Apocalipse 14

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 N maa bɩla kɩɩ mʋ, n wu Kabʋlʋpʋ kʋ maa yɩlɛ Siyon kɩbɩɩ mʋ sʋ. Nɩɩ asa ngbɩn kɩlɩfa yɛ adɩna yɛ ana (144,000) mʋ nɩɩ ba kyʋrɔɔ Kabʋlʋpʋ mʋ kɩtɩɩ yɛ Mʋ‐Sɛ kɩtɩɩ gyaga bamʋ asɩkpɩɩ sʋ mʋ ba maa yɩlɛ mʋ asɛ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Nɩɩ n nu ɩlawʋ kʋ lɩɩ sʋsʋ fɛɛ ɔbʋn maa sʋ ɔgyalɛ abɛɛ bʋlayɩ maa pʋntɛ mʋ. Ɩlawʋ mʋ nɩɩ n nu mʋ, ii su nɩn fɛɛ adʋnlɛ alanpʋ kʋkyɔ ba maa lan bamʋ adʋnlɛ mʋ.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Nɩɩ asa ngbɩn kɩlɩfa yɛ adɩna yɛ ana ba yɩlɛ kuwura‐gya mʋ asɛ yɛ atɔ kɩɩsa ana mʋ yɛ abɩlɩsa adʋnyɔ yɛ ana mu ansi tɔ, nɩɩ ba bɩɩ ɔlʋn pʋpwɛ mʋ nɩɩ ɔkʋ man taalɛ bɩɩla, amɔɔ asa ngbɩn kɩlɩfa yɛ adɩna yɛ ana (144,000) mʋ nɩɩ Kabʋlʋpʋ mʋ mɔlɩgɛ lɩɩ kasɛ sʋ mʋ nkʋn.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Kanɩn asa maŋa ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ba man taa kakyɩɩ‐biti waa bamʋ n‐yɩɩ ineesi, nɩɩ be du nɩn fɛɛ anyɩn mʋ nɩɩ ba man nyi akyɩɩ. Nɩɩ ba buu Kabʋlʋpʋ Yesu, mʋ katɩn kʋmaa mʋ nɩɩ ee kpee. Nɩɩ ɔ ka bamʋ amu sʋ kʋkɔ lɩɩ asa tɔ, ba du nɩn fɛɛ abi gyankpaasa mʋ nɩɩ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ yɛ Kabʋlʋpʋ Yesu mʋ lɛɛ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Atɩntɩnsa kʋ ɩ man pɩɩ lɩɩ bamʋ nnɔ tɔ, nɩɩ bamʋ n‐yɩɩ sʋ ɩ man sʋ asɩn libi akʋ.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Nɩɩ n wu Ɩbwaarɛ kabɔɔ kʋ maa fugi ɛɛ kyaabɔɔ sʋsʋ. Ɔ sʋ asɩn danbɩrasa mʋ nɩɩ ɩ bʋ tɔ kakpaa nɩɩ ɛɛ tɔwɛ ɛɛ sa ɔsʋwʋlɛ kʋmaa yɛ kebunɔ kʋmaa yɛ katɔwɛ kʋmaa yɛ asa kpini.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Nɩɩ ɔ taa ɔbʋlɛ lala kuusi tɔwɛ yɛ, “Fan sɩlɛ Ɩbwaarɛ kɛ fan taa bʋnyaa sa mʋ. Lɩɩ fɛɛ mʋ katalɛ saŋa mʋ fʋʋ. Fan sun ɔmʋ nɩɩ ɔ waa sʋsʋ yɛ kasɛ, ɔpʋ yɛ ɩbʋn.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Nɩɩ kabɔɔ nyɔsapʋ kʋ buu ɔbanban mʋ lɩɩ sʋsʋ ɛɛ pʋntɛ kenken yɛ, “Babilon tɩyɛ, kadɛ kparɛ mʋ tɩyɛ. Mʋ ɩ gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ yɛgɛ nɩɩ ɩsʋwʋlɛ sʋ asa kpini ba waa kɩgyagaa fɛɛ mʋ. Nɩɩ i du fɛɛ maa sa bamʋ nta bʋlʋnsa nɩɩ ba nuu mʋ. Ɩnɩmʋ ii biti ɩ yɛgɛ kɛ Ɩbwaarɛ ɔ bɩɩtɛ bamʋ asʋ.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Nɩɩ kabɔɔ sasapʋ kʋ gbaa buu abanban mʋ, nɩɩ ɔ sʋ ɔbʋlɛ lala ɛɛ pʋntɛ yɛ, “Ɔkʋmaa mʋ nɩɩ o sun kadʋnbwɛ mʋ yɛ mʋ apɔyɩtɔ ɔdakpa, nɩɩ ɔ sʋ mʋ kakyʋlɛ mʋ kɩsɩkpɩɩ sʋ abɛɛ mʋ kɩbaa sʋ mʋ,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 kanɩn ɔsa maŋa gbaa mʋ ii biti o nuu Ɩbwaarɛ agbʋ nta mʋ nɩɩ ɩ bʋlʋn nɩɩ ɔ kyɛɛgɛ waa mʋ agbʋ kawɛ mʋ tɔ mʋ. Bamʋ nɩɩ bɛɛ waa ɩnɩmʋ kpini mʋ bee biti ba nyɛ kʋsʋ bɩɩtɛ ferinwuta fʋlɔn tɔ Ɩbwaarɛ nbɔɔ kyɩrɛkyɩrɛ mʋ yɛ mʋ Kabʋlʋpʋ mu ansi tɔ.