2 Coríntios 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC
1 Mɛ‐bɩrɩsa ana, Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ lɩɩ falɛ atɔ nɩmʋ kpini sʋ sa anɛ. Kanɩn sʋ fan yɛgɛ a fwɩɩ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ atɔ mʋ nɩɩ ɩ waa kayɩɩ‐wʋlɛ yɛ kayaayu ineesi mʋ fɔyɩ. Fan yɛgɛ a sɩlɛ Ɩbwaarɛ kɛ a payɩ ansi waa anɛ n‐yɩɩ kyɩrɛkyɩrɛ yɩla sa mʋ.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Fan bugi fanɛ nkɔlɔ tɔ sa anɛ. Nɩɩ an man waa ɔkʋ kilibi, nɩɩ an man nyita ɔkʋ, a man sisii ɔkʋ.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 N mɛɛ tɔwɛ ɩnɩmʋ n bun fanɛ kʋpwɛ, n wʋla tɔwɛ fanɛ dɩdaa yɛ fan bʋ anɛ nkɔlɔ tɔ, ɩmʋ sʋ an tɛ nkpa tɔ nɩn oo, an wu nɩn oo, anaa fanɛ nɩn.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 N sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii fanɛ tɔ, nɩɩ fanɛ sʋ mʋ n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ, nɩɩ ɩ waa mɛ aniya anɛ tɔɔrɔɔ kpini tɔ, nɩɩ mi ansi i gyii naa kyʋn sʋ.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Lɩɩ fɛɛ a maa ba Masedoniya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, anɛ kayɩɩ‐wʋlɛ kɩ man nyɛ ɔfʋʋtɛ. Asa ba tɔɔrɔɔ anɛ, nɩɩ ba gyii anɛ ɩmɔɔrɛ katɩn kʋmaa nɩmʋ, nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa anɛ.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Nɩɩ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee yuula asa mʋ nɩɩ bamʋ abaa ɩɩ yɔɔ nkɔlɔ mʋ, mʋ maŋa bɔla Titusi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ fanɛ asɛ ba mʋ sʋ yuula anɛ nkɔlɔ.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Nɩɩ ɩ man gyɛ mʋ kɩba mʋ nkʋn sʋ, amaa kanan mʋ nɩɩ fan yɛgɛ nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ ki yuuli mʋ mʋ. Ɔ tɔwɛ anɛ kanan mʋ nɩɩ fɛn gyʋgyʋʋ fɛɛ fen nyɛ wu mɛ mʋ, yɛ kanan mʋ nɩɩ fan nu fanɛ n‐yɩɩ, yɛ fanɛ kebiti kparɛ mʋ nɩɩ fan sʋ sa mɛ mʋ. Lɩɩ ɩnɩmʋ kpini sʋ mʋ, ɩ waa mɛ ɔkɔn naa kyʋn sʋ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Halɩɩ mɛ ɔwʋlɛ mʋ nɩɩ n kyʋrɔɔ sa fanɛ mʋ nyita fanɛ nkɔlɔ gbaa mʋ, n man nu mɛ n‐yɩɩ. Nɩɩ n daa bɩɩ fɛɛ ii biti ɩ kɔ fanɛ halɩɩ ɩ maa man kyɛɛrɛɛ gbaa mʋ, naafɔɔ n dɛ nu mɛ n‐yɩɩ.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Amaa nbɩɩnbɩɩ ɩ waa mɛ ɔkɔn, nɩɩ ɩ man gyɛ yɛ asɩn mʋ nɩɩ i nyita fanɛ nkɔlɔ sʋ nɩɩ ɩ waa mɛ ɔkɔn, amaa fanɛ nkɔlɔ kinyita mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ fan nyɛ nfɛɛrɛ kɩkyɛɛgɛ. Lɩɩ fɛɛ fanɛ nkɔlɔ kinyita mʋ gyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla kɩmʋ kanɩn. Ɩmʋ sʋ an nyi fɛɛ a man waa fanɛ alibi akʋ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Lɩɩ fɛɛ kɔkɔlɔ nyita mʋ nɩɩ kɩ gyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla kɩmʋ mʋ, ɩɩ bɩya nfɛɛrɛ kɩkyɛɛgɛ mʋ nɩɩ ɩɩ mɔlɩgɛ asa, nɩɩ kunu n‐yɩɩ man bʋ ɩmʋ tɔ, amaa dulinyaa tɔ kɔkɔlɔ nyita bɩrɛ ɩɩ bɩya lewu nɩn.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Fan kɩɩ kɔkɔlɔ nyita mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bɩya fanɛ. Ɩ yɛgɛ nɩɩ fan yɩlɛ tɔ lɛɛ alibi mʋ lɩɩ fanɛ tɔ, nɩɩ fan waa bilen lɛɛ fanɛ kɔnɔ, nɩɩ fan nyɛ agbʋ lala lɩɩ alibi ɔwaapʋ mʋ sʋ, nɩɩ fanɛ nkɔlɔ ɩ ŋmaa fanɛ, nɩɩ fen biti fɛɛ fan wu mɛ bilen, nɩɩ fanɛ ansi ɩ payɩ fɛɛ fan lɔŋɔ fanɛ nsana, nɩɩ fen biti fɛɛ fan bɩɩtɛ alibi ɔwaapʋ mʋ kʋsʋ. Ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ mʋ, fan lɛɛ kaapʋ fɛɛ alibi akʋ ɩ man maa fanɛ lɩɩ asɩn nɩmʋ tɔ.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ɩmʋ sʋ halɩɩ n maa kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ mʋ sa fanɛ gbaa mʋ, man gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ waa alibi mʋ sʋ, abɛɛ ɔmʋ nɩɩ ba waa mʋ alibi mʋ sʋ, amaa n kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ maa nɩn, kɛ ɩ yɛgɛ kɛ fanɛ gbaa‐gbaa fen wu kanan mʋ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ ɩ gyan anɛ sʋ Ɩbwaarɛ asɛ.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Lɩɩ ɩnɩmʋ sʋ mʋ ɩ waa anɛ aniya tɔ.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Pɔyɩ kɛ ɔ ba fanɛ asɛ mʋ, n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ fanɛ sʋ sa mʋ, nɩɩ fan man gyila mɛ ipeeli mʋ asɛ. Fɛɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ an tɔwɛ sa fanɛ maa gyɛ kesintin mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ kanan mʋ nɩɩ an kaapʋ anɛ n‐yɩɩ fanɛ sʋ sa Titusi mʋ, ɩ waa kesintin.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Mu kebiti mʋ nɩɩ ɔ sʋ sa fanɛ mʋ lɔŋɔ tii sʋ, fɛɛ maa nyiŋi kanan mʋ nɩɩ fanɛ kpini fan nu mʋ asɛ, nɩɩ fan taa kufuu yɛ kɩkyɩkya kɔɔlɛ mʋ mʋ.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Mɛɛmɛ bɩrɛ, ɩ waa mɛ ɔkɔn fɛɛ n maa taalɛ taa mɛ n‐yɩɩ tʋʋ fanɛ sʋ kʋtɔ kʋmaa tɔ.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.