɔ mʋ, nɩɩ ɔ nyɛ ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 O wu sʋsʋ maa bugi nɩɩ o wu kʋtɔ kʋ, maa lɩɩ sʋsʋ fɛɛ kɩtaa lala kɩɩ kpɩlɩgɛ kɩɩ ba kasɛ. Kɩ maa kɩmʋ anobi ana.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Kɩtaa mʋ sʋ mʋ, o wu atɔbwaaya kʋmaa yɛ nbwiibi yɛ atɔbwaaya mʋ nɩɩ bɛɛ kpɩɩ ɩtɔ sʋ kpini.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Nɩɩ o nu ɔbʋlɛ kʋ maa tɔwɛ mʋ yɛ, “Pita! Kʋsʋ mɔɔ kɛ fu gyii.” Pita yɛ mu ansi sʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ nɩɩ o wu mʋ|src="WA03963b.tif" size="span" loc="Act 10:13" ref="10:13"
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Ɔnyɩrɩpɛ ayee, n man pɩɩta gyii falɛ ineesi atɔ abɛɛ ɩmʋ nɩɩ ɩ gyɛ anɛ Gyiwu abi ikisii.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Nɩɩ ɔbʋlɛ mʋ bɩla tɔwɛ mʋ yɛ, “Man bɩla tɩɩ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ lɔŋɔ kɩmʋ mʋ, yɛ ineesi kʋtɔ.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Ɩnɩmʋ ɩ waa kanɩn ɩlɩɩ ɩsa, nɩɩ ɩ taa kɩtaa mʋ yɛ atɔ mʋ bwii kyʋn sʋsʋ.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Saŋa mʋ nɩɩ Pita san ɛɛ fɛ ɩmʋ nfɛɛrɛ mʋ, nɩɩ asa mʋ nɩɩ Koneliyo sun mʋ ba bɩɩ Simon kɩkpaara mʋ, nɩɩ ba ba yɩlɛ kɩmʋ kewusunɔ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Nɩɩ ba tɩɩ ɔkʋ taasɛ mʋ yɛ, “Ɔnyɩn kʋ bʋ nfɩɩ nɩɩ bɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Saŋa mʋ nɩɩ Pita san ɛɛ fɛ mʋ kɩlɛɛkaapʋ mʋ nfɛɛrɛ mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ Kayaayu tɔwɛ mʋ yɛ, “Anyɩn asa akʋ bee biti fʋ.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Ɩmʋ sʋ kpɩlɩgɛ kpee bamʋ asɛ, man kan kina katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ faa bamʋ fen biti fan kpee, lɩɩ fɛɛ mɛ ɩ sun bamʋ fʋ asɛ.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Nɩɩ Pita kpɩlɩgɛ ba kasɛ tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ anyɩn mʋ yɛ, “Mɛ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ fen biti mʋ. Mɩnɛ ɩ waa?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Nɩɩ anyɩn mʋ ba lɛɛ kɔnɔ yɛ “Anaakɔpʋ ɔbɩlɩsa mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Koneliyo mʋ i sun anɛ. Ɔ gyɛ ɔsa mʋ nɩɩ mʋ ɩkpa i kyiigi nɩɩ ɔ sɩlɛ Ɩbwaarɛ, nɩɩ Gyiwu abi kpini bɛ sa mʋ bɛɛrɛɛ. Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ ɩ tɔwɛ mʋ yɛ ɔ tɩɩ fʋ ba mʋ kɩkpaara sʋ, kɛ o nu kʋtɔ mʋ nɩɩ fʋ sʋ sa mʋ.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Nɩɩ Pita taa anyɩn mʋ loo kɩkpaara mʋ sʋ, nɩɩ ɔ kɔɔlɛ bamʋ, kɩtaa bamʋ kɩfɔ.