2 Coríntios 1

Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɔwʋlɛ nɩmʋ lɩɩ mɛ, Pɔɔlɩ mʋ nɩɩ lɩɩ Ɩbwaarɛ kebiti sʋ nɩɩ n ba waa Krisito Yesu Osunpu mʋ, yɛ anɛ bɩrɩsa danbɩrasa Timoti asɛ. An kyʋrɔɔ an sʋ an sa fanɛ Ɩbwaarɛ kʋbʋ mʋ nɩɩ fan bʋ Korinto kadɛ tɔ, yɛ Ɩbwaarɛ asa mʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ bamʋ yɩla sa mʋ n‐yɩɩ, nɩɩ ba bʋ Akiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ kpini.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Anɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ yɛ anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito ba bwaala fanɛ, kɛ ba sa fanɛ kayɩɩ yuuli.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Fan yɛgɛ a fwaala Ɩbwaarɛ, anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito mʋ‐Sɛ. Nɩɩ mʋ ɩ gyɛ kʋwɛɛ kuwu kumu yɛ kɔkɔlɔ yuuli wuya.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Nɩɩ ee yuula anɛ nkɔlɔ lɩɩ anɛ awʋrʋfɔ tɔ, kɛ anɛ gbaa anɛ a taalɛ taa kɔkɔlɔ yuuli mʋ nɩɩ an nyɛ lɩɩ Ɩbwaarɛ asɛ mʋ yuula bamʋ nɩɩ ba bʋ awʋrʋfɔ kʋmaa tɔ mʋ nkɔlɔ.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ an gyii Yesu Krisito awʋrʋfɔ damantɛ gbaa mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ kɔkɔlɔ yuuli damantɛ gbaa bɔla Krisito sʋ ba anɛ sʋ.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Nɩɩ an kan gyii awʋrʋfɔ mʋ, ɩɩ yɛgɛ nɩɩ fan nyɛ nkɔlɔ yuuli yɛ kamɔlɩgɛ. Nɩɩ an kan nyɛ kɔkɔlɔ yuuli lɩɩ Ɩbwaarɛ asɛ mʋ, fanɛ gbaa fanɛ fɛn nyɛ kɔkɔlɔ yuuli mʋ nɩɩ ɩɩ bɩya fanɛ ɔlʋn, yɛ kenyiita kɛ fan taalɛ yɩlɛ tɔ gyii awʋrʋfɔ kʋlʋn mʋ nɩɩ anɛ gbaa anɛ an gyii mʋ.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Anɛ tamaa mʋ nɩɩ an sʋ fanɛ sʋ mʋ bʋlʋn, nɩɩ an nyi fɛɛ fan maa gyii awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ an gyii mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ fen biti fan nyɛ kɔkɔlɔ yuuli fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an nyɛ mʋ.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, an mɛɛ yɛ a taa awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ an gyii Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ baala fanɛ sʋ. Awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ an wu mʋ ɩ nyan anɛ naa ban sʋ halɩɩ an man bɩla an sʋ tamaa anɛ nkpa sʋ.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Kesintin tɔ, anɛ nkɔlɔ tɔ mʋ, an nyi fɛɛ ba bun anɛ lewu kʋpwɛ. Amaa ɩnɩmʋ ɩ waa nɩn kɛ a man taa anɛ n‐yɩɩ tʋʋ anɛ gbaa‐gbaa anɛ n‐yɩɩ sʋ, amɔɔ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee kyiŋi alewupu mʋ.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Mʋ ɩ lɛɛ anɛ lɩɩ falɛ alewu‐sɩn nɩmʋ tɔ, nɩɩ ɔ maa sʋ ɛɛ lɛɛ anɛ, nɩɩ an sʋ tamaa fɛɛ ee biti ɔ kyaga sʋ lɛɛ anɛ,
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 fɛɛ fan maa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ fɛn kyɛ anɛ tɔ falɛ. Kɛ ɩ yɛgɛ Ɩbwaarɛ o nu kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ nɩɩ asa gaalaagaa bɛɛ kʋlɛ bɛɛ sa anɛ mʋ, kɛ ɔ waa anɛ kusee, kɛ ba taa afwaala sa mʋ lɩɩ anɛ sʋ.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Kʋtɔ kʋlʋn mʋ sʋ nɩɩ an kaapʋ anɛ n‐yɩɩ ɩ gyɛ yɛ, anɛ nfɛɛrɛ ɩɩ kaapʋ anɛ yɛ, kesintin yɛ kɔkɔlɔ fufuli mʋ nɩɩ ɩ lɩɩ Ɩbwaarɛ asɛ, nɩɩ an taa kyɩna dulinyaa nɩmʋ tɔ, fɔnfɔn lɩɩ anaa fanɛ kakyɩna tɔ. Man gyɛ dulinyaa nɩmʋ tɔ kanyaasɩn nɩɩ an taa waa ɩnɩmʋ, amaa Ɩbwaarɛ ɩ taa bwaala anɛ.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Lɩɩ fɛɛ n mɛɛ kyʋrɔɔ kʋtɔ mʋ nɩɩ fɛn mɛɛ taalɛ karagɛ abɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ fɛn mɛɛ taalɛ nu kɩmʋ kasɛ. Nɩɩ n sʋ tamaa,
