2 Coríntios 6

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ maa anɛ an sun mu kusun mʋ, an kʋlɛ fanɛ fɛɛ Ɩbwaarɛ kabwaala mʋ nɩɩ fan nyɛ mʋ, fan man yɛgɛ ɩ waa kɩyan.
1 E nós, na qualidade de cooperadores com ele, também exortamos a que vocês não recebam em vão a graça de Deus.
2 Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ tɔwɛ yɛ,
2 Porque ele diz: “No tempo aceitável escutei você e no dia da salvação eu o socorri.” Eis agora o tempo oportuno! Eis agora o dia da salvação!
3 A maa mee biti ɔkʋ o wu asɩn libi ɩkʋ anɛ kusun mʋ tɔ sʋ mʋ, a mee biti a maa waa kʋtɔ mʋ nɩɩ kii biti ki tii ɔkʋ ɔkpa.
3 Não queremos dar nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o ministério não seja censurado.
4 Amaa kʋtɔ kʋmaa mʋ nɩɩ an waa mʋ, an waa nɩn an kaapʋ fɛɛ an gyɛ Ɩbwaarɛ ayaafɔlɛ. An nyɛ kenyiita yɩlɛ awʋrʋfɔ tɔ, yɛ kayɩɩ kɩtaa tɔ, yɛ tɔɔrɔɔ tɔ.
4 Pelo contrário, em tudo nos recomendamos a nós mesmos como ministros de Deus: na muita paciência, nas aflições, nas privações, nas angústias,
5 Asa ba dayɩ anɛ, nɩɩ ba taa anɛ tii ibu, nɩɩ ba bɩɩtɛ nin anɛ sakyɔ tɔ. Nɩɩ an waa kusun ɔlʋn sʋ, nɩɩ a mɛɛ nyɛ an dɛ nsɩɩrɛ, nɩɩ an naa yɛ akʋn,
5 nos açoites, nas prisões, nos tumultos, nos trabalhos, nas vigílias, nos jejuns,
6 yɛgɛ anɛ n‐yɩɩ sʋ ɩ maa man sʋ ineesi ɩkʋ, nɩɩ an sʋ kanyaasɩn, yɛ kenyiita, yɛ kɩdanbɩrasa kɩwaa, yɛ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ ɔlʋn yɛ kebiti abaa gaa.
6 na pureza, no saber, na paciência, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 An tɔwɛ kesintin asɩn mʋ, nɩɩ Ɩbwaarɛ ɔlʋn mʋ waa kusun anɛ tɔ. An sʋ ɩkpa kyiigisa fɛɛ adʋntɔ, kɛ a taa kun kɛ a taa kɔ.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus; pelas armas da justiça, tanto para atacar como para defender;
8 Asa akʋ ba sa anɛ bɛɛrɛɛ, nɩɩ akʋ mɔɔ ba ŋaabaa anɛ, akʋ ba saalɛ anɛ, nɩɩ akʋ ba yɩn anɛ. Ba kɩɩ anɛ fɛɛ asa apɩnapʋ, yɛgɛ anɛɛnɛ an gyɛ kesintin wuya ana.
8 por honra e por desonra, por infâmia e por boa fama; como enganadores e sendo verdadeiros;
9 Ba waa fɛɛ ba man bɩɩ anɛ, yɛgɛ katɩn kʋmaa asa be nyi anɛ, ba kɩɩ anɛ fɛɛ a maa yɛ a wu, amaa yɛgɛ an san an tɛ nkpa tɔ, ba bɩɩtɛ anɛ asʋ, yɛgɛ a man wu.
9 como desconhecidos, mas sendo bem-conhecidos; como se estivéssemos morrendo, mas eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 Ba kɩɩ anɛ fɛɛ asa mʋ nɩɩ bamʋ asɩn ɩ sʋ kʋwɛɛ, yɛgɛ saŋa kʋmaa anɛ ansi i gyii, ba kɩɩ anɛ atiripu, amaa yɛgɛ an waa asa gaalaagaa atɔ wuya ana, ba kɩɩ fɛɛ a man sʋ sɛhn yɛgɛ anɛ ɩ sʋ kʋtɔ kʋmaa.
10 como entristecidos, mas sempre alegres; como pobres, mas enriquecendo a muitos; como nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Oo Korinto abi, an tɔwɛ tigi fanɛ, nɩɩ an bugi anɛ nkɔlɔ tɔ sa fanɛ.
11 Ó coríntios, temos falado com toda a franqueza e estamos de coração aberto para vocês.
12 Anɛɛnɛ bɩrɛ, an man kɩtaa anɛ n‐yɩɩ yɛ fanɛ, amaa fanɛ ɩ kɩtaa fanɛ n‐yɩɩ yɛ anɛ.
12 Nosso afeto por vocês não tem limites; vocês é que estão limitados em seu afeto por nós.
13 Mɛ Pɔɔlɩ, n tɔwɛ n sa fanɛ fɛɛ mi‐bii ana. Fen bugi fanɛ nkɔlɔ tɔ sa anɛ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an bugi anɛ lɛɛ sa fanɛ mʋ.
13 Ora, como justa retribuição — e falo a vocês como a filhos — peço que também vocês abram o seu coração para nós.
14 Fan man waa kʋkʋlʋn yɛ bamʋ nɩɩ ba man gyɛ akɔɔlɛ‐gyipu mʋ. Kpalɩ fɛɛ, mɩnɛ ɩ bʋ ɩkpa kikyiigi yɛ nbara kikina nsana? Abɛɛ nɛnɛ nɩɩ kitentenbiri maa ɩŋmaŋɛsa ɩ nyɛ waa kʋlʋn?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Pois que sociedade pode haver entre a justiça e a iniquidade? Ou que comunhão existe entre a luz e as trevas?
15 Nɛnɛ sʋ nɩɩ Krisito maa Sɩtaanɛ ba taalɛ waa kɔnɔ kʋlʋn? Mɩnɛ ɩ bʋ ɔmʋ nɩɩ ɔ kɔɔlɛ gyii yɛ ɔmʋ nɩɩ ɔ man kɔɔlɛ gyii nsana?
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o Maligno? Ou que união existe entre o crente e o descrente?
16 Mɩnɛ kɩtɔwɛ kyula ɩ bʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ yɛ ɩdakpa nsana? Lɩɩ fɛɛ anɛ ɩ gyɛ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ɔ tɛ nkpa tɔ mʋ kabwaarɛ‐sunkpa ayɛ mʋ. Mʋ ɩ tɔwɛ yɛ, “N biti n kyɩna bamʋ tɔ, kɛ n natɛ bamʋ tɔ, n biti n baa n gyɛ bamʋ Ɩbwaarɛ, kɛ ba baa ba gyɛ mɛ asa.”
16 Que ligação há entre o santuário de Deus e os ídolos? Porque nós somos santuário do Deus vivo, como ele próprio disse: “Habitarei e andarei entre eles; serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.”
17 Ɩnɩmʋ sʋ Ɔnyɩrɩpɛ Ɩbwaarɛ bɩla tɔwɛ yɛ,
17 Por isso, o Senhor diz: “Saiam do meio deles e separem-se deles. Não toquem em coisa impura, e eu os receberei.”
18 N biti n baa n gyɛ fanɛ‐Sɛ,
18 “Serei o Pai de vocês, e vocês serão meus filhos e minhas filhas”, diz o Senhor Todo-Poderoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.