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Asa mʋ nɩɩ ba sun kadʋnbwɛ mʋ yɛ mʋ apɔyɩtɔ ɔdakpa mʋ, abɛɛ bamʋ nɩɩ ba sʋ mʋ kakyʋlɛ mʋ nɩɩ kɩ gyɛ mʋ kɩtɩɩ mʋ, fʋlɔn mʋ nɩɩ ɩɩ dɩyɛ bamʋ mʋ, ii biti dɩyɛ kakpaa, nɩɩ ba mɛɛ yɛ ba nyɛ ɔfʋʋtɛ kakyʋwapɛ yɛ kagyanbwɛ.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Asɩn nɩmʋ falɛ sʋ nɩɩ ɩ dagaa fɛɛ Ɩbwaarɛ asa ba nyɛ kenyiita. Bamʋ ɩ gyɛ bamʋ nɩɩ ba buu mʋ nbara, nɩɩ ba nyɛ nkɔlɔ yɩlɛ Yesu Krisito kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ tɔ.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Tʋtɔ nɩɩ n nu ɔbʋlɛ kʋ maa tɔwɛ lɩɩ sʋsʋ yɛ, “Kyʋrɔɔ ɩnɩmʋ yɩla! Lɩɩ nbɩɩnbɩɩ nɩmʋ ɩ sʋ ii kpee mʋ, kusee ɩ gyɛ sa bamʋ nɩɩ ba san ba sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii Ɔnyɩrɩpɛ Yesu tɔ nɩɩ ba wu mʋ.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 N maa kɩɩ mʋ, n wu kabwaarɛ wʋlɛ fufuli kʋ, nɩɩ n wu ɔkʋ maa tɛ kɩmʋ sʋ fɛɛ nyɩmɩsa. O bun suwa kuwura‐wʋrʋ nɩɩ loogyi bʋyɛsa bʋ mʋ kɩbaa tɔ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Tʋtɔ nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ kʋ gbaa lɩɩ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, nɩɩ ɔ taa ɔbʋlɛ lala kuusi tɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ tɛ abwaarɛ‐wʋlɛ mʋ sʋ yɛ, “Taa fu loogyi sɔɔ adɔɔ‐gyitɔ mʋ. Lɩɩ fɛɛ kasɛ sʋ atɔ duusa mʋ a payɩ, nɩɩ ɩmʋ kɩtɩŋɛ saŋa fʋʋ.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ɩmʋ sʋ ɔmʋnɩ ɔ tɛ abwaarɛ‐wʋlɛ sʋ mʋ, taa mʋ loogyi mʋ sɔɔ atɔ duusa mʋ lɩɩ kasɛ sʋ kpini.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ɩbwaarɛ kabɔɔ kʋ bɩla lɩɩ sʋsʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ tɔ, yɛgɛ ngbaa mʋ sʋ loogyi bʋyɛsa.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Biyo, Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ nɩɩ ɛɛ kɩɩ fʋlɔn sʋ mʋ, lɩɩ saraga kaswɩɩ mʋ tɔ, nɩɩ ɔ taa ɔbʋlɛ lala pʋntɛ tɔ tɩɩ ɔmʋ nɩɩ ɔ sʋ loogyi bʋyɛsa mʋ yɛ, “Taa fu loogyi bʋyɛsa mʋ kʋʋla oyu abi akyaa mʋ nɩɩ bɛɛ sʋ bɛɛ waa wayɩn nta mʋ lɩɩ kasɛ sʋ, lɩɩ fɛɛ ɩmʋ abi mʋ ɩɩ payɩ.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Nɩɩ Ɩbwaarɛ kabɔɔ mʋ taa mu loogyi mʋ sɔɔ oyu abi mʋ kasɛ sʋ. Nɩɩ ɔ kʋʋla ɩmʋ naa waa katɩn mʋ nɩɩ bɛɛ nyan oyu abi mʋ bɛɛ lɛɛ nkyu. Opula mʋ nɩɩ bɛɛ nyan maŋa mʋ, ɩ yɩlɛ sa Ɩbwaarɛ agbʋ lala mʋ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Kanɩn opula mʋ nɩɩ bɛɛ nyan oyu abi bɛɛ lɛɛ ɩmʋ nkyu mʋ, bʋ kadɛ mʋ ɩkaa sʋ nɩn. Nɩɩ ba kan nyan abi mʋ, nkalan ii biti ɩ lɩɩ ɩmʋ tɔ ba ɩ kyʋn fɛɛ okyukpa mʋ nɩɩ ɩmʋ nswɩɩ ɩ waa fɛɛ ɩmayɩlɩ alɩfa anyɔ, nɩɩ ɩmʋ ɔnyɛ ɩ waa fɛɛ ayaa tantan anuu. Wayɩn abi kakyaa mʋ nɩɩ bɛɛ taa bɛɛ waa nta nuusa|src="hk00111c.tif" size="col" loc="Rev 14:18" ref="14:18"
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.