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 fɛɛ fan maa nu asɩn mʋ kasɛ gbɛrɛɛ lɩɩ anɛ asɛ falɛ mʋ, fen biti fan ba nu ɩmʋ kasɛ lʋwɛ, kɛ fan kaapʋ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ anɛ sʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an biti a kaapʋ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ fanɛ sʋ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu kakɛ mʋ nɩɩ ee biti o bwii ba mʋ.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Lɩɩ fɛɛ n maa sʋ ɩnɩmʋ kpini tamaa sʋ mʋ, n ŋmina yɩla fɛɛ n biti n daa kɩba bɔɔ fanɛ sʋ, saamʋ kɛ fan nyɛ tɔnɔ ɩlɩɩ ɩnyɔ.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 N ŋmina yɩla yɛ n kan n kpee Masedoniya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, n biti n bɔɔ fanɛ sʋ, nɩɩ n kan bɩla lɩɩ tʋtɔ n ba kyʋn mʋ, kɛ n bɩla bɔɔ fanɛ sʋ, kɛ fan kyɛ mɛ tɔ kɛ n taalɛ naa fʋʋ Gyudeya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 N maa ŋmina yɩla yɛ n biti n ba fanɛ asɛ, nɩɩ n man taalɛ ba mʋ, ɩɩ kaapʋ nɩn fɛɛ n gyɛ dulinyaa tɔ nnɔ nnyɔ‐nnyɔ wuya ana mʋ nɩɩ bee kyula yɛ “Ɛɛhn”, kɛ opula maŋa tɔ ba bwii kyɛɛgɛ kɔnɔ tɔwɛ yɛ “ayee” abɛɛ?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Amaa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gyɛ kesintin wuya falɛ mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ anɛ asɩn mʋ nɩɩ an tɔwɛ an sa fanɛ mʋ, man gyɛ nnɔ nnyɔ‐nnyɔ asɩn.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ mu‐Bii Yesu Krisito asɩn mʋ nɩɩ n maa Silasi yɛ Timoti an tɔwɛ sa fanɛ mʋ, asɩn mʋ ɩ man kyɩna ɩ gyɛ “nnɔ nnyɔ‐nnyɔ,” amaa mʋ asɩn kpini ɩ gyɛ “kʋkʋlʋn nɩn”.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Lɩɩ fɛɛ atɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa mʋ kpini ɩ ba tɔ lɩɩ Yesu Krisito sʋ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ an bʋnyaa Ɩbwaarɛ mʋ, an bɔla Yesu sʋ an kyula yɛ “Amen.”
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ anaa fanɛ kpini an nyɛ ɔlʋn yɩlɛ Krisito tɔ, nɩɩ ɔ lɛɛ anɛ yɩla sa mʋ n‐yɩɩ,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 nɩɩ ɔ taa mu keduligi gyaga anɛ sʋ fɛɛ mʋ ɩ bʋ anɛ, nɩɩ ɔ taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ sa anɛ, mʋ nɩɩ ɔ taa yɩla kasɛ sa atɔ mʋ nɩɩ ɔ waa yɩla sa anɛ mʋ.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ mi kesintin ogyipu fɛɛ, n maa mee biti fɛɛ n ba bɩɩtɛ fanɛ asʋ sʋ mʋ, kanɩn sʋ nɩɩ n man bɩla ba fanɛ asɛ Korinto kadɛ tɔ.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Ɩ man gyɛ yɛ an tɔwɛ an nyan fanɛ lɩɩ kanan mʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii sʋ, fɛɛ a maa gyɛ abɩlɩsa sʋ. Lɩɩ fɛɛ an nyi fan maa yɩlɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ tɔ kenken. Amaa kanan mʋ nɩɩ a waa kɛ ɩ kyɛ fanɛ tɔ kɛ fan nyɛ kɔkɔlɔ fuuli sʋ nɩɩ an waa kanɩn.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.