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Ɩmʋ lɩɩkaakɛ nɩɩ ba fʋʋ Kasariya. Yɛgɛ Koneliyo maa mʋ kʋʋpʋ ana yɛ mʋ kyɛmɩnɛ ana ba sarɛ bee gyoo mʋ.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Pita maa biti o loo kɩkpaara mʋ sʋ mʋ, nɩɩ Koneliyo gyaŋa mʋ, nɩɩ o muŋa o sun mʋ.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Amaa Pita kɩtaa mʋ kɩbaa tɔ nɩɩ ɔ tɔwɛ mʋ yɛ “Kʋsʋ yɩlɛ! Ngbaa mɛ n dan n gyɛ nyɩmɩsa nɩn fɛɛ fʋ falɛ!”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Saŋa mʋ nɩɩ maa Pita bɛɛ waa kiligyima bee loo kɩkpaara mʋ sʋ mʋ, ɔ naa tu asa ba maa sarɛ ba tɛ.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Nɩɩ Pita tɔwɛ bamʋ yɛ, “Fanɛ gbaa‐gbaa fanɛ fan dan fen nyi fɛɛ naafɔɔ ɩ man dɛ ɔkpa fɛɛ Gyiwu nyɩmɩsa maa bʋga ɔmʋ nɩɩ o mee sun Ɩbwaarɛ abɛɛ ɔ bɔɔ mʋ sʋ. Amaa Ɩbwaarɛ kaapʋ mɛ fɛɛ n man tɔwɛ ɔkʋ yɛ ɔ man du kyɩrɛkyɩrɛ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Ɩmʋ sʋ fan maa sun tɩɩ mɛ mʋ n man kina, kanɩn sʋ fan tɔwɛ mɛ kʋtɔ mʋ sʋ nɩɩ fan tɩɩ mɛ.”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Nɩɩ Koneliyo lɛɛ kɔnɔ yɛ, “Ndaga nkɛ nna nɩmʋ n maa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ kerefi asa kakyʋwapɛ saŋa mʋ. Opula tɔ nɩɩ n wu ɔnyɩn kʋ maa bun kaalɛ fufuli ba yɩlɛ mi ansi tɔ.”
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Nɩɩ ɔ tɔwɛ mɛ yɛ, “Koneliyo Ɩbwaarɛ nu fʋ kabwaarɛ‐kʋlɛ, nɩɩ o wu fʋ kakɛɛ mʋ nɩɩ fɩɩ kɛɛ atiripu mʋ.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Ɩmʋ sʋ sun asa kpee Gyopa kɛ ba naa tɩɩ ɔnyɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ mʋ yɛ Simon Pita mʋ, nɩɩ ɔ gyɛ ɔfɔ ɔ bʋ Simon mʋ nɩɩ ɔ gyɛ gbansaba nɩɩ mʋ kɩkpaara bʋ mata ɔpʋ mʋ.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Ɩmʋ sʋ nɩɩ n sun tɩɩ fʋ bilen, nɩɩ ɩ bʋrɔn fɛɛ fʋ maa ba. Nbɩɩnbɩɩ an gyaŋɛ Ɩbwaarɛ ansi tɔ an nu fʋ asɛ asɩn mʋ nɩɩ Ɔnyɩrɩpɛ taa sa fʋ yɛ fʋ ba tɔwɛ anɛ mʋ.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Nɩɩ Pita tɔwɛ yɛ, “Nbɩɩnbɩɩ bɩrɛ n bɩɩ fɛɛ ɩ gyɛ kesintin Ɩbwaarɛ mɛɛ kɩɩ nyɩmɩsa ansi tɔ pɔyɩ nɩɩ ɛɛ waa kʋtɔ kʋ.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Ɩbwaarɛ ɩ kɔɔlɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ bʋ ndɛndɛmandɛ ɔ sɩlɛ mʋ, nɩɩ ɛɛ waa ɩmʋ nɩɩ ɩ dagaa mʋ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Fanɛ gbaa‐gbaa fan nu asɩn mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa bɩya Gyiwu abi nɩɩ ɔ bɔla Yesu Krisito mʋ nɩɩ ɔ gyɛ dulinyaa tɔ atɔ kpini Ɔnyɩrɩpɛ sʋ taa kayɩɩ yuuli asɩn danbɩrasa sa bamʋ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nɩɩ fan nyi asɩn kparɛ mʋ nɩɩ ɩ waa Gyiwu ɔsʋwʋlɛ sʋ nɩɩ i piili lɩɩ Galile mʋ. Ɩ waa saŋa mʋ nɩɩ Gyɔn tɔwɛ Ɩbwaarɛ kekyugyee asɩn mʋ kamaa.