2 Coríntios 1
Ɩbwaarɛ Katɔwɛ Kyula Pʋpwɛ (NAW) vs NAA
1 Ɔwʋlɛ nɩmʋ lɩɩ mɛ, Pɔɔlɩ mʋ nɩɩ lɩɩ Ɩbwaarɛ kebiti sʋ nɩɩ n ba waa Krisito Yesu Osunpu mʋ, yɛ anɛ bɩrɩsa danbɩrasa Timoti asɛ. An kyʋrɔɔ an sʋ an sa fanɛ Ɩbwaarɛ kʋbʋ mʋ nɩɩ fan bʋ Korinto kadɛ tɔ, yɛ Ɩbwaarɛ asa mʋ nɩɩ ɔ lɔŋɔ bamʋ yɩla sa mʋ n‐yɩɩ, nɩɩ ba bʋ Akiya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ kpini.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia.
2 Anɛ‐Sɛ Ɩbwaarɛ yɛ anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito ba bwaala fanɛ, kɛ ba sa fanɛ kayɩɩ yuuli.
2 Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
3 Fan yɛgɛ a fwaala Ɩbwaarɛ, anɛ‐Nyɩrɩpɛ Yesu Krisito mʋ‐Sɛ. Nɩɩ mʋ ɩ gyɛ kʋwɛɛ kuwu kumu yɛ kɔkɔlɔ yuuli wuya.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Nɩɩ ee yuula anɛ nkɔlɔ lɩɩ anɛ awʋrʋfɔ tɔ, kɛ anɛ gbaa anɛ a taalɛ taa kɔkɔlɔ yuuli mʋ nɩɩ an nyɛ lɩɩ Ɩbwaarɛ asɛ mʋ yuula bamʋ nɩɩ ba bʋ awʋrʋfɔ kʋmaa tɔ mʋ nkɔlɔ.
4 É ele que nos consola em toda a nossa tribulação, para que, pela consolação que nós mesmos recebemos de Deus, possamos consolar os que estiverem em qualquer espécie de tribulação.
5 Lɩɩ kanan mʋ nɩɩ an gyii Yesu Krisito awʋrʋfɔ damantɛ gbaa mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ kɔkɔlɔ yuuli damantɛ gbaa bɔla Krisito sʋ ba anɛ sʋ.
5 Porque, assim como transbordam sobre nós os sofrimentos de Cristo, assim também por meio de Cristo transborda o nosso consolo.
6 Nɩɩ an kan gyii awʋrʋfɔ mʋ, ɩɩ yɛgɛ nɩɩ fan nyɛ nkɔlɔ yuuli yɛ kamɔlɩgɛ. Nɩɩ an kan nyɛ kɔkɔlɔ yuuli lɩɩ Ɩbwaarɛ asɛ mʋ, fanɛ gbaa fanɛ fɛn nyɛ kɔkɔlɔ yuuli mʋ nɩɩ ɩɩ bɩya fanɛ ɔlʋn, yɛ kenyiita kɛ fan taalɛ yɩlɛ tɔ gyii awʋrʋfɔ kʋlʋn mʋ nɩɩ anɛ gbaa anɛ an gyii mʋ.
6 Se somos atribulados, é para o consolo e a salvação de vocês; se somos consolados, é também para o consolo de vocês. Esse consolo se torna eficaz na medida em que vocês suportam com paciência os mesmos sofrimentos que nós também suportamos.
7 Anɛ tamaa mʋ nɩɩ an sʋ fanɛ sʋ mʋ bʋlʋn, nɩɩ an nyi fɛɛ fan maa gyii awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ an gyii mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ fen biti fan nyɛ kɔkɔlɔ yuuli fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an nyɛ mʋ.
7 A nossa esperança em relação a vocês é sólida, sabendo que, assim como vocês são participantes dos sofrimentos, assim também serão participantes da consolação.
8 Mɛ‐daa ana yɛ mi‐supu ana, an mɛɛ yɛ a taa awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ an gyii Asiya ɔsʋwʋlɛ sʋ baala fanɛ sʋ. Awʋrʋfɔ mʋ nɩɩ an wu mʋ ɩ nyan anɛ naa ban sʋ halɩɩ an man bɩla an sʋ tamaa anɛ nkpa sʋ.
8 Porque não queremos, irmãos, que vocês fiquem sem saber que tipo de tribulação nos sobreveio na província da Ásia. Foi algo acima das nossas forças, a ponto de perdermos a esperança até da própria vida.
