2 Coríntios 6
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NVT
1 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ maa anɛ an sun mu kusun mʋ, an kʋlɛ fanɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ kabwaala mʋ nɩɩ fan nyɛ mʋ, fan man yɛgɛ ɩ waa kɩyan.
1 Como cooperadores de Deus, suplicamos a vocês que não recebam em vão a graça de Deus.
2 Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ yɛ,
2 Pois Deus diz: “No tempo certo, eu o ouvi; no dia da salvação, eu lhe dei socorro”. De fato, agora é o “tempo certo”. Hoje é o dia da salvação!
3 A maa mee biti ɔkʋ o wu asɩn libi ɩkʋ anɛ kusun mʋ tɔ sʋ mʋ, a mee biti a maa waa kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti ki tii ɔkʋ ɔkpa.
3 Vivemos de forma que ninguém tropece por nossa causa, nem tenha motivo para criticar nosso ministério.
4 Amaa kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ an waa mʋ, an waa nɩn an kaapʋ fɛɛ an gyɛ Ɩbwaarɛ ayaafɔlɛ. An nyɛ kenyiita yɩlɛ awʋrʋfɔ tɔ, yɛ kayɩɩ kɩtaa tɔ, yɛ tɔɔrɔɔ tɔ.
4 Em tudo que fazemos, mostramos que somos verdadeiros servos de Deus. Suportamos pacientemente aflições, privações e calamidades de todo tipo.
5 Asa ba dayɩ anɛ, nɩɩ ba taa anɛ tii ibu, nɩɩ ba bɩɩtɛ nin anɛ sakyɔ tɔ. Nɩɩ an waa kusun ɔlʋn sʋ, nɩɩ a mɛɛ nyɛ an dɛ nsɩɩrɛ, nɩɩ an naa yɛ akʋn,
5 Fomos espancados e encarcerados, enfrentamos multidões furiosas, trabalhamos até a exaustão, suportamos noites sem dormir e passamos fome.
6 yɛgɛ anɛ n‐yɩɩ sʋ ɩ maa man sʋ ineesi ɩkʋ, nɩɩ an sʋ kanyaasɩn, yɛ kenyiita, yɛ kɩdanbɩrasa kɩwaa, yɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɔlʋn yɛ kebiti abaa gaa.
6 Mostramos quem somos por nossa pureza, nosso entendimento, nossa paciência e nossa bondade, pelo Espírito Santo que vive em nós e por nosso amor sincero.
7 An tɔwɛ kesintin asɩn mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ ɔlʋn mʋ waa kusun anɛ tɔ. An sʋ ɩkpa kyiigisa fɛɛ adʋntɔ, kɛ a taa kun kɛ a taa kɔ.
7 Proclamamos a verdade fielmente, e o poder de Deus opera em nós. Usamos as armas da justiça, com a mão direita para atacar e com a mão esquerda para defender.
8 Asa akʋ ba sa anɛ bɛɛrɛɛ, nɩɩ akʋ mɔɔ ba ŋaabaa anɛ, akʋ ba saalɛ anɛ, nɩɩ akʋ ba yɩn anɛ. Ba kɩɩ anɛ fɛɛ asa apɩnapʋ, yɛgɛ anɛɛnɛ an gyɛ kesintin wuya ana.
8 Servimos quer as pessoas nos honrem, quer nos desprezem, quer nos difamem, quer nos elogiem. Somos chamados de impostores, apesar de sermos honestos.
9 Ba waa fɛɛ ba man bɩɩ anɛ, yɛgɛ katɩn kʋmaa asa be nyi anɛ, ba kɩɩ anɛ fɛɛ a maa yɛ a wu, amaa yɛgɛ an san an tɛ nkpa tɔ, ba bɩɩtɛ anɛ asʋ, yɛgɛ a man wu.
9 Somos tratados como desconhecidos, embora sejamos bem conhecidos. Vivemos à beira da morte, mas ainda estamos vivos. Fomos espancados, mas não mortos.
10 Ba kɩɩ anɛ fɛɛ asa mʋ nɩɩ bamʋ asɩn ɩ sʋ kʋwɛɛ, yɛgɛ saŋa kʋmaa anɛ ansi i gyii, ba kɩɩ anɛ atiripu, amaa yɛgɛ an waa asa gaalaagaa atɔ wuya ana, ba kɩɩ fɛɛ a man sʋ sɛhn yɛgɛ anɛ ɩ sʋ kʋtɔ kʋmaa.
10 Nosso coração se entristece, mas sempre temos alegria. Somos pobres, mas enriquecemos a muitos outros. Não possuímos nada e, no entanto, temos tudo.
11 Oo Korinto abi, an tɔwɛ tigi fanɛ, nɩɩ an bugi anɛ nkɔlɔ tɔ sa fanɛ.
11 Queridos coríntios, falamos a vocês com toda honestidade e lhes abrimos o coração.
12 Anɛɛnɛ bɩrɛ, an man kɩtaa anɛ n‐yɩɩ yɛ fanɛ, amaa fanɛ ɩ kɩtaa fanɛ n‐yɩɩ yɛ anɛ.
12 Não falta amor da nossa parte, mas vocês nos negaram seu afeto.
13 Mɛ Pɔɔlɩ, n tɔwɛ n sa fanɛ fɛɛ mi‐bii ana. Fen bugi fanɛ nkɔlɔ tɔ sa anɛ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an bugi anɛ lɛɛ sa fanɛ mʋ.
13 Peço que retribuam esse amor como se fossem meus próprios filhos. Abram o coração para nós!
14 Fan man waa kʋkʋlʋn yɛ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ. Kpalɩ fɛɛ, mɩnɛ ɩ bʋ ɩkpa kikyiigi yɛ nbara kikina nsana? Abɛɛ nɛnɛ nɩɩ kitentenbiri maa ɩŋmaŋɛsa ɩ nyɛ waa kʋlʋn?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Como pode a justiça ser parceira da maldade? Como pode a luz conviver com as trevas?
15 Nɛnɛ sʋ nɩɩ Krisito maa Sɩtaanɛ ba taalɛ waa kɔnɔ kʋlʋn? Mɩnɛ ɩ bʋ ɔmʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ gyii yɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ man kɔɔlɛ gyii nsana?
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o diabo? Como alguém que crê pode se ligar a quem não crê?
16 Mɩnɛ kɩtɔwɛ kyula ɩ bʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ yɛ ɩdakpa nsana? Lɩɩ fɛɛ anɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ. Mʋ ɩ tɔwɛ yɛ, “N biti n kyɩna bamʋ tɔ, kɛ n natɛ bamʋ tɔ, n biti n baa n gyɛ bamʋ Ɩbwaarɛ, kɛ ba baa ba gyɛ mɛ asa.”
16 E que união pode haver entre o templo de Deus e os ídolos? Pois somos o templo do Deus vivo. Como ele próprio disse: “Habitarei e andarei no meio deles. Serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
17 Ɩnɩmʋ sʋ Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ bɩla tɔwɛ yɛ,
17 Portanto, afastem-se e separem-se deles, diz o Senhor. Não toquem em coisas impuras, e eu os receberei.
18 N biti n baa n gyɛ fanɛ‐Sɛ,
18 Eu serei seu Pai, e vocês serão meus filhos e minhas filhas, diz o Senhor Todo-poderoso”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.