2 Coríntios 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ARIB
1 Mɛ‐bɩrɩsa ana, Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ lɩɩ falɛ atɔ nɩmʋ kpini sʋ sa anɛ. Kanɩn sʋ fan yɛgɛ a fwɩɩ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ atɔ mʋ nɩɩ ɩ waa kayɩɩ‐wʋlɛ yɛ kayaayu ineesi mʋ fɔyɩ. Fan yɛgɛ a sɩlɛ Ɩbwaarɛ kɛ a payɩ ansi waa anɛ n‐yɩɩ kyɩrɛkyɩrɛ yɩla sa mʋ.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Fan bugi fanɛ nkɔlɔ tɔ sa anɛ. Nɩɩ an man waa ɔkʋ kilibi, nɩɩ an man nyita ɔkʋ, a man sisii ɔkʋ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 N mɛɛ tɔwɛ ɩnɩmʋ n bun fanɛ kʋpwɛ, n wʋla tɔwɛ fanɛ dɩdaa yɛ fan bʋ anɛ nkɔlɔ tɔ, ɩmʋ sʋ an tɛ nkpa tɔ nɩn oo, an wu nɩn oo, anaa fanɛ nɩn.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 N sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii fanɛ tɔ, nɩɩ fanɛ sʋ mʋ n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ, nɩɩ ɩ waa mɛ aniya anɛ tɔɔrɔɔ kpini tɔ, nɩɩ mi ansi i gyii naa kyʋn sʋ.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Lɩɩ fɛɛ a maa ba Masedoniya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, anɛ kayɩɩ‐wʋlɛ kɩ man nyɛ ɔfʋʋtɛ. Asa ba tɔɔrɔɔ anɛ, nɩɩ ba gyii anɛ ɩmɔɔrɛ katɩn kʋmaa nɩmʋ, nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa anɛ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Nɩɩ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee yuula asa mʋ nɩɩ bamʋ abaa ɩɩ yɔɔ nkɔlɔ mʋ, mʋ maŋa bɔla Titusi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ fanɛ asɛ ba mʋ sʋ yuula anɛ nkɔlɔ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Nɩɩ ɩ man gyɛ mʋ kɩba mʋ nkʋn sʋ, amaa kanan mʋ nɩɩ fan yɛgɛ nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ ki yuuli mʋ mʋ. Ɔ tɔwɛ anɛ kanan mʋ nɩɩ fɛn gyʋgyʋʋ fɛɛ fen nyɛ wu mɛ mʋ, yɛ kanan mʋ nɩɩ fan nu fanɛ n‐yɩɩ, yɛ fanɛ kebiti kparɛ mʋ nɩɩ fan sʋ sa mɛ mʋ. Lɩɩ ɩnɩmʋ kpini sʋ mʋ, ɩ waa mɛ ɔkɔn naa kyʋn sʋ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Halɩɩ mɛ ɔwʋlɛ mʋ nɩɩ n kyʋrɔɔ sa fanɛ mʋ nyita fanɛ nkɔlɔ gbaa mʋ, n man nu mɛ n‐yɩɩ. Nɩɩ n daa bɩɩ fɛɛ ii biti ɩ kɔ fanɛ halɩɩ ɩ maa man kyɛɛrɛɛ gbaa mʋ, naafɔɔ n dɛ nu mɛ n‐yɩɩ.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Amaa nbɩɩnbɩɩ ɩ waa mɛ ɔkɔn, nɩɩ ɩ man gyɛ yɛ asɩn mʋ nɩɩ i nyita fanɛ nkɔlɔ sʋ nɩɩ ɩ waa mɛ ɔkɔn, amaa fanɛ nkɔlɔ kinyita mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ fan nyɛ nfɛɛrɛ kɩkyɛɛgɛ. Lɩɩ fɛɛ fanɛ nkɔlɔ kinyita mʋ gyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla kɩmʋ kanɩn. Ɩmʋ sʋ an nyi fɛɛ a man waa fanɛ alibi akʋ.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Lɩɩ fɛɛ kɔkɔlɔ nyita mʋ nɩɩ kɩ gyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla kɩmʋ mʋ, ɩɩ bɩya nfɛɛrɛ kɩkyɛɛgɛ mʋ nɩɩ ɩɩ mɔlɩgɛ asa, nɩɩ kunu n‐yɩɩ man bʋ ɩmʋ tɔ, amaa dulinyaa tɔ kɔkɔlɔ nyita bɩrɛ ɩɩ bɩya lewu nɩn.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Fan kɩɩ kɔkɔlɔ nyita mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bɩya fanɛ. Ɩ yɛgɛ nɩɩ fan yɩlɛ tɔ lɛɛ alibi mʋ lɩɩ fanɛ tɔ, nɩɩ fan waa bilen lɛɛ fanɛ kɔnɔ, nɩɩ fan nyɛ agbʋ lala lɩɩ alibi ɔwaapʋ mʋ sʋ, nɩɩ fanɛ nkɔlɔ ɩ ŋmaa fanɛ, nɩɩ fen biti fɛɛ fan wu mɛ bilen, nɩɩ fanɛ ansi ɩ payɩ fɛɛ fan lɔŋɔ fanɛ nsana, nɩɩ fen biti fɛɛ fan bɩɩtɛ alibi ɔwaapʋ mʋ kʋsʋ. Ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ mʋ, fan lɛɛ kaapʋ fɛɛ alibi akʋ ɩ man maa fanɛ lɩɩ asɩn nɩmʋ tɔ.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Ɩmʋ sʋ halɩɩ n maa kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ mʋ sa fanɛ gbaa mʋ, man gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ waa alibi mʋ sʋ, abɛɛ ɔmʋ nɩɩ ba waa mʋ alibi mʋ sʋ, amaa n kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ maa nɩn, kɛ ɩ yɛgɛ kɛ fanɛ gbaa‐gbaa fen wu kanan mʋ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ ɩ gyan anɛ sʋ Ɩbwaarɛ asɛ.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Lɩɩ ɩnɩmʋ sʋ mʋ ɩ waa anɛ aniya tɔ.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Pɔyɩ kɛ ɔ ba fanɛ asɛ mʋ, n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ fanɛ sʋ sa mʋ, nɩɩ fan man gyila mɛ ipeeli mʋ asɛ. Fɛɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ an tɔwɛ sa fanɛ maa gyɛ kesintin mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ kanan mʋ nɩɩ an kaapʋ anɛ n‐yɩɩ fanɛ sʋ sa Titusi mʋ, ɩ waa kesintin.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Mu kebiti mʋ nɩɩ ɔ sʋ sa fanɛ mʋ lɔŋɔ tii sʋ, fɛɛ maa nyiŋi kanan mʋ nɩɩ fanɛ kpini fan nu mʋ asɛ, nɩɩ fan taa kufuu yɛ kɩkyɩkya kɔɔlɛ mʋ mʋ.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mɛɛmɛ bɩrɛ, ɩ waa mɛ ɔkɔn fɛɛ n maa taalɛ taa mɛ n‐yɩɩ tʋʋ fanɛ sʋ kʋtɔ kʋmaa tɔ.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.