9 Kesintin tɔ, anɛ nkɔlɔ tɔ mʋ, an nyi fɛɛ ba bun anɛ lewu kʋpwɛ. Amaa ɩnɩmʋ ɩ waa nɩn kɛ a man taa anɛ n‐yɩɩ tʋʋ anɛ gbaa‐gbaa anɛ n‐yɩɩ sʋ, amɔɔ Ɩbwaarɛ mʋ nɩɩ ee kyiŋi alewupu mʋ.
9 De fato, tivemos em nós mesmos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, e sim no Deus que ressuscita os mortos,
10 Mʋ ɩ lɛɛ anɛ lɩɩ falɛ alewu‐sɩn nɩmʋ tɔ, nɩɩ ɔ maa sʋ ɛɛ lɛɛ anɛ, nɩɩ an sʋ tamaa fɛɛ ee biti ɔ kyaga sʋ lɛɛ anɛ,
10 o qual nos livrou e ainda livrará de tão grande morte. Nele temos esperado que ainda continuará a nos livrar,
11 fɛɛ fan maa kʋlɛ kabwaarɛ‐kʋlɛ fɛn kyɛ anɛ tɔ falɛ. Kɛ ɩ yɛgɛ Ɩbwaarɛ o nu kabwaarɛ‐kʋlɛ mʋ nɩɩ asa gaalaagaa bɛɛ kʋlɛ bɛɛ sa anɛ mʋ, kɛ ɔ waa anɛ kusee, kɛ ba taa afwaala sa mʋ lɩɩ anɛ sʋ.
11 enquanto vocês nos ajudam com orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a Deus a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio da súplica de muitos.
12 Kʋtɔ kʋlʋn mʋ sʋ nɩɩ an kaapʋ anɛ n‐yɩɩ ɩ gyɛ yɛ, anɛ nfɛɛrɛ ɩɩ kaapʋ anɛ yɛ, kesintin yɛ kɔkɔlɔ fufuli mʋ nɩɩ ɩ lɩɩ Ɩbwaarɛ asɛ, nɩɩ an taa kyɩna dulinyaa nɩmʋ tɔ, fɔnfɔn lɩɩ anaa fanɛ kakyɩna tɔ. Man gyɛ dulinyaa nɩmʋ tɔ kanyaasɩn nɩɩ an taa waa ɩnɩmʋ, amaa Ɩbwaarɛ ɩ taa bwaala anɛ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas na graça divina, temos vivido no mundo, especialmente em relação a vocês.
13 Lɩɩ fɛɛ n mɛɛ kyʋrɔɔ kʋtɔ mʋ nɩɩ fɛn mɛɛ taalɛ karagɛ abɛɛ kʋtɔ mʋ nɩɩ fɛn mɛɛ taalɛ nu kɩmʋ kasɛ. Nɩɩ n sʋ tamaa,
13 Porque nenhuma outra coisa escrevemos para vocês, a não ser aquilo que vocês leem e entendem. E espero que vocês entendam completamente,
14 fɛɛ fan maa nu asɩn mʋ kasɛ gbɛrɛɛ lɩɩ anɛ asɛ falɛ mʋ, fen biti fan ba nu ɩmʋ kasɛ lʋwɛ, kɛ fan kaapʋ fanɛ n‐yɩɩ lɩɩ anɛ sʋ, fɛɛ kanan mʋ nɩɩ an biti a kaapʋ anɛ n‐yɩɩ lɩɩ fanɛ sʋ Ɔnyɩrɩpɛ Yesu kakɛ mʋ nɩɩ ee biti o bwii ba mʋ.
14 como também já nos entenderam em parte, que seremos a glória de vocês, assim como vocês também serão a nossa glória no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Lɩɩ fɛɛ n maa sʋ ɩnɩmʋ kpini tamaa sʋ mʋ, n ŋmina yɩla fɛɛ n biti n daa kɩba bɔɔ fanɛ sʋ, saamʋ kɛ fan nyɛ tɔnɔ ɩlɩɩ ɩnyɔ.
15 Com esta confiança, eu queria primeiro ir encontrar-me com vocês, para que tivessem um segundo benefício.
16 N ŋmina yɩla yɛ n kan n kpee Masedoniya ɔsʋwʋlɛ sʋ mʋ, n biti n bɔɔ fanɛ sʋ, nɩɩ n kan bɩla lɩɩ tʋtɔ n ba kyʋn mʋ, kɛ n bɩla bɔɔ fanɛ sʋ, kɛ fan kyɛ mɛ tɔ kɛ n taalɛ naa fʋʋ Gyudeya ɔsʋwʋlɛ sʋ.
