Apocalipse 16
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Tʋtɔ nɩɩ n nu ɔbʋlɛ lala kʋ lɩɩ tantɩ kubuu mʋ tɔ, kɩ maa tɔwɛ kɩɩ sa Ɩbwaarɛ nbɔɔ asunɔ mʋ yɛ, “Fan kpee naa kyɛɛgɛ Ɩbwaarɛ agbʋ ɩlapɛ isunɔ mʋ wʋrɩgɛ kasɛ sʋ.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ɩbwaarɛ kabɔɔ gyankpaasa mʋ naa kyɛɛgɛ agbʋ lapɛ mʋ wʋrɩgɛ kasɛ sʋ, nɩɩ ɩlɔ libi mʋ nɩɩ ɩ gyɔɔ nɩɩ ɩɩ kɔ mʋ ɩ yaasɛ loo asa mʋ nɩɩ ba sʋ kadʋnbwɛ mʋ kakyʋlɛ nɩɩ bee sun mʋ apɔyɩtɔ ɔdakpa mʋ.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Nɩɩ kabɔɔ nyɔsapʋ mʋ kyɛɛgɛ mʋ lapɛ mʋ waa ɔpʋ tɔ, nɩɩ i biliŋi nkalan fɛɛ nyɩmɩsa wusa nkalan, nɩɩ atɔ kɩɩsa kʋmaa mʋ nɩɩ ba bʋ ɔpʋ tɔ mʋ ba wu.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ɩbwaarɛ kabɔɔ sasapʋ mʋ kyɛɛgɛ mʋ lapɛ mʋ waa ɩbʋn yɛ ɩbʋn amu tɔ, nɩɩ nkyu mʋ i biliŋi nkalan.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Nɩɩ n nu Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ nkyu sʋ mʋ maa tɔwɛ yɛ,
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Lɩɩ fɛɛ bamʋ ɩ mɔɔ fʋ asa yɛ fʋ atɔwɛpʋ, nɩɩ bamʋ nkalan ɩ kyɛɛgɛ wʋrɩgɛ,
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Nɩɩ n nu Ɩbwaarɛ saraga kaswɩɩ mʋ maa kyula sʋ yɛ,
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ɩbwaarɛ kabɔɔ nasapʋ kyɛɛgɛ mʋ lapɛ mʋ wʋrɩgɛ kyɔwɛ sʋ, nɩɩ kyɔwɛ mʋ nyɛ ɔlʋn kɛ o fugya asa fɛɛ fʋlɔn.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Nɩɩ kyɔwɛ mʋ awulawula i fugya bamʋ gaa, nɩɩ ba tɔwɛ yii Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ sʋ igyerebi ɩnɩmʋ sʋ ɔlʋn mʋ. Amaa ba kina ba man yɛgɛ alibi kɩwaa, kɛ ba taa bʋnyaa sa mʋ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ɩbwaarɛ kabɔɔ nusapʋ mʋ kyɛɛgɛ mʋ lapɛ mʋ wʋrɩgɛ kadʋnbwɛ mʋ kuwura‐gya sʋ, nɩɩ mu kuwura‐gyii tɔ kpini ki biliŋi kitentenbiri. Nɩɩ ɩmʋ kpini kʋkɔ ɩ yɛgɛ nɩɩ asa ba duŋi bamʋ anobi.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Nɩɩ lɩɩ bamʋ kayɩɩ‐kɔ yɛ ɩlɔ mʋ nɩɩ ba nyɛ sʋ mʋ, ba tɔwɛ yii sʋsʋ Ɩbwaarɛ. Amaa ba kina ba man yɛgɛ alibi kɩwaa kɛ ba ba Ɩbwaarɛ asɛ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ɩbwaarɛ kabɔɔ siyesapʋ mʋ kyɛɛgɛ mʋ lapɛ mʋ wʋrɩgɛ ɔbʋn lala Gyufereti mʋ tɔ, nɩɩ kɩmʋ nkyu ɩ nyaa, kɛ ɩ nyɛ lɔŋɔ ɔkpa sa awura mʋ nɩɩ bee biti ba lɩɩ kyɔwɛ kɩlɩɩ ba mʋ.