2 Coríntios 7

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɛ‐bɩrɩsa ana, Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ lɩɩ falɛ atɔ nɩmʋ kpini sʋ sa anɛ. Kanɩn sʋ fan yɛgɛ a fwɩɩ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ atɔ mʋ nɩɩ ɩ waa kayɩɩ‐wʋlɛ yɛ kayaayu ineesi mʋ fɔyɩ. Fan yɛgɛ a sɩlɛ Ɩbwaarɛ kɛ a payɩ ansi waa anɛ n‐yɩɩ kyɩrɛkyɩrɛ yɩla sa mʋ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Fan bugi fanɛ nkɔlɔ tɔ sa anɛ. Nɩɩ an man waa ɔkʋ kilibi, nɩɩ an man nyita ɔkʋ, a man sisii ɔkʋ.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 N mɛɛ tɔwɛ ɩnɩmʋ n bun fanɛ kʋpwɛ, n wʋla tɔwɛ fanɛ dɩdaa yɛ fan bʋ anɛ nkɔlɔ tɔ, ɩmʋ sʋ an tɛ nkpa tɔ nɩn oo, an wu nɩn oo, anaa fanɛ nɩn.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 N sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii fanɛ tɔ, nɩɩ fanɛ sʋ mʋ n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ, nɩɩ ɩ waa mɛ aniya anɛ tɔɔrɔɔ kpini tɔ, nɩɩ mi ansi i gyii naa kyʋn sʋ.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Lɩɩ fɛɛ a maa ba Masedoniya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, anɛ kayɩɩ‐wʋlɛ kɩ man nyɛ ɔfʋʋtɛ. Asa ba tɔɔrɔɔ anɛ, nɩɩ ba gyii anɛ ɩmɔɔrɛ katɩn kʋmaa nɩmʋ, nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa anɛ.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Nɩɩ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee yuula asa mʋ nɩɩ bamʋ abaa ɩɩ yɔɔ nkɔlɔ mʋ, mʋ maŋa bɔla Titusi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ fanɛ asɛ ba mʋ sʋ yuula anɛ nkɔlɔ.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Nɩɩ ɩ man gyɛ mʋ kɩba mʋ nkʋn sʋ, amaa kanan mʋ nɩɩ fan yɛgɛ nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ ki yuuli mʋ mʋ. Ɔ tɔwɛ anɛ kanan mʋ nɩɩ fɛn gyʋgyʋʋ fɛɛ fen nyɛ wu mɛ mʋ, yɛ kanan mʋ nɩɩ fan nu fanɛ n‐yɩɩ, yɛ fanɛ kebiti kparɛ mʋ nɩɩ fan sʋ sa mɛ mʋ. Lɩɩ ɩnɩmʋ kpini sʋ mʋ, ɩ waa mɛ ɔkɔn naa kyʋn sʋ.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Halɩɩ mɛ ɔwʋlɛ mʋ nɩɩ n kyʋrɔɔ sa fanɛ mʋ nyita fanɛ nkɔlɔ gbaa mʋ, n man nu mɛ n‐yɩɩ. Nɩɩ n daa bɩɩ fɛɛ ii biti ɩ kɔ fanɛ halɩɩ ɩ maa man kyɛɛrɛɛ gbaa mʋ, naafɔɔ n dɛ nu mɛ n‐yɩɩ.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Amaa nbɩɩnbɩɩ ɩ waa mɛ ɔkɔn, nɩɩ ɩ man gyɛ yɛ asɩn mʋ nɩɩ i nyita fanɛ nkɔlɔ sʋ nɩɩ ɩ waa mɛ ɔkɔn, amaa fanɛ nkɔlɔ kinyita mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ fan nyɛ nfɛɛrɛ kɩkyɛɛgɛ. Lɩɩ fɛɛ fanɛ nkɔlɔ kinyita mʋ gyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla kɩmʋ kanɩn. Ɩmʋ sʋ an nyi fɛɛ a man waa fanɛ alibi akʋ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Lɩɩ fɛɛ kɔkɔlɔ nyita mʋ nɩɩ kɩ gyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla kɩmʋ mʋ, ɩɩ bɩya nfɛɛrɛ kɩkyɛɛgɛ mʋ nɩɩ ɩɩ mɔlɩgɛ asa, nɩɩ kunu n‐yɩɩ man bʋ ɩmʋ tɔ, amaa dulinyaa tɔ kɔkɔlɔ nyita bɩrɛ ɩɩ bɩya lewu nɩn.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Fan kɩɩ kɔkɔlɔ nyita mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bɩya fanɛ. Ɩ yɛgɛ nɩɩ fan yɩlɛ tɔ lɛɛ alibi mʋ lɩɩ fanɛ tɔ, nɩɩ fan waa bilen lɛɛ fanɛ kɔnɔ, nɩɩ fan nyɛ agbʋ lala lɩɩ alibi ɔwaapʋ mʋ sʋ, nɩɩ fanɛ nkɔlɔ ɩ ŋmaa fanɛ, nɩɩ fen biti fɛɛ fan wu mɛ bilen, nɩɩ fanɛ ansi ɩ payɩ fɛɛ fan lɔŋɔ fanɛ nsana, nɩɩ fen biti fɛɛ fan bɩɩtɛ alibi ɔwaapʋ mʋ kʋsʋ. Ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ mʋ, fan lɛɛ kaapʋ fɛɛ alibi akʋ ɩ man maa fanɛ lɩɩ asɩn nɩmʋ tɔ.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ɩmʋ sʋ halɩɩ n maa kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ mʋ sa fanɛ gbaa mʋ, man gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ waa alibi mʋ sʋ, abɛɛ ɔmʋ nɩɩ ba waa mʋ alibi mʋ sʋ, amaa n kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ maa nɩn, kɛ ɩ yɛgɛ kɛ fanɛ gbaa‐gbaa fen wu kanan mʋ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ ɩ gyan anɛ sʋ Ɩbwaarɛ asɛ.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Lɩɩ ɩnɩmʋ sʋ mʋ ɩ waa anɛ aniya tɔ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Pɔyɩ kɛ ɔ ba fanɛ asɛ mʋ, n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ fanɛ sʋ sa mʋ, nɩɩ fan man gyila mɛ ipeeli mʋ asɛ. Fɛɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ an tɔwɛ sa fanɛ maa gyɛ kesintin mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ kanan mʋ nɩɩ an kaapʋ anɛ n‐yɩɩ fanɛ sʋ sa Titusi mʋ, ɩ waa kesintin.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Mu kebiti mʋ nɩɩ ɔ sʋ sa fanɛ mʋ lɔŋɔ tii sʋ, fɛɛ maa nyiŋi kanan mʋ nɩɩ fanɛ kpini fan nu mʋ asɛ, nɩɩ fan taa kufuu yɛ kɩkyɩkya kɔɔlɛ mʋ mʋ.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Mɛɛmɛ bɩrɛ, ɩ waa mɛ ɔkɔn fɛɛ n maa taalɛ taa mɛ n‐yɩɩ tʋʋ fanɛ sʋ kʋtɔ kʋmaa tɔ.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.