16 Queria, ao passar por aí, dirigir-me à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me com vocês, sendo então encaminhado por vocês para a Judeia.
17 N maa ŋmina yɩla yɛ n biti n ba fanɛ asɛ, nɩɩ n man taalɛ ba mʋ, ɩɩ kaapʋ nɩn fɛɛ n gyɛ dulinyaa tɔ nnɔ nnyɔ‐nnyɔ wuya ana mʋ nɩɩ bee kyula yɛ “Ɛɛhn”, kɛ opula maŋa tɔ ba bwii kyɛɛgɛ kɔnɔ tɔwɛ yɛ “ayee” abɛɛ?
17 Ora, ao querer isso, será que agi com leviandade? Ou, ao tomar decisões, será que decido segundo a carne, de modo que haja em mim, simultaneamente, o “sim, sim” e o “não, não”?
18 Amaa fɛɛ kanan mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ gyɛ kesintin wuya falɛ mʋ, kanɩn maŋa nɩɩ anɛ asɩn mʋ nɩɩ an tɔwɛ an sa fanɛ mʋ, man gyɛ nnɔ nnyɔ‐nnyɔ asɩn.
18 Mas, como Deus é fiel, a nossa palavra, dirigida a vocês, não é “sim e não”.
19 Lɩɩ fɛɛ Ɩbwaarɛ mu‐Bii Yesu Krisito asɩn mʋ nɩɩ n maa Silasi yɛ Timoti an tɔwɛ sa fanɛ mʋ, asɩn mʋ ɩ man kyɩna ɩ gyɛ “nnɔ nnyɔ‐nnyɔ,” amaa mʋ asɩn kpini ɩ gyɛ “kʋkʋlʋn nɩn”.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi anunciado entre vocês por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi “sim e não”; pelo contrário, nele sempre houve o “sim”.
20 Lɩɩ fɛɛ atɔ mʋ nɩɩ Ɩbwaarɛ da mʋ kɔkɔlɔ sʋ sa mʋ kpini ɩ ba tɔ lɩɩ Yesu Krisito sʋ. Ɩmʋ sʋ nɩɩ an bʋnyaa Ɩbwaarɛ mʋ, an bɔla Yesu sʋ an kyula yɛ “Amen.”
20 Porque todas as promessas de Deus têm nele o “sim”. Por isso, também por meio dele se diz o “amém” para glória de Deus, por meio de nós.
21 Ɩbwaarɛ yɛgɛ nɩɩ anaa fanɛ kpini an nyɛ ɔlʋn yɩlɛ Krisito tɔ, nɩɩ ɔ lɛɛ anɛ yɩla sa mʋ n‐yɩɩ,
21 Mas aquele que nos confirma juntamente com vocês em Cristo e que nos ungiu é Deus,
22 nɩɩ ɔ taa mu keduligi gyaga anɛ sʋ fɛɛ mʋ ɩ bʋ anɛ, nɩɩ ɔ taa mʋ Kayaayu Kyɩrɛkyɩrɛ mʋ sa anɛ, mʋ nɩɩ ɔ taa yɩla kasɛ sa atɔ mʋ nɩɩ ɔ waa yɩla sa anɛ mʋ.
22 que também pôs o seu selo em nós e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Ɩbwaarɛ ɩ gyɛ mi kesintin ogyipu fɛɛ, n maa mee biti fɛɛ n ba bɩɩtɛ fanɛ asʋ sʋ mʋ, kanɩn sʋ nɩɩ n man bɩla ba fanɛ asɛ Korinto kadɛ tɔ.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo Deus por testemunha de que foi para poupar vocês que ainda não voltei a Corinto.
24 Ɩ man gyɛ yɛ an tɔwɛ an nyan fanɛ lɩɩ kanan mʋ nɩɩ fan kɔɔlɛ gyii sʋ, fɛɛ a maa gyɛ abɩlɩsa sʋ. Lɩɩ fɛɛ an nyi fan maa yɩlɛ kɩkɔɔlɛ‐gyii mʋ tɔ kenken. Amaa kanan mʋ nɩɩ a waa kɛ ɩ kyɛ fanɛ tɔ kɛ fan nyɛ kɔkɔlɔ fuuli sʋ nɩɩ an waa kanɩn.
24 Não que tenhamos domínio sobre a fé que vocês têm, mas porque somos cooperadores da alegria de vocês. Porque, pela fé, vocês estão firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.