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Nɩɩ n wu nbwɩɩ libi asa mʋ nɩɩ ba du fɛɛ apulo. Ba lɩɩ kɩnansɛ pɩpɛɛ dansa mʋ yɛ kadʋnbwɛ mʋ yɛ antɩŋɛsa atɔwɛpʋ mʋ nnɔ tɔ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Bamʋ ɩ gyɛ Sɩtaanɛ n‐yaayu mʋ nɩɩ bɛɛ waa adangana. Nbwɩɩ libi asa nɩmʋ bee kpee dulinyaa tɔ awura kpini asɛ, naa kʋʋla bamʋ ba naa kɔ kɩnaa, Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ gyɛ Ɔlʋlʋnpʋ mʋ kakɛ lala mʋ akɛ.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Ɔnyɩrɩpɛ mʋ wʋla tɔwɛ yɛ, “Fan nyiŋi! N biti n ba fɛɛ oyu. Kusee ɩ gyɛ sa ɔ mʋ nɩɩ ɔ daa mʋ n‐yɩɩ sʋ nɩɩ ɔ kʋʋla o gyoo mɛ, nɩɩ ɔ man dɩlɩgɛ mʋ atɔ bunsa, kɛ ɔ natɛ kibulunkpan kɛ o gyii ipeeli.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Nɩɩ nbwɩɩ libi mʋ ba kʋʋla awura naa bʋga opula kʋlʋn, katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ tɩɩ Hibriwu katɔwɛ tɔ yɛ Amagadon mʋ.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ɩbwaarɛ kabɔɔ sunɔsapʋ kyɛɛgɛ mʋ agbʋ lapɛ mʋ waa afuu tɔ. Nɩɩ n nu ɔbʋlɛ lala kɔ maa lɩɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, kuwura‐gya mʋ asɛ yɛ, “Ɩ waa lʋwɛ!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Tʋtɔ nɩɩ ɩ wɛɛ ɩsɛɛ nɩɩ bʋlayɩ kpira nɩɩ ɩ pʋntɛ, nɩɩ kasɛ ki gyingyen ɔlʋn sʋ. Nɩɩ lɩɩ koo saŋa mʋ nɩɩ nyɩmɩsa bʋ kasɛ sʋ mʋ, kasɛ man pɩɩta gyingyen falɛ kudubi.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Nɩɩ Babilon kadɛ lala mʋ kɩ barɩgɛ tɔ ntun nsa, nɩɩ ndɛ lala mʋ nɩɩ ɩ bʋ kasɛ sʋ mʋ kpini i nyita. Ɩbwaarɛ nyiŋi Babilon kadɛ lala mʋ alibi, nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ ba nuu mʋ agbʋ nta mʋ lɩɩ mʋ kawɛ tɔ.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Nɩɩ kifintin kʋmaa nɩmʋ nyaa, nɩɩ ɔkʋ man bɩla wu abɩɩ kasɛ sʋ.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Nɩɩ bʋlayɩ abuu mʋ nɩɩ i du fɛɛ afʋlɛ‐buu, nɩɩ ɩmʋ kʋkʋlʋn oduu ɩ waa fɛɛ ayu bɔɔta oduu mʋ, ɩ lɩɩ sʋsʋ ba tɩyɛ asa sʋ. Ɩmʋ sʋ asa mʋ ba tɔwɛ yii Ɩbwaarɛ, fɛɛ maa yɛgɛ nɩɩ bʋlayɩ abuu gyerebi mʋ ba bamʋ sʋ mʋ. Lɩɩ fɛɛ tɔɔrɔɔ mʋ ban sʋ.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.