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Fan nu Yesu Kanasareti‐nyɩn mʋ asɩn, kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ yɛ ɔlʋn bɔla mʋ tɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tii mʋ sʋ, nɩɩ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ o kpee mʋ ɛɛ waa adanbɩrasa yɛgɛ ɛɛ kyɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ Sɩtaanɛ bʋ mʋ tɔ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Kʋtɔ mʋ nɩɩ ɔ waa Gyerusalem yɛ Ɩsɩrayɩ kpini‐kpini mʋ, anɛ asunpu nɩmʋ an gyɛ ɩmʋ kesintin agyipu. Ba da mʋ oyu laasa sʋ mɔɔ mʋ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Amaa nkɛ nsa kamaa tɔ mʋ Ɩbwaarɛ kyiŋi mʋ lɩɩ lewu tɔ. Nɩɩ Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Man gyɛ ɔkʋmaa nɩmʋ nɩɩ ɔ lɛɛ mʋ n‐yɩɩ kaapʋ amɔɔ anɛ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ wʋla lɛɛ yɛ an baa an gyɛ mʋ kesintin agyipu mʋ maa wu kyiŋi kamaa tɔ mʋ ana mʋ a bʋga gyii nɩɩ an nu.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Nɩɩ Yesu sa anɛ kɔnɔ yɛ a taa tɔwɛ Abwaarɛsɩn mʋ sa Gyiwu kasɛ sʋ asa kpini. Kɛ a lɛɛ kesintin mʋ kaapʋ fɛɛ mʋ ɩ gyɛ asa kɩɩsa yɛ alewupu kpini ɔtalɛpʋ.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Ɩbwaarɛ atɔwɛpʋ mʋ kpini ba tɔwɛ mʋ asɩn mʋ kaapʋ tɔ yɛ ɔkʋmaa mʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ mʋ gyii mʋ, lɩɩ mʋ kɩtɩɩ tɔ sʋ mʋ Ɩbwaarɛ ii biti ɔ taa mu alibi kɛɛ mʋ.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Pita maa san ɛɛ tɔwɛ mʋ, Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ba loo bamʋ nɩɩ bee nu asɩn mʋ kpini tɔ.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 I kyinkyin Gyiwu akɔɔlɛ‐gyipu mʋ nɩɩ ba buu Pita lɩɩ Gyopa ba mʋ gaa, fɛɛ Ɩbwaarɛ maa taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ sa bamʋ nɩɩ ba man gyɛ Gyiwu abi.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Lɩɩ fɛɛ ba nu ba maa tɔwɛ ntɔwɛ pʋpwɛ yɛgɛ bɛɛ yɩn Ɩbwaarɛ. Nɩɩ Pita taasɛ yɛ,
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Ba maa nyɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an nyɛ falɛ mʋ, ɔkʋ ɩ taalɛ tii ɔkpa fɛɛ ba man gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee?”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nɩɩ Pita sa kɔnɔ yɛ ba gyee bamʋ Ɩbwaarɛ kekyugyee lɩɩ Yesu Krisito kɩtɩɩ tɔ. Nɩɩ ba kʋlɛ Pita yɛ ɔ kyɩna bamʋ asɛ nkɛ nyɔ nkʋ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.