2 Coríntios 7
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs ACF
1 Mɛ‐bɩrɩsa ana, Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ lɩɩ falɛ atɔ nɩmʋ kpini sʋ sa anɛ. Kanɩn sʋ fan yɛgɛ a fwɩɩ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ atɔ mʋ nɩɩ ɩ waa kayɩɩ‐wʋlɛ yɛ kayaayu ineesi mʋ fɔyɩ. Fan yɛgɛ a sɩlɛ Ɩbwaarɛ kɛ a payɩ ansi waa anɛ n‐yɩɩ kyɩrɛkyɩrɛ yɩla sa mʋ.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Fan bugi fanɛ nkɔlɔ tɔ sa anɛ. Nɩɩ an man waa ɔkʋ kilibi, nɩɩ an man nyita ɔkʋ, a man sisii ɔkʋ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 N mɛɛ tɔwɛ ɩnɩmʋ n bun fanɛ kʋpwɛ, n wʋla tɔwɛ fanɛ dɩdaa yɛ fan bʋ anɛ nkɔlɔ tɔ, ɩmʋ sʋ an tɛ nkpa tɔ nɩn oo, an wu nɩn oo, anaa fanɛ nɩn.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 N sʋ kɩkɔɔlɛ‐gyii fanɛ tɔ, nɩɩ fanɛ sʋ mʋ n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ, nɩɩ ɩ waa mɛ aniya anɛ tɔɔrɔɔ kpini tɔ, nɩɩ mi ansi i gyii naa kyʋn sʋ.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Lɩɩ fɛɛ a maa ba Masedoniya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, anɛ kayɩɩ‐wʋlɛ kɩ man nyɛ ɔfʋʋtɛ. Asa ba tɔɔrɔɔ anɛ, nɩɩ ba gyii anɛ ɩmɔɔrɛ katɩn kʋmaa nɩmʋ, nɩɩ kufuu kɩ kɩtaa anɛ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Nɩɩ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee yuula asa mʋ nɩɩ bamʋ abaa ɩɩ yɔɔ nkɔlɔ mʋ, mʋ maŋa bɔla Titusi mʋ nɩɩ ɔ lɩɩ fanɛ asɛ ba mʋ sʋ yuula anɛ nkɔlɔ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Nɩɩ ɩ man gyɛ mʋ kɩba mʋ nkʋn sʋ, amaa kanan mʋ nɩɩ fan yɛgɛ nɩɩ mʋ kɔkɔlɔ ki yuuli mʋ mʋ. Ɔ tɔwɛ anɛ kanan mʋ nɩɩ fɛn gyʋgyʋʋ fɛɛ fen nyɛ wu mɛ mʋ, yɛ kanan mʋ nɩɩ fan nu fanɛ n‐yɩɩ, yɛ fanɛ kebiti kparɛ mʋ nɩɩ fan sʋ sa mɛ mʋ. Lɩɩ ɩnɩmʋ kpini sʋ mʋ, ɩ waa mɛ ɔkɔn naa kyʋn sʋ.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Halɩɩ mɛ ɔwʋlɛ mʋ nɩɩ n kyʋrɔɔ sa fanɛ mʋ nyita fanɛ nkɔlɔ gbaa mʋ, n man nu mɛ n‐yɩɩ. Nɩɩ n daa bɩɩ fɛɛ ii biti ɩ kɔ fanɛ halɩɩ ɩ maa man kyɛɛrɛɛ gbaa mʋ, naafɔɔ n dɛ nu mɛ n‐yɩɩ.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Amaa nbɩɩnbɩɩ ɩ waa mɛ ɔkɔn, nɩɩ ɩ man gyɛ yɛ asɩn mʋ nɩɩ i nyita fanɛ nkɔlɔ sʋ nɩɩ ɩ waa mɛ ɔkɔn, amaa fanɛ nkɔlɔ kinyita mʋ ɩ yɛgɛ nɩɩ fan nyɛ nfɛɛrɛ kɩkyɛɛgɛ. Lɩɩ fɛɛ fanɛ nkɔlɔ kinyita mʋ gyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla kɩmʋ kanɩn. Ɩmʋ sʋ an nyi fɛɛ a man waa fanɛ alibi akʋ.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Lɩɩ fɛɛ kɔkɔlɔ nyita mʋ nɩɩ kɩ gyɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla kɩmʋ mʋ, ɩɩ bɩya nfɛɛrɛ kɩkyɛɛgɛ mʋ nɩɩ ɩɩ mɔlɩgɛ asa, nɩɩ kunu n‐yɩɩ man bʋ ɩmʋ tɔ, amaa dulinyaa tɔ kɔkɔlɔ nyita bɩrɛ ɩɩ bɩya lewu nɩn.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Fan kɩɩ kɔkɔlɔ nyita mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ yɩla mʋ, kʋtɔ mʋ nɩɩ kɩ bɩya fanɛ. Ɩ yɛgɛ nɩɩ fan yɩlɛ tɔ lɛɛ alibi mʋ lɩɩ fanɛ tɔ, nɩɩ fan waa bilen lɛɛ fanɛ kɔnɔ, nɩɩ fan nyɛ agbʋ lala lɩɩ alibi ɔwaapʋ mʋ sʋ, nɩɩ fanɛ nkɔlɔ ɩ ŋmaa fanɛ, nɩɩ fen biti fɛɛ fan wu mɛ bilen, nɩɩ fanɛ ansi ɩ payɩ fɛɛ fan lɔŋɔ fanɛ nsana, nɩɩ fen biti fɛɛ fan bɩɩtɛ alibi ɔwaapʋ mʋ kʋsʋ. Ɔkpa kʋmaa nɩmʋ sʋ mʋ, fan lɛɛ kaapʋ fɛɛ alibi akʋ ɩ man maa fanɛ lɩɩ asɩn nɩmʋ tɔ.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Ɩmʋ sʋ halɩɩ n maa kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ mʋ sa fanɛ gbaa mʋ, man gyɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ waa alibi mʋ sʋ, abɛɛ ɔmʋ nɩɩ ba waa mʋ alibi mʋ sʋ, amaa n kyʋrɔɔ ɔwʋlɛ maa nɩn, kɛ ɩ yɛgɛ kɛ fanɛ gbaa‐gbaa fen wu kanan mʋ nɩɩ fanɛ nkɔlɔ ɩ gyan anɛ sʋ Ɩbwaarɛ asɛ.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Lɩɩ ɩnɩmʋ sʋ mʋ ɩ waa anɛ aniya tɔ.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Pɔyɩ kɛ ɔ ba fanɛ asɛ mʋ, n kaapʋ mɛ n‐yɩɩ fanɛ sʋ sa mʋ, nɩɩ fan man gyila mɛ ipeeli mʋ asɛ. Fɛɛ kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ an tɔwɛ sa fanɛ maa gyɛ kesintin mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ kanan mʋ nɩɩ an kaapʋ anɛ n‐yɩɩ fanɛ sʋ sa Titusi mʋ, ɩ waa kesintin.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Mu kebiti mʋ nɩɩ ɔ sʋ sa fanɛ mʋ lɔŋɔ tii sʋ, fɛɛ maa nyiŋi kanan mʋ nɩɩ fanɛ kpini fan nu mʋ asɛ, nɩɩ fan taa kufuu yɛ kɩkyɩkya kɔɔlɛ mʋ mʋ.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mɛɛmɛ bɩrɛ, ɩ waa mɛ ɔkɔn fɛɛ n maa taalɛ taa mɛ n‐yɩɩ tʋʋ fanɛ sʋ kʋtɔ kʋmaa